Med a Prach, Obwodowy Teatr Lalek w Mohylewie, Nicola Unger, Gaspare Nasuto, David Zuazola, Scarlattine Teatro, Unia Teatr Niemożliwy – to wybrani artyści, którzy wystąpią podczas IX edycji festiwalu Lalka Też Człowiek. Pierwszy spektakl odbędzie się już 10 października.
Festiwal otworzy dzieło sceniczne „Domov, Eros, Viera” w wykonaniu słowackich, niezależnych artystów, tworzących wspólnie pod nazwą MED a PRACH. Na scenie pojawią się naturalnej wielkości lalki i trzy specjalne szklane ekrany, których aktorzy użyją do zapisywania i obrazowania emocji. Zapiski materializują się i znikają, przeprowadzając widza przez transcendentalną opowieść o miłości i wierze. Spektaklowi towarzyszy wykonywana na żywo muzyka. Obwodowy Teatr Lalek Mohylew z Białorusi zaprezentuje groteskę polityczną „Dramat Niemożliwy”. Fabuła nawiązuje do klasycznej konstrukcji eposu rycerskiego – na życie władcy zawiązał się spisek, a wykonawcą zamachu ma być przyszły zięć króla, Rycerz Przykładny. Astrolog uprzedza Pana o planowanym spisku i uprzedza, że ten będzie bezpieczny dopóki nazwisko zamachowca nie zostanie ujawnione. Jednak o wszystkim dowiaduje się Odalinda, córka króla. Wtedy sytuacja ulega diametralnej zmianie – przedstawienie zamienia się w fantazję na temat tego, co by się stało, gdyby komunistyczna międzynarodówka została zawiązana w średniowieczu.
Podczas festiwalu Nicola Unger – holenderska artystka, której występy zawsze balansują między sztukami wizualnymi a performance – zrealizuje swój najnowszy projekt, „Audience of One”. Skupia się w nim na roli jednostki w społeczeństwie i bada relacje między indywidualnością a zbiorowością. Zupełnie odmienny w wyrazie jest drugi jednoosobowy spektakl, który będzie można obejrzeć podczas festiwalu, czyli „Zebra”. To zabawna, dwudziestominutowa opowieść o miłości i przetrwaniu w nieprawdopodobnych życiowych okolicznościach. Izraelski artysta – Meitel Raz – realizuje ją przy pomocy prostego stołu, dziesięciu palców i małej, pluszowej zebry. W swoim kolejnym spektaklu zatytułowanym „Podróż na księżyc” Raz zabiera widzów na wyprawę z hiszpańskim podróżnikiem, Gonsalesem, który niefortunnie gubi się na otwartym morzu.
W kolejnych dniach na scenie Instytutu Teatralnego widzowie zobaczą także efekt chilijsko-włoskiej kooperacji w wykonaniu Scarlattine Teatro i David Zuazola Puppets Company we współpracy z Markiem Żurawskim, dyrektorem artystycznym festiwalu Lalka Też Człowiek. Ich „Cupido es una Broma” to komedia, ukazująca męki trawionego przez miłość Nula, który po odkryciu sprawcy swojego nieszczęścia – Kupidyna – postanawia go pojmać i zniszczyć. Jednak nawet wtedy jego nadzieje na zakończenie nieszczęścia okazują się złudne. Teatr Lalki i Ludzie zaprezentuje performance „Podróż”, stworzony przez malarza, muzyka i aktora. Głównym tematem opowieści staje się przemijanie, a forma działań oscyluje między plastycznym performancem, koncertem muzycznym i spektaklem teatralnym. Widowisko składa się z cyklu ruchomych, realizowanych w różnych technikach cieniowych obrazów, a każdy z nich w odmienny sposób odnosi się do tematu podróży.
Zeszłoroczny laureat nagrody publiczności zaprezentuje komedię „Pulcinella burattino napoletano”. Gaspare Nasuto jest neapolitańskim mistrzem lalkarstwa i rzeźbiarzem – w jego spektaklu głos tytułowej Pulcinelli uzyskiwany jest za pomocą Pivetty – instrumentu muzycznego ukrywanego pod kostiumem aktora. Podczas festiwalu polską premierę będzie miał wyjątkowy spektakl „Tra” Tadeusza Wierzbickiego. To niepowtarzalny teatr cieni stworzony za pomocą podwójnej membrany, lampy oraz figur wyciętych ploterem i naklejonych na celofan. Równorzędnym tworzywem tego spektaklu są kompozycje muzyczne Tadeusza Wieleckiego. Swoje spektakle poza konkursem zaprezentuje jeden z najważniejszych polskich teatrów alternatywnych – Unia Teatr Niemożliwy. „Opcje życia wg prof. Leszka Kołakowskiego” to przedstawienie składające się z pięciu quasi-wykładów zmarłego niedawno filozofa. To krótkie, celne wywody, wieńczone zaskakującymi morałami i krótkimi utworami muzycznymi granymi na pianinie. W „Drugim pokoju” artyści łączą język teatru z szeroko rozumianą sztuką fotografii. Spektakl rozgrywa się w dwóch przestrzeniach, w których główną rolę odgrywają czarno – białe obrazy ukazujące zwykłą, nużącą codzienność w poetyckiej, nastrojowej interpretacji. Z kolei „Toporland” to plastyczna impresja bez słów, inspirowana sztuką Rolanda Topora – mistrza czarnego humoru. Spektakl otrzymał min. Złotego OFFeusza na Międzynarodowym Festiwalu Malta w Poznaniu oraz I nagrody na Łódzkich Spotkaniach Teatralnych i na Festiwalu Teatrów Lalek dla Dorosłych PIERROT.
Trwający od 10 do 17 października festiwal Lalka Też Człowiek to także przegląd najważniejszych animacji filmowych dla dorosłych. W tym roku zobaczymy filmy z tegorocznej edycji polsko-słoweńskiego festiwalu animacji 4. StopTrik IFF, który odbywa się w Mariborze, produkcje studentów z izraelskiej Shenkar School oraz australijskiej Griffith Film School. Pojawią się także najnowsze filmy animowane z Węgier oraz jak zawsze produkcje z poznańskiego Animatora. Dla fanów polskiej szkoły animacji przygotowano przegląd twórczości studia Marka Serafińskiego obchodzącego w tym roku dziesięciolecie działalności. Używając groteskowo-surrealistycznej formy Serafiński portretuje przemiany społeczne i polityczne oraz przygląda się relacjom międzyludzkim i kondycji współczesnego mężczyzny. Jak zawsze festiwalowi towarzyszą również wystawy i spotkania z twórcami teatru lalek.
Program festiwalu:
10.10, godz. 20:00 „Domov, Eros, Vera”, MED a PRACH
11.10, godz. 20:00 „Dramat Niemożliwy”, Obwodowy Teatr Lalek w Mohylewie
12.10, godz. 18:00 oraz 20:00 „Audience of One”, Nicola Unger
13.10, godz. 17:30 oraz 20:00 „Zebra”, „Podróż na Księżyc”, Meitel Raz
13.10, godz. 19:00 „Opcje Życia” Unia Teatr Niemożliwy – poza konkursem
14.10, godz. 17:30 oraz 20:00 „Cupido es una Broma”, David Zuazola i Scarlattine Teatro
15.10, godz. 20:00 „Podróż”, Teatr Lalki i Ludzie
16.10, godz. 18:00 „Tra”,Tadeusz Wierzbicki – polska premiera
VIII Międzynarodowy Festiwal Teatru Lalek i Animacji
Filmowych dla Dorosłych Lalka też Człowiek;
7-12 października 2013 r.
Najwspanialsze lalki teatralne z całego świata, doskonali aktorzy i uznane grupy specjalizujące się w teatrze lalek od 7 października gościć będą w Warszawie. Przez 5 dni, podczas festiwalu Lalka Też Człowiek, będzie można zobaczyć zjawiskowe przedstawienia grup lalkowych m.in. z Wielkiej Brytanii, czy Grecji.
Festiwal Lalka Też Człowiek istnieje od 2006 roku. Na stałe wpisał się do kalendarza teatralnych wydarzeń kulturalnych z roku na rok gromadząc coraz szerszą publiczność. Lalka Też Człowiek jest jedną z niewielu imprez z dziedziny lalkarstwa, która nie jest skierowana do dzieci, a do dorosłego widza. Organizatorzy jako główny cel stawiają sobie podkreślenie wagi lalkarstwa i animacji oraz ukazanie ich w kontekście innych obszarów sztuki, jako pełnoprawnej dziedziny. Łamią stereotypy łączące teatr lalek jedynie z najmłodszymi widzami, czego dowodzi bogaty jak co roku program. Także i tym razem obfituje on w interesujące spektakle, pokazy animacji filmowych, wystawy oraz warsztaty.
Tegoroczną edycję festiwalu otworzy grupa teatralna Rouge28 Theatre z Londynu ze spektaklem inspirowanym japońską mitologią „Urashima Taro”. Wystąpi również zwycięzca ubiegłorocznej nagrody za kreatywność – warszawski teatr Malabar Hotel. Podczas festiwalu zobaczymy sztukę „Bacon”. W niezwykłą podroż w czasy dzieciństwa zabierze nas Walny-Teatr ze spektaklem „Dziadek”. Konrad Dworakowski i Teatr Pinokio z Łodzi, w ramach Sceny Wyobraźni im. Brunona Schulza, zaprezentuje „Balladyny i romanse” wg powieści Ignacego Karpowicza. Festiwal zamknie spektakl greckiego teatru Merlin Puppet, „Clown’s houses”. W programie filmowym znajdą się pozycje nagrodzone na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Animowanych Animator w Poznaniu oraz białoruskim Międzynarodowym Festiwalu Filmów Animowanych ANIMAJOWKA 2013. Nie zabraknie również imprez towarzyszących skierowanych do odbiorców w każdym wieku, takich jak warsztaty teatralne czy wyjątkowa wystawa lalek słowackich.
