OBERŻA POD ZŁOTYM ROGIEM Scenariusz: Szymon Szurmiej, Ryszard Marek Groński Reżyseria: Szymon Szurmiej
Scenografia: Ewa Łaniecka
Kostiumy: Marta Grudzińska
Kierownictwo muzyczne: Teresa Wrońska
Aranżacja: Michał Lamża
Choreografia: Tadeusz Wiśniewski
Asystent reżysera: Ewa Greś Obsada:
Liliana Cercel, Monika Chrząstowska, Ewa Dąbrowska, Ewa Greś, Mariola Kuźnik, Beata Łapuk, Małgorzata Majewska, Sylwia Najah, Joanna Przybyłowska, Izabella Rzeszowska, Monika Soszka, Barbara Szeliga, Alina Świdowska, Małgorzata Trybalska, Roksana Vikaluk, Ernestyna Winnicka, Marcin Błaszak, Piotr Chomik, Genady Iskhakov, Ryszard Kluge, Grzegorz Kulikowski, Henryk Rajfer, Rafał Rutowicz, Piotr Sierecki, Jerzy Walczak, Marek Węglarski, Wojciech Wiliński, Maciej Winkler, Piotr Wiszniowski.
Duża Scena
Teatru Żydowskiego w Warszawie
Zapraszamy Państwa na bal na Gnojnej – wyjątkową okazję do wysłuchania szlagierów: „U cioci na imieninach”, „Czy tutaj mieszka panna Agnieszka?”, „Umówiłem się z nią na dziewiątą”, „Ta mała piła dziś”. To wszystko przeplatane skeczami w stylu kabaretu „Qui Pro Quo”. Na scenie będzie można zobaczyć również „Zośkę wariatkę” pióra Juliana Tuwima.
Festiwal Kultury Żydowskiej Warszawa Singera już na stałe zagościł w kulturalnym kalendarium Warszawy. Jak co roku, tak i tym razem, organizatorzy IX edycji Festiwalu Singera zadbali o to, by każdy miłośnik dobrego teatru odnalazł coś dla siebie latem, gdy w teatrach panuje sezon urlopowy. Program festiwalu obfituje w nietuzinkowe premiery i spektakle o tematyce żydowskiej. Do naszej stolicy zawitają również teatralne gwiazdy światowej sławy. Do największych atrakcji z repertuaru zagranicznego należeć będzie francuski spektakl „Just in time to pack a few things”. Po raz pierwszy w Warszawie gościć będziemy izraelski Nephesh Theatre z przedstawieniami „Schneider and Schusters” i „Gimpel the Fool”, opartym na opowiadaniu noblisty Singera. Warszawę odwiedzi także diva jidysz, Theresa Tova, ze spektaklem muzycznym „Bella. The Colour of Love”, a The National Yiddish Theater-Folksbiene z Nowego Jorku zaprasza na spektakl muzyczny pt. „100 Years of Yiddish Music Theatre”. Premierę będzie miała najnowsza sztuka wybitnego polskiego reżysera młodego pokolenia – Pawła Passiniego „Kukła. Księga Blasku”, natomiast zespół Teatru Żydowskiego zaprezentuje niezwykły musical „Ach! Odessa – Mama…” w reżyserii Jana Szurmieja z muzyką Hadriana Filipa Tabęckiego i widowisko muzyczne pt. „Tradycja” w reżyserii Szymona Szurmieja. Kilku reżyserów, m. in. Magda Gnatowska, Dorota Ignatjew, Paweł Paszta, Rafał Sisicki i Paweł Goźliński, przygotuje z tej okazji małe formy teatralne. Teatr NN zaś, niemal stały gość festiwalu, zaprezentuje spektakl z cyklu „Opowieści z bramy”. Wszystko to podczas 9-dniowego festiwalu, który odbędzie się między 25 sierpnia a 2 września w Warszawie w rejonie Placu Grzybowskiego i ulicy Próżnej, na Muranowie, w knajpkach nad Wisłą oraz na warszawskiej Pradze. Poza głównymi atrakcjami muzycznymi i teatralnymi, planowanych jest ponad 100 wydarzeń kulturalnych – wystaw, wykładów, warsztatów, spotkań literackich, pokazów filmowych i innych atrakcji. Organizatorem Festiwalu jest Fundacja Shalom we współpracy z Teatrem Żydowskim.
Dokładny program i aktualne informacje dostępne są na stronie: www.festiwalsingera.pl
Festiwal Singera na Facebooku: www.facebook.com/FestiwalSingera
Na większość wydarzeń obowiązują bezpłatne wejściówki, które rozdawane będą w od 6 sierpnia w kasie Teatru Żydowskiego, a zakup biletów na część odpłatną będzie możliwy w kasie Teatru Żydowskiego (tel. 22 8505656) i na stronie Eventim.pl od 30 lipca.
O teatralnych wydarzeniach IX edycji Festiwalu Singera
Jednym z najbardziej oczekiwanych wydarzeń festiwalu jest premiera sztuki „Kukła. Księga Blasku” (28.08. godz. 20.00) wybitnego reżysera młodego pokolenia Pawła Passiniego. Spektakl „Kukła. Księga Blasku” jest inspirowany pracami Tadeusza Kantora i tekstami kabalistycznymi. Tytułowa Księga Blasku (Sefer ha-Zohar) to jeden z najważniejszych tekstów żydowskiego mistycyzmu, który w europejskiej recepcji postrzegany jest głównie przez pryzmat kabały. Ten niezwykle piękny tekst to ujęta w przypowieści lekcja czytania świata.
Z perspektywy mistyka świat to przestrzeń, w której Bóg komunikuje się z człowiekiem. Otaczający nas ludzie i przedmioty, spotykające nas zdarzenia – wszystkie one są przestrzenią bosko-ludzkiej rozmowy.
Wibrujący świat kukieł, golemów i manekinów skonfrontowany będzie ze światem widzianym oczyma kabalistów. Do udziału w spektaklu zaproszeni zostali aktorzy, reprezentujący najróżniejsze teatralne kompetencje, m. in. Marek Oleksy i Elżbieta Rojek. Całości dopełni wykonywana na żywo muzyka i obecne stale w pracy neTTheatre projekcje wideo.
Na deskach Teatru Żydowskiego zobaczymy również francuskie przedstawienie „Just in time to pack a few things” (01.09. godz. 18.00), na podstawie książki Alix Landau-Brijatof. Jest to wzruszająca opowieść rodzinna, której akcja toczy się w Rydze na przełomie lat 1940 – 1941 podczas masowych egzekucji poprzez rozstrzelanie – tzw. „Bullets Shoah”. „Just in time…” to spektakl odgrywany w rodzinnej „kuchni”, gdzie łzy przeplecione są śmiechem, a prozaiczne wydarzenia wielkimi wzruszeniami. W spektaklu zagrają wybitne francuskie aktorki: Judith Magre i Valentine Varela. Dialogom towarzyszyć będzie niezwykła muzyka klezmerska, wykonywana na żywo przez wybitnego amerykańskiego klarnecistę Davida Krakauera – muzyka związanego z zespołem The Klezmatics i Kronos Quartet, który w sposób nietuzinkowy łączy tradycyjną muzykę klezmerską z współczesnymi gatunkami. Spektakl tłumaczony będzie za pomocą napisów. Judith Magre w 1992 r. grała wspólnie z Andrzejem Sewerynem w spektaklu „Dejeuner chez Ludwig W.” w Theatre National de la Colline, a już we wrześniu polscy widzowie będą mogli zobaczyć legendę francuskiego teatru i kina na żywo w Teatrze Żydowskim.
