teatry warszawa Strona Internetowa Repertuar Bilety Spektakle

20 lexusów na czwartek

PREMIERA: 7 czerwca 2019
Teatr WARSawy

Społeczna Scena Debiutów

20 lexusów na czwartek to teatralna opowieść o współczesnych uzależnieniach w formie spektaklu muzycznego. Grupa Potem-o-tem zaprasza na spotkanie z Coach Elą, która podczas swojej wizyty w Warszawie przeprowadzi 90 minutową sesję terapeutyczną czerpiącą z technik japońskiego mistrza harmonii i wewnętrznego spokoju, Fakaito. Już w połowie lat 90. XX wieku odkrył on zbawienny wpływ tańca i śpiewu na funkcjonowanie ludzkiego organizmu, a jego musical therapy zyskuje rozgłos dzięki niezwykle charyzmatycznej i jedynej licencjonowanej kontynuatorce jego szkoły, Elżbiecie Wiercigroch – Coach Eli.

Już 7 czerwca w Teatrze WARSawy na Rynku Nowego Miasta w Warszawie zaprosimy widzów do przeżycia wspólnej, integrującej, integrującej podróży. Spektakl w formie spotkania w ogromnym kręgu z terapeutką leczącą śpiewem i tańcem będzie opowieścią o współczesnych holizmach. Spróbujemy zastanowić się co zastąpiło nam absolut, do czego możemy się zwrócić w świecie, w którym poważna refleksja filozoficzna i namysł teologiczny są na co dzień niespotykane. Co utrudnia nam znalezienie wewnętrznego spokoju, drażni, przeszkadza, a jednocześnie nie pozwala bez siebie żyć?

Bohaterowie sztuki dotknięci problemem pracoholizmu, uzależnieni od robienia selfie i relacjonowania swojego życia w Internecie, od zdrowego żywienia i morderczych treningów na siłowni, od seksu i pornografii, dzięki Coach Eli odkryją przed widzami swoje problemy, a właściwie wyśpiewają je i zatańczą. 20 lexusów na czwartek, twórczo czerpiąc z formy musicalu, w lekki, często ironiczny i humorystyczny sposób opowiada o zagubieniu młodych (i nie tylko) ludzi, odpowiedzi na ich bolączki szukając we wspólnotowym, integrującym przeżyciu. Wciągając widzów w kolektywne granie i śpiewanie, w dużej bliskości z aktorami, zadbamy o to, aby 20 lexusów na czwartek było wyjątkowym teatralnym doznaniem.

OBSADA:
COACH ELA – Agata Różycka
MARTA – Eliza Rycembel
ALEX – Maria Sobocińska
MARIUSZ – Filip Kosior
DARIUSZ – Jan Marczewski
KAROL – Piotr Piksa

TWÓRCY:
SCENARIUSZ I REŻYSERIA: Marcin Zbyszyński
SCENOGRAFIA: Joanna Załęska
MUZYKA: Skodo
CHOREOGRAFIA: Natalia Kielan
KOSTIUMY: Irma Tylor

GOŚCINNIE:
Małgorzata Zajączkowska
Mariusz Jakus
Jerzy Radziwiłowicz

VIDEO: Darek Redos
GRAFIKA: Stefania Michera
ASYSTENTKA REŻYSERA: Aleksandra Uma
ASYSTENTKA KOSTIUMOGRAFKI: Barbara Wrona

COACH ELA - Agata Różycka

COACH ELA – Agata Różycka

PILOCI to pełna emocji musicalowa opowieść o miłości brutalnie przerwanej przez II wojnę światową. Wielkie uczucie łączące Jana, młodego polskiego pilota wojskowego i Ninę, warszawską aktorkę kabaretową i piosenkarkę, rozgrywa się na tle wydarzeń historycznych lat 30. i 40. ubiegłego wieku, przede wszystkim Bitwy o Anglię, w której niezwykle doniosłą rolę odegrali polscy piloci.

Piloci” to drugi polski musical na deskach TM ROMA. Pierwszym była „Akademia Pana Kleksa” w roku 2007.

Reżyseria: Wojciech Kępczyński
Teksty piosenek : Michał Wojnarowski
Muzyka: Jakub Lubowicz, Dawid Lubowicz
Choreografia: Agnieszka Brańska

Obsada

Nina
aktorka kabaretowa, piosenkarka, narzeczona Jana
Zofia Nowakowska / Edyta Krzemień / Natalia Krakowiak

Jan
pilot wojskowy, narzeczony Niny
Jan Traczyk / Przemysław Zubowicz / Paweł Mielewczyk

Prezes
impresario, aktor, właściciel restauracji-kabaretu
Janusz Kruciński / Jan Bzdawka

Hans
pułkownik Luftwaffe
Wojciech Stolorz / Tomasz Więcek / Michał Bronk

Alice
córka Lorda Stanforda
Marta Wiejak / Barbara Gąsienica Giewont

Franek
pilot wojskowy, przyjaciel Jana
Paweł Kubat / Jeremiasz Gzyl

Maks
pilot wojskowy, przyjaciel Jana
Piotr Piksa (Teatr Narodowy w W-wie) / Paweł Draszba / Andrzej Skorupa

Stefan
pilot wojskowy, przyjaciel Jana
Marcin Franc (Akademia Teatralna) / Marcin Wortmann / Michał Piprowski

Nel
aktorka, piosenkarka, przyjaciółka NINY
Ewa Lachowicz / Anastazja Simińska

Ewa
aktorka, piosenkarka, przyjaciółka NINY
Paulina Łaba / Sylwia Banasik

Porucznik Pilkington
oficer Royal Air Force
Robert Rozmus / Grzegorz Pierczyński / Krzysztof Bartłomiejczyk

Pułkownik Brown
oficer Royal Air Force
Piotr Płuska / Krzysztof Cybiński

i inni.

więcej na oficjalnej stronie wydarzenia

Bitwa o Anglię była jednym z najważniejszych wydarzeń II wojny światowej,a także jedyną kampanią w Europie prowadzoną wyłącznie w powietrzu. Miała przełomowe znaczenie dla losów wojny, gdyż zatrzymała zwycięską ofensywę hitlerowców na kontynencie i uniemożliwiła utworzenie niemieckiej Europy.

Dywizjon 303 stacjonował w Northolt i szef tamtejszej bazy, Stanley Vincent, podążył kiedyś swoim myśliwcem za Polakami na akcję. Powątpiewał w prawdziwość relacji pilotów, ale to, co zobaczył, odebrało mu wszelki sceptycyzm. Nasi rodacy nurkowali pionowo „z samobójczym impetem” na szyk niemieckich bombowców, otwierając ogień w ostatniej chwili. „Wszystko rozgrywało się z oszałamiającą prędkością”. Nic dziwnego, że po wylądowaniu stwierdził: „Mój Boże, oni naprawdę ich koszą”. Sukcesy naszych pilotów spowodowały, że baza w Northolt przezywała oblężenie, lotnisko okupowały tłumy brytyjskich i amerykańskich dziennikarzy. W gazetach pojawiały się artykuły porównujące myśliwców do „aniołów zemsty” czy „kawalerii powietrznej”, bazę zasypywały listy i prezenty – od butelek whisky i papierosów po kieszonkowe angielskich uczennic. A nasi lotnicy żyli zgodnie z hasłem „używajmy życia, bo jutro umrzemy”.

https://teatry.waw.pl/wp-content/uploads/2017/10/Musical_Piloci_TM_ROMA_plakat.jpg

(z materiałów prasowych fragmenty: Sławomir Koper)

Premiera „Nie ma” Mariusza Szczygła
w warszawskim Teatrze Żydowskim

Głośna wielogłosowa rozprawa reporterska o kondycji człowieka i zagadnieniu utraty „Nie ma” wielokrotnie nagradzanego Mariusza Szczygła, jest kanwą najnowszej produkcji Teatru Żydowskiego, której premiera zaplanowana jest na 14 sierpnia na specjalnej platformie internetowej. Teatr planuje również premierę na scenie jeszcze w tym roku. W spektaklu, obok aktorów Teatru Żydowskiego, wystąpi sam autor książki. Spektakl powstaje
w ramach obchodów 70. rocznicy istnienia Teatru Żydowskiego w Polsce.

Wyprodukowany przez Teatr Żydowski spektakl „Nie ma” w reżyserii Agnieszki Lipiec-Wróblewskiej jest prawdopodobnie pierwszą premierą internetową – projektem skrojonym na miarę sieci i wykorzystującym w pełni to medium.

Cały spektakl jest pomyślany jako struktura interaktywna. Toczy się kilka równoległych wątków, w które można wchodzić po kolei lub równolegle. Poszczególne wątki można odtwarzać według przedstawionego porządku
i wtedy tworzy się klasyczny spektakl, bądź też przestawiać poszczególne okna, które stworzą za każdym razem inną wersję. Tak jak książka Mariusza Szczygła pozwala nam przemieszczać się w różnych kierunkach, wielokrotnie powracać do wydarzeń, czytać od końca do początku i odwrotnie, tak widz będzie mógł tworzyć własną strukturę spektaklu.

„Nie ma” to spektakl o pamięci, wpisujący się w intymność własnych wspomnień i dotkliwego braku czegoś, co kiedyś było, co mieliśmy, co istniało.

– Spektakl jest o lekturze książki i o tym jak tekst bierze nas „w posiadanie”;
o jego widmologicznej mocy wdzierania się w nas. Jak zaczynają żyć w nas postaci o których czytamy, co w nas uruchamiają, jak stają się nami. Jest też
o autorze, w którego pamięci zamieszkują ci, których już nie ma. Myślę, że tak jest z każdym z nas – umarli mieszkają teraz u nas – mówi reżyserka i współautorka adaptacji, Agnieszka Lipiec-Wróblewska.

Spektakl „Nie ma” będzie miał też swoją wyjątkową odsłonę na festiwalu Łódź Czterech Kultur we wrześniu 2020 roku. Tam zostanie pokazany w przestrzeni miejskiej. Będzie to symboliczne wyjście na otwartą przestrzeń ze sztuką, po miesiącach pandemicznego zamknięcia w naszych domach.

Twórcy:

Adaptacja – Agnieszka Lipiec-Wróblewska, Agnieszka Zawadowska
Reżyseria – Agnieszka Lipiec-Wróblewska
Reżyseria światła i zdjęcia – Jacqueline Sobiszewski
Kostiumy i scenografia – Agnieszka Zawadowska
Muzyka – Jan Miklaszewski
Choreografia – Magdalena Fejdasz, Weronika Pelczyńska
Kierowniczka produkcji – Justyna Pankiewicz
Projekt i budowa platformy internetowej: MB/MH – Marcin Benedek, Maksymilian Herbst

Obsada:

Małgorzata Majewska – Viola Fischerova, Ludka Woźnicka, K1
Joanna Przybyłowska – Zofia Woźnicka, Matka, K2
Jerzy Walczak – Ojciec, M1
Daniel Czacza Antoniewicz – Pavel Buksa, M2
Mariusz Szczygieł (gościnnie)

,,Papugi” to opowieść o dwóch dziewczynach, które tak jak dzisiejsze społeczeństwo, nie potrafią rozmawiać, nie potrafią słuchać siebie nawzajem. To życie mówione monologami. Życie, jako tania sensacja, mająca zaspokoić brak większych celów każdej z osobna. Historia pozornie bliskich sobie osób, które po jednej z kolejnych suto zakrapianych imprez dochodzą do stanu świadomości, beznadziei. Taki życiowy kac, otrzeźwienie z letargu, inaczej zachłyśnięcie się wolnością. Wolnością, która wielu rozleniwiła. Rzeczywistość nie jest tak kolorowa, jak ich pióra. Konfrontacja z przeszłością nie należy do najłatwiejszych – trzeba mieć w sobie odwagę, którą tytułowe bohaterki starają się dla siebie pozyskać. Czasem dorosły człowiek staje się bezradny, jak dziecko. Dlatego też pragnie wrócić do czasów dziecięcej beztroski i, niczym nasze bohaterki, ,,mleko pić zimne, żeby było lepiej”.