Już po raz ósmy zostaną przyznane nagrody teatralne w kategoriach: za „Wyrażenie Życia Lalką” (dla najlepszego aktora), za „Wyrażenie Lalką Teatru” (za kreatywność), Grand Prix za „Wyrażenie Teatru Lalką” (dla najlepszego spektaklu festiwalu). Dodatkowo, swoje nagrody przyznają Jury Studentów Wiedzy o Teatrze warszawskiej Akademii Teatralnej (Nagroda „Stówa za Pointę”), Unia Teatr Niemożliwy (Nagroda „Cudnej Chwili”) oraz Polski Ośrodek Lalkarski Polunima (Dyplom Honorowy). Także Publiczność przyzna swoją nagrodę, którą będzie „Zaproszenie w Ciemno Zespołu na Najbliższą Edycję Festiwalu”.
VII Międzynarodowy Festiwal Teatru Lalek i Animacji Filmowych dla Dorosłych „Lalka Też Czlowiek”, 14-20 listopada, Warszawa
Program festiwalu
14XI, Instytut Teatralny
Białoruś
Mohylewski Teatr Lalkowy „Przygody Panów Kublickiego i Zabłockiego”
reżyseria: Ihor Kozakow
scenografia: Ludmiła Skitowicz
muzyka: Aleksandra Dańszowa i Leonid Paulenka
„ To dopiero byli Panowie! Ile guzów ponabijali sobie na głowach, przez fanaberie, zawiść, niedorzeczne dziwactwa! Nic dziwnego, że gospodarstwo obu panów upadło – ni kurczaków, ani świnek, ani zboża, ni sadzonek. Zostały im tylko uboga chatka, grządka rzepy w ogrodzie oraz portrety przodków”
– Tymi słowami zaczyna się spektakl słynnego białoruskiego pisarza Siergieja Kowaliowa – zbiór anegdot o życiu dwóch szlachciców, którzy zostali zakładnikami swoich ambicji i chciwosci . Żeby nie zginąć z głodu powinni oni zrobić jakiś dobry uczynek. Ale czy honor im na to pozwoli?
14 XI, Laboratorium przy CSW Zamek Ujazdowski
Iran
Yas-e-Tamam Theater Group „Ziemia i wszechświat”
reżyseria: Zahra Khyali Sabri
asystent reżysera: Zohreh Baratloo
występują: Roxana Bahram, Mona Sarbandi, Fatemeh Abbasi
Muzyka: Babak Nasiri Khah
Producent: Khalil Habiby
Adaptacja siedmiu pochodzących z Masnavi-ye Manavi opowieści o życiu, wierze, wolności, cudach, postaciach biblijnych i nie tylko. Masnavi-ye Manavi to opus magnum irańskiego poety i mistyka sufiego Maulany Dżalal ad-Din Rumiego. W „A Small Green” spotykamy się z krową o niezwykłym darze wymowy, w „Umar & The Harpist” stary harfista otrzymuje drugą szansę. Bohaterką „The Parrot and the Merchant” jest sprytna, uwięziona papuga, która udaje własną śmierć, aby zyskać wolność. W ostatniej opowieści „Moses & The Shepherd” prorok Mojżesz uczy się na własnych błędach i przeprasza pasterza. Każda historia zawiera ważny, boski przekaz dla oczarowanej widowni.
15 XI, Laboratorium przy CSW Zamek Ujazdowski
Polska
Teatr Sztuk Wrocław „maria s.”
monodram Ewelina Ciszewska
obsada: Ewelina Ciszewska
głosu matce użyczyła: Mirosława Lombardo
scenariusz i reżyseria: Ewelina Ciszewska
muzyka: Włodzimierz Kinior Kniorski
reżyseria świateł: Robert Baliński
animacje: Jakub Lech
scenografia: Ewelina Ciszewska
wykonanie sukni: Teresa Mak, Ilona Szurkowska, Jerzy Makowski, Leszek Nowak
Historia trzech kobiet: pracującej w muzeum Marysi, matki, która ją kontroluje i Marii Stuart, przy której ludzie robią sobie zdjęcia. Ich losy się przenikają i uzupełniają jednocześnie. (…) Jedna istnieje dzięki drugiej, bo ta relacja istnieje bez względu na wiek i okoliczności (…) To opowieść o kobiecości i wzajemnym uzależnieniu.
15 XI, Instytut Teatralny
Polska
Teatr Pleciuga
Molier „Don Juan czyli…” na podstawie przekładu Tadeusza Boya-Żeleńskiego
reżyseria: Aleksiej Leliavski
scenografia: Aleksander Wochromiejew
muzyka: Jacek Wierzchowski
asystent reżysera: Marzena Heropolitańska
występują: Katarzyna Klimek, Marta Łągiewka, Rafał Hajdukiewicz, Mirosław Kucharski
Twórcy spektaklu próbują odpowiedzieć na pytanie, kim jest w dzisiejszym świecie Don Juan. W opowieści o jego brawurowych przygodach miłosnych, zdradach i pojedynkach szukają czegoś więcej ponad zajmującą historię z przewidywalnym morałem. Zastanawiają się, czy właśnie dziś, kiedy stare wartości nikną pośród nowych zasad zagadka Don Juana nie dotyczy nas szczególnie. W przedstawieniu Teatru Lalek „Pleciuga” Don Juan jest lalką. Czy ten mały człowieczek może siebie – i nas – postawić wobec wielkich pytań? I kto pociąga za sznurki, które wprawiają go w ruch?
16 XI, Instytut Teatralny (spektakl także 17 XI)
Kanada
Magali Chouinard “Biała Kobieta”
reżyseria: Magali Chouinard
asystenci: Marthe Adam, Emmanuelle Calvé, Richard Morin, Jean Cummings
Magali Chouinard stworzyła spektakl bez słów z użyciem masek i lalek, który śmiało można nazywać wizualną poezją. Jej performance „Biała kobieta” wyraża szczególnie wrażliwy wewnętrzny stan. Jest zarówno postacią dorosłą, jak i dziecięcą, wilkiem i krukiem. Powolnością swoich gestów i biało-czarnymi kolorami ujawnia część cienia i światła, które żyją w jej wnętrzu. Spotkanym ludziom ofiarowuje ptaki z origami. Krótkie poetyckie teksty, które skrywają otwierają drzwi pomiędzy wnętrzem i zewnętrzem.
16 XI, Laboratorium przy CSW Zamek Ujazdowski
Białoruś
Obwodowy Teatr Lalek w Grodnie „Polowanie na Żubra”
Inscenizacja i reżyseria: Oleg Żugżda
Lalki i scenografia: Larysa Mikina-Prabadziak
Muzyka: Witali Liawonow
Przygotowanie wokalne: Ala Argetkina
Grafika i animacje komputerowe: Danił Żugżda
Asystent reżysera: Ludmiła Pawłowska
„Polowanie na Żubra” według poematu Mikołaja Gusowskiego„Pieśń o żubrze” to opowieść o wydarzeniach, które miały miejsce na ziemi białoruskiej w okresie renesansu. Pojawiają się w nim tak znaczące postacie historyczne, jak Wielki Książę Litewski Witold czy Królowa Polski Bona Sforza, a nawet sam autora Mikołaj Gusov. Jest to głęboka i gorzka refleksja o wojnie i pokoju, życiu i śmierci, karze i miłosierdziu, opowieść o tragicznym losie ziemi białoruskiej i jej mieszkańców. Pod zewnętrzną warstwą sztuki kryje się refleksja nad współczesną rzeczywistością i rozumienie proroczej mocy poetyckiego słowa. W spektaklu oprócz tekstu poematu Mikołaja Gusowskiego wykorzystano także słowa ludowych pieśni i klechd białoruskich.
16 XI, Instytut Teatralny (spektakl także 17 XI)
Norwegia
Skromlehjulet Figurteater „Bo Cię kocham”
Reżyseria: Liv Kjersti Iversen i Roque Jimenez Palacios
Scenografia: Liv Kjersti Iversen
Światło: Roque Jimenez Palacios
Występują: Liv Kjersti Iversen, Roque Jimenez Palacios
Opowieść o Alfredzie, który został porzucony przez swoją dziewczynę, Rose. Alfred nie może pogodzić się zakończeniem związku i analizuje, co mogło do tego doprowadzić. Zastanawia się, czy zbyt rzadko mówił Rose, że ją kocha, czy może powinien więcej trenować, żeby jej zaimponować, albo używać lepszych perfum… Miłość pozostaje dla niego zagadką. Jednak, jak to zwykle bywa, w najmniej spodziewanym momencie, może zdarzyć się coś, co odmieni miłosne kryzysy.
17 XI, Instytut Teatralny
Polska
Scena Szczyty (Białystok) „Ja j u poli verbu rosła (W polu wierzbą rosłam)”
Adaptacja i opieka artystyczna: Bohdan Głuszczak
Przekład: Jan Maksymiuk
Muzyka: Marzena Rusaczyk
Występuje: Joanna Stelmaszuk
Monodram powstał z inspiracji tradycyjną kulturą Białorusinów z Podlasia. Za kanwę spektaklu posłużyła „Bajka o kalinowej fujarce” Oksany Zabużko będąca reinterpretacją motywu Kaina i Abla w kulturze ludycznej. Pomysłodawczynią i aktorką spektaklu jest Joanna Stelmaszuk, absolwentka Wydziału Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku Warszawskiej Akademii Teatralnej. Jej monodram sygnowany tytułem zaczerpniętym ze starej podlaskiej pieśni „Ja j u poli verbu rosła” jest pierwszą na świecie sztuką wynoszącą gwarę podlaską na deski profesjonalnego teatru.