W Warszawie między innymi po raz pierwszy gościć będzie izraelski teatr The Nephesh Theatre ze spektaklem „Gimpel the Fool” (30.08. godz. 17.00). Sztuka „Gimpel the Fool” oparta jest na opowiadaniu noblisty I.B. Singera. To surrealistyczny spektakl o istocie zdrady i walce między dobrem a złem w kontekście wydarzeń politycznych przedwojennej Europy, uzupełniony bogatą ścieżką dźwiękową głosów i muzyki klezmerskiej. Spektakl będzie wystawiony w języku angielskim. Drugim przedstawieniem, tym razem po hebrajsku, ale także z symultanicznym tłumaczeniem, będzie „Schneider and Schusters”. The Nephesh Theatre został założony w Toronto w 1978 roku i na ówczesne czasy był jedynym profesjonalnym żydowskim teatrem działającym na terenie Kanady. W 1983 roku został przeniesiony do Izraela i posiada repertuar w języku hebrajskim i angielskim.
Organizatorzy zapraszają także na teatralną i muzyczną podróż z Rosji przez Paryż do Ameryki, czyli „Bella. The Colour of Love” – „Bella – Kolor miłości” (31.08. godz. 19.00). Ten muzyczny spektakl w wykonaniu divy jidysz – Theresy Tovy oraz pianisty i kanadyjskiego kompozytora Matta Herskowitza, zainspirowany jest życiem Belli Chagall – żony i muzy Marca Chagalla. Przedstawienie przenosi nas do świata artystki żyjącej w cieniu jednego z największych malarzy XX wieku. Oglądamy miłość i sztukę widzianą oczami Belli Chagall. Opowiada ona o swoich doświadczeniach i uczuciach. W musicalu zostały również ukazane w ciekawy sposób zawiłe niuanse małżeństwa Belli i Marca. Theresa Tova uwielbiana jest za zmysłowy głos i spontaniczny dowcip, z wielką swobodą występuje w kameralnych i prestiżowych klubach jazzowych Toronto, Montrealu, Paryża i Luksemburga. Doskonale łączy jazzowe brzmienie z żydowskim folklorem i najnowszymi szlagierami. Spektakl będzie tłumaczony symultanicznie.
The National Yiddish Theater-Folksbiene z Nowego Jorku zaprasza na spektakl muzyczny pt. „100 Years of Yiddish Music Theatre” (26.08. godz. 16.00) w wykonaniu Danielli Rabbani i Zalmena Mlotka. Zalmen Mlotek jest światowej sławy autorytetem w ludowym jidysz i muzyce teatralnej oraz wybitną postacią w teatrze żydowskim i świecie estradowym. Prowadzi klasy mistrzowskie z muzyki, folkloru oraz teatru jidysz na wielu prestiżowych uniwersytetach w USA. Daniella Rabbani jest izraelsko-amerykańską aktorką, dramaturgiem i piosenkarką. Występowała z Vermont Shakespeare Company i na Edinburgh Fringe Festival.
Na Festiwalu nie zabraknie również wydarzeń przygotowanych przez Teatr Żydowski specjalnie dla festiwalowej publiczności. Wśród atrakcji teatralnych znajdzie się musical „Ach! Odessa – Mama…” (25.08. godz. 19.00), który premierę miał 9 czerwca br. Przedstawienie wyreżyserował Jan Szurmiej, muzykę stworzył Hadrian Filip Tabęcki – kompozytor m.in. „Rock Opery Krzyżacy” i opery „Dzień Świra”. Musical ukazuje romantyczny świat bandyckiej Mołdawanki na początku XX w. poprzez historię Beni Krzyka, legendarnego bandyty z Odessy. Oparty jest na „błatnych pieśniach”, będących prostą opowieścią o uczuciach, miłości, honorze, zdradzie, zaprawiony siarczystym poczuciem humoru. Drugim ważnym wydarzeniem Teatru Żydowskiego będzie widowisko muzyczne pt. „Tradycja” (02.09. godz. 18.00) w reżyserii Szymona Szurmieja, ukazujące tradycje żydowskie w kontekście kultur od lat z nią związanych: polskiej, cygańskiej i rosyjskiej. Na scenie zobaczymy typowe dla kultury żydowskiej obrzędy m.in. wesele czy szabas. Usłyszymy także pieśni chasydzkie, a tancerze zaprezentują tańce charakterystyczne dla wszystkich czterech narodów.
Podczas Warszawy Singera swoją premierę będą miały również małe formy teatralne przygotowane specjalnie na Festiwal. Magda Gnatowska przygotowała niebanalny monodram „Konstrukcje Debory Vogel. Traktat we wnętrzu i na peryferiach” (31.08. godz. 17.30) w 70-tą rocznicę śmierci Debory Vogel – pisarki, filozof, krytyka sztuki i muzy Brunona Schultza. Spektakl jest próbą przełożenia na scenę oryginalnych tekstów pisarki. Wśród małych form znajdziemy również „Polacas Work in progress” (28.08. godz. 18.30) oraz „Mandelsztam” (26.08. godz. 14.00) w reżyserii Doroty Ignatjew. „Mandelsztam” to spektakl poetycko-muzyczny, oparty na życiu i twórczości Osipa Mandelsztama, będący próbą uchwycenia dramatyzmu ostatniej drogi poety – dysydenta, Rosjanina – skazanego na powolną śmierć w łagrze. Niezwykłym wydarzeniem artystycznym będzie również sztuka „Koszałki Opałki” (1.09. godz. 14.00) w reżyserii Pawła Paszty – powstała na podstawie felietonów młodego Janusza Korczaka, pisanych pod pseudonimem Hen do satyrycznego magazynu „Kolce” na przełomie XIX i XX wieku. Spektakl przenosi widzów do starej Warszawy, a dowcipne sceny z ulic stolicy bywają bardzo różne, a jednak podobne do dzisiejszych, oddając prawdziwą warszawską atmosferę, specyficzny żart i duszę tego miasta. Na uwagę zasługują również „Pożegnania ’68” (28.08 godz. 18.00) w reżyserii Rafała Sisickiego. Ta, z jednej strony poetycka, z drugiej – pełna dramatycznych zwrotów akcji opowieść, rozgrywa się w czasie wydarzeń marcowych 1968 roku, kiedy to, w wyniku nagonki antysemickiej wyemigrowało z Polski ponad 20 tysięcy osób pochodzenia żydowskiego. Wśród małych form znajdzie się też premiera czytania performatywnego „Judyta Performance” (27.08. godz. 17.30) w reżyserii Pawła Goźlińskiego. Ponadto Teatr NN zaprezentuje, jak niemal co roku, spektakl z cyklu „Opowieści z Bramy” w reżyserii Tomasza Pietrasiewicza (25.08, godz. 15.00). Na wszystkie wydarzenia organizatorzy Festiwalu Kultury Żydowskiej Warszawa Singera serdecznie zapraszają!