21, 22, 23.02 teatr Soho ul Mińska 25 budynek 74
„Wstęp w formie wsparcia działalności zespołu” (skarbonka na miejscu)

Godz 20.00

Jest to projekt, który stworzyliśmy całkowicie sami. Doczekał się swojej premiery 9 listopada 2019 roku w Teatrze Soho, mieszczącym się w Warszawie przy ul. Mińskiej 25.

Jego odbiór stanowił dla nas pozytywne zaskoczenie. Oczywiście nie mieliśmy żadnych wątpliwości, co do wartości samego tekstu, jednak nie spodziewaliśmy się wielokrotnych owacji na stojąco. Otrzymaliśmy również wiele zwrotnych komunikatów od publiczności zarówno bezpośrednio po spektaklu, jak i w jakiś czas po nim, sygnalizujących długofalowe refleksje, które w widzach pozostały po obejrzeniu spektaklu. Do tej pory, spektakl zagraliśmy 6 razy z widownią liczącą około 100 osób.

Twórcy spektaklu
Autor tekstu: Jacek Górecki
Reżyseria: Jacek Górecki, Marianna Janczarska, Dominika Sakowicz
Scenografia/kostiumy/video: Jacek Górecki, Marianna Janczarska, Dominika Sakowicz
Reżyseria świateł: Dariusz Zabiegałowski
Muzyka: Jan Szczęsny
Plakat: Marcin Ponomarew
Czas trwania spektaklu: 60 min bez przerwy

Teatr Polonia zaprasza na spektakl KREDYT Jordiego Galcerána w reżyserii Macieja Kowalewskiego. To inteligentna komedia z błyskotliwym humorem, żywymi dialogami, obfitująca w zwroty akcji od samego początku i utrzymująca w napięciu aż do końca.

Na Małej Scenie Teatru Polonia zobaczymy Piotra Borowskiego i Piotra Machalicę.

x

Historia nader współczesna: Adam przychodzi do Dyrektora banku z prośbą o kredyt. Jednak jego otrzymanie graniczy niemal z cudem – zwłaszcza, gdy nie ma się żadnego zabezpieczenia finansowego. Dlatego czasem szczęściu trzeba pomóc… szantażem. Dyrektor banku podjudzany przez bezczelnie pewnego siebie kredytobiorcę stoczy walkę między rozsądkiem a emocjami. Dodajmy jeszcze, że przedmiotem intrygi jest kobieta – a więc wszystko może się zdarzyć!

Prapremiera polska: 30 kwietnia 2016 roku
Premiera warszawska: 19 października 2019 roku, godz. 16:00, Mała Scena – Fioletowe Pończochy
Kolejne spektakle: 20 października, godz. 16:00 oraz 17 listopada, godz. 19:30.

Jordi Galcerán

KREDYT

Reżyseria: Maciej Kowalewski
Przekład: Rubi Birden
Scenografia: Katarzyna Kiersznowska
Muzyka: Bartosz Dziedzic
Kostiumy: Pola Gomółka
Obsada: Piotr Borowski, Piotr Machalica
Czas trwania: 75 minut, bez przerwy

Pełny repertuar dostępny jest na stronie teatru: www.teatrpolonia.pl.

Kredyt

Kredyt fot.- Piotr Dłubak

„Beginning”

Sztuka miała swoją prapremierę światową na londyńskim West Endzie, gdzie spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem. To opowieść o spotkaniu pary singli w jednej z europejskich aglomeracji. Próba opisania rodzącej się relacji między czterdziestoletnimi samotnymi Europejczykami, których dotychczasowe wybory, tak prywatne, jak i zawodowe, doprowadziły do miejsca, w którym bliskość, tradycyjne rozumienie związku, partnerstwo czy rodzina stały się pojęciami abstrakcyjnymi, ideami, nie tyle niepożądanymi, ile niemożliwymi.

Obsada: Maria Seweryn i Tomasz Borkowski

Obsada: Maria Seweryn i Tomasz Borkowski

„Beginning” jest próbą skomentowania nie tylko kondycji współczesnego singla, ale przede wszystkim przeanalizowania mechanizmów społecznych doprowadzających do sytuacji, w której co szósty mieszkaniec Unii Europejskiej deklaruje się jako „singiel z wyboru”, a statystyki w Polsce wskazują już na ponad 7 milionów samotnych. „Cywilizacja samotnych” jako współczesny obraz spełnionego, szczęśliwego modelu życia czy może „epidemia samotności” jako zaraza XXI w. W rolach głównych Maria Seweryn i Tomasz Borkowski.

„Beginning” to metafizyczna, psychologiczna opowieść inicjacyjna. Rzecz dotyczy dwójki czterdziestokilkuletnich mieszkańców wielkiego, europejskiego miasta, którzy po wielu życiowych zakrętach podejmują próbę zawiązania uczuciowej relacji.
Ona – niezależna, nowoczesna, zaangażowana feministka skupiona na karierze i samorealizacji. Cyniczna, krytycznie odnosząca się do pojęć „tradycyjna rodzina”, „wspólnota”, „małżeństwo”. Nastawiona na niezobowiązujące przygody i szeroko rozumiany „związek otwarty”.
On – rozwodnik pozbawiony praw opieki nad jedyną córką, mieszkający z emerytowaną matką. Silny, ale złamany mężczyzna, zgorzkniały, pozbawiony złudzeń i wiary w możliwość kolejnego początku. Wrażliwy, zagubiony idealista.

Jest to niezwykle przejmująca opowieść o samotności i potrzebie bliskości w świecie, który kreuje wizerunek niezależnego, spełnionego singla jako jedyną słuszną drogę ku szczęściu i samozadowoleniu. W świecie, który krytykuje i odrzuca tradycyjne wartości, lansuje kult jednostki i koncentruje nas na „ja” i „dla mnie”. W świecie w którym nie ma miejsca na słabość i brzydotę, na przegranych i sfrustrowanych, gdzie tryskający kolorowym optymizmem profil na Facebooku czy Instragramie stał się jedyną miarą spełnienia. W świecie, w którym kult pozytywnego myślenia wyparł potrzebę refleksji czy melancholijną wrażliwość i zdegradował – wydawałoby się – naturalną potrzebę posiadania punktu odniesienia w drugim człowieku: „Jestem sam z wyboru”, „Mam pracę i pieniądze”, „Nie muszę się przed nikim tłumaczyć”, „Chodzę na jogę, japoński, kurs samodoskonalenia, gram w tenisa, mam psychoterapeutę, coacha, trenera, niczego więcej nie potrzebuję”.

„Beginning” jest złożoną analizą współczesnej, zachodniej cywilizacji pełnej lukrowanych obietnic i nośnych haseł. Jest brutalną i szczerą próbą zajrzenia w serca i umysły „postaci”, które na co dzień widujemy „naturalnie” roześmiane na słonecznym selfie. To historia miłości niemożliwej, owszem – kuszącej i wyczekiwanej, ale jednocześnie skomplikowanej, a przede wszystkim wymagającej od nas częściowego ustąpienia ze swoich z góry upatrzonych pozycji. Miłości, dla której coraz trudniej zrezygnować z wygodnego, niezobowiązującego życia niezależnego, nowoczesnego singla.

Czas trwania: 90 min.

 

Spektakl „W promieniach. Zupełnie nieznane listy Marii Skłodowskiej-Curie” na deskach Muzeum Marii Skłodowskiej Curie w Warszawie. Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie (ul. Freta 16) zaprasza na monodram „W promieniach. Zupełnie nieznane listy Marii Skłodowskiej-Curie”, na podstawie sztuki Artura Pałygi, w reżyserii Edyty Łukaszewskiej.

Przedstawienia odbędą się 28, 29 września o godz. 19.00 oraz 30 września o godz. 13.00 i 19.00. Godzinę wcześniej zapraszamy na zwiedzanie z przewodnikiem wprowadzające do sztuki. Poniedziałkowe spektakle oraz oprowadzania odbędą się z audiodeskrypcją dla osób z niepełnosprawnością wzrokową.

Sztuka opowiada o życiu noblistki, jej lękach, pasjach i życiowych rolach. Ukazuje różne oblicza Marii Skłodowskiej-Curie: poznajemy oczywiście wybitną chemiczkę, „Marięczarownicę”, która miesza każdego dnia w wielkim kotle, by uzyskać rad; jest „Maria spełniona” – żona Piotra i matka dwóch córek. Widzimy także „Marię uwolnioną” schorowaną kobietę u schyłku życia. Monodram ma formę listów pisanych przez osiemnastoletnią Manię Skłodowską do Marii, będącej już w podeszłym wieku.

Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie

Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie

Spektakl został zakwalifikowany do tegorocznego przeglądu monodramów 7. Koszalińskie Ogólnopolskie Dni Monodramu – Debiuty „Strzała Północy 2019”. W postać noblistki wcieliła się Walentyna Sizonenko – absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Jekaterynburgu w Rosji. Karierę aktorską rozpoczęła w Teatrze Kolady. Współpracowała z teatralną platformą Jelcyn Centrum i Teatrem Polskim. Jako stypendystka programu Narodowego Centrum Kultury „Gaude Polonia” odbyła staż pod opieką Andrzeja Seweryna. Jej pasją oprócz aktorstwa jest malarstwo – ukończyła Szkołę Sztuk Pięknych im. I. Szadra, a swoje prace prezentowała na wystawach w Cannes i Jakaterynburgu.

Reżyserii spektaklu podjęła się Edyta Łukaszewska, absolwentka Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie. Na swoim koncie ma kilkadziesiąt ról teatralnych, filmowych i telewizyjnych. Od kilkunastu lat związana jest z Teatrem Nowym w Poznaniu. Laureatka wielu nagród m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym „Boska Komedia” w Krakowie za najlepszą rolę kobiecą w spektaklu Agaty Dudy-Gracz „Będzie Pani zadowolona…”.

Monodram Edyty Łukaszewskiej „Porno” został wyróżniony na Festiwalu Współczesnej Dramaturgii Węgierskiej DESZKA. Aktorka, jak sama przyznaje, jest zakochana w mądrości, delikatności, emocjonalności i odwadze Marii Skłodowskiej-Curie.
Reżyserem oświetlenia przedstawienia jest Dariusz Zabiegałowski, na stałe związany ze STUDIO teatrgalerią.

Autorem dramatu „W promieniach. Nieznane listy Marii Skłodowskiej-Curie” jest Artur Pałyga – scenarzysta, dramaturg, pisarz, poeta, dziennikarz i pedagog. Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim i Studium Nauczycielskiego w Bielsku-Białej ze specjalizacją wychowanie muzyczne. Na stałe związany jest z Teatrem Śląskim im. St. Wyspiańskiego w Katowicach. Autor kilkudziesięciu scenariuszy i sztuk teatralnych. Jego
utwory przetłumaczono na wiele języków. Za dramat „W sercu słońca gromadzi się popiół” otrzymał Gdyńską Nagrodę Dramatyczną (2013). Przedstawienia na podstawie tekstów Artura Pałygi dwukrotnie zdobyły Grand Prix festiwalu R@Port w Gdyni (2008, 2009).
W 2015 roku Aneta Groszczyńska zrealizowała spektakl telewizyjny w oparciu o jego dramat „Żyd”. Artur Pałyga prowadzi zajęcia literackie dla osób z niepełnosprawnościami w Stowarzyszeniu Teatr Grodzki. Organizuje także Szkołę Pisania Sztuk w Teatrze Śląskim.
Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie jest instytucją kultury m.st. Warszawy, której misją jest upamiętnianie noblistki poprzez upowszechnianie wiedzy o jej życiu, działalności naukowej i dokonaniach. Mieści się w XVIII-wiecznej kamienicy, miejscu narodzin uczonej.