17 XI, Laboratorium przy CSW Zamek Ujazdowski (dwa spektakle)
Włochy
Scarlattino Teatro „24583 trochę przerażające cudeńka”
Reżyseria: Anna Fascendini
Muzyka: Adalberto Ferrari, Andrea Ferrari
Choreografia: Marta Bevilacqua od Arearea i Janet Smith ze Szkockiego Teatru Tańca
Światło: Andrea Violato
Scenografia: Francesco Panzeri
Animacja: Marco Martis, Stefania Gallo
Kostiumy: Agnese Bocchi, Lorella Bellelli
Koncepcja: Michele Losi
Spektakl zainspirowany dziełami Tima Burtona, Roalda Dahla i poety Cesare Vivianiego. Jego atmosfera zmienia się od mrocznej, przez czułą po senną. Pasquale jest dzieckiem takim samym jak inne. Ale jest straszny, tak jak każdy uznawany za innego czy dziwnego mógłby wydawać się straszny. Dorastający Pasquale spotyka mamę i tatę, przyjaciół i nieprzyjaciół oraz postacie z jego własnego świata. Kołysanki i wiersze ożywiają ich głosy. Janet Smith ze Szkockiego Teatru Tańca opracowała choreografię wzmacniającą przekaz i fizyczną siłę teatru.
18 XI, Instytut Teatralny
Hiszpania
Winged Cranes „Kulisy Bernardy”
Reżyseria: Alejandra Prieto
Występują: Mari Cruz Planchuelo, Alejandra Prieto
Choreografia: Mari Cruz Planchuelo
Scenografia i lalki: Ruth Garcia, Maria Torano, Alejandra Prieto, Jose Antonio Sánchez
Światło: Felype de Lima
Projekcje video: Ana Ugarte, Paloma Bielicka
Kostiumy: Felype de Lima
Muzyka: Eduardo Ros, Michael Costagliola, Raul Orte
Produkcja: Manuel Fernández-Arango
„Kulisy Bernardy” to niema wersja tragedii Lorki. Spektakl unaocznia to, co w oryginalnej wersji dramatu jest niewidoczne: hołd dla wiecznie zagrożonej wolności i odwagi. W tym spektaklu spotykają się różne artystyczne drogi i języki: sztuka lalkowa, problem aktora jako animatora i animatora jako aktora, taniec, światło i cień, video i muzyka. Wszystkie te środki mają służyć podkreśleniu tematu spektaklu.
18 XI, Laboratorium przy CSW Zamek Ujazdowski dwa spektakle
Holandia
Nicola Unger „Upiorna Opowieść”
Jednoosobowy spektakl o grozie i przeznaczeniu opowiadający historię opartą na faktach. Zostaje ona odegrana ponownie na miniaturowej scenie w pięknej kombinacji wycinanek, animacji sylwetkowej i teatru cieni.
19 XI, Instytut Teatralny
Polska
Teatr Malabar Hotel, Figurentheater Wilde & Vogel „Głośniej!”
Reżyseria: Michael Vogel
Muzyka: Charlotte Wilde
Lalki: Marcin Bikowski
Występują: Marcin Bartnikowski, Marcin Bikowski
Najnowsza koprodukcja Teatru Malabar Hotel i Figurentheater Wilde&Vogel została zainspirowana prozą współczesnego amerykańskiego pisarza, Jonathana Safrona Foera. Podobnie, jak w tekstach służących jako źródło inspiracji, rzeczywistość została tu przedstawiona z perspektywy dziecka. To ono opowie o miłości, samotności a przede wszystkim o pamięci.
19 XI, Laboratorium przy CSW Zamek Ujazdowski
Czechy
Continuo Theatre „Sąsiedzi”
Scenariusz: Pavel Štourač
Scenografia: Helena Štouračová
Muzyka: Alessandro La Rocca and Continuo, Lianca Pandolfini
Występują: Kateřina Šobáňová, Zuzana Smolová, Martin Janda, Ivo Jurečka, Michal Puhač, Alessandro La Rocca
Światło: Christoph Siegenthaler
Twórcy spektaklu stawiają pytania o przyczyny destrukcji społeczeństw, relacji międzyludzkich i wszelkich wartości. Przyglądają się w szczególności Czechom w latach 1943-1953. Zniszczenie, które dostrzegają, tym razem nie było spowodowane okupacją, ale wykiełkowało i głęboko wrosło w zagrody i ogrody czeskich gospodarstw. Jest to opowieść o konkretnym miejscu w naszym sąsiedztwie, ale mogłaby się zdarzyć wszędzie w Europie.
20 XI, Instytut Teatralny
Kostaryka
Divano Occidentale Orientale „Panienka w Kostaryce”
Reżyseria: Giuseppe L. Bonifati
Występują: Alberto Martinez Guinaldo, Paula Sancho Fernandez
Światło i dźwięk: Giuseppe L. Bonifati
Produkcja: Marielos Fonseca (TPMS) & Divano Occidentale Orientale
W kraju, w którym od ponad pięćdziesięciu lat nie ma armii, Greta ma marzenie, którego trzyma się jak swojego dziewictwa: zostać kobietą – żołnierzem. Podejmuje tajną i desperacką próbę dostania się do „Straży Cywilnej”. Zostaje wysłuchana i pozornie zrozumiana przez naczelnika policji, Ramona. Niestety mężczyzna wykorzystuje jej naiwność, mami pięknymi słowami, by w końcu posiąść ją siłą. Po tych strasznych wydarzeniach Greta przechodzi wewnętrzną rewolucję. Bez skarżenia się, ale za to głęboką raną w sercu, żegna się ze swoim straconym marzeniem.
20 XI, Laboratorium przy CSW Zamek Ujazdowski
Polska
Unia Teatr Niemożliwy „Aleatorium – koncert na wizje, 10 instrumentów i niemą śpiewaczkę”
scenografia i wizje plastyczne: Agnieszka Szczepańska
inscenizacja i muzyka: Bogdan E. Szczepański
aktorzy: występują: Dorota Dąbek, Agnieszka Szczepańska, Bogdan Szczepański
Przedstawienie-performance o strukturze kompozycji muzycznej, które powstało pod wpływem świata „Stalkerów” opisanego przez Arkadija i Borisa Strugackich. Nie jest to jednak wierna inscenizacja powieści, a jedynie surrealistyczne odbicie procesów tworzenia wizji nierzeczywistych w strefie plastyki i dźwięku.
O festiwalu
Międzynarodowy Festiwal Teatru Lalek i Animacji Filmowych dla Dorosłych „Lalka Też Czlowiek” powstał by zerwać ze stereotypem, że widz dorosły nie ma czego szukać w teatrze lalek. Szczególnie, że „lalką” może stać się każdy przedmiot: zwitek papieru, stara puszka, konewka. To za sprawą aktorów przedmioty ożywają i opowiadają niesamowite, choć zupełnie ludzkie historie. Spektakle, które widzowie będą mogli zobaczyć podczas tegorocznej edycji festiwalu pokazują bogactwo teatru lalek: liryczne monodramy, zwariowane rekwizyty, grę świateł, złożone historie i zupełnie poważne tematy.
Czeski Continuo Theahtre pokaże „Sąsiadów”, czyli spektakl stawiający pytania o przyczyny upadku społeczeństw i relacji międzyludzkich, w szczególności przyglądający się Czechom w latach 1943 – 1953. Teatr Malabar Hotel z Warszawy przedstawi „Głośniej”, luźną adaptację powieści Johnathana Safrana Foera „Strasznie głośno, niesamowicie blisko”, która opowiada o tragedii World Trade Center z perspektywy dziecka. „Bo cię kocham” to z kolei propozycja norweskiego teatru Skromlehjulet Figurteater, która bierze pod lupę kryzys w relacjach miłosnych. Te i pozostałych dwanaście grup teatralnych będzie rywalizować o nagrody, których łączna pula wynosi 40 tysięcy złotych. Szczególnie ceniona nagroda publiczności zapewnia zespołom przyjazd na kolejną edycję festiwalu.
„Lalka Też Człowiek” to jedyny w Polsce i jeden z niewielu na świecie festiwali nieożywionej formy dla dorosłych. Tegoroczna edycja odbędzie się w dniach 14-20 listopada. Spektakle i wystawy publiczność będzie mogła oglądać w Instytucie Teatralnym Teatrze Druga Strefa oraz w sali „Laboratorium” Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski. Projekcje filmów oraz warsztaty będą odbywały się m.in. w Domu Kultury Kadr, klubokawiarni Ukryte Miasto, a także w księgarni Traffic.
Wstęp na festiwalowe wydarzenia jest bezpłatny. Internetowa rezerwacja miejsc startuje 17 listopada.
VII Międzynarodowy Festiwal Teatru Lalek i Animacji Filmowych dla Dorosłych „Lalka Też Czlowiek”, 14-20 listopada, Warszawa.
Najlepsze produkcje teatralne dla dzieci – nagrody rozdane!
„Mikrokosmos. Kompozycje” najlepszym spektaklem Festiwalu KORCZAK 2012!