Organizator Festiwalu Kultury Żydowskiej Warszawa Singera
Organizatorem Festiwalu Kultury Żydowskiej Warszawa Singera jest Fundacja Shalom, która od 1988 roku działa na rzecz ocalenia od zapomnienia bogatego dziedzictwa kultury polskich Żydów. Festiwal Warszawa Singera jest najpopularniejszym przedsięwzięciem fundacji, gromadzącym co roku od ośmiu lat najwybitniejszych artystów i twórców kultury żydowskiej. Inicjatorem i pomysłodawcą Festiwalu jest Gołda Tencer – Dyrektor Generalny Fundacji Shalom. Od pierwszej edycji Festiwal Singera dedykowany jest Isaacowi Bashevisowi Singerowi, znakomitemu żydowskiemu pisarzowi polskiego pochodzenia, którego międzynarodowa kariera została uwieńczona dwiema nagrodami – National Book Awards oraz literacką nagrodą Nobla. Przez całe życie Singer był duchowo związany z Warszawą i niejednokrotnie opisywał ją w swoich utworach. Poza Festiwalem Singera do głównych inicjatyw fundacji należą takie projekty jak m. in. Centrum Kultury Jidysz, Żydowski Uniwersytet Otwarty czy Uniwersytet III Wieku.
Fundacja SHALOM
www.shalom.org.pl
Plac Grzybowski 12/16
00-104 Warszawa
REŻYSERIA, LIBRETTO I INSCENIZACJA: Jan Szurmiej KIEROWNICTWO MUZYCZNE, KOMPOZYCJE I ARANŻACJE: Hadrian Filip Tabęcki PIOSENKI I ICH TŁUMACZENIA: Wojciech Młynarski, Aleksander Rozenbaum, Andrzej Zaorski, Roman Kołakowski, Andrzej Ozga, Jan Szurmiej CHOREOGRAFIA: Iliana Alvarado, Jan Szurmiej SCENOGRAFIA: Wojciech Jankowiak KOSTIUMY: Marta Hubka PRZYGOTOWANIE WOKALNE: Teresa Wrońska KOREPETYTOR WOKALNY: Michał Salamon ASYSTENT REŻYSERA: Agnieszka Kamińska, Henryk Rajfer OBSADA: Zespół Teatru Żydowskiego – Chrząstowska Monika, Dąbrowska Ewa, Greś Ewa, Kuźnik Mariola, Majewska Małgorzata, Najah Sylwia, Post Katarzyna, Przybyłowska Joanna, Rzączyńska Joanna, Rzeszowska Izabella, Soszka Monika, Szeliga Barbara, Paulina Lombarowicz, Świdowska Alina, Trybalska Małgorzata, Tucholska-Jaszczak Ewa, Winnicka Ernestyna, Vikaluk Roksana, Chomik Piotr, Błaszak Marcin, Gawlik Waldemar, Iskhakov Genady, Rajfer Henryk, Rutowicz Rafał, Sierecki Piotr, Walczak Jerzy, Węglarski Marek, Wiliński Wojciech, Winkler Maciej, Wiszniowski Piotr, Kulikowski Grzegorz, Kluge Ryszard, Szurmiej Jan, Świdowski Michał (statysta).
Musical ukazuje romantyczny świat bandyckiej Mołdawanki na początku XX w. Oparty jest na „błatnych pieśniach”, będących prostą opowieścią o uczuciach, miłości, honorze, zdradzie, zaprawiony knajackim poczuciem humoru. Powstał na motywach „Zmierzchu” oraz „Opowiadań Odeskich” Izaaka Babla, niedokończonego scenariusza filmowego pt. „Benia Król” i materiałów z archiwum policji carskiej Odessy.
Odessa była taka, jak Łódź. Ziemia obiecana dla wszystkich, którzy chcieli szybko się wzbogacić. Dla kupców eksportujących ukraińską pszenicę oraz dla handlarzy i przemytników korzystających z odeskiej strefy wolnocłowej. A także dla złodziei i bandytów, okradających przedstawicieli obu tych grup społecznych.
To był właśnie świat Beni Krzyka – legendarnego bandyty, króla żydowskich złodziei. Świat małych, najwyżej trzypiętrowych domów, podwórek zabudowanych najdziwaczniejszymi krużgankami, balkonami i werandami połączonymi drewnianymi, skrzypiącymi schodami. Mieszało się tu wszystko. To tu Benia Krzyk zdobywał sławę, wykonując pierwsze zadania odeskiego bandyty Froima Gracza, zanim został królem Mołdawanki, a potem całej Odessy…
Dźwięki muzyki żydowskiej, rosyjskich romansów, rumuńsko-besarabskich rytmów, turecko-kaukaskich brzmień, czy nostalgiczność kozackich pieśni ludowych tworzą oprawę dla odesskiego półświatka.
Bonjour Monsieur Chagall Scenariusz i reżyseria: Szymon Szurmiej, Gołda Tencer Asystent reżysera: Barbara Szeliga Kierownictwo muzyczne: Teresa Wrońska Scenografia: Marian Stańczak Choreografia: Tadeusz Wiśniewski Wizualizacja: Dawid Kozłowski, Krzysztof Ryniewicz Zdjęcia: Marek Górecki Obsada: Monika Chrząstowska, Ewa Dąbrowska, Joanna Przybyłowska, Gołda Tencer, Izabella Rzeszowska, Barbara Szeliga, Alina Świdowska, Ernestyna Winnicka, Henryk Rajfer, Rafał Rutowicz, Piotr Sierecki, Szymon Szurmiej, Jerzy Walczak, Marek Węglarski, Piotr Wiszniowski.
„Bonjour Monsieur Chagall” to barwne widowisko muzyczne oparte na utworach poetyckich oraz malarstwie Marca Chagalla. Przywołuje atmosferę świata Żydów ze Wschodniej Europy, w którym ten wybitny artysta wzrastał i dojrzewał. Plastyczne wizje malarza z Witebska ożywają w scenach pełnych nostalgicznego humoru, lirycznej muzyki żydowskiej, tańca oraz baśniowej atmosfery. Inspiracją do napisania scenariusza było osobiste spotkanie Szymona Szurmieja – dyrektora Teatru Żydowskiego i zarazem reżysera spektaklu – z Chagallem.