Ekspozycję stałą stanowi zbiór notatek i listów Marii Skłodowskiej-Curie, a także fotografii, dokumentów i rzeczy osobistych noblistki. Wśród eksponatów znajdują się rzeźby autorstwa znanych polskich artystów, jak m.in. Ludwika Nitschowa, Zofia Wolska i Alfons Karny. Fragment wystawy zaaranżowano jako laboratorium paryskie Państwa Curie, w którym prezentowane są przyrządy pomiarowe, zaprojektowane przez Piotra Curie. Muzeum gromadzi zbiory, organizuje wystawy czasowe, wykłady i spotkania autorskie a także wydarzenia artystyczne. Prowadzi ponadto działalność wydawniczą, sprzedaż książek oraz pamiątek związanych z Marią. Patronuje przedsięwzięciom poświęconym
uczonej, jak również innym kobietom w nauce i kulturze.

Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie

Wstęp na spektakl w ramach specjalnego biletu do Muzeum (11 zł).
Przedstawienie dla osób powyżej 16. roku życia.
Rezerwacje: A.michnikowska@mmsc.waw.pl

Światowa prapremiera „Śpiewaka jazzbandu”

„Śpiewak jazzbandu” światowa prapremiera musicalu z librettem i w reżyserii Wojciecha Kościelniaka, na podstawie sztuki Samsona Raphaelsona, z muzyką Mariusza Obijalskiego odbędzie się w warszawskim Teatrze Żydowskim już 14 czerwca.

„Śpiewak jazzbandu” w reż. Alana Croslanda z 1927 roku jest właściwie ikoną, bo to pierwszy film dźwiękowy w historii kina. Według Amerykańskiego Instytutu Filmowego jest jednym ze stu najlepszych amerykańskich filmów wszech czasów, laureatem honorowego Oscara. Główną rolę, Jakiego Rabinowitza, młodego muzyka jazzowego próbującego wymknąć się rygorom religijnego żydowskiego domu i kantoralnej przyszłości, zagrał Al Jolson.
W domu kantora Rabinowitza muzyka rozrywkowa, jazz to niewyobrażalne sprzeniewierzenie się tradycji, właściwie zerwanie z korzeniami. Jakie próbuje walczyć o swoje prawo do realizacji marzeń, co skazane jest na klęskę. Musi opuścić dom. Postanawia za wszelką cenę zrealizować swój plan. Przemalowany na czarno, zaczyna karierę „śpiewaka jazzbandu”. Znakomita i barwna adaptacja Wojciecha Kościelniaka pokazuje obie rzeczywistości: show-biznesu i synagogi, jazzowej wolności i kantoralnych uniesień, dowodząc, że w obu możliwe jest głębokie przeżycie, bliskie oczyszczenia.
Gołda Tencer: – O wystawieniu „Śpiewaka jazzbandu” myśleliśmy w Teatrze Żydowskim od lat. Uczciwie muszę powiedzieć, że to był pomysł Dawida Szurmieja, który zobaczył w tej opowieści nie tylko aktualność, ale i niegasnący uniwersalizm. Od premiery filmu minęło ponad 90 lat, a przecież on nadal wzrusza; problemy jego bohaterów, historia podziałów są dzisiaj równie silne, co wówczas. Dawid co jakiś czas wracał z pomysłem wystawienia „Śpiewaka jazzbandu”, równocześnie angażując się w swoje telewizyjne i filmowe projekty. W końcu, rozumiejąc, że właśnie teraz należałoby ten musical wystawić, zapytałam, czy pozwoli oddać temat Wojciechowi Kościelniakowi, o współpracy z którym myślałam od lat, bardzo wysoko ceniąc jego spektakle i konsekwencję w realizowaniu teatru muzycznego. Bardzo się cieszę, że Wojciech Kościelniak przyjął moją propozycję, a znakomity pomysł Dawida znalazł swój finał!

Wojciech Kościelniak, tłumacząc swój wybór: – Nie znałem „Śpiewaka jazzbandu”, chociaż wiedziałem, że był to pierwszy film dźwiękowy. Płytę dvd dostałem od Gołdy Tencer. Obejrzałem i natychmiast zapragnąłem się z tym zmierzyć. Zarówno film, jak i wcześniejsza sztuka Raphaelsona, miały wszystko, na czym opiera się dobry musical – odwieczny konflikt starego z nowym, tradycji i postępu; religii i rozrywki, nawet dwóch muzycznych stylistyk – muzyki sakralnej i jazzu. Muzyka Broadwayu ma swoje źródło w tradycji, w muzyce kantoralnej, a to ma wpływ na choreografię, konwencję. Ale jeśli lepiej wpatrzymy się w fabułę, tematem staje się dialog pomiędzy nieprzystającymi do siebie światami. To ważne dzisiaj – jeśli będziemy szukać przyczyn oddalenia, a to jest tematem spektaklu, przyczyn złości, jaka stała się wszechobecna, to może łatwiej będzie nam się pogodzić, wyeliminować język nienawiści. Taki obowiązek w tej chwili na nas spoczywa. Bardzo się cieszę, że mamy nowy musical oryginalny. Napisałem libretto, uwzględniając również wątek kręconego w 1927 roku filmu, bo to bardzo atrakcyjne dla fabuły. Powstała więc nowa opowieść. Muzyka lat dwudziestych, jaka wypełnia „Śpiewaka jazzbandu”, odległa jest od jazzu Marsalisów, Milesa Davisa, Tomasza Stańki. Wówczas jazz był czystą muzyką rozrywkową, bliżej tego, co nazywano „zgiełkiem”. To też jest inspirujące. Muzykę do naszego spektaklu, całkowicie nową, z nowymi piosenkami, bo nie wykorzystujemy filmowych, napisał Mariusz Obijalski, kompozytor, aranżer, producent, pianista jazzowy współpracujący m.in. z Voo Voo, Fiszem Emade Tworzywo, Moniką Borzym. Artysta z ogromnym doświadczeniem muzycznym, choć omal nowy człowiek w teatrze, z którym współpracowałem już przy produkcji „Blaszanego bębenka” w Teatrze Muzycznym Capitol, gdzie również napisałą całą muzykę oryginalną.

Autor: WOJCIECH KOŚCIELNIAK na motywach sztuki SAMSONA RAPHAELSONA „THE JAZZ SINGER”
Przekład techniczny: MARIA KOŚCIELNIAK, DAVID DOMISIEWICZ
Reżyseria: WOJCIECH KOŚCIELNIAK
Muzyka: MARIUSZ OBIJALSKI
Scenografia i kostiumy: ANNA CHADAJ
Choreografia: EWELINA ADAMSKA-PORCZYK
Reżyseria świateł: TADEUSZ TRYLSKI
Projekcje: ANNA KOŚCIELNIAK
Przygotowanie wokalne: TERESA WROŃSKA
Asystentka reżysera: MARTA PARZYCHOWSKA
Współpraca choreograficzna: KRZYSZTOF TYSZKO
Inspicjentka: BEATA SZARADOWSKA

OBSADA:

Adrianna Dorociak/ Irena Melcer – MARY
Kamil Krupicz/ Daniel „Czacza” Antoniewicz – JACK
Arkadiusz Borzdyński/ Renia Gosławska – TAPER
Paweł Tucholski/ Piotr Wiszniowski – KANTOR
Monika Chrząstowska/ Ewa Dąbrowska – SARA
Jerzy Walczak – LEE/JOACHIM
Henryk Rajfer/Wojciech Wiliński – JUDELSON
Joanna Przybyłowska – PANI GERSHON
Piotr Chomik – CLARENCE
Genady Iskhakov – GOLDSTEIN

WIERNI (CHÓR):

Ewa Dąbrowska, Grzegorz Kulikowski, Małgorzata Majewska, Sylwia Najah, Katarzyna Post, Henryk Rajfer, Joanna Rzączyńska, Izabella Rzeszowska, Agata Sierecka, Monika Soszka, Alina Świdowska, Małgorzata Trybalska, Maciej Winkler

JAZZMANI:

Ewelina Adamska-Porczyk, Adam Beta, Marek Bratkowski, Marzena Hovhannisyan, Sara Kaźmierska, Joanna Kierzkowska, Anna Pacocha, Krzysztof Tyszko, Nika Warszawska, Rafał Wiewióra, Tomek Ziółek

ORKIESTRA:

Piotr Iwański (pianino), Paweł Klin (gitara/banjo), Maciej Matysiak/Andrzej Zielak (kontrabas), Maciej Wojcieszuk/ Radosław Mysłek (perkusja), Bartosz Smorągiewicz/ Marcin Świderski (saksofon/klarnet), Piotr Szlempo (trąbka), Robert Żelazko (puzon)

Wojciech Kościelniak

jeden z najwybitniejszych reżyserów teatru muzycznego w Polsce. W latach 2002-2006 był dyrektorem Teatru Muzycznego CAPITOL. W roku 2006 dyrektorem artystycznym 27. Przeglądu Piosenki Aktorskiej. W Capitolu zrealizował: „Kombinat” na podstawie utworów Republiki, „Operę za trzy grosze” Brechta/Weilla, show muzyczny „Gorączka” na podstawie przebojów Elvisa Presleya, „Mandarynki i pomarańcze” – poezję Juliana Tuwima z muzyką Leszka Możdżera, „West Side Story” Bernsteina oraz „Galerię” – piosenki Jacka Kaczmarskiego, „Scat, czyli od pucybuta do milionera” z muzyką Leszka Możdżera – pierwszy na świcie musical bez słów, „Steruj krwią swoją do oceanu spokoju – piosenki Marka Grechuty”, „Grę szklanych paciorków”, „Idiotę” wg powieści Fiodora Dostojewskiego, „Frankensteina”, „Tak jest – piosenki Jacques’a Brela”, „Mistrza i Małgorzatę” wg powieści Michaiła Bułhakowa, „Blaszany bębenek” wg Güntera Grassa.
W Teatrze Muzycznym w Gdyni wystawił m.in. polską prapremierę „Hair”, transoperę „Sen Nocy Letniej”, „Lalkę” i „Chłopów”. W Teatrze im. W. Bogusławskiego w Kaliszu – „Ferdydurke”. W Teatrze im. J. Słowackiego wyreżyserował: „Ziemię obiecaną”, „Bracia Dalcz i s-ka”. W warszawskim Teatrze Syrena – musical „Hallo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy” i „Karierę Nikodema Dyzmy”.

Fotografie

Magdy Hueckel
Fotografie Warszawa Teatr

Fotografie Warszawa Teatr

Fotografie Warszawa Teatr

Fotografie Warszawa Teatr

W Teatrze Żydowskim ruszyły próby do światowej prapremiery „Śpiewaka jazzbandu

„Śpiewak jazzbandu” światowa prapremiera musicalu z librettem i w reżyserii Wojciecha Kościelniaka, na podstawie sztuki Samsona Raphaelsona, z muzyką Mariusza Obijalskiego odbędzie się w warszawskim Teatrze Żydowskim już 14 czerwca.

„Śpiewak jazzbandu” w reż. Alana Croslanda z 1927 roku jest właściwie ikoną, bo to pierwszy film dźwiękowy w historii kina. Według Amerykańskiego Instytutu Filmowego jest jednym ze stu najlepszych amerykańskich filmów wszechczasów, laureatem honorowego Oscara. Główną rolę, Jakiego Rabinowitza, młodego muzyka jazzowego próbującego wymknąć się rygorom religijnego żydowskiego domu i kantoralnej przyszłości, zagrał Al Jolson. W domu kantora Rabinowitza muzyka rozrywkowa, jazz to niewyobrażalne sprzeniewierzenie się tradycji, właściwie zerwanie z korzeniami. Jakie próbuje walczyć o swoje prawo do realizacji marzeń, co skazane jest na klęskę. Musi opuścić dom. Postanawia za wszelką cenę zrealizować swój plan. Przemalowany na czarno, zaczyna karierę „śpiewaka jazzbandu”. Znakomita i barwna adaptacja Wojciecha Kościelniaka pokazuje obie rzeczywistości: show-biznesu i synagogi, jazzowej wolności i kantoralnych uniesień, dowodząc, że w obu możliwe jest głębokie przeżycie, bliskie oczyszczenia.