Zakończył się XVI Międzynarodowy Festiwal Teatrów dla Dzieci i Młodzieży KORCZAK 2012. Przez 8 dni Warszawa stała się stolicą dziecięcego teatru.
W ramach Festiwalu miało miejsce ponad 100 wydarzeń artystycznych i teatralnych.
Festiwal dla dzieci Korczak
W sobotę, 13 października, odbyło się rozstrzygnięcie festiwalowych zmagań i uroczyste wręczenie nagród. Spektakle profesjonalnych teatrów, amatorów oraz grup defaworyzowanych: więźniów, bezdomnych, seniorek i dziewczyn z poprawczaka, niepełnosprawnych… – wywołały wiele emocji i wzruszeń!
Najlepsze spektakle dla dzieci – wyniki Jury!
„Wielkie święto małego człowieka – Międzynarodowy Festiwal dla Dzieci i Młodzieży KORCZAK 2012 – przez 8 dni zachwycał, wywoływał emocje, pobudzał wyobraźnię – pozwalał dzieciom i dorosłym odkrywać, patrzeć na świat oczami Króla Maciusia, marzyć… Widzowie nas nie zawiedli – przedszkola, szkoły, rodziny chętnie uczestniczyływ tegorocznym wydarzeniu… Po raz kolejny licznie obsypaliśmy symbolicznie słonecznikami pomnik Janusza Korczaka w corocznym pochodzie festiwalowym. Dziękujemy za Waszą obecność i zapraszamy za rok już na 17. edycję Festiwalu KORCZAK 2013…”
– podsumowała Grażyna Karwowska-Winiarek, Dyrektor Festiwalu.
W ramach Festiwalu KORCZAK niezależnie prace prowadzone są przez: Jury dorosłych ekspertów oraz Jury dziecięce. Tradycyjnie dla polskich zespołów zawodowych Festiwal KORCZAK 2012 miał charakter konkursu. Zespoły zagraniczne są gośćmi honorowymi i nie podlegają ocenie.
W Jury dorosłych zasiadali:
• Eva Carska – kierowniczka Centrum Bibiana (Head of Creative Art Center)
w Bratysławie, reżyserka przedstawień dla dzieci z wieloletnim doświadczeniem;
• Hanna Baltyn – teatrolog, krytyk literacki, historyk teatru, autorka wielu artykułów i recenzji;
• Marek b. Chodaczyński (przewodniczący Jury) – manager kultury, reżyser teatralny, prezes Stowarzyszenia Unia Teatr Niemożliwy – Teatr Lalek dla Dorosłych, Dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Teatru Lalek i Animacji Filmowych dla Dorosłych Lalka też Człowiek.
Nagrodę Grand Prix Festiwalu – „Złocisty” otrzymał spektakl „Mikrokosmos. Kompozycje” w reżyserii Roberta Drobniucha, do scenografii Adama Walnego i choreografii Karoliny Garbacik, powstały w wyniku współpracy Białostockiego Teatru Lalek i Podlaskiego Stowarzyszenia Tańca. Spektakl inspirowany filmem „Mikrokosmos” prezentuje jeden dzień z życia owadów. To poetycka opowieść o małym wielkim świecie, gdzie każde stworzenie po swojemu zmaga się z życiem. Postaci pokazane są w prostych sytuacjach, w troskach i radościach, przez co bardzo przypominają… ludzi. I młodszych, i starszych, bo spektakl adresowany jest zarówno do dzieci, jak i ich rodziców. Nagrodę „Kota w worku” – czyli zaproszenie na Festiwal KORCZAK 2013 produkcji nagrodzonego teatru z pominięciem procedury kwalifikacyjnej – przyznano grupie LALE.Teatr za spektakl „Podłogowo”. Przedstawienie jest dedykowane najmłodszym widzom, od 1. roku życia i zostało pokazane w ramach nurtu „Ab ovo” („Zacząć od jaja”).
Jury Dziecięce pracowało samodzielnie i według własnych kryteriów oceniało spektakle, aby wręczyć nagrodę „Ziarenko” – związaną z symbolem Festiwalu, jakim są słoneczniki. Juniorzy-jurorzy postanowili nagrodzić spektakl, który wzruszył ich historią, grą aktorów i animacją lalek, a mianowicie „Tajemnicze dziecko” Teatru Lalka w Warszawie. Dorośli docenili kunszt aktorski Anety Harasimczuk i Grzegorza Felusia, występujących w tym spektaklu.
Ponadto Jury Dorosłych postanowiło przyznać wyróżnienia dla:
• Roberta Jarosza i zespołu aktorskiego Opolskiego Teatru Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki za spektakl „Wnyk”
• Anety Harasimczuk za rolę w spektaklu „Tajemnicze dziecko” Teatru Lalka w Warszawie
• Grzegorza Felusia za rolę w spektaklu „Tajemnicze dziecko” Teatru Lalka w Warszawie
Komisja Jury pragnie wyrazić gorące słowa uznania oraz podziękować twórcom i realizatorom pozakonkursowego spektaklu „Przygody małego M.” Stowarzyszenia Przyjaciół Teatru Arka z Wrocławia. To sztuka w wykonaniu osób niepełnosprawnych i aktorów zawodowych.
Produkcje teatralne najwyższej jakości…
Atesty (Świadectwo Wysokiej Jakości i Poziomu Artystycznego) przyznawane przez Polski Ośrodek ASSITEJ – otrzymały następujące spektakle:
• Dokąd pędzisz, koniku, reż. G. Kwieciński, Teatr Groteska z Krakowa
• Na arce o ósmej, reż. M. Pecko, Olsztyński Teatr Lalek
• Czerwony Kapturek, reż. Janusz Ryl-Krystianowski, Teatr Animacji z Poznania
• Czarnoksiężnik z krainy Oz, reż. P. Nosalek, Teatr Banialuka z Bielsko-Białej
Wybitni twórcy teatru dla dzieci i młodzieży nagrodzeni!
Nagrody imienia Jana Dormana za rok 2011 – doroczne nagrody i wyróżnienia dla twórców teatru dla dzieci i młodzieży – Polski Ośrodek Międzynarodowego Stowarzyszenia Teatrów dla Dzieci i Młodzieży ASSITEJ przyznał w tym roku następującym twórcom i teatrom: Nagroda imienia Jana Dormana za rok 2011 dla twórcy polskiego – Robert Łuczak za wybitną wartość artystyczną muzyki, towarzyszącej licznym spektaklom dla dzieci i młodzieży. Honorowa Nagroda imienia Jana Dormana za rok 2011 dla twórcy zagranicznego – Michele Sambin z TAM Teatro Musica z Padwy. Nagroda dla krytyka teatru dla dzieci i młodzieży za rok 2011 – Halina Waszkiel – filolog polski, doktor, autorka prac z zakresu teatru i dramatu XIX wieku, esejów i recenzji dotyczących teatru, dramatu oraz teatru lalek, konsekwentnie poświęcająca swe prace tematom teatru dla młodego widza.
Informacje ogólne o Festiwalu KORCZAK 2012
Organizatorem od 1996 roku niezmiennie jest Polski Ośrodek Międzynarodowego Stowarzyszenia Teatrów dla Dzieci i Młodzieży ASSITEJ. Festiwal prowadzi Grażyna Karwowska-Winiarek, Dyrektor Festiwalu. Dyrektorem Artystycznym tegorocznego Festiwalu jest Wojciech Stefaniak – pseudonim artystyczny Faruga. Podobnie jak w latach ubiegłych Festiwal otrzymał wsparcie finansowe Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy – Biura Kultury.
Patronat honorowy objęli: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego – Bogdan Zdrojewski, Rzecznik Praw Dziecka – Marek Michalak oraz Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy – Hanna Gronkiewicz-Waltz.
Partnerem Strategicznym jest: Teatr Powszechny im. Z. Hübnera w Warszawie w którym powstanie centrum festiwalowe. Partnerami wspierającymi tegoroczny Festiwal są: Teatr Rampa, Teatr Lalka, Dom Spotkań z Historią, Instytut im. A. Mickiewicza, PEDAGOGIUM Wyższa Szkoła Nauk Społecznych oraz agencja Public Relations – ComPress.
Więcej informacji na temat Festiwalu KORCZAK na stronie internetowej: www.korczak-festival.pl.
(materiał nadesłany)
Wybrano plakat siódmej edycji festiwalu „Lalka Też Człowiek”
Wiemy już jak będzie wyglądał plakat tegorocznej edycji festiwalu „Lalka Też Człowiek”. Tradycyjnie wyłoniono go w otwartym konkursie.
Od początku istnienia festiwalu organizowany jest konkurs na projekt plakatu promującego wydarzenie. Tradycją jest też, że wszystkie zgłoszone prace są eksponowane podczas jednej z wystaw towarzyszących festiwalowi „Lalka Też Człowiek”. W tym roku spośród nadesłanych propozycji jury w składzie Marek Żurawski, Marek Chodakowski i Ewa Staniszewska wybrało projekt Tomasza Tarachy, fotografa z Kwidzyna. Uzasadniając wybór, Marek Żurawski powiedział:
– Zwycięski plakat wyróżniał się spośród innych propozycji czystością formy oraz wyobraźnią i wrażliwością autora. Tomasz Taracha w przeciwieństwie do pozostałych osób, które wzięły udział w konkursie, umownie potraktował nazwę i temat festiwalu. Jego praca wyraża to, co jako Unia Teatr Niemożliwy staramy się prezentować od samego początku: różne oblicza teatru lalek. W jego projekcie zobaczyliśmy jak różne, samodzielne elementy, zestawione razem, tworzą nową jakość. W efekcie trudno przejść obok niego obojętnie. A takie jest przecież zadanie plakatu.