Szymon Szurmiej o swojej znajomości z artystą:
Rozmawiałem z Chagallem dwa razy w życiu. Raz, gdy skończył 90 lati zostałem zaproszony na jego urodziny, a drugi raz na jego 95-lecie. Byłem zaskoczony. Nie wiedziałem, że pisał wiersze po żydowsku. Myślałem, że cały wypala się w swoim malarstwie, którym był „opętany”. Żył wspomnieniami, tęsknił za minionym światem Żydów ze wschodniej Europy. Pochodził z bardzo biednej rodziny. Bella, jego żona, muza i największa miłość, była córką kupca. Zapytałem go, czy to siebie i ją malował na niebie z kozami, kogutem, zegarem, skrzypkiem na dachu. I jak to wszystko wymyślił.
Chagall popatrzył na mnie uważnie
– Jak to, wymyślił? Kiedy Żyd siedzi zamyślony i nie chwyta, co do niego mówią, mówi się: „Uuu, on siedzi na księżycu”. A gdy Żyd coś opowiada i macha rękami, żywo gestykuluje, to wniosek jest jeden: „Oho, on już lata nad dachami”.
Chagall po prostu w genialny sposób wykorzystał w swoim malarstwie potoczne wyrażenia żydowskie. Ale nie wszyscy potrafili to odczytać. Opowiadał, jak zwiedzał swoją wystawę w Izraelu w towarzystwie pierwszego premiera Ben-Guriona. Zapytał go:
– Jak się panu podoba, panie premierze?
– Wie pan co – odpowiedział premier – ja uważam, że Żydzi powinni pracować, a nie fruwać.
Współreżyserka spektaklu, Gołda Tencer, o spektaklu:
po trzydziestu latach odkryłam na nowo to przedstawienie, zmodyfikowałam je. Uważam, że należy pokazać część wielkiej kultury żydowskiej, która inspirowała malarza o światowej sławie. Jednocześnie uwspółcześniłam formę spektaklu, dodając inne utwory oraz ruchome obrazy multimedialne, aby przybliżyć dzisiejszemu widzowi wielką wartość malarstwa Chagalla.
Spektakl Bonjour Monsieur Chagall odniósł wielki sukces na festiwalu „Tysiąc lat historii Żydów” zorganizowanym w Lyonie w marcu 2009 r. oraz na Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Żydowskich w Montrealu, który miał miejsce w czerwcu 2009 r.
Czas trwania: 1 h 40 min (z przerwą)
Język spektaklu: jidysz (symultanicznie tłumaczony na polski)
Bogu, co boskie. Cesarzowi, co cesarskie. Każdemu, co mu się należy!
w tłumaczeniu Aleksandra Berlina Próba czytana burleski autorstwa Silke Hassler i Petera Turriniego
W czytaniu wezmą udział aktorzy Teatru Żydowskiego: Piotr Wiszniowski, Monika Soszka, Sylwia Najah, Alina Świdowska, Ernestyna Winnicka, Jerzy Walczak, Piotr Chomik, Paulina Lombarowicz, Waldemar Gawlik, Rafał Rutowicz, Wojciech Wiliński, Marek Węglarski oraz gościnnie Andrzej Blumenfeld.
Teatr Żydowski w Warszawie
Data: 23.04.2012 (pon.) Godzina: 19:00 Miejsce: Klub Mamele, Teatr Żydowski, pl. Grzybowski 12/16, Warszawa Wstęp: wolny
Koniec kwietnia 1945 roku. W Wiedniu powołany zostaje tymczasowy rząd utworzonej ponownie demokratycznej Republiki Austrii. Młode Wiedenki tańczą walca z radzieckimi żołnierzami. W tym samym czasie na austriackiej prowincji grupa żydowskich jeńców zostaje w drodze do Mauthausen zamknięta w stodole. Jeden z jeńców, śpiewak operetkowy z Budapesztu, wraz z towarzyszem niedoli i kilkoma mieszkańcami wsi, którzy mimo zagrożenia życia przynoszą Żydom jedzenie, postanawia przygotować operetkę Wiener Blut. Sztuka opowiada o dziwnym, rozpaczliwym i wzruszającym pomyśle na przeżycie dzięki sztuce oraz o wypieranym ze świadomości rozdziale austriackiej historii, tzw. Marszach Śmierci wiosną 1945 r.
SILKE HASSLER (ur. 1969) publikuje teksty, przemówienia, eseje i sztuki teatralne w gazetach, fachowych pismach literackich, książkach i zbiorach. Jej prace zostały przetłumaczone na języki: angielski, czeski, francuski, japoński, polski, portugalski i słoweński.
PETER TURRINI (ur. 1944) wybitny, najczęściej wystawiany w świecie dramaturg austriacki. W swoich bulwersujących, podszytych absurdalnym humorem sztukach oraz scenariuszach uparcie tropi „toksyczne problemy” współczesnego społeczeństwa: alienację i fetyszyzm, postępujący brak granic między rzeczywistością i fikcją, ksenofobię.
Organizatorzy:
Austriackie Forum Kultury
Teatr Żydowski
Tekst: Ryszard Marek Groński Reżyseria: Maciej Wojtyszko Muzyka: Jerzy Derfel Scenografia: Ewa Łaniewska Występuje: Ewa Dąbrowska
Czas trwania: 1 h (bez przerwy)
„Kobiety to lepsi mężczyźni” – prawdziwość tej starej mądrości potwierdza życie Ireny Sendlerowej – matki i opiekunki setek uratowanych dzieci. Dzięki niej ocalały, dostały szansę ratunku w dniach Holokaustu. Irena Sendlerowa współpracowniczka „ŻEGOTY” wyprowadzała je z warszawskiego getta, zaopatrywała w dokumenty, znajdowała dla nich dom, przynosiła nadzieję, o którą było tak trudno. Spektakl o bohaterskiej kobiecie składa się z epizodów, pozwalających zrozumieć ogrom podejmowanego ryzyka.
Śmiercią grozili jej nie tylko niemieccy okupanci, ale także swojscy szmalcownicy i rodzimi faszyści. Mimo zagrożeń pani Irena (pseudonim Jolanta) codziennie wypełniała swą misję. A później przez wiele lat milczała o własnych zasługach, nie czekała na zaszczyty i nagrody. Dziś wraca do nas, by przypomnieć, że „Kto ratuje jedno życie, ratuje cały świat”. A ona przecież uratowała wiele światów, wierząc, że będą lepsze niż ten, zachowany w pamięci.
Małe Warszawskie Spotkania Teatralne w Teatrze Żydowskim 26 III – 29 III
Jak co roku, tak i tym razem, pod koniec marca rozpoczynają się Warszawskie Spotkania Teatralne, organizowane przez Instytut Teatralny w Warszawie. WST to festiwal o długoletniej i bogatej tradycji. Tegoroczna, 32. edycja festiwalu odbędzie się w dniach 24 marca – 3 kwietnia 2012 roku. Z tej okazji do stolicy zjeżdżają teatry z całego kraju, by zaprezentować swój repertuar szerszej publiczności. Częścią ubiegłorocznej edycji festiwalu były „Małe Warszawskie Spotkania Teatralne”, skierowane do najmłodszych widzów. Małym Warszawskim Spotkaniom Teatralnym towarzyszą warsztaty dla dzieci i rodziców. MWST honorowym patronatem ponownie objęła Henryka Krzywonos-Strycharska.