Gołda Tencer: – O wystawieniu „Śpiewaka jazzbandu” myśleliśmy w Teatrze Żydowskim od lat. Uczciwie muszę powiedzieć, że to był pomysł Dawida Szurmieja, który zobaczył w tej opowieści nie tylko aktualność, ale i niegasnący uniwersalizm. Od premiery filmu minęło ponad 90 lat, a przecież on nadal wzrusza; problemy jego bohaterów, historia podziałów są dzisiaj równie silne, co wówczas. Dawid co jakiś czas wracał z pomysłem wystawienia „Śpiewaka jazzbandu”, równocześnie angażując się w swoje telewizyjne i filmowe projekty. W końcu, rozumiejąc, że właśnie teraz należałoby ten musical wystawić, zapytałam, czy pozwoli oddać temat Wojciechowi Kościelniakowi, o współpracy z którym myślałam od lat, bardzo wysoko ceniąc jego spektakle i konsekwencję w realizowaniu teatru muzycznego. Bardzo się cieszę, że Wojciech Kościelniak przyjął moją propozycję, a znakomity pomysł Dawida znalazł swój finał!

Wojciech Kościelniak, tłumacząc swój wybór: – Nie znałem „Śpiewaka jazzbandu”, chociaż wiedziałem, że był to pierwszy film dźwiękowy. Płytę dvd dostałem od Gołdy Tencer. Obejrzałem i natychmiast zapragnąłem się z tym zmierzyć. Zarówno film, jak i wcześniejsza sztuka Raphaelsona, miały wszystko, na czym opiera się dobry musical – odwieczny konflikt starego z nowym, tradycji i postępu; religii i rozrywki, nawet dwóch muzycznych stylistyk – muzyki sakralnej i jazzu. Muzyka Broadwayu ma swoje źródło w tradycji, w muzyce kantoralnej, a to ma wpływ na choreografię, konwencję. Ale jeśli lepiej wpatrzymy się w fabułę, tematem staje się dialog pomiędzy nieprzystającymi do siebie światami. To ważne dzisiaj – jeśli będziemy szukać przyczyn oddalenia, a to jest tematem spektaklu, przyczyn złości, jaka stała się wszechobecna, to może łatwiej będzie nam się pogodzić, wyeliminować język nienawiści. Taki obowiązek w tej chwili na nas spoczywa. Bardzo się cieszę, że mamy nowy musical oryginalny. Napisałem libretto, uwzględniając również wątek kręconego w 1927 roku filmu, bo to bardzo atrakcyjne dla fabuły. Powstała więc nowa opowieść. Muzyka lat dwudziestych, jaka wypełnia „Śpiewaka jazzbandu”, odległa jest od jazzu Marsalisów, Milesa Davisa, Tomasza Stańki. Wówczas jazz był czystą muzyką rozrywkową, bliżej tego, co nazywano „zgiełkiem”. To też jest inspirujące. Muzykę do naszego spektaklu, całkowicie nową, z nowymi piosenkami, bo nie wykorzystujemy filmowych, napisał Mariusz Obijalski, kompozytor, aranżer, producent, pianista jazzowy współpracujący m.in. z Voo Voo, Fiszem Emade Tworzywo, Moniką Borzym. Artysta z ogromnym doświadczeniem muzycznym, choć omal nowy człowiek w teatrze, z którym współpracowałem już przy produkcji „Blaszanego bębenka” w Teatrze Muzycznym Capitol, gdzie również napisałą całą muzykę oryginalną.

Autor: WOJCIECH KOŚCIELNIAK na motywach sztuki SAMSONA RAPHAELSONA „THE JAZZ SINGER”
Przekład techniczny: MARIA KOŚCIELNIAK, DAVID DOMISIEWICZ
Reżyseria: WOJCIECH KOŚCIELNIAK
Muzyka: MARIUSZ OBIJALSKI
Scenografia i kostiumy: ANNA CHADAJ
Choreografia: EWELINA ADAMSKA-PORCZYK
Reżyseria świateł: TADEUSZ TRYLSKI
Projekcje: ANNA KOŚCIELNIAK
Przygotowanie wokalne: TERESA WROŃSKA
Asystentka reżysera: MARTA PARZYCHOWSKA
Asystent choreografa: KRZYSZTOF TYSZKO
Inspicjentka: BEATA SZARADOWSKA


OBSADA:

Daniel Antoniewicz, Arkadiusz Borzdyński, Piotr Chomik, Monika Chrząstowska, Ewa Dąbrowska, Adrianna Dorociak, Renia Gosławska, Genady Iskhakov, Kamil Krupicz, Grzegorz Kulikowski, Małgorzata Majewska, Irena Melcer, Sylwia Najah, Joanna Przybyłowska, Henryk Rajfer, Joanna Rzączyńska, Izabella Rzeszowska, Agata Sierecka, Monika Soszka, Alina Świdowska, Małgorzata Trybalska, Ewa Tucholska, Paweł Tucholski, Jerzy Walczak, Wojciech Wiliński, Maciej Winkler, Piotr Wiszniowski

TANCERZE:

Ewelina Adamska-Porczyk, Marzena Hovhannisyan, Sara Kaźmierska, Joanna Kierzkowska, Anna Pacocha, Nika Warszawska, Adam Beta, Marek Bratkowski, Krzysztof Tyszko, Rafał Wiewióra, Tomek Ziółek

***

Wojciech Kościelniak – jeden z najwybitniejszych reżyserów teatru muzycznego w Polsce. W latach 2002-2006 był dyrektorem Teatru Muzycznego CAPITOL. W roku 2006 dyrektorem artystycznym 27. Przeglądu Piosenki Aktorskiej. W Capitolu zrealizował: „Kombinat” na podstawie utworów Republiki, „Operę za trzy grosze” Brechta/Weilla, show muzyczny „Gorączka” na podstawie przebojów Elvisa Presleya, „Mandarynki i pomarańcze” – poezję Juliana Tuwima z muzyką Leszka Możdżera, „West Side Story” Bernsteina oraz „Galerię” – piosenki Jacka Kaczmarskiego, „Scat, czyli od pucybuta do milionera” z muzyką Leszka Możdżera – pierwszy na świcie musical bez słów, „Steruj krwią swoją do oceanu spokoju – piosenki Marka Grechuty”, „Grę szklanych paciorków”, „Idiotę” wg powieści Fiodora Dostojewskiego, „Frankensteina”, „Tak jest – piosenki Jacques’a Brela”, „Mistrza i Małgorzatę” wg powieści Michaiła Bułhakowa, „Blaszany bębenek” wg Güntera Grassa.
W Teatrze Muzycznym w Gdyni wystawił m.in. polską prapremierę „Hair”, transoperę „Sen Nocy Letniej”, „Lalkę” i „Chłopów”. W Teatrze im. W. Bogusławskiego w Kaliszu – „Ferdydurke”. W Teatrze im. J. Słowackiego wyreżyserował: „Ziemię obiecaną”, „Bracia Dalcz i s-ka”. W warszawskim Teatrze Syrena – musical „Hallo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy” i „Karierę Nikodema Dyzmy”.

BP3CHH WARNER-KINO THEATRE NEW YORK THE JAZZ SINGER (1927)

BP3CHH WARNER-KINO THEATRE NEW YORK THE JAZZ SINGER (1927)

IMPROWIZOWANE BAJKI DLA DOROSŁYCH – RAFAŁ RUTKOWSKI & Jazz Band

Niecodzienny wieczór, który nigdy więcej się nie powtórzy! Rafał Rutkowski z pomocą publiczności opowie bajkę, do której Grzech Piotrowski z pomocą publiczności skomponuje muzykę. Słowo i dźwięk, które zabrzmią tylko ten jeden raz w Six Seasons – World Orchestra House w Warszawie. Historia, która może powstać tylko w kreatywnych głowach aktora, jazzmana, ze znaczącym wsparciem publiczności, poczucia humoru i wina! Jeżeli chcecie być świadkami tego jedynego w swoim rodzaju wydarzenia, a kto wie, może nawet współautorami, zabierzcie swoje żony, mężów, kochanki i kogo tam chcecie… Nie zabierajcie tylko dzieci, bo jak wiecie te prawdziwe bajki bywają niegrzeczne!

Rafał Rutkowski – aktor teatralny, telewizyjny i filmowy. Dyrektor artystyczny Teatru Montownia. Występował m.in. w serialach „Daleko od noszy” i „Przepis na życie”. Na stałe związany z warszawskimi teatrami Krystyny Jandy oraz z teatrem Komedia. Znany jest także z występów solowych. Spopularyzował w Polsce gatunek one-man show. Od kilku lat współtworzy scenę stand-upową w Polsce. Regularnie występuje w klubach w całej Polsce oraz na galach stand-up comedy.

Grzech Piotrowski – kompozytor, saxofonistą, producent muzyczny (ur. 1974). Twórca międzynarodowej formacji World Orchestra Grzech Piotrowski, formatu Silent Concert i One World. Właściciel i organizator siedmiu festiwali. Najważniejszy to Wschód Piękna (Warmia), dalej, Jazztival, World Orchestra Camp – Toscania, WO Festival w Ufa, WO Festival Cabo Verde, Ecofonia (Jasiel). Od 2019 roku współtworzy klub Six Seasons WO House na warszawskim Wilanowie. Współpracuje ściśle z LRK Trio z Moskwy, Theodosii Spassovem, Bulgarian Voices Angelite, Eivindem Aarsetem, Terje Isungsetem. Ukończył Wydział Jazzu i Muzyki Rozrywkowej w katowickiej Akademii Muzycznej w klasie saksofonu. Artysta balansujący na krawędzi jazzu, folkloru, nu impresjonizmu, muzyki filmowej. Jego muzyka jest głęboko zakorzeniona w polskiej tradycji, wschodnim i bałkańskim folklorze oraz klasyce.
Laureat wielu nagród: Grand Prix na festiwalu Jazz Hoeilaart 1997 r. w Belgii (Alchemik), Jazz nad Odrą, Grand Prix (Alchemik), I-miejsce na Jazz Juniors w Krakowie (Alchemik), Pomorska Jesień Jazzowa-Grand Prix (Alchemik), Grand Prix na festiwalu Dwa Teatry w Sopocie za muzykę do sztuki “Saksofon Basowy” – Skvoreckiego.
Z jego inicjatywy powstały m.in. zespoły i formaty: Silent Concert – Grzech (2018), Grzech Piotrowski – One World (2014), World Orchestra – Grzech Piotrowski (2009), Alchemik Orchestra 2007, Big Collective Band (2008), Dekonstrukcja Jazzu (2003), Oxen (2001), Freedom Nation (1999), Alchemik (1997). Współtworzy norweskie formacje: Karuzela Group, Serum, NorPol Bridge (z Arildem Andersenem I Jonem Charistensenem).Twórca muzyki teatralnej (10 spektakli teatru polskiego radia) i filmowej: „Underdog” (2019), “Powiedz to Gabi” (2002).
Trzykrotnie nominowany do Fryderyków za płytę „World Orchestra” (2012).
Działa równocześnie jako producent muzyczny (kilkanaście koncertów dla TVP), wydawca (Alchemik Records) i wzięty sideman, uczestnicząc w ponad setce artystycznych i komercyjnych projektów.

World Orchestra:
– wymyka się z ram i standardów. To muzyczna podróż pełna przestrzeni, subtelnych emocji i magii. Jej muzyka jest opisywana przez krytyków i słuchaczy jako „język duszy, który podświadomie wszyscy znamy, którego piękno jest w stanie poruszyć każdego, niezależnie od wieku, wyznawanej religii, kontynentu czy majętności”. Jest to podróż do korzeni muzyki. Do muzyki świata, prastarej improwizacji z czasów, w których nie było zapisu nutowego, a wielopokoleniowe tradycje muzyczne były przekazywane z ojca na syna. WO to zderzenie korzeni muzyki świata z orkiestrą symfoniczną, jazzem, folklorem i muzyką filmową. Mimo rozwoju cywilizacji muzyka pozostaje jedynym uniwersalnym językiem świata.

Bilety na :
Biletyna.pl:
https://biletyna.pl/event/index/?q=six+seasons

eBilet.pl:
https://www.ebilet.pl/wyszukiwarka/?search=six%20seasons

Czy miłość może trwać całe życie?