VII edycja festiwalu „Lalka Też Człowiek” odbędzie się w dniach 14-20 listopada. Zobaczymy podczas niej 14 spektakli, m.in. z Iranu i Kanady, które stanowią przekrój przez aktualne dokonania teatru lalek. Wszystkie grupy teatralne będą walczyć o nagrody, których łączna pula wynosi 40 tys. złotych. Znamy już skład jury, które wybierze najlepszy spektakl, najlepszego aktora i przyzna kilka innych wyróżnień. Będą to: Krystyna Żuchowska, aktorka-lalkarz, Annette Dabs, dyrektor artystyczna niemieckiego Festiwalu „Fidena” w Bochum, Marek Waszkiel, wieloletni dyrektor Białostockiego Teatru Lalek, David Burman, dyrektor artystyczny Festiwalu „Kukart” z Sankt-Peterburga oraz Bartek Miernik, wieloletni sekretarz redakcji miesięcznika „Teatr”.
Festiwalowi towarzyszy szereg wydarzeń, m.in. pokazy filmów animowanych, wystawy oraz warsztaty. Spektakle i wystawy będzie można oglądać w Instytucie Teatralnym oraz w sali „Laboratorium” Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski. Projekcje filmów oraz warsztaty będą odbywały się m.in. w Domu Kultury Kadr, Domu Kultury Włochy oraz klubokawiarniach Tarabuk i Ukryte miasto.
Wstęp na festiwalowe wydarzenia jest bezpłatny, obowiązuje rezerwacja miejsc.
VII Międzynarodowy Festiwal Teatru Lalek i Animacji Filmowych dla Dorosłych Lalka Też Człowiek, 14-20 listopada, Warszawa, www.lalkatezczlowiek.eu, www.facebook.com/lalkatezczlowiek
W 2011 roku z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru odbył się na DZIEŃ TEATRU NA MOKOTOWIE. Projekt realizowany wspólnymi siłami przez Urząd Dzielnicy Mokotów, teatry miejskie, teatry prywatne i teatry prowadzone przez organizacje pozarządowe oraz domy kultury spotkał się z ogromnym zainteresowaniem mieszkańców. Bilety na wszystkie spektakle rozeszły się w niecałą godzinę.
Powodzenie ubiegłorocznej edycji, spowodowało, iż w tym roku teatralne święto na Mokotowie potrwa 4 dni: od 19 do 22 kwietnia 2012, a w programie znalazły się 22 wydarzenia. Do udziału w projekcie w tym roku zaproszone zostały wszystkie teatry działające w Dzielnicy Mokotów oraz Domy Kultury.
Dni Teatru na Mokotowie
Można powiedzieć, że „Mokotów teatrem stoi” – gdyż działa tu: 7 stałych teatrów: Scena Przodownik, Teatr Baza, Teatr Druga Strefa, Teatr Guliwer, Teatr Kwadrat, Teatr Nowy i Videoteatr Poza (których repertuar i działalność jest bardzo zróżnicowana); a także 4 Dzielnicowe Domy Kultury: Dorożkarnia, Kadr, Służewski Dom Kultury, Łowicka i Młodzieżowy Dom Kultury (które zajmują się upowszechnianiem kultury teatralnej) oraz Szkoła Aktorska Jana i Haliny Machulskich, Ognisko u Machulskich i wielu twórców niezależnych.
Podczas tegorocznych Dni Teatru na Mokotowie każdy znajdzie coś dla siebie: od farsy, przez klasykę, dramat współczesny, teatr lalek dla dorosłych po autorskie spektakle czy też spektakl dyplomowy szkoły aktorskiej. Miłośnicy teatru alternatywnego na pewno z przyjemnością obejrzą filmy dokumentalne o teatrach działających w latach 70-tych i 80-tych XX wieku.
W programie Dni Teatru na Mokotowie przygotowano również atrakcje dla najmłodszych i młodych widzów: spektakl „Kopciuszek” w Teatrze Guliwer oraz spektakl z warsztatami teatralnymi „Beata co bajki wyplata”. A dla tych, co chcą spróbować własnych sił na scenie: Ognisko u Machulskich przygotowało dni otwarte – w sobotę 21.04. dla 11–14 latków, w niedzielę 22.04. dla 14–17 latków.
Wstęp na wszystkie wydarzenia Dni Teatru na Mokotowie jest bezpłatny. Bezpłatne bilety wstępu będą wydawane w kasie Teatru Druga Strefa (ul. Magazynowa 14A) od godziny 10.00 w dniu 16 kwietnia 2012 roku do wyczerpania puli biletów.
Festiwal DNI TEATRU NA MOKOTOWIE jest przykładem dobrych praktyk współpracy Urzędu Dzielnicy, Samorządowych Instytucji Kultury, Organizacji Pozarządowych i twórców niezależnych. Organizatorzy wyrażają nadzieję, że tegoroczna edycja będzie cieszyła się nie mniejszym powodzeniem, niż poprzednia, przez co DNI TEATRU NA MOKOTOWIE na stałe zagoszczą na kulturalnej mapie Warszawy.
Szczegółowy harmonogram wraz z opisami wydarzeń:
Czwartek 19.04.2012
19.04.2012 godz. 20:00 HARPER REGAN
Spektakl dyplomowy w wykonaniu uczniów Szkoły Aktorskiej Haliny i Jana Machulskich
Teatr Druga Strefa ul. Magazynowa 14 a
Autor: Simon Stephens; Tłumaczenie: Michal Ratyński; Reżyseria: Katarzyna Łęcka; As.Reż.: Michał Piskorski; Światło: Karolina Gębska; Inspicjent: Michał Pietrzykowski; Scenografia I Kostiumy: Zespół
Obsada: Harper – Izabela Górska, Sandra Stencel; Barnes/Mickey – Grzegorz Jarek; Tobias/James – Patryk Pawlak; Seth – Hubert Podgórski; Sarah – Dorota Chwedorowicz; Justine – Paula Pupiec; Alison – Aleksandra Matlingiewicz
Współczesny dramat brytyjski Simona Stephensa to historia kobiety, która stoi u progu życiowej przemiany. Uwięziona w strukturach korporacji, zmęczona relacjami rodzinnymi opartymi na przyklejonych do twarzy uśmiechach, wybiera się w podróż… Napotkani na drodze ludzie uświadamiają jej, że każdy ma w sobie czerń i biel. Czy ukryta za maską przykładnej żony i karnej pracownicy Harper skorzysta z okazji jaką niesie jej życie?
19.04.2012 godz. 20:00 Hommage à RÓŻEWICZ
VIDEOTEATR POZA w Pałacyku Szustra, przy ul. Morskie Oko 2
Aranżacja videoprzestrzeni, scenariusz, obrazy i reżyseria: Piotr Lachmann
Kompozycja muzyczna: Marcin Barycki
Występują: Jolanta Lothe, Jarosław Boberek oraz wirtualnie Tadeusz Różewicz
Pierwsze nagranie z Tadeuszem Różewiczem pochodzi z października 1980 r. Miało miejsce w Krakowie. Peter Lachmann był wtedy jeszcze przykładnym tłumaczem poezji, prozy i dramatów Tadeusza Różewicza (m.in. „Starej kobiety wysiadującej”) na język niemiecki. Kolejne nagrania realizowane były na przestrzeni trzech dziesięcioleci w różnych miejscach, m.in. w siedzibie Videoteatru Poza w warszawskim Pałacu Szustra, mieszkaniu Jolanty Lothe, warszawskich hotelach , pracowni Jerzego Tchórzewskiego, w Domu Literatury, wielokrotnie w mieszkaniu Ryszarda Przybylskiego (dokumentuje to poemat Różewicza Tempus Fugit z tomu „Wyjście”, Wrocław 2004), Domu Pracy Twórczej w Konstancinie,we Wrocławiu, na Górze Ślęzy i w Gliwicach.
Niektóre materiały weszły do realizowanego Videotryptyku p.t. „Tadeusz Różewicz-twarz poezji”. Prezentacja pierwszej niemieckojęzycznej części odbyła się w 1995 r. w Berlinie w ramach Festiwalu „grenzenlos. Warschau- ‑Berlin, kulturelle Begegnung mit Polen” w Instytucie Kultury Polskiej z udziałem Tadeusza Różewicza, premiera polskojęzyczna w ramach otwarcia „Sceny Poezji” Videoteatru 18 maja 1996 r. z udziałem poety oraz w Gliwicach. (Drugi raz gościliśmy Tadeusza Różewicza na Scenie Poezji 27 stycznia 2003).
Prezentacja drugiej części p.t. „Tadeusz Różewicz-deutsche Gedichte und Geschichte”(TR-niemieckie wiersze i historia) odbyła się 21 października 2000 r. we Frankfurcie nad Menem. Prezentacja trzeciej części p.t. „Pojednanie mimo wszystko” 2 października 2007 w Kamieniu Śląskim i 3 października we Wrocławiu.
Fragment nagrania z Gliwic wszedł również do spektaklu „Hamlet gliwicki” Piotra Lachmanna (2006).
Piątek 20.04.2012
20.04.2012 godz. 19:00 ALA Z ELEMENTARZA
Scena Przodownik ul. Olesińska 21
„Ala z elementarza” to wspomnienia pierwowzoru bohaterki „Elementarza” Falskiego, Ali (która ma kota), z czasów dzieciństwa przed wojną i dorastania w jej trakcie.