W ramach Warszawskich Spotkań Teatralnych w dniach 26-29 marca w Teatrze Żydowskim odbędą się pokazy spektakli, adresowanych do dzieci – „Mikrokosmos” i „Zwierzątka małe zwierzenia” na które Teatr Żydowski serdecznie zaprasza. Opisy spektakli wraz z terminami warsztatów poniżej.
„Mikrokosmos”
(blogteatralny)
scenariusz i reżyseria: Konrad Dworakowski
scenografia i kostiumy: Maria Balcerek
projekcje wideo: Michał Zielony
reżyseria światła: Bartek Dębowski
muzyka: Piotr Klimek
obsada:
Artur Borkowski
Agnieszka Charkot
Izabela Cześniewicz
Agnieszka Dziewa
Paulina Jóźwin
Mateusz Kowalski
Agnieszka Kulińska
Marek Oleksy
Aneta Piorun
Monika Rostecka-Komorowska
Mariusz Sikorski
Krzysztof Szczepańczyk
Robert Wieczorek
premiera: 2.09.2011
czas trwania: 1 godzina 10 minut
spektakl dla dzieci od 6 lat
Wrocławski Teatr Pantomimy im. Henryka Tomaszewskiego na podstawie baśni Hansa Christiana Andersena „Calineczka”
26.03. godz.18.00;
27.03. godz. 9.00 i 12.00
Opowieść inspirowana historią Calineczki polemizuje z wizją Andersena, który w tytułowej postaci widział bezbronne i niewinne dziecko, pozbawione charakteru i możliwości decydowania o własnym losie. W wersji Konrada Dworakowskiego bohaterka jest silną i wyrazistą osobowością, a wędrówka staje się dla niej okazją do odnalezienia tożsamości. Korzystając ze środków teatru pantomimy, reżyser oddaje na scenie magię świata przyrody, do którego wkracza dziewczynka.
Warsztaty w Teatrze Żydowskim
26 III
godz.16.00 – 17.00 – warsztat do spektaklu „Mikrokosmos”
27 III
godz. 10.30 – 11.30, godz.13.30 – 14.30 – warsztat do spektaklu „Mikrokosmos”
„Zwierzątka małe zwierzenia”
scenariusz i reżyseria: Paweł Passini
światła: Marcin „Kabat” Kowalczuk
projekcje: Maria Porzyc
scenografia: Paweł Korbus
kostiumy: El Bruzda
obsada:
Sowa – Joanna Lewicka
Wiewiórka – Katarzyna Tadeusz
Jeż – Elżbieta Rojek
Niedźwiedź – Dariusz Jeż
Pies – Maciej Wyczański/Przemysław Buksiński
Ryś – Agata Meilute
Zając – Sean Palmer
Borsuk – Paweł Passini
Mysz – Marcin „Kabat” Kowalczuk
premiera: 7.12.2010
czas trwania: 1 godzina 30 minut
spektakl dla dzieci od 5 lat
NeTTheatre i Stowarzyszenie Artystów „Bliski Wschód”, Lublin. Spektakl inspirowany bajkami Siergieja Kozłowa
28.03. godz. 18.00; 29.03. godz. 9.00
28.03. godz. 12.00 (w jęz angielskim)
Bohaterami wykorzystanych w spektaklu bajek Siergieja Kozłowa są mieszkańcy lasu: Jeżyk, Niedźwiedź, Wiewiórka, Zając i wiele innych. Zwierzęta nieustannie podróżują, zarówno na jawie, jak i w wyobraźni. Zmagają się ze swoimi słabościami, walczą z samotnością i – mimo dzielących je różnic – zawsze próbują się jakoś porozumieć. Dążąc do spełnienia marzeń, przeżywają czasem niezwykłe, a czasem zupełnie zwyczajne przygody. Surrealistyczny chwilami klimat spektaklu współtworzą animacje i muzyka wykonywana na żywo.
Warsztaty w Teatrze Żydowskim
27 III
godz.15.00 – 16.45, godz. 17.00 – 18.45 – warsztat „Witamy w lesie!” do spektaklu „Zwierzątka małe zwierzenia” z Lublina
28 III
godz. 15.00 – warsztat „Witamy w lesie!” do spektaklu „Zwierzątka małe zwierzenia” z Lublina
29 III
godz.12.00 – 13.00 – warsztat „Witamy w lesie!” do spektaklu „Zwierzątka małe zwierzenia” z Lublina
Bilety grupowe na małe Warszawskie Spotkania Teatralne – przy zakupie min. 15 biletów na jeden spektakl – wszystkie bilety w cenie: 25 zł (I strefa),
20 zł (II strefa). Opiekun minimum 15-osobowej grupy otrzymuje bilet w cenie 1 zł. Bilety grupowe do kupienia tylko w kasie Instytutu Teatralnego.
Wejściówki na małe Warszawskie Spotkania Teatralne w cenie 25 zł, do nabycia, w miarę wolnych miejsc, na 30 min. przed spektaklem.
Sprzedaż biletów na 32. WST odbywać się będzie poprzez następujące kanały sprzedaży:
• kasy Instytutu Teatralnego
• sprzedaż internetowa poprzez stronę www.warszawskie.org oraz www.ebilet.pl , a także w punktach sprzedaży e-Bilet ( szczegółowy wykaz punktów na stronie www.eBilet.pl/punkty)
• bileterie EMPIK Strona małych Warszawskich Spotkań Teatralnych:
www.malewarszawskie.org
www.facebook.com/malewarszawskie
Konsultacja literacka: Ryszard Marek Groński Scenografia: Izabela Chełkowska Choreografia: Dorota Furman, Tomasz Tworkowski Opracowanie muzyczne: Teresa Wrońska
Asystent reżysera: Małgorzata Trybalska Obsada:
Ewa Dąbrowska, Adam Malecki, Joanna Przybyłowska, Henryk Rajfer, Rafał Rutowicz, Dorota Salamon, Monika Soszka, Barbara Szeliga, Szymon Szurmiej, Alina Świdowska, Gołda Tencer, Małgorzata Trybalska, Jerzy Walczak, Marek Węglarski, Ernestyna Winnicka, Wojciech Wiliński, Izabella Rzeszowska, Wanda Siemaszko, Waldemar Gawlik
Dla mnie bomba
Przewodnikiem po przedwojennej Warszawie jest stary subiekt, właściciel sklepu z płytami, gazetami i pamiątkami. Barwni goście jego antykwariatu przybliżą nam artystyczno-kawiarniany styl minionej epoki. Błyskotliwe żarty i anegdoty, piosenki wesołe oraz te, nad którymi unosi się lekka nutka nostalgii, przeniosą nas w tamten świat.