CZWORO DO POPRAWKI autorstwa Cezarego Harasimowicza to nowa produkcja teatralna Fundacji Garnizon Sztuki w gwiazdorskiej obsadzie. Na scenie: Katarzyna Herman, Joanna Osyda, Piotr Machalica i Marcin Korcz.

CZWORO DO POPRAWKI to komediodramat o tym, że zawsze jest szansa, by na nowo zakochać się we własnej żonie albo we własnym mężu.

CZWORO DO POPRAWKI

Spotykają się w pensjonacie: starsze, przeżyte małżeństwo, by podjąć ostatnią próbę ratowania ich rozpadającego się związku oraz pełna emocji i namiętności młoda para, by na łonie natury począć dziecko, które ostatecznie scementuje ich związek. Każda z tych par ma inne problemy, jednym i drugim trudno się ze sobą porozumieć. Jaki będzie finał tego spotkania? Gdy stare skrzyżuje się z młodym? Czy starsi będą się kochać jak dawniej? A młodzi? Może… jak nigdy dotąd?
I czy karetka pogotowia zdąży przyjechać na czas?

CZWORO DO POPRAWKI, tak jak inne nasze spektakle, realizuje misję Fundacji Garnizon Sztuki, podejmując ważne i trudne, czasem kontrowersyjne tematy, które niezmiennie poruszają ludzi. Mówimy o nich jednak z przymrużeniem oka, dystansem i humorem, co pozwala obśmiać i w ten sposób oswoić traumy i lęki, które siedzą głęboko w każdym z nas. Za każdym razem staramy się poruszać uniwersalne wartości, takie jak miłość, przyjaźń, przemijanie, wolność, tolerancja, tak aby widz mógł odnaleźć w nich cząstkę siebie i aby te emocje pozostały z nim jak najdłużej. Dajemy szansę nie tylko na zabawę, ale i na refleksję. Marzymy o tym, by zmieniać świat na lepsze – mówi Grażyna Wolszczak, prezes Fundacji Garnizon Sztuki.

OBSADA:
LUCY– Katarzyna HERMAN/Grażyna WOLSZCZAK
OLGIERD – Piotr MACHALICA/Wojciech WYSOCKI
EWA – Joanna OSYDA
ADAM – Marcin KORCZ

AUTOR: Cezary HARASIMOWICZ
REŻYSERIA: Agnieszka BARANOWSKA
SCENOGRAFIA i KOSTIUMY: Ewa GDOWIOK

Fundacja Garnizon Sztuki

Głównym celem Fundacji, założonej przez Grażynę Wolszczak i Joannę Glińską, jest tworzenie takich wydarzeń z obszaru kultury i sztuki, które umożliwią swobodny dialog z publicznością, są otwartym polem twórczym dla artystów, mecenasów kultury i różnych środowisk społecznych chcących angażować się w szerzenie wartościowych idei.

Czworo do poprawki

Czworo do poprawki

„Śmieszne miłości”
na motywach książki Milana Kundery

„Śmieszne miłości” to adaptacja luźno oparta na zbiorze opowiadań Milana Kundery pod tym samym tytułem. „Nikt nie będzie się śmiał”, „Fałszywy autostop”, „Edward i Bóg” są tytułami trzech z siedmiu opowiadań, które w dowcipnym ale i gorzko-ironicznym sosie opisują miłosne sprawy i sprawki kilkorga bohaterów, mieszkańców jednego z dużych europejsko-wschodnich miast. Bohaterów uwikłanych w skomplikowane ale i niezwykle komiczne miłosne przygody, tak sytuacyjne, jak i duchowe czy fizyczne. Niejednorodność gatunkowa poszczególnych historii prowadzi do podobnych refleksji i wniosków na temat miłosnych zmagań i perypetii bohaterów Kundery.

„Fałszywy autostop”
Mamy tu prowadzone ze zdumiewająca konsekwencją i okrucieństwem erotyczną grę dwojga młodych kochanków.

„Edward i Bóg”
Mamy toczoną pomiędzy światem polityki a kościołem walkę o dusze młodego nauczyciela, której dwa punkty kulminacyjne mają miejsce w dwóch różnych łóżkach.

„Nikt nie będzie się śmiał”
Mamy wreszcie historie pracownika wyższej uczelni, który za sprawą serii niefortunnych przypadków traci wszystko i wszystkich, na których mu zależało, ale który uświadomiwszy sobie, że jego przygoda należała raczej do komicznych niż tragicznych odczuwa rodzaj oczyszczającej ulgi.

Różne odcienie miłości, różne skutki fatalnych decyzji, ironia losu, zagmatwane społecznie warunki, pycha, zazdrość i kompleksy bohaterów. Wszystko to daje ponadczasowy i na każdym końcu świata aktualny obraz śmieszności i bezcelowości miłosnych zmagań. Jednocześnie opowieści te pozostają okrutną lekcją i przestrogą przed lekceważeniem autentyczności swoich uczuć i bezwzględnym, aczkolwiek tak popularnym w naszych czasach stawieniem znaków wyższości rozumu nad potrzebami serca. Kundera w swoich rozważaniach na przemian śmieszy i przeraża. Nie oszczędzając swoich postaci ostatecznie lituje się nad nimi i niczym wyrozumiały stwórca pozwala im wyciągnąć wnioski ze swoich haniebnych czynów. A nam uświadamia jak śmieszni i daremni jesteśmy pozostając w przekonaniu o pełnej kontroli nad biegiem zdarzeń.

Reżyseria i scenariusz
Adam Sajnuk
OBSADA:

Bartosz Bednarski
Julia Borkowska
Malwina Laska
Ignacy Liss
Weronika Łukaszewska
Michał Pawlik

Premiera: 11 maja 2019
Teatr WARSawy

Społeczna Scena Debiutów

Teatr Polonia zaprasza na spektakl WANIA, SONIA, MASZA I SPIKE Christophera Duranga w reżyserii Macieja Kowalewskiego.

W obsadzie: Ewa Błaszczyk, Jowita Budnik / Małgorzata Rożniatowska, Marianna Janczarska, Dorota Landowska, Maciej Kowalewski i Wojciech Zieliński.

Wania i jego adoptowana siostra Sonia, rodzeństwo w średnim wieku, dzielą dom po rodzicach w Bucks County w Pensylwanii. W idyllicznej scenerii domu na wzgórzu na tarasie z pięknym widokiem na staw popijają poranną kawę. Mają imiona bohaterów Czechowa nadane przez rodziców – entuzjastów teatru. Wania i Sonia nigdy nie musieli dorosnąć. Opiekowali się teraz już zmarłymi rodzicami, nie mają pracy. Pieniądze zapewnia im ich siostra Masza, słynna aktorka seriali klasy premium („Lady killer” to jej najsłynniejsza rola), która jest właścicielem domu i płaci rachunki. Wania (który jest gejem) i Sonia (która zawsze przypomina wszystkim, że została adoptowana) spędzają dni, rozpamiętując wszystkie stracone szanse, zastanawiając się, czy gaj dziewięciu wiśni na ich posiadłości to już wiśniowy sad i opłakują swój raczej czeski los w życiu. Jedynym innym mieszkańcem domu jest sprzątaczka Kasandra, która podobnie jak jej imienniczka, ma skłonność do wypowiadania strasznych i absurdalnych proroctw, w które nikt nie wierzy, a które czasami się sprawdzają. Ta „sielanka” zostaje przerwana niespodziewaną wizytą Maszy, niosącą ze sobą falę dramatu, niekończącą się litanię sukcesów i niepewności oraz znacznie młodszego, wspaniałego acz raczej pustego kochanka o imieniu Spike…

„Sztuka Duranga ma delikatność i misterność czechowowskich konstrukcji, tak bliskich polskiemu widzowi i jednocześnie rozmach brodwayowskich produkcji, które gwarantują sukces u każdej publiczności. Jedną z jej najważniejszych wartości są pełnowartościowe, dramatyczne i jednocześnie komediowe role, które w tej obsadzie zachwycą. Dla mnie jest to materiał na prawdziwe widowisko zrobione z dbałością o słowo, frazę i klarowną, linearną fabułę, dające szansę na pokazanie teatru w jego najszlachetniejszej współczesnej formie. To piękna sztuka o najważniejszych wartościach życia, wzruszająca, smutna, sentymentalna i bardzo, bardzo mądrze śmieszna” – powiedział Maciej Kowalewski.

PRODUKCJA: FIRMA „EWA” EWA BŁASZCZYK-JANCZARSKA
Spektakl jest realizowany za zgodą Samuel French Inc., za pośrednictwem AGENCJI ADiT.
Spektakl dofinansowany ze środków:

Data premiery: 15 grudnia 2018
Pokaz przedpremierowy: 14 stycznia 2019
Premiera prasowa: 15 stycznia 2019, kolejne spektakle od 16 do 21 stycznia oraz od 23 do 25 lutego
Autor: Christopher Durang
Tłumaczenie: Bogusława Plisz-Góral
Reżyseria i opracowanie muzyczne: Maciej Kowalewski
Scenografia: Arkadiusz Kośmider
Kostiumy: Dorota Roqueplo
Producent wykonawczy: Ewa Ratkowska
Obsada: Ewa Błaszczyk, Jowita Budnik / Małgorzata Rożniatowska, Marianna Janczarska, Dorota Landowska, Maciej Kowalewski, Wojciech Zieliński
Czas trwania: 100 minut, jedna przerwa

BILETY: bilety@ochteatr.com.pl i bilety@teatrpolonia.pl
Pełny repertuar dostępny jest na stronie www teatru: www.teatrpolonia.pl

POZYTYWNI to szalona opowieść o tolerancji, akceptacji i poszukiwaniu szczęścia. To tragikomiczna sesja terapeutyczna w gwiazdorskiej obsadzie a wśród nich: Olga Bołądź, Janusz Chabior, Łukasz Simlat oraz Magdalena Boczarska – aktorka w intrygujący sposób odegra rolę Ewy – pięknej i wybitnej psychoterapeutki, której życie jest pełne zaskakujących zwrotów akcji.

Będzie śmiesznie, będzie wzruszająco, będzie POZYTYWNIE!

Rzecz rozgrywa się w gabinecie terapeutycznym.
EWA jest wybitną psychoterapeutką. Piękna, bogata, ciesząca się uznaniem, ma szczęśliwą rodzinę, udane życie i wydaje się, że wszystko jest piękne i idealne. Poznajemy jej pacjentów: MICHA geja, rolnika spod Mławy; ANNĘ – arystokratkę, która odkrywa swoje – bynajmniej niearystokratyczne! – korzenie oraz JANA, męża i ojca dwójki dzieci, który od dawna czuje się kobietą. Jaki będzie rezultat serii spotkań terapeutycznych? Niech pozostanie tajemnicą.
” #Pozytywni Cezarego Harasimowicza to opowieść, która w przystępny, czasami wręcz zabawny sposób, dotyka naszych największych traum i lęków, która rozprawia się ze stereotypami, a do tego – co warto podkreślić – pozwala widzowi zanurzyć się w naszym przedstawieniu, bo problemy o których opowiadamy tak naprawdę dotyczą każdego z nas” – mówi reżyser spektaklu, Krzysztof Czeczot.

OBSADA:

EWA – Magdalena BOCZARSKA
ANNA – Olga BOŁĄDŹ
JAN – Janusz CHABIOR
MICHAŁ – Łukasz SMILAT

SCENARIUSZ:
Cezary Harasimowicz

REŻYSERIA:
Krzysztof Czeczot

Galowa premiera spektaklu – 30 listopada 2015 roku.

Spektakl wystawiany jest w Teatrze IMKA w Warszawie w ramach projektu IMKA Light.

TEATR IMKA
ul. M. Konopnickiej, Warszawa
Kasa: tel. 22 339 05 20, kasa@teatr-imka.pl

Bilety na: www.tear-imka.pl, www.e-bilet.pl
Rezerwacje grupowe tel.+ 48 533 131 753; e-mail: bilety@bookingplace.eu

POZYTYWNI to szalona opowieść o tolerancji, akceptacji i poszukiwaniu szczęścia. To tragikomiczna sesja terapeutyczna w gwiazdorskiej obsadzie a wśród nich: Olga Bołądź, Janusz Chabior, Łukasz Simlat oraz Magdalena Boczarska - aktorka w intrygujący sposób odegra rolę Ewy - pięknej i wybitnej psychoterapeutki, której życie jest pełne zaskakujących zwrotów akcji.