Historia zaczyna się sielankowo. Dzieciństwo w Łodzi, w zamożnej inteligenckiej rodzinie lekarskiej. W rodzinie żydowskiej, ateistycznej, w której w ogóle nie porusza się tematów związanych z religią. Do kościoła prowadza dziewczynkę (w tajemnicy) niania. Dziewczynka pewnego dnia słyszy od siostry szarytki: „Przykro mi Alinko, ale nie możesz zostać na lekcji. Nie wiedziałam, że jesteś Żydóweczką”. Kilka dni później druhna nie przyjmuje Ali do zuchów: „Żeby należeć do zuchów trzeba być katoliczką, trzeba chodzić do kościoła i do komunii. A ty jesteś Żydóweczką”.
Wspomnienia Ali nie są wyłącznie opisem faktów historycznych. To opowieść dziewczynki, a potem dziewczyny, która miała swoje przemyślenia, swoje problemy i która po prostu starała się żyć w takim czasie, w jakim jej przyszło. Nie opisuje ekstremalnych wydarzeń, nie rozpacza, nie przeraża się tym co widzi, tylko jak dziecko pisze jak jest. To są zwierzenia młodego człowieka, z problemami i radościami takimi, jakie ma każdy. – mówi Zuzanna Fijewska-Malesza.
20.04.2012 godz. 19:00 JEPPE
Teatr Druga Strefa ul. Magazynowa 14 a
Tekst i reżyseria: Ewa Kaleta
Występuje: Marcin Zarzeczny
Inspiracją spektaklu był film Larsa von Triera „Idioci”. Opowiada historię członka zbuntowanej grupy ludzi, którzy symulując choroby psychiczne pozwalali sobie na przekraczanie norm społecznych. Grupa rozpadła się ale Jeppe pozostał wierny jej ideom. Powrót do rzeczywistości oznaczałby dla niego utratę pozornej, bo uzależnionej od łamania konwenansów wolności. Poza tym musiałby sobie uświadomić, że kobieta jego życia Josephine, też należy do przeszłości. Smutek i osamotnienie to cena jaką płaci za usprawiedliwiającą brak logiki wolność. Bohaterowi pozostają tylko emocje, jedyne prawo rządzące jego światem. Pobyt w pokoju Jeppe to nie tylko okazja do uczestnictwa w chaotycznych wspomnieniach ale i możliwość zmierzenia się z traumatycznymi przeżyciami, które są zazwyczaj są spychane w podświadomość albo rozpamiętywane samotnie, w czterech ścianach. Właśnie dlatego widz, świadek tych rozważań, musi zastanowić się czym jest tak zwana normalność, która definiuje obłęd.
20.04.2012 godz. 20:00 WARIAT I ZAKONNICA
Teatr Druga Strefa ul. Magazynowa 14 a
Autor: Stanisław Ignacy Witkiewicz; Reżyseria, choreografia, scenografia: Sylwester Biraga; Muzyka Marek Żurawski
Występują: Beata Bójko, Paweł Hajnos
Przestrzeń spektaklu to cela zakładu dla umysłowo chorych. Główny bohater, Walpurg to poeta, który buntuje się przeciwko wiążącemu jednostkę systemowi. Artysta tęskni do śmierci, ale narzucone przez jego katów ograniczenia i lekarstwa zrobiły z niego tylko „żywego trupa”, gdyż nieskończenie dobre społeczeństwo „dba o to, by nie przestał się męczyć przedwcześnie”.
Dramatyczne napięcie powstałe poprzez zestawienie twórczego umysłu poety – wariata i narzucanego mu środowiska zyskuje na sile dzięki jego relacji z opiekunką – zakonnicą, która widząc w nim nie tylko pacjenta ale i mężczyznę sama zaczyna kwestionować świat do tej pory przyjmowany za normalny. Inscenizacja dramatu oparta jest na redukcji środków scenicznego wyrazu do minimum. Pomaga w tym nie tylko specjalnie skomponowana muzyka ale i podporządkowanie ruchu scenicznego euklidesowskim regułom. Elementy znane już w teatrze antycznym łączą się ze współczesnymi technologiami uzupełniając pełną ekspresji grę aktorską. Stworzona w ten sposób oryginalna przestrzeń wprowadza widza w swoisty mikrokosmos, który nie tylko pozwala na odmienne postrzeganie czasu ale pokazuje też z nowej perspektywy wieczną problematykę ludzkiego ego.
20.04.2012 godz. 20:00 NANCY.WYWIAD
NOWY TEATR
ZACHĘTA NARODOWA GALERIA SZTUKI, PL. MAŁACHOWSKIEGO 3
Reżyseria i choreografia: Claude Bardouil; Wykonanie: Magdalena Popławska i Claude Bardouil
Scenografia: Nicolas Grospierre, Olga Mokrzycka; Identyfikacja graficzna na podstawie fotografii Nicolasa Grospierre’a’ Muzyka: Paweł Andryszczyk, Adam Walicki; Reżyseria świateł: Katarzyna Łuszczyk; Inspicjent: Łukasz Jóźków; Asystent reżysera: Adam Kasjaniuk
Autorski projekt taneczny realizowany przez francuskiego choreografa Claude’a Bardouila we współpracy z Magdaleną Popławską.
Przekraczając granice pomiędzy teatrem i tańcem, artyści konfrontują się z legendą punk rocka Sidem Viciousem, zmarłym z przedawkowania narkotyków muzykiem podejrzanym o zamordowanie swojej narzeczonej Nancy Spungen. To kolejny krok Nowego Teatru w badaniu możliwości formułowania wypowiedzi z pogranicza rozdzielanych na ogół dyscyplin sztuki: teatru i tańca, próba stworzenia nowego aktora, zdolnego do nietradycyjnych i interdyscyplinarnych form ekspresji.
Artyści poznali się podczas przygotowań do spektaklu Koniec w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego, który rozpoczyna się od sceny hipnotycznego tańca Magdaleny Popławskiej.
Spektakl Claude’a Bardouila mógłby mieć tytuł „Być jak Nancy Spungen”. To ona, antybohaterka, dziewczyna, która szukała sposobu przekroczenia samej siebie, staje się głównym tematem namysłu. Zdeterminowana zdaniem wypowiedzianym przez Patti Smith: „Co możesz zrobić lepszego w życiu, kiedy pochodzisz z Midwestu, niż iść do łóżka z gwiazdą rocka?”
Nancy uwikłana w romans z Sidem Viciousem perfekcyjnie wpisuje się w łańcuch działania obowiązujący w tym modelu: prostytucja – narkotyki/przemoc – dostęp do gwiazd. Staje się największą groupie i największą specjalistką w dziedzinie punk rocka, przeżywając swoją życiową przygodę. Ale pozostaje antybohaterką i pewnie nikt by o niej nie pamiętał, gdyby nie jej śmierć. Także modelowa, wpisująca się w obowiązujący wzorzec.
Spektakl Claude’a Bardouila jest próbą ponownego przeżycia tamtych okoliczności, zmierzenia się z duchem czasów i sprawdzenia jego mocy dziś. Po Factory 2 Krystiana Lupy to kolejna próba wniknięcia w mityczną atmosferę USA lat 70. Ty razem przez życie tyleż intensywne, co krótkie, bo trwające zaledwie 20 lat.
20.04.2012 godz. 22:00 PARIS CONCERT Wojtek Więckowski
Teatr Druga Strefa ul. Magazynowa 14 a
Instrumentalny, autorski materiał z pogranicza muzyki minimalistycznej, improwizowanej i ambientu z lekką nutką bluesa i jazzu spod znaku Billa Frisella. Elektryczna gitara barytonowa, looper, urządzenia modulujące dźwięk i technika slide. Przy użyciu tych środków, artysta zaprasza na podróż po krainie refleksji, wrażliwości na dźwięk i otwartej formy.
Koncert poprzedzi prezentacja impresji muzyczno- filmowej pod tytułem „Sous Le Vent De Paris”. Jest to pierwszy odcinek cyklu, który powstaje na podstawie inspiracji wyjątkowymi miastami. Ich energią, specyfiką i powietrzem uchwyconymi w kadrze i w dźwiękach.
Muzyce, podczas koncertu towarzyszyć będą wizualizacje powstałe na podstawie prac malarskich wykonanych autorską techniką. To melanż ekspresjonizmu abstrakcyjnego, action paintingu i monotypii. Proces komponowania muzyki jak i pracy nad obrazem, koresponduje ze sobą na płaszczyźnie metodologii tworzenia.
Sobota 21.04.2012
21.04.2012 godz. 10:00 DZIEŃ OTWARTY W OGNISKU U MACHULSKICH
Centrum Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika PAN ul. Bartycka 18
Warto zobaczyć jak wyglądają zajęcia teatralne w Ognisku u Machulskich.
W sobotę zapraszamy 11, 12, 13 i 14 latków.
21.04.2012 godz. 11:00 BEATA CO BAJKI WYPLATA
Spektakl z warsztatami teatralnymi
Młodzieżowy Dom Kultury, ul. Odyńca 57
Scenariusz i wykonanie: Beata Łuczak
Zbiór krótkich opowieści, m.in. „Dziewczynka Bez Twarzy”, „Coś”, „Bajka o Bajce” i „Historia Papierowego Okrętu”. Aktorka wykorzystuje różne rodzaje lalek – pacynka, kukła, lalka trickowa, oraz oryginalne instrumenty muzyczne – kalimba, szczotkobas, blacha….. Zamierzeniem autorki jest uruchomienie dziecięcej wyobraźni i pokazanie magii teatru poprzez wykorzystanie pomysłów słowno-animacyjno-plastycznych.