Przedstawienie kabaretowo-muzyczne przywołujące klimat przedwojennej Warszawy. A w nim – taniec, rewia, piosenki, skecze, żarty, anegdoty oraz hity najlepszych kabaretów.
Scenariusz: Paweł Binke Reżyseria: Jerzy Gruza Scenografia: Ewa Łaniecka Muzyka: Teresa Wrońska
Asystent reżysera: Jadwiga Gryn Obsada:
Mąż – Wojciech Wiliński / Szymon Szurmiej
Jego Żona – Izabella Olejnik / Barbara Dziekan
Młody Człowiek – Piotr Chomik
Gosia z „Gorącej Rity” – Izabella Rzeszowska/Jadwiga Gryn
Szefowa Castingu – Joanna Przybyłowska
Juror I – Rafał Rutowicz
Juror II – Piotr Chomik
Juror III – Ewa Dąbrowska
Sekretarka – Jadwiga Gryn
Gonerylla – Joanna Przybyłowska
Regana – Ewa Dąbrowska
Kordelia – Izabella Rzeszowska
Gloster – Piotr Chomik
Kent – Rafał Rutowicz
Żona króla Leara. Czarna komedia. to spektakl o bezrobotnym aktorze, upokarzanym nieustannym chodzeniem od castingu do castingu. Podjęty trud nie daje jednak efektu w postaci roli. Nagle sfrustrowany aktor podejmuje decyzję
– „jeszcze sięgnę po ten najwyższy temat, spontanicznie, bez zaplecza, bez teatru, lecz z ogromną, graniczącą z obłędem chęcią pracy nad rolą Leara”.
W tym momencie pojawia się Żona, początkowo sceptyczna, wpada na zwariowany pomysł zagrania Leara przez kobietę. Wiedziona przekonaniem, że na fali współczesnych eksperymentów teatralnych jest to idealna rola dla niej. Ustępuje jednak staremu aktorowi.
Mąż chorobliwie marzy o tym, aby chociaż raz jeszcze dostać „wielką rolę”, jednak okoliczności zmuszają go do grania w tanich reklamówkach. Podejmuje się tego, bo przecież musi z czegoś żyć. Kiedy pojawia się kolejna szansa, stawia się na casting.
Z przejęcia miesza tekst, który powinien zaprezentować jury, z głęboko w nim tkwiącym monologiem Leara. Przegrywa również ten casting. Dochodzi do niego brutalna prawda – świat już go nie potrzebuje. Jedyna myśl to samobójstwo…tak, ale teatralne, nie rzeczywiste.
„Czas – jak mówi Szekspir – to ogromne morze niewdzięczności”.
Reżyseria: Maciej Wojtyszko Muzyka: Jerzy Derfel Motyw muzyczny: Krzysztof Jakowicz (skrzypce), Andrzej Łukasik (kontrabas) Obsada:Jerzy Walczak
Historia o sile fascynacji, która kształtuje życie. Bohaterów sztuki poznajemy jako dzieci, które skrępowane rodzinnymi więzami nie potrafią poradzić sobie z rodzącym się między nimi uczuciem. Po wielu latach spotykają się ponownie, by odkryć na nowo wagę dziecięcej fascynacji.
„Pieśń nad pieśniami” to opowieść o zagubionej treści życia, o tęsknocie za dziecięcymi marzeniami, ale także o tym, jak trudno odciąć się od swoich własnych korzeni. Spektakl jest adaptacją mało znanego opowiadania Szolema Alejchema.
Scenariusz: Katia Czarna Reżyseria: Krzysztof Rzączyński Obsada: Małgorzata Trybalska
Małgorzata Majewska
Joanna Rzączyńska Czas trwania: 1 h (bez przerwy) Język spektaklu: polski
„Wyzna(nie)” to spektakl o grupie kobiet, które zmagają się ze swoją przeszłością i żydowskimi korzeniami. Bohaterki sztuki, tak jak jej twórcy, urodziły się na przełomie lat 70. i 80. W liceum były przyjaciółkami. Łączy je jeszcze jedno: wszystkie są Polkami żydowskiego pochodzenia. Obiecały sobie, że 10 lat po maturze spotkają się na placu Grzybowskim. To już za chwilę. Każda z nich szykuje się do tego spotkania. Czy do niego dojdzie?
Każda próbuje rozliczyć swoje dotychczasowe życie, dokonać tytułowego wyznania. Opowiadają swoje historie w symultanicznych monologach. Ich losy potoczyły się bardzo różnie. Jedna wyjechała do Izraela i tam wyszła za mąż, druga jest silnie zaangażowana w ortodoksyjne środowisko żydowskie w Warszawie. Trzecia została dziennikarką i ze swoim pochodzeniem nie chce mieć nic wspólnego – do tej pory nie może poradzić sobie z tym, że o swoim żydostwie dowiedziała się dopiero po śmierci babki Żydówki.
Wszyscy są tuż po trzydziestce. O swojej pracy mówią, że jest głosem pokolenia, choć historia dotyczy trzech kobiet związanych ze środowiskiem żydowskim.
– Nie chcemy być postrzegani tylko przez pryzmat historii, chcemy być postrzegani jako ludzie żyjący tu i teraz. To nie jest spektakl o Holokauście ani o Marcu ’68 – mówi Krzysztof Rzączyński. – To spektakl o naszym pokoleniu, o przeżyciach związanych ze zmianą ustroju, zachłyśnięciem się wolnością i o problemie tożsamości, który jest taki sam niezależnie od tego, czy jesteśmy Polakami, Czechami, Francuzami, Żydami czy Cyganami. Co nie oznacza, że to spektakl wyłącznie dla 30-latków. – Te problemy dotyczą zarówno ludzi młodych, jak i ich rodziców – podkreśla reżyser.
Przedstawienie spodoba się zwłaszcza tym, którzy lubią teatr kameralny, zmuszający do myślenia, gdzie aktorzy są na wyciągnięcie ręki. Już sam tytuł zdeterminował jego formę. – To bardzo ascetyczna sztuka. Scenografia ogranicza się do krzeseł, chust i starej skrzynki ze zdjęciami.
Reżyseria, Scenografia, Adaptacja: Michał Zadara Tłumaczenie: Monika Adamczyk-Garbowska i Chone Shmeruk Muzyka: Asa Horvitz Asystent Reżysera, Wideo: Łukasz Korczak Kostiumy: Arkadiusz Ślęsicki Światła: Artur Sienicki
Obsada: Monika Chrząstowska, Ewa Greś, Henryk Rajfer, Piotr Sierecki, Jerzy Walczak, Marek Węglarski, Ernestyna Winnicka, Piotr Wiszniowski,Teresa Wrońska
Spektakl „1666” jest adaptacją powieści „Szatan w Goraju” – pierwszej powieści Singera, wydanej w Warszawie w roku 1933.