POZYTYWNI to szalona opowieść o tolerancji, akceptacji i poszukiwaniu szczęścia. To tragikomiczna sesja terapeutyczna w gwiazdorskiej obsadzie a wśród nich: Olga Bołądź, Janusz Chabior, Łukasz Simlat oraz Magdalena Boczarska – aktorka w intrygujący sposób odegra rolę Ewy – pięknej i wybitnej psychoterapeutki, której życie jest pełne zaskakujących zwrotów akcji.

Teatr Polonia zaprasza na muzyczny spektakl ALMODOVARIA, którego premiera odbędzie się 25 kwietnia w Teatrze Polonia. Jest to historia wywiedziona z filmowego świata Pedra Almodóvara, wzbogacona o piosenki z tekstami Anny Burzyńskiej. Reżyseruje Anna Wieczur-Bluszcz, wystąpią Anna Sroka-Hryń i Mateusz Dębski z zespołem muzycznym.

Drapieżna i sentymentalna, perwersyjna i naiwna, ale przez to prawdziwa w swoich namiętnościach i tęsknotach. Taka jest bohaterka monodramu ALMODOVARIA. Jej rozmaite pragnienia i smutki wyśpiewuje na scenie Anna Sroka-Hryń. Układają się one w niezwykłą opowieść o kobiecie, która nie boi się przyjemności, ale też często topi smutki w kolejnym kieliszku wina w Café Luna. Wspaniała historia, wywiedziona z filmowego świata Pedra Almodóvara, wzbogacona o piosenki z tekstami Anny Burzyńskiej!

– Almodovaria to historia o tęsknocie za miłością, o samotności i odrzuceniu, pożądaniu i namiętności. Historia, można by powiedzieć o tym samym i taka sama, jak zawsze – a jednak inna, bo bohaterką jest nietypowa kobieta – Agrado. Jej imię znaczy ROZKOSZ…
– powiedziała reżyser spektaklu, Anna Wieczur-Bluszcz.

Na motywach filmów Pedra Almodóvara Maria Janicka
ALMODOVARIA
Data premiery: 25 kwietnia 2019
Kolejne spektakle: od 26 do 30 kwietnia, 17 maja oraz od 14 do 16 czerwca
Reżyseria: Anna Wieczur-Bluszcz
Teksty piosenek: Anna Burzyńska
Scenografia i kostiumy: Ewa Gdowiok
Reżyseria światła: Paulina Góral
Aranżacje i kierownictwo muzyczne: Mateusz Dębski
Choreografia: Anna Iberszer
Konsultacja wokalna: Jacek Laszczkowski
Asystentka ds. scenografii: Małgorzata Domańska

Polonia Almodovaria

Producent wykonawcza i asystentka reżysera: Magdalena Kłosińska
Obsada: Anna Sroka-Hryń i Mateusz Dębski z zespołem muzycznym

BILETY: online [https://teatrpolonia.pl/event-data/3500/almodovaria] oraz w kasach teatrów: tel. 22 589 52 00 oraz 22 622 21 32, bilety@ochteatr.com.pl i bilety@teatrpolonia.pl
Pełny repertuar dostępny jest na stronie www teatru: www.teatrpolonia.pl

Zapraszamy na spektakl 8 KOBIET Roberta Thomasa

Opowieść wystawiana już w teatrach, ale kojarzoną głównie z filmem François Ozona.

Wystąpią: Paulina Chruściel, Izabela Dąbrowska, Zofia Domalik, Katarzyna Gniewkowska, Emilia Krakowska, Maria Seweryn, Anna Smołowik i Weronika Warchoł. 

Odcięty od świata dom na pustkowiu. Osiem kobiet – matka, żona, szwagierka, siostra, dwie córki, pokojówka i kucharka – podejrzanych jest o zabójstwo pana domu. Każda ma motyw, by zabić, każda ma alibi. Kobiety, próbując rozwiązać zagadkę tajemniczej śmierci, zaczynają prowadzić pełną zaskakujących zwrotów akcji, błyskotliwych ripost i kąśliwych uwag grę.
Jakie emocje wyzwoli śmierć pana domu? Jakie sekrety zdemaskuje? 8 kobiet to spektakl, który łączy elementy powieści kryminalnej w stylu Agaty Christie, z komedią, melodramatem i musicalem. Jest także, a może przede wszystkim, opowieścią o różnych typach, wymiarach
i tajemnicach kobiecości. Osiem kobiet i osiem wspaniałych aktorek na scenie.
Premiera: 30 maja 2019 roku

BILETY: w kasach teatrów: tel. 22 589 52 00 oraz 22 622 21 32,

bilety@ochteatr.com.pl

bilety@teatrpolonia.pl.

Przekład: Jakub Rotbaum
Scenografia i kostiumy: Katarzyna Adamczyk
Muzyka: Michał Lamża
Asystentka ds. scenografii i kostiumów: Małgorzata Domańska
Producent wykonawcza i asystentka reżysera: Marta Kloc

Obsada:
Luiza, nowa służąca – Paulina Chruściel
Augusta, siostra Gabi – Izabela Dąbrowska
Katarzyna, młodsza córka Gabi – Zofia Domalik
Gabi, żona Marcela – Katarzyna Gniewkowska
Starsza Pani, matka Gabi – Emilia Krakowska
Maria, ochmistrzyni – Maria Seweryn
Patrycja, siostra Marcela – Anna Smołowik
Zuza, starsza córka Gabi – Weronika Warchoł
oraz zespół muzyczny w składzie: Michał Lamża, Wojciech Gumiński, Szymon Linette

Bilety na wszystkie spektakle z repertuaru dostępne są online na stronach obu teatrów oraz w kasach biletowych, czynnych od poniedziałku do soboty w godz. 10:00-19:00, a w niedziele od godz. 12:00 (tel. 22 622 21 32 lub 22 589 52 00, bilety@teatrpolonia.pl lub bilety@ochteatr.com.pl). Pełny repertuar dostępny jest na stronie www teatru: www.ochteatr.com.pl.

Premiera 30 maja na Dużej Scenie Och-Teatru.

plakat afisz teatralny

 

,,Najciekawszy spektakl 23. Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach” ponownie

w PROMie Kultury!

12 kwietnia (tj. piątek) w PROMie Kultury Saska Kępa (ul. Brukselska 23) ponownie będzie można zobaczyć barwny monolog o życiu Fridy Kahlo. W roli głównej występuje aktorka i malarka Martyna Kliszewska, a spektakl wyreżyserował Jakub Przebindowski. Bohdan Gadomski z tygodnika ,,Angora” stwierdził, że ,,poetycki zapis dramaturgiczny pomaga zrozumieć malarski świat Fridy Kahlo(…), a publiczność oglądała Fridę w ogromnym skupieniu, dziękując owacją na stojąco.”

,,Frida – życie, sztuka, rewolucja” to pierwszy polski spektakl teatralny inspirowany życiem i twórczością meksykańskiej malarki Fridy Kahlo, której 110 rocznicę urodzin obchodzono na całym świecie w 2017 roku. Opowieść dotyczy życia i namiętności Kahlo, a także walki o jej artystyczną niezależność. Aktorka i malarka Martyna Kliszewska (absolwentka wydziału aktorskiego PWST i wydziału malarstwa ASP w Łodzi), wcielając się w postać Fridy przenosi nas w świat nasyconej kolorem meksykańskiej kultury.

Spektakl to nie tylko spotkanie z Fridą Kahlo, ale również próba przyjrzenia się doświadczeniu malujących kobiet, a także ich szczególnego udziału w historii światowej sztuki. Jak twierdzi Martyna Kliszewska: ,,Frida Kahlo jest osobowością, niesamowitą kobietą, nieprawdopodobną pod wieloma względami, cudowną artystką. W sztuce Frida. Życie, Sztuka, Rewolucja chcieliśmy połączyć różne gałęzie sztuki w jedną całość. Wykorzystując wideoart, sztuki piękne, malarstwo, taniec, staraliśmy się stworzyć coś innego, ciekawego, zupełnie inną wypowiedź teatralną performatywną”. Bilety na spektakl dostępne bezpośrednio w PROMie Kultury lub przez stronę internetową www.promkultury.pl.

12.04.2019 (piątek)

19:00 Teatr Kępa: ,,Frida – życie, sztuka, rewolucja”
reżyseria i scenariusz – Jakub Przebindowski; Frida Kahlo – Martyna Kliszewska
scenografia – Witek Stefaniak; choreografia – Anna Głogowska; muzyka – Ygor Przebindowski,
zdjęcia – Katarzyna Chmura
Frida Kahlo opowiada o sprawach dla siebie najważniejszych w ostatnich chwilach życia
/ bilety 30 zł /

REALIZATORZY:
Scenariusz i reżyseria – Jakub Przebindowski
Scenografia – Witek Stefaniak
Kostiumy i stylizacje – Martyna Kliszewska
Choreografia – Anna Głogowska
Muzyka – Ygor Przebindowski
Zdjęcia – Katarzyna Chmura
W roli Fridy Khalo – Martyna Kliszewska

KOMITET HONOROWY SPEKTAKLU:
Edward Dwurnik
Marek Keller
Rafał Olbiński

Jakub Przebindowski – aktor, reżyser, autor sztuk teatralnych i muzyki pisanej do teatru. Zadebiutował w filmie Andrzeja Wajdy „Wielki Tydzień”. Z reżyserem tym spotkał się w pracy jeszcze kilkakrotnie („Bigda Idzie”, „Makbet”, „Katyń”). Związany z teatrami Krakowa (Narodowy Teatr Stary, Teatr STU) oraz teatrami warszawskimi. Autor sztuk teatralnych granych na polskich scenach („BOTOX”, „Hiszpańska Mucha”, „Być jak Elizabeth Taylor”). W roku 2016 ukazała się jego książka „Miasto O. Pocztówkowy Alfabet Opola”. W swojej pracy często odnosi się do zjawisk popkulturowych, przywołując współczesne postaci świata sztuki w szerokim aspekcie kulturowym.

Martyna Kliszewska – aktorka i malarka, absolwentka wydziału aktorskiego PWST w Krakowie oraz wydziału malarstwa i grafiki ASP w Łodzi. Zadebiutowała na scenie Teatru Nowego w Łodzi w sztuce „Prorok Ilija” w reżyserii Mikołaja Grabowskiego. W teatrze tym pracowała min. z Kazimierzem Dejmkiem, Janem Polewką, Pawłem Miśkiewiczem. Obecnie gra na scenach teatrów warszawskich oraz na innych scenach w Polsce (Zazdrość, Hiszpańska Mucha, Być jak Elizabeth Taylor). Pracując w teatrze pozostaje nadal czynna jako malarka. Wystawiała swoje prace min. w warszawskiej Galerii Kuratorium, w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Częstochowie, Galerii Oblicza w Rybniku, a także na XX Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach. Projekt teatralny „FRIDA” będzie pierwszą próbą połączenia jej aktorskich i malarskich pasji.

FRIDA

FRIDA


plakatteatralny

OBSESJE
Anna Smołowik

„Obsesje” to muzyczny stand-up powstały z rozmów, plotek, anegdot, obserwacji. Wszystkie dotyczyły obsesji. Jest zatem trochę śmiesznie, trochę wzruszająco – o urodzie, miłości, pracy, ambicjach, kompleksach, zawiedzionych uczuciach, terapii, dietach, zazdrości i namiętności. Z kilkunastu piosenek, wyłania się portret współczesnej kobiety z całym bagażem lęków i nadziei, które towarzyszą jej na co dzień. Teksty Julii Holewińskiej balansujące pomiędzy liryzmem a groteską, okazują się krzywym zwierciadłem, w którym zobaczy się nie jeden z nas.