21.04.2012 godz. 18:00 ESCURIAL
Unia Teatr Niemożliwy
Dom Kultury Kadr ul. Gotarda 16
Autor: Michel de Ghelderode; Tłumaczenie: Zbigniew Stolarek; Scenografia: Krzysztof Skain May; Muzyka: Paweł Ptaszkiewicz; Reżyseria i wykonanie: Zuza Gaińska
Trójkąt miłosny niejednokrotnie bywa inspiracją i punktem wyjścia opowieści o namiętności i miłości. Tym razem historia dotyczy króla, królowej i błazna. Rozmowę króla z błaznem relacjonuje widzom królowa i animowane przez nią lalki.
Król wie o miłości błazna do królowej i ich romansie i dlatego chce, a raczej musi, otruć królową. Mowa o czasach Inkwizycji, w Hiszpanii, gdzie zdradę małżeńską karano śmiercią jako zamach stanu. A w życiu władcy nie ma miejsca na miłość. Wszystko jest polityką a romans królowej z błaznem ośmiesza go w dwójnasób – jako króla i jako mężczyznę. Królowa wie, że jej dni są policzone ale nie boi się, jedynie zastanawia nad zmianami w rolach mężczyzn istotnych w jej życiu bo nie wie już, kto jest królem a kto błaznem. Czy ten, który zarabia na chleb śmiesznością ale nie boi się uczuć, czy ten który tłumi uczucia bo się boi być śmiesznym?
Przypominający osiemnastowieczną powieść gotycką „Escurial” wyszedł spod pióra awangardowego Belga Michela de Ghelderode’a w latach dwudziestych zeszłego stulecia. Piszący po francusku dramaturg epatując makabrą, czarnym humorem, groteskową fantastyką i absurdem oraz wypełniając swój świat manekinami, szkieletami, symbolami religijnymi i okultystycznymi odmienił współczesne mu oblicze teatru lalek.
21.04.2012 godz. 19:00 ALLEGRO MODERATO
Scena Przewodnik ul. Olesińska 21
Reżyseria: Krzysztof Rekowski; Scenograf: Maciej Chojnacki; Muzyka: Marcin Mirowski; Asystent reżysera: Mateusz Karoń
Obsada: Ewa – Dominika Ostałowska; Pani od pianina, Mama – Elżbieta Kijowska; Pan od oboju, Nowy pan od oboju, Profesor, Nauczyciel, Konduktor, Winston – Zdzisław Wardejn; Dziewczynka – Anna Stela; Mężczyzna w garniturze, Biznesmen, Kolega– Bartosz Woźny
Ewa gra w orkiestrze na oboju. Od kiedy pamięta jej życie jest podporządkowane rodzinie i dążeniu do muzycznej doskonałości. Dość przypadkowo Ewa zaczyna odkrywać swoje potrzeby, możliwości i pragnienia. Postanawia odmienić swoje życie. Jak wysoka jest cena poszukiwania wolności? Na ile możliwe jest odnalezienie własnego ja? Podjęcie kształtowania własnej tożsamości według własnego intelektu, płci i talentu?
21.04.2012 godz. 19:00 DZIADY cz. II
TEATR BAZA ul. Podchorążych 39
Reżyseria: Tomasz Zadróżny
Aktorzy: Maciej Dmochowski, Tomasz Taranta, Ewa Borowska, Monika Szymczyk, Anna Szewczyk, Filip Pietkiewicz – Bednarek, Katarzyna Mosakowska, Magdalena Jaworska
Dziady cz. II – najnowszy spektakl w wykonaniu Teatru Baza. Jest to inscenizacja II części „Dziadów” A. Mickiewicza. Spektakl oparty jest na tradycyjnych pieśniach polskich, ukraińskich, litewskich. W pracy tej zostały wykorzystanie nasze doświadczenia z treningu fizycznego, ćwiczeń partnerskich. Formuła całości oparta jest na konwencji święta słowiańskiego obchodzenia Dziadów, czyli przyzywania duchów zmarłych, częstowania ich jedzeniem, rozmawiania z nimi. Celem naszej pracy była konfrontacja z rytuałem, świętem, mitem. Próbujemy ożywić to co przeszłe, minione, próbujemy zderzyć nasze doświadczenia z przeszłymi. Czas trwania spektaklu 40 minut. Spektakl dla młodzieży i dorosłych.
21.04.2012 godz. 20:00 WARIAT I ZAKONNICA
Teatr Druga Strefa ul. Magazynowa 14 a
Autor: Stanisław Ignacy Witkiewicz; Reżyseria, choreografia, scenografia: Sylwester Biraga; Muzyka Marek Żurawski
Występują: Beata Bójko, Paweł Hajnos
Przestrzeń spektaklu to cela zakładu dla umysłowo chorych. Główny bohater, Walpurg to poeta, który buntuje się przeciwko wiążącemu jednostkę systemowi. Artysta tęskni do śmierci, ale narzucone przez jego katów ograniczenia i lekarstwa zrobiły z niego tylko „żywego trupa”, gdyż nieskończenie dobre społeczeństwo „dba o to, by nie przestał się męczyć przedwcześnie”. Dramatyczne napięcie powstałe poprzez zestawienie twórczego umysłu poety – wariata i narzucanego mu środowiska zyskuje na sile dzięki jego relacji z opiekunką – zakonnicą, która widząc w nim nie tylko pacjenta ale i mężczyznę sama zaczyna kwestionować świat do tej pory przyjmowany za normalny. Inscenizacja dramatu oparta jest na redukcji środków scenicznego wyrazu do minimum. Pomaga w tym nie tylko specjalnie skomponowana muzyka ale i podporządkowanie ruchu scenicznego euklidesowskim regułom. Elementy znane już w teatrze antycznym łączą się ze współczesnymi technologiami uzupełniając pełną ekspresji grę aktorską. Stworzona w ten sposób oryginalna przestrzeń wprowadza widza w swoisty mikrokosmos, który nie tylko pozwala na odmienne postrzeganie czasu ale pokazuje też z nowej perspektywy wieczną problematykę ludzkiego ego.
21.04.2012 godz. 22:00 KEINE EIER
eferte Fundacja Rozwoju Tańca
Teatr Druga Strefa ul. Magazynowa 14 a
koncepcja, reżyseria i choreografia: Anna Piotrowska; scenariusz na podstawie tekstów Joanny Federowicz i Anny Piotrowskiej; kreacja i wykonanie: Joanna Federowicz, Anna Piotrowska; muzyka: Michał Mackiewicz; produkcja: Anna Piotrowska, eferte, Klub DGW
„Keine Eier” to monodram w duecie, którego koncepcja została opracowywana dla aktorki Joanny Federowicz a drugą rolę zagra i wytańczy Anna Piotrowska.
„Dawno temu byłam jajkiem. Nie poznałem swojej Kury. Leżałam sobie na słomie w jakiejś komórce. Teraz jadę samochodem w wytłoczce z innymi jajkami. Nie rozmawiamy ze sobą – jajka nigdy ze sobą nie rozmawiają.
Zostałem kupiona przez kogoś. Było chłodno, nawet zimno. Ale to nic – już się przyzwyczaiłam. Potem będzie gorąco. Zresztą nie wiem – może nie. Lodówka raz się otwiera, a raz zamyka. Znowu myślę o tym, żeby nie ruszać się stąd, ale żeby coś się zmieniło. Można by tu zmieścić dużo rzeczy. Chciałabym tu mieć parę kamieni i strumyk. Już nic z tego nie wyjdzie…”
Niedziela 22.04.2012
22.04.2012 godz. 10:00 DZIEŃ OTWARTY W OGNISKU U MACHULSKICH
Centrum Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika PAN ul. Bartycka 18
Warto zobaczyć jak wyglądają zajęcia teatralne w Ognisku u Machulskich.
W sobotę zapraszamy 14, 15, 16 i 17 latków.
22.04.2012 godz. 13:00 KOPCIUSZEK
Teatr Guliwer ul. Różana 16
Adaptacja i reżyseria – Jarosław Antoniuk; Scenografia – Eva Farkašova; Muzyka – Bogdan Szczepański; Ruch sceniczny – Jacek Gębura
Obsada: Eliza Mieleszkiewicz; Marzanna Gawrych; Beata Antoniuk; Bogumiła Wierzchowska – Gosk; Marcin Dąbrowski; Tomasz Rynkowski; Krzysztof Zemło
„Kopciuszek” to historia znana w wielu wersjach, na wszystkich kontynentach, tym najmłodszym i tym najstarszym. To jedna z najpiękniejszych opowieści o miłości, która pobudza wyobraźnię chyba każdej dziewczynki. Łomżyńska realizacja o sile szlachetności, przeniesiona została w czasy współczesne, w realia świata mody, zabawy.
22.04.2012 godz. 17:00 O! /PREMIERA/
Dorożkarnia ul. Siekierkowska 28
Przygotowanie wokalne: Michalina Malczewska; Choreografia: Beata Urbańska; Reżyseria: Grzegorz Pohl
Występują: Michalina Chłodzińska, Hanna Gumowska, Małgorzata Kowalska, Alina Kuśmierz, Angelika Matulewicz, Małgorzata Promińska, Aleksander Kobyliński, Tomasza Wójcik
Pierwszy spektakl Grupy Musicalowej ZAMIANA. O! to kilka historii widzianych oczami detektywa prowadzącego śledztwo w sprawie tajemniczej śmierci młodego mężczyzny. Wszystkie ślady prowadzą do 5 kobiet. Teraz tylko kwestią czasu jest wyjaśnienie, która z nich popełniła tę zbrodnię i dlaczego… Pięć kobiet, wiele historii, jeszcze więcej ofiar w teatralno-taneczno-wokalnej interpretacji światowych przebojów, a wszystko przez miłość. O!