„1666” opowiada o małym miasteczku na wschodnich kresach, którego mieszkańcy w roku 1666 uwierzyli w nadejście Mesjasza, co miało dla nich dość fatalne skutki. Inscenizacja Michała Zadary zachowuje humor i ironię tej gorzkiej powieści, pisanej w roku dojścia Hitlera do władzy. W spektaklu występują aktorzy teatru Żydowskiego, graną na żywo muzykę napisał nowojorski kompozytor młodego pokolenia Asa Horvitz.
Scenariusz i reżyseria: Szymon Szurmiej
Drugi reżyser: Lena Szurmiej
Scenografia i kostiumy: Anna Klikowicz, Marta Grudzińska
Choreografia: Lena Szurmiej, Ludmiła Pronina
Muzyka i opracowanie muzyczne: Janusz Sent
Kierownictwo muzyczne: Teresa Wrońska
Tłumaczenie tekstów piosenek z języka jidisz: Andrzej Głowacki
Obsada: Zespół aktorski Teatru Żydowskiego
Mariusz Bach, Piotr Chomik, Zbigniew Kozłowski, Piotr Wiszniowski, Monika Orzeszko, Ewa Tucholska, Agata Sierecka, Kamila Boruta, Liliana Cercel, Monika Chrząstowska, Ewa Dąbrowska, Ewa Greś, Helena Wilda Mariola Kuźnik, Paulina Lombarowicz, Małgorzata Majewska, Sylwia Najah, Joanna Przybyłowska, Katarzyna Post, Izabella Rzeszowska, Wanda Siemaszko, Monika Soszka, Barbara Szeliga, Alina Świdowska, Małgorzata Trybalska, Roksana Vikaluk, Marcin Błaszak, Waldemar Gawlik, Genady Iskhakow, Mikołaj Müller, Ryszard Kluge, Grzegorz Kulikowski, Marcin Kurowski, Henryk Rajfer, Rafał Rutowicz, Piotr Sierecki, Jerzy Walczak, Marek Węglarski, Wojciech Wiliński
Wielkie widowisko muzyczne ukazujące tradycje żydowskie w kontekście kultur od lat z nią związanych: polskiej, cygańskiej i rosyjskiej. Akcja przedstawienia dzieje się w nieokreślonym czasie i przestrzeni, w małym miasteczku ze wspomnień. Na scenie zobaczymy typowe dla kultury żydowskiej obrzędy m.in. wesele czy szabas. Usłyszymy także pieśni chasydzkie, a tancerze zaprezentują tańce charakterystyczne dla wszystkich czterech narodów.
Premiera: 29 grudnia 2006
Czas trwania: 2 h 15 min
Ilość przerw: 1
Język spektaklu: polski
OBSADA:
Andrzej Blumenfeld /Marek Węglarski – Fransua Żako
Joanna Rzączyńska – Żaklin
Ernestyna Winnicka – Zrozpaczona Przewodniczka z Muzeum Zagłady
Piotr Sierecki – Narrator
Jerzy Walczak – Sfrustrowany Bruno – poeta współczesności
Szymon Szurmiej/Henryk Rajfer – Pantofelnik
Autorkę zainspirowała do napisania „Walizki” przeczytana w gazecie historia pewnego Francuza. Któregoś dnia Michel Leleu wyszedł z domu i poszedł do muzeum na wystawę poświęconą Zagładzie. Rozpoznał tam walizkę swego ojca, Pierre’a Levi. Była to walizka wypożyczona ze zbiorów Muzeum w Oświęcimiu, jedna z trzech zachowanych francuskich walizek. Ten niezwykły przypadek opisały gazety.
Podobna historia powstała już wcześniej w głowie autorki, jednakże odważyła się ją spisać dopiero po tym, gdy otrzymała potwierdzenie ze świata zewnętrznego, że coś takiego mogło wydarzyć się naprawdę.
Michel Leleu w czasie wojny ukrywał się z matką pod zmienionym nazwiskiem w alpejskim regionie Savoie, a ojciec został aresztowany w 1943 r. i wysłany Oświęcimia, gdzie zginął. Syn przetrwał wojnę i pozostał już przy zmienionym nazwisku. Bohater chciał „nie pamiętać”, żyć „normalnie”, zapomnieć. Jednakże odkrycie walizki ojca wywołało wielką zmianę w jego życiu – wrócił do swojego poprzedniego nazwiska i usiłował sprawić, aby walizka została we Francji.
Małgorzata Sikorska-Miszczuk w ten sposób komentuje swoją sztukę:
„Walizka” to sztuka o uzdrawianiu. Wszystko, co mamy w sobie – bagaż wspomnień, często niechcianych – istnieje i żyje w nas, czy tego chcemy czy nie. Możemy nigdy naszej „walizki” nie otworzyć i żyć w wiecznej połowiczności i niepełności. „Walizka” to historia pojedynczego człowieka, który odcina się od części siebie, choć jest to część jego własnej tożsamości. Ta sztuka dotyczy też obszaru pamięci społecznej – nie chcemy odkrywać prawdy, otwierać walizki pełnej bolesnych wspomnień. „Walizka” jest o wierze w uzdrawiająca moc prawdy.
Fotografia Teatralna Andrzej Wencel
Andrzej Blumenfeld,Ernestyna Winnicka Andrzej Blumenfeld Joanna Rzączyńska Piotr Sierecki Joanna Rzączyńska,Piotr Sierecki Jerzy Walczak Ernestyna Winnicka
(materiał nadesłany)
Obsada: Marcin Błaszak, Mariusz Bach, Kamila Boruta, Liliana Cercel, Piotr Chomik, Monika Chrząstowska, Ewa Dąbrowska, Ewa Greś, Genady Iskhakov, Ryszard Kluge, Grzegorz Kulikowski, Mariola Kuźnik, Paulina Lombarowicz, Małgorzata Majewska, Monika Marzec, Mikołaj Müller, Sylwia Najach, Joanna Przybyłowska, Henryk Rajfer, Rafał Rutowicz, Wanda Siemaszko, Piotr Sierecki, Monika Soszka, Barbara Szeliga, Szymon Szurmiej, Alina Świdowska, Ewa Tucholska – Jaszczak, Roksana Vykalyuk, Jerzy Walczak, Marek Węglarski, Wojciech Wiliński, Piotr Wiszniowski.
Czas trwania: 2 h 40 min
Ilość przerw: 1
Język spektaklu: polski
„Zaczarowana noc” to sentymentalna podróż do lat 30. i 40. polskiego teatru rozrywkowego. Ilustrowana największymi hitami muzyki żydowskiej, polskiej, rosyjskiej, ukraińskiej i cygańskiej. Najpiękniejsze melodie, żywiołowy taniec, piękne kostiumy i przedwojenna elegancja przeniosą widza w magiczny świat, którego już nie ma. Na spektakl składają się również błyskotliwe skecze i anegdoty takie jak „Elegia starozakonna” Juliana Tuwima. Przedstawienie utrzymane jest w konwencji interaktywnej zabawy, pozwalającej publiczności nie tylko oglądać występy artystów na scenie, lecz także samemu w nich uczestniczyć.