Anna Smołowik za swoje dokonania aktorskie, a w szczególności na spektakl OBSESJE, została wyróżniona nagrodą Talenty Trójki (w kategorii Teatr) przez Program Trzeci Polskiego Radia.
Spektakl OBSESJE grany był na wielu warszawskich scenach, m.in. w Teatrze Muzycznym Roma, Teatrze Studio, Instytucie Teatralnym, Klubie Komediowym, na Placu Defilad, Sali Koncertowej Polskiego Radia.

Autorem muzyki jest Marcin Macuk – (wybitny polski multiinstrumentalista i kompozytor, na stałe współpracujący z Kasią Nosowską i Heyem, autor muzyki m.in do filmów „Chrzest”, „Demon” Marcina Wrony ) oraz Paweł Stankiewicz, jeden z najzdolniejszych polskich gitarzystów, który towarzyszy Annie Smołowik na scenie.

Teksty: Julia Holewińska
Muzyka: Marcin Macuk, Anna Smołowik, Piotr Stankiewicz

WYSTĘPUJĄ:
Anna Smołowik – śpiew
Piotr Banaszek – instrumenty klawisze
Paweł Stankiewicz – gitary
Piotr Maślanka – perkusja
Piotr Domagalski – gitara basowa/kontrabas
czas trwania ok. 70 minut

RECENZJE:
Liczy się sama Anna Smołowik, która wypełnia sobą całą scenę, kipi energią, uwodzi publiczność. Bywa zabawna albo bardzo zabawna, czasami też wzruszająca. (…) Wróże temu wieczorowi duże powodzenie, bo niewiele mamy tak uzdolnionych i zwyczajnie sympatycznych aktorek, no i niewiele scenicznej rozrywki w dobrym guście.
Jacek Wakar

OBSESJE Anna Smołowik

OBSESJE
Anna Smołowik

Och-Teatr zaprasza na premierę spektaklu STOWARZYSZENIE UMARŁYCH POETÓW Toma Schulmana w reżyserii Piotra Ratajczaka. Historia, znana głównie z kultowej adaptacji filmowej Petera Weira, 28 marca zostanie przeniesiona na deski Dużej Sceny Och-Teatru. W obsadzie między innymi Mirosław Kropielnicki, Wojciech Malajkat, Maciej Musiał i Maciej Musiałowski.

Teatralna wersja kultowego filmu Petera Weira. W Akademii Weltona, elitarnej męskiej szkole z internatem, rozpoczyna się kolejny rok szkolny. Do grona pedagogów dołącza nowy charyzmatyczny wykładowca języka angielskiego – John Keating. Czterem zasadom akademii, którymi są: tradycja, honor, dyscyplina i doskonałość, przeciwstawia inny sposób kształcenia i wychowania. Ciekawość świata, wrażliwość na literaturę piękną, umiejętność samodzielnego myślenia i chęć rozwijania indywidualnych pasji – to wartości, które próbują realizować jego uczniowie w tajnym klubie entuzjastów poezji. Co zwycięży: restrykcyjnie przestrzegana tradycja czy prawo do marzeń, wolności i młodzieńczego buntu?

– Historia Johna Keatinga i uczniów Akademii Weltona jest marzeniem o szkole i świecie, gdzie możliwe jest spotkanie z człowiekiem, który potrafi zmienić nasze życie. Prawdziwym autorytetem – powiedział reżyser spektaklu, Piotr Ratajczak

Premiera: 28 marca 2019 roku
Na kolejne spektakle zapraszamy od 29 marca do 3 kwietnia oraz od 15 do 18 maja.
BILETY: tel. 22 589 52 00 oraz 22 622 21 32,

bilety@ochteatr.com.pl i bilety@teatrpolonia.pl.

Autor: Tom Schulman
Reżyseria i opracowanie muzyczne: Piotr Ratajczak
Przekład: Bartosz Wierzbięta
Dramaturgia: Maria Marcinkiewicz-Górna
Scenografia i światło: Marcin Chlanda
Kostiumy: Grupa Mixer
Choreografia: Arkadiusz Buszko
Asystentka ds. scenografii i kostiumów: Małgorzata Domańska
Producent wykonawczy i asystent reżysera: Jan Malawski

Obsada: 
Weronika Łukaszewska, Adrian Brząkała, Mirosław Kropielnicki, Wojciech Malajkat, Maciej Musiał/Maciej Musiałowski, Paweł Pabisiak, Radomir Rospondek, Jakub Sasak, Aleksander Sosiński, Jędrzej Wielecki

Bilety na wszystkie spektakle z repertuaru dostępne są online na stronach obu teatrów oraz w kasach biletowych, czynnych od poniedziałku do soboty w godz. 10:00-19:00, a w niedziele od godz. 12:00 (tel. 22 622 21 32 lub 22 589 52 00, bilety@teatrpolonia.pl lub bilety@ochteatr.com.pl). Pełny repertuar dostępny jest na stronie www teatru: www.ochteatr.com.pl.

Stowarzyszenie Umarłych Poetów WIKI

„Berek, czyli upiór w moherze 2”

PREMIERA

Kultowy „Berek” powraca, a wraz z nim nasi ulubieni bohaterowie – Anna i Paweł, czyli para sąsiadów, których kiedyś połączyła nienawiść. Dziś, kiedy oboje odłożyli na bok swoje uprzedzenia, wzajemna niechęć zamieniła się w sympatię. Dobra zmiana – bez dwóch zdań! Może nawet za dobra… Kiedy bezustanna, intensywna obecność Anny w życiu sąsiada doprowadza jego związek do rozpadu, Paweł postanawia coś z tym zrobić i znaleźć sąsiadce inne zajęcie. Co skutecznie odwróciłoby od niego uwagę starszej pani? Oczywiście mężczyzna! Problem w tym, że Anna, powodowana wyrzutami sumienia, wpada na niemal identyczny pomysł i rozpoczyna poszukiwania nowego partnera dla Pawła. Szykują się więc dwie randki w ciemno! Co z nich wyniknie? Sprawdźcie sami! Niespodziewane zwroty akcji, doskonały humor i dobra zabawa gwarantowane!

Reżyseria: Ewa Kasprzyk
Obsada: Ewa Kasprzyk, Antoni Pawlicki, Daniel Olbrychski, Maria Niklińska, Kamil Kula oraz Łukasz Płoszajski

Reżyseria: Ewa Kasprzyk Obsada: Ewa Kasprzyk, Antoni Pawlicki, Daniel Olbrychski, Maria Niklińska, Kamil Kula oraz Łukasz Płoszajski

Reżyseria: Ewa Kasprzyk
Obsada: Ewa Kasprzyk, Antoni Pawlicki, Daniel Olbrychski, Maria Niklińska, Kamil Kula oraz Łukasz Płoszajski

„WYKRYWACZ KŁAMSTW” – JUBILEUSZOWA SZTUKA ANNY GORNOSTAJ!

W tym roku Dyrektor warszawskiego Teatru Capitol, Anna Gornostaj, obchodzi 35-lecie swojej pracy artystycznej. Z tej okazji będziemy mogli oglądać aktorkę w zaskakującej, pełnej zwrotów akcji, rosyjskiej komedii małżeńskiej, w której towarzyszyć jej będą: Olaf Lubaszenko oraz Kacper Kuszewski. Sztuka w reżyserii Roberta Talarczyka rozśmiesza do łez, ale też skłania do refleksji. Uroczysta premiera oraz Jubileusz Anny Gornostaj już 19 lutego w Teatrze Capitol!

W mieszkaniu rosyjskiego małżeństwa zjawia się hipnotyzer. Rozhisteryzowana żona chce, by odnalazł pieniądze schowane przez jej lubiącego zaglądać do kieliszka męża. Nadia podejrzewa, że Boris wcale pensji nie ukrył, tylko ją przepił… Po ostrych protestach małżonka, Nikołajowi Lebiediewowi – docentowi w katedrze psychiatrii Akademii Medycznej, udaje się wprawić go w trans. I już po chwili sprawa zaginionej gotówki się wyjaśnia. Ale żona nie może się powstrzymać i korzystając z niepowtarzalnej okazji, postanawia sprawdzić prawdomówność męża. Z każdą odpowiedzią, nieświadomy Boris pogrąża się coraz bardziej. A gdy na koniec okazuje się, że na koncie ma niewybaczalne wyskoki małżeńskie, żona wpada w szał.

Oburzona, zawiedziona i rozwścieczona Nadia, rzuca się na swojego kłamliwego małżonka. Gdy ten uchodzi z życiem i wybudza się z hipnozy, posądzany o oszustwa i zdrady Boris, postanawia odwdzięczyć się jej pięknym za nadobne. Teraz on sprawdzi, czy tak bardzo zbulwersowana jego występkami żona, sama jest czysta jak łza. Role się odwracają. Zahipnotyzowaną Nadię czeka przesłuchanie. I już od samego początku widać, że nie będzie to spowiedź świętoszka… Okazuje się, że żona też ma sporo za uszami…

Co na to wszystko początkujący hipnotyzer? Jak zakończy ten festiwal szczerości? Czy prawda odkryta po latach, może zniszczyć małżeństwo? A może czasem w życiu lepiej wiedzieć mniej…? Czy aby na pewno chcemy wiedzieć o naszych bliskich dosłownie wszystko?

OBSADA:

BORIS: OLAF LUBASZENKO
NADIEŻDA: ANNA GORNOSTAJ
HIPNOTYZER: KACPER KUSZEWSKI

TEKST
WASILIJ SIGARIEW

REŻYSERIA I OPRACOWANIE MUZYCZNE: 
ROBERT TALARCZYK

wykrywaczklamstw

Wykrywacz kłamstw

BURZA Williama Szekspira
reżyseria: Paweł Miśkiewicz
premiera: sala Bogusławskiego, 1 grudnia 2018, godz. 19:00

Pęknięty świat i szaleństwa duszy.
Paweł Miśkiewicz po raz drugi reżyseruje w Teatrze Narodowym. W 2017 roku przygotował sceniczną interpretację jednego z arcydzieł XIX-wiecznej powieści – Idiotę Dostojewskiego, teraz bierze na warsztat Szekspirowską Burzę.

Po nawałnicy, która sprowadza trwogę, po spektakularnej morskiej katastrofie przychodzi spokój… jednak jest on pozorny. Prospero, Miranda i Kaliban oraz rozbitkowie wyrzuceni na wyspę nie zaznają ukojenia. Burza dopiero się rozpoczyna – w ich umysłach i duszach. A sprawcą wszystkiego jest Prospero – w tej roli Jerzy Radziwiłowicz.
„Burza odbyła się bardzo dawno, w głowie Prospera. Może też nigdy się nie skończyła, gdyż jest stanem wewnętrznego chaosu, «odpadnięcia» od rzeczywistości – mówi Paweł Miśkiewicz. – Bohater próbuje usprawiedliwić, w gruncie rzeczy, porażkę własnego życia, jakiś brak «wydolności samego siebie» w zderzeniu ze światem. Nasz Prospero podąża śladem ludzi, którzy co prawda odegrali kiedyś w naszym społecznym życiu naprawdę istotną rolę, ale potem nie umieli poprowadzić dalej społeczeństw, na rzecz których działali”.