22.04.2012 godz. 17:00 WAKACJUSZKA
Służewski Dom Kultury ul. Puławska 255
Wykonanie: Emilia Krakowska
Scenariusz – na podstawie własnej powieści – Zofia Mierzyńska.
Reżyseria – Janusz Dymek.
To zabawna, ale nie pozbawiona gorzkiej ironii opowieść o życiu emigrantów z Polski w USA. Wyłaniający się z tej historii obraz nie jest optymistyczny: nie ma w Polakach życzliwości ani chęci pomocy. Nastawieni na zysk, ciągle w pretensjach, nie możemy znieść, że komuś wiedzie się lepiej. Mimo tych ponurych wniosków, samo przedstawienie niepozbawione jest humoru. Lekka forma, celne obserwacje, zabawny tekst i barwna postać głównej bohaterki równoważą gorycz, dając w rezultacie sympatyczną komedię obyczajową. Nie ma ona ambicji naprawy świata, chce tylko pokazać jego śmieszności.
Bohaterka monodramu skupia w sobie niemal wszystkie nasze narodowe wady. To pruderyjna, pazerna, zacietrzewiona i skłócona ze wszystkimi zazdrośnica. Jednak w tej całej swojej niedoskonałości okazuje się bardzo zabawna. Aniela w interpretacji Krakowskiej to silna osoba, która za wszelką cenę dopnie swego, a nawet jeśli po drodze spotka ją rozczarowanie, potrafi szybko znaleźć wyjście z sytuacji. Jest prostą kobietą, całkowicie pozbawioną dobrego smaku. Budzi jednak naszą sympatię, pod grubą skorupą kryje się bowiem istota marząca o prawdziwej miłości, samotna i wyobcowana.
Ten spektakl nie jest wielkim dziełem, ma jednak swój urok. Opowieść toczy się wartko, nastrój ulega ciągłym zmianom. Aktorka panuje nad sytuacją sceniczną i za pomocą prostych środków wydobywa komizm swojej postaci. Gra oszczędnie, czasami tylko puszczając oko do publiczności. Nie popada w skrajności, nie sili się na śmieszność ani dramatyczne gesty. Nie są to pewno aktorskie wyżyny, ale to dlatego, że treść monodramu nie daje ich osiągnąć. Tu co najwyżej można być rzetelnym. I taką właśnie rzetelność dostajemy.
22.04.2012 godz. 17:30 KLUB CMENTARNY
Teatr Kwadrat al. Niepodległości 141
Przekład: Daniel Woźniak; Reżyseria: Marcin Sławiński; Scenografia: Wojciech Stefaniak
Obsada: Ewa Kasprzyk, Ewa Wencel, Ewa Ziętek, Lucyna Malec, Marek Siudym
Dla trzech wdów (wyznania mojżeszowego) regularne wizyty na cmentarzu i odwiedziny zmarłych mężów, to najlepszy sposób na spędzanie wolnego czasu. W końcu nikt tak cierpliwie nie wysłucha relacji z codziennych zakupów, lokalnych plotek i opisu szczegółowego braku jakichkolwiek planów na przyszłość, jak przyjaciółki. Dlatego zapewne, choć różnią się od siebie każdym, nawet najdrobniejszym elementem charakteru, wspomniane panie rytualnie umawiają się na wspólnych herbatkach, by ramię w ramię, radosnym krokiem udać się do pobliskiej nekropolii. Ale na nieszczęście zeszłych już małżonków, w miejscu ich wiecznego odpoczywania pojawiają się czasem… żywi mężczyźni. A właściwie jeden konkretny. Sam, również wdowiec, najlepszy rzeźnik w okolicy, w niektórych kręgach kulturowych po prostu musi się stać partią wręcz idealną. Kiedy między nim, a jedną z przyjaciółek, wywiązuje się płomienny romans, przyszłość „klubu cmentarnego”, którego rytuałom tak długo hołdowały, staje pod ogromnym znakiem zapytania.Przecież jednym rzeźnikiem raczej trudno się podzielić. A skoro nie można uszczęśliwić wszystkich, to może warto skutecznie pozbyć się kłopotu? Jedna za wszystkie, wszystkie za jedną? A może nie warto walczyć o taki klub, którego połowa członków nie jest już w stanie podpisać listy obecności?
22.04.2012 godz. 18:00 TEATR ALTERNATYWNY W FILMIE DOKUMETNALNYM
Dom Kultury Kadr ul. Gotarda 16
Filmy archiwalne z początków działalności artystycznej teatrów: Academia, Teatr Ósmego Dnia, Akademia Ruchu i innych. Słowo wstępne i prowadzenie Ryszard Kawalec
22.04.2012 godz. 19:00 O! /PREMIERA/
Dorożkarnia ul. Siekierkowska 28
Przygotowanie wokalne: Michalina Malczewska; Choreografia: Beata Urbańska; Reżyseria: Grzegorz Pohl
Występują: Michalina Chłodzińska, Hanna Gumowska, Małgorzata Kowalska, Alina Kuśmierz, Angelika Matulewicz, Małgorzata Promińska, Aleksander Kobyliński, Tomasza Wójcik
Pierwszy spektakl Grupy Musicalowej ZAMIANA. O! to kilka historii widzianych oczami detektywa prowadzącego śledztwo w sprawie tajemniczej śmierci młodego mężczyzny. Wszystkie ślady prowadzą do 5 kobiet. Teraz tylko kwestią czasu jest wyjaśnienie, która z nich popełniła tę zbrodnię i dlaczego… Pięć kobiet, wiele historii, jeszcze więcej ofiar w teatralno-taneczno-wokalnej interpretacji światowych przebojów, a wszystko przez miłość. O!
22.04.2012 godz. 20:00 POKOJÓWKA
Teatr Druga Strefa ul. Magazynowa 14 a
Autor: Rafał Wojasiński; Reżyseria i scenografia: Sylwester Biraga; Choreografia: Tatiana Pałucka; Muzyka: Marek Żurawski
Występują: Halina Chrobak, David Foulkes, Tomasz Piątkowski
Wymarły hotel na uboczu wiatr, deszcz i gość z walizką w ręku składają się na pełną absurdu historię przedstawioną w sztuce „Pokojówka” w reżyserii Sylwestra Biragi. Tytułowa pokojówka Milena, znudzona swoją pracą i otoczeniem, wykazuje natychmiastowe zaciekawienie nowoprzybyłym gościem Tadeuszem. Co go tu sprowadza ? Czego szuka w tych stronach? Skąd się wziął? Przynosząc ręczniki do pokoju wdaje się z nim w dziwną dyskusję po której już wie co sprowadza mężczyznę do hotelu i twierdzi, że może mu uratować życie. Od tego momentu Tadeusz zostaje wciągnięty w serię pozornie absurdalnych zdarzeń wpływających na jego przemyślenia i decyzje. Obsługa hotelowa nieustannie odwiedza i nagabuje tajemniczego gościa, który być może przyjechał tu by po prostu odpocząć. „Pokojówka” pod pretekstem wydarzeń w hotelowym zaciszu starannie ukazuje nieustanną walkę dobra ze złem, nieumiejętność dokonywania wyborów oraz wpływ i manipulację innych osób na nasze decyzje. Rozgrywka pomiędzy pokojówką a barmanem przypomina zakład o losy Tadeusza. Podczas wizyt i rozmów w pokoju hotelowym starają się wpłynąć na decyzję z jaką przyjechał gość ale ostatecznie jaka ona będzie zależy tylko od niego.
Dni Teatru na Mokotowie 2012
Organizator Dzielnica Mokotów m. st. Warszawy
DYREKTOR ARTYSTYCZNY: SYLWESTER BIRAGA
PRODUCENT WYKONAWCZY: DAVID FOULKES
Zarządzaj zgodą
Aby zapewnić jak najlepsze wrażenia, korzystamy z technologii, takich jak pliki cookie, do przechowywania i/lub uzyskiwania dostępu do informacji o urządzeniu. Zgoda na te technologie pozwoli nam przetwarzać dane, takie jak zachowanie podczas przeglądania lub unikalne identyfikatory na tej stronie. Brak wyrażenia zgody lub wycofanie zgody może niekorzystnie wpłynąć na niektóre cechy i funkcje.
Funkcjonalne
Zawsze aktywne
Przechowywanie lub dostęp do danych technicznych jest ściśle konieczny do uzasadnionego celu umożliwienia korzystania z konkretnej usługi wyraźnie żądanej przez subskrybenta lub użytkownika, lub wyłącznie w celu przeprowadzenia transmisji komunikatu przez sieć łączności elektronicznej.
Preferencje
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest niezbędny do uzasadnionego celu przechowywania preferencji, o które nie prosi subskrybent lub użytkownik.
Statystyka
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do celów statystycznych.Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do anonimowych celów statystycznych. Bez wezwania do sądu, dobrowolnego podporządkowania się dostawcy usług internetowych lub dodatkowych zapisów od strony trzeciej, informacje przechowywane lub pobierane wyłącznie w tym celu zwykle nie mogą być wykorzystywane do identyfikacji użytkownika.
Marketing
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest wymagany do tworzenia profili użytkowników w celu wysyłania reklam lub śledzenia użytkownika na stronie internetowej lub na kilku stronach internetowych w podobnych celach marketingowych.