„Księga raju” Icyk Manger Księga Raju w reżyserii Piotra Cieplaka
Obsada: aktorzy Teatru Żydowskiego (Marcin Błaszak, Kamila Boruta, Monika Chrząstowska, Ewa Dąbrowska, Piotr Chomik, Waldemar Gawlik, Ewa Grześ, Ryszard Kluge, Grzegorz Kulikowski, Joanna Przybyłowska, Henryk Rajfer, Rafał Rutowicz, Izabella Rzeszowska, Piotr Sierecki, Monika Soszka, Jerzy Walczak, Marek Węglarski, Wojciech Wiliński, Maciej Winkler, Ernestyna Winnicka, Piotr Wiszniowski)
Scenogafia: Andrzej Witkowski
Muzyka: Paweł Czepułkowski i Raphael Rogiński
Choreografia: Leszek Bzdyl
„Księga Raju” na motywach powieści Icyka Mangera jest spektaklem, który w niezwykły sposób opowiada magiczną historię z pogranicza zaświatów i ludzkiej rzeczywistości. Świat duchowy zostaje tu przedstawiony w nietypowy, przewrotny sposób.
Żydowska legenda głosi, że każda dusza zanim wstąpi w ludzkie ciało przebywa w raju. Każda przed zejściem na ziemię zostaje pozbawiona rajskich wspomnień przez jednego z aniołów.
Piotr Cieplak w swoim przedstawieniu opowiada o człowieku, którego dusza podstępem trafiła między ludzi unikając utraty pamięci. Dalsza historia jest sentymentalną opowieścią o zderzeniu ludzkich wyobrażeń z rzeczywistością. Jednocześnie jest także próbą odczarowania tradycyjnej wizji raju. W tej sztuce nic nie jest takie jak się spodziewamy.
W przedstawieniu zagrają aktorzy Teatru Żydowskiego. Dodatkowo na scenie towarzyszyć im będą marionetki. Próby do przedstawienia rozpoczęły się w październiku.
Słowo od reżysera:
Prawie rok temu zadzwoniła do mnie Gołda Tencer i zaproponowała pracę w Teatrze Żydowskim. Tak mnie to zdziwiło, zaskoczyło i spodobało się, że zaproszenie na rozmowę przyjąłem natychmiast. Na tej rozmowie poczęstowała mnie przepysznym quichem i to zrobiło na mnie piorunujące wrażenie. Potem jeszcze, kiedy przeczytałem z puli tekstów, które mi zaproponowała, Icyka Mangera – tę zdumiewającą historię, zmyśloną i prawdziwą zarazem – to decyzja o robieniu spektaklu była już jasna.
To, co Icyk Manger wywołuje swoim tekstem, jest wyjątkowe, szczególne. To rodzaj tonacji, której poszukuję w teatrze – tonacji, gdzie o najważniejszych sprawach mówi się z przymrużeniem oka, co wcale nie odbiera powagi rzeczom naprawdę istotnym. Ten tekst wywołuje świat teatralny, do którego mam upodobanie.
Raj Icyka Mangera jest siermiężny. Jego materia jest kuśtykająca, chybotliwa, jakby na sznureczkach. Tutaj wszystko się kiwa, wszystko jest częściowe, wszystko marzy o czymś większym, doskonalszym i piękniejszym. Tymczasem jest bardzo przyziemne, prościutko i ułomnie. To wzniosłe marzenie i niedoskonała materia – i w tekście, i w spektaklu – mieszają się i zderzają ze sobą.
Natomiast, kiedy mówię o poważnych sprawach, mam na myśli to, że – zawieszeni między piekłem a niebem – ani tego piekła, ani tych zaświatów niebiańskich do końca nie znamy. Wyobrażamy je sobie tylko. Ale nawet te wyobrażenia są ułomne. Możemy tylko gdybać. Choć czasem momenty przeczuć są nam dane, a wtedy piekło i raj na ziemi ujawniają się w drobnych epifaniach.
Icyk Manger jest gorzki. Pozbawia nas złudzeń o idylli, która gdzieś kiedyś nastanie. Ale ta historia ma także swoją czułą stronę – Manger, rozbijając iluzję i lukrowane wyobrażenia, nie pozostawia nas zupełnie nagimi. Chciałbym, żeby spektaklowi towarzyszyła ta czułość i ludzki wymiar, w którym wzruszenie i jasne uczucia znajdują swoje miejsce. Mimo że prawdziwego raju – czy jego obrazu – ani w tym spektaklu, ani za naszego życia pewnie nie dotkniemy.
Piotr Cieplak (grudzień 2010 r.)
Fotografia teatralna: Jacek Barcz
Plakat do spektaklu autorstwa Andrzeja Pągowskiego
zdjęcie z próby do spektaklu „Księga raju”
Więcej informacji udziela:
Barbara Klicka
Teatr Żydowski im. Estery Rachel i Idy Kamińskich w Warszawie
Tel. (022) 620-62-81; (022) 620-70-25
E-mail: barbara.klicka@teatr-zydowski.art.pl
Zarządzaj zgodą
Aby zapewnić jak najlepsze wrażenia, korzystamy z technologii, takich jak pliki cookie, do przechowywania i/lub uzyskiwania dostępu do informacji o urządzeniu. Zgoda na te technologie pozwoli nam przetwarzać dane, takie jak zachowanie podczas przeglądania lub unikalne identyfikatory na tej stronie. Brak wyrażenia zgody lub wycofanie zgody może niekorzystnie wpłynąć na niektóre cechy i funkcje.
Funkcjonalne
Zawsze aktywne
Przechowywanie lub dostęp do danych technicznych jest ściśle konieczny do uzasadnionego celu umożliwienia korzystania z konkretnej usługi wyraźnie żądanej przez subskrybenta lub użytkownika, lub wyłącznie w celu przeprowadzenia transmisji komunikatu przez sieć łączności elektronicznej.
Preferencje
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest niezbędny do uzasadnionego celu przechowywania preferencji, o które nie prosi subskrybent lub użytkownik.
Statystyka
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do celów statystycznych.Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do anonimowych celów statystycznych. Bez wezwania do sądu, dobrowolnego podporządkowania się dostawcy usług internetowych lub dodatkowych zapisów od strony trzeciej, informacje przechowywane lub pobierane wyłącznie w tym celu zwykle nie mogą być wykorzystywane do identyfikacji użytkownika.
Marketing
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest wymagany do tworzenia profili użytkowników w celu wysyłania reklam lub śledzenia użytkownika na stronie internetowej lub na kilku stronach internetowych w podobnych celach marketingowych.
![Final Concert. Fiddler on the roof [2010] fot.Jacek Barcz](https://teatry.waw.pl/wp-content/uploads/2012/07/Final-Concert.-Fiddler-on-the-roof-2010-fot.Jacek-Barcz.4.jpg "Final Concert. Fiddler on the roof [2010] fot.Jacek Barcz")