Ziemskie sprawy, zmagania ze światem, poszukiwanie dróg ku wewnętrznej wolności, walka o samego siebie – kluczowe tematy mocno wybrzmią na wyspie Prospera. „Wszyscy mierzymy się z tym samym problemem – podkreśla reżyser. – Czy brać udział w rzeczywistości i w jakimś sensie nieuchronnie przegrać, bo przecież nie da się jej do końca okiełznać? Mało tego, nie można wyjść z tej walki czystym i trzeba uprawiać kompromisy. Czy przegrać inaczej – zachować pozorną czystość, obrazić się na rzeczywistość, zamknąć się w sobie i powiedzieć: «ja pozostanę dobry i piękny, a świat jest gówno wart»? To jest chyba podstawowy dylemat czasów kryzysu, zamętu, burzy…”

BURZA Williama Szekspira
tytuł oryginalny: The Tempest
przekład: Stanisław Barańczak
premiera: sala Bogusławskiego, 1 grudnia 2018, godz. 19:00

reżyseria: Paweł Miśkiewicz
scenografia: Barbara Hanicka
muzyka: Maja Kleszcz, Wojciech Krzak
choreografia: Dominika Knapik
dramaturgia: Joanna Bednarczyk
reżyseria światła, projekcje wideo: Marek Kozakiewicz
asystent reżysera: Kacper Matula
inspicjent: Adam Borkowski
suflerka: Jolanta Szydłowska
realizatorzy dźwięku: Mariusz Maszewski, Rafał Barański
realizatorzy światła: Zbigniew Szulim, Bartłomiej Kaczalski
realizatorzy wideo: Mariusz Chałubek, Paweł Woźniak

występują:

PROSPERO – Jerzy Radziwiłowicz
ARIEL/KALIBAN – Mariusz Benoit
ANTONIO – Jan Frycz
SEBASTIAN – Kamil Mrożek
ALONZO – Paweł Tołwiński
TRINKULO – Mariusz Bonaszewski
STEFANO – Arkadiusz Janiczek
GONZALO – Przemysław Stippa
FERDYNAND – Daniel Namiotko (AST w Krakowie; gościnnie)
KAPITAN – Waldemar Kownacki
BOSMAN – Mateusz Kmiecik
MAJTEK – Kacper Matula
MIRANDA – Maja Kleszcz (gościnnie)
MARYNARZE – Patryk Durski (gościnnie), Piotr Stanek (gościnnie), Kamil Wawrzuta (gościnnie)

muzyk (instrumenty strunowe i perkusyjne) – Wojciech Krzak (gościnnie)

W spektaklu wykorzystano fragmenty następujących utworów: Morze i zwierciadło Wystana Hugh Audena; Ryszard IIRyszard IIIHenryk IVHenryk VJak wam się podobaSonet XXX Williama Shakespeare’a; Tygrys Williama Blake’a – wszystkie w przekładzie Stanisława Barańczaka; Wyspa skazańców Stiga Dagermana w przekładzie Anny Topczewskiej; Z genealogii moralności Friedricha Nietzschego w przekładzie Grzegorza Sowinskiego.

Licencja na wystawienie utworu została wydana przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS.

Fundacja CHÓR KOBIET zaprasza na warszawskie pokazy spektaklu HYMN DO MIŁOŚCI w reżyserii Marty Górnickiej, które odbędą się 18 i 19 grudnia 2018 roku o godzinie 20:30 w Teatrze Powszechnym im. Zygmunta Hübnera w Warszawie (ul. Jana Zamoyskiego 20).

………………….
HYMN DO MIŁOŚCI to spektakl o Europie, która zwiera szyki. Kolejne narody podnoszą okrzyk: Oddajcie nam nasz kraj! A Polacy gorliwie stają w tym chórze. To też spektakl o tym, że każdy naród lubi zapominać. A ludzie-bomby są już tak wkurzeni, że wybuchają. I w ten sposób wszystko się powtarza.

HYMN DO MIŁOŚCI został wyróżniony nagrodami za muzykę, choreografię, scenografię oraz kostiumy na 10. Międzynarodowym Festiwalu BOSKA KOMEDIA w Krakowie (2017). W rankingu Miesięcznika „TEATR” HYMN DO MIŁOŚCI został uznany za NAJLEPSZY MUZYCZNY SPEKTAKL w POLSCE w sezonie 2016/2017.

Marta Górnicka nominowana jest do tegorocznej nagrody „Paszport Polityki” w kategorii TEATR.
……………………….
HYMN DO MIŁOŚCI był prezentowany podczas wielu festiwali teatralnych w Europie m.in.: w Austrii (Festival of Regions w Machtrenk), Grecji (Athens and Epidaurus Festival), Niemczech (Berliner Herbstsalon Festival, SPIELART Festival w Monachium, Lessingtage Festival w Thalia Theater w Hamburgu), Francji (SENS INTERDITS w Théâtre des Célestins, Théâtre le Maillon oraz NEXT Festival w Villeneuve d’Ascq), Włoszech (Mittelfest Festival), Holandii (SPRING in Autumn w Utrechcie), a także w Polsce w ramach Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego DIALOG we Wrocławiu oraz Międzynarodowym Festiwalu BOSKA KOMEDIA w Krakowie. 12 grudnia spektakl zostanie pokazany na 20. New European Theatre w Moskwie. W planach na 2019 rok zaplanowane są pokazy przedstawienia m.in na ASPHALT Festival w Dusseldorfie i Kaserne Basel w Szwajcarii.

Spektakl powstał w koprodukcji Fundacji CHÓR KOBIET, Teatru Polskiego w Poznaniu, Ringlokschuppen Ruhr i Maxim Gorki Theater Berlin. Partnerami projektu, współfinansowanego przez Miasto Stołeczne Warszawa, są Goethe-Institut i Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski.

„NINA” – wieczór sylwestrowy w Buffo

Ostatni dzień roku należy spędzić w doborowym towarzystwie, dlatego w sylwestrowy wieczór w Teatrze Buffo widzów bawić będzie plejada najlepszych polskich aktorów: Małgorzata Foremniak, Piotr Borowski, Paweł Królikowski, Krzysztof Wieszczek. Tito Productions zaprasza na spektakl „Nina” w odświętnym, sylwestrowym nastroju i gwiazdorskiej obsadzie.

„Nina” to przezabawna sztuka francuskich autorów Adre Roussina i Gabriela Arouta. Jest nie tylko lekka i przyjemna, ale też mistrzowsko zrealizowana i zagrana przez doborową obsadę.

Głównym bohaterem spektaklu jest Gerard (Krzysztof Wieszczek) – paryski bon vivant. Ubóstwia kobiety, a kobiety ubóstwiają jego. Prowadzi życie, o jakim marzą mniej atrakcyjni mężczyźni. Równoległe romansowanie z mężatkami jest niezmiernie ekscytujące, wiąże się jednak ze sporym ryzykiem i wieloma komplikacjami. Gerard właśnie postanawia zerwać z jedną z nich – Niną (Małgorzata Foremniak). Tymczasem mąż Niny – Adolphe (Paweł Królikowski) – odkrywa, że żona go zdradza i postanawia zlikwidować rywala. Planuje zbrodnię. Ale czy zakatarzony finansista jest aby najlepszym materiałem na mordercę?

Kiedy w mieszkaniu Gerarda słychać dzwonek do drzwi nigdy nie wiadomo, czego ani kogo można się spodziewać. Ale najbardziej nieprzewidywalna okazuje się być sama Nina.

Tego dnia strzały padną nie jeden raz. Jednak cokolwiek zaplanowali mężczyźni, to kobieta zadecyduje o biegu wydarzeń. Gdzie diabeł nie może, tam babę pośle, a baba pośle w diabły wszystkich, którzy staną jej na drodze do miłości.

nina

nina

„NINA”
31 grudnia, godz. 18.00 i 21.00

inne terminy: 2, 19 i 20 grudnia, godz. 19.00

Studio Buffo
tel: 22 625 47 09
22 339 07 71
663 91 00 91
kasa@studiobuffo.com.pl

https://www.ebilet.pl/en/teatr/komedia/nina/

Prapremiera monodramu Gośki Bańki „Wiersza filozoficzna”
na podstawie bajek epigramatycznych Uli Buyuli
(5 XI, g. 20.00, wstęp wolny)

W poniedziałek 5 listopada 2018 r. o godzinie 20.00 w przestrzeniach RISKa przy ul. Szpitalnej 6A odbędzie się prapremiera monodramu muzycznego w wykonaniu Gośki Bańki pt. „Wiersza filozoficzna” na podstawie bajek epigramatycznych dla dorosłych autorstwa Uli Buyuli. Wstęp wolny.
Termin prapremiery nie jest przypadkowy, 5 listopada jest międzynarodowym dniem postaci z bajek. Dodatkowo ta data koresponduje z Zaduszkami, co sprzyja refleksjom nad sobą i życiem. To wydarzenie powstało właśnie z połączenia tych dwóch okazji.
– Kiedy zapoznałam się z bajkami Uli Buyuly, odkryłam w nich przeogromny wachlarz emocjonalny. Zaproponowałam bajkopisarce stworzenie całości scenicznej: jej bajek przeplatanych moimi autorskimi piosenkami, w których wcielam się w szeptuchę o imieniu Anyma Vera. To nasza subiektywna interpretacja tradycji „Dziadów”, tylko w kobiecym wydaniu, dlatego w tytule jest „wiersza” – kobieta, a nie „wiersz” – podsumowuje Gośka Bańka.
– „Wiersza filozoficzna” stanowi głos współczesnej bajkopisarki na temat skomplikowanych związków, trudnych relacji rodzicielskich, procesu przemiany, jaka dokonuje się w każdym człowieku, od wieku młodzieńczego, przez dojrzałość, aż do tego, co uważamy za kres. Epigramatyczne bajki, to bajki w których fabuła opowieści jest drugorzędna. To, co w nich najważniejsze, to metaforyczne przedstawienie emocjonalnego lub społecznego problemu oraz ukazanie próby rozwiązania go. Taka bajka jest krótka, ale w swoim alegorycznym wyrazie wielopoziomowa. To forma opowieści o świecie, która często skierowana jest jedynie do odbiorcy dorosłego – mówi Ula Buyuly, autorka bajek.
Spektakl: „Wiersza filozoficzna” na podstawie bajek epigramatycznych dla dorosłych autorstwa Uli Buyuli

Występuje: Gośka Bańka jako Anyma Vera – Szeptucha
Scenariusz i reżyseria: Gośka Bańka i Ula Buyuly
Autorka bajek: Ula Buyuly
Muzyka i słowa piosenek: Gośka Bańka
Data: poniedziałek 5 listopada 2018 r. godz. 20.00
Miejsce: Ul. Szpitalna 6A, klatka II, piętro IV
Wstęp wolny (ilość miejsc ograniczona)

Gośka Bańka, fot. Bernard Hołdys

Gośka Bańka, fot. Bernard Hołdys

Festiwal Warsaw FLOW/re:action

Warszawę opanuje kontakt improwizacja!

Kontakt improwizacja, taniec, zabawa, performance, zmiana świadomości o możliwościach i potencjale własnego ciała oraz warsztaty pod okiem autorytetów techniki CI (czyli kontakt improwizacji) z Polski, Mołdawii, Słowenii i Finlandii. Tak wyglądać będzie
9. edycja Międzynarodowego Festiwalu Tańca Kontakt Improwizacji – Warsaw FLOW/re:action, który odbędzie się w dniach 1-8 lipca!

Kontakt improwizacja to jedna z najbardziej charakterystycznych odmian tańca współczesnego. To forma improwizacji ruchowej, w kontakcie z podłogą, z drugą osobą, z grupą osób, w której ciało i ruch stają się narzędziem i sposobem komunikacji.
Warto zajrzeć w głąb siebie i uwolnić swój potencjał ruchowy, bez względu na to w jakim jest się wieku czy jaki zawód się wykonuje. Ruch powinien towarzyszyć człowiekowi każdego dnia, a taniec jest piękniejszą formą ruchu. Od 9 lat organizuję Festiwal, ponieważ pragnę chociaż przez tydzień pobudzać ludzi do ruchu, radości i spontaniczności – do życia! – mówi Paulina Święcańska, organizatorka Warsaw FLOW.

Festiwal odbędzie się pod znakiem zabawy z tańcem i poznawania nieodkrytych dotąd możliwości własnego ciała.

Festiwal został podzielony na trzy części – dla tancerzy profesjonalistów oraz osób, które chcą spróbować sił w tej technice tańca, a także dla publiczności – pokaz performance oraz działania site-specific. Obie grupy taneczne podczas trwania festiwalu będą spotykać się na codziennych jamach CI.

Fotografka: Aleksandra Osowicz

Kontakt improwizacja, taniec, zabawa, performance

Kontakt improwizacja, taniec, zabawa, performance, Zdjęcie, autor zdjęcia: Aleksandra Osowicz

Tegoroczna odsłona nowego trzyletniego cyklu Festiwalu Warsaw FLOW 2017-2019 nastawiona jest przede wszystkim na czynny udział warsztatowy. Intensywne warsztaty poprowadzą: Sergeye Golovnea – choreograf, tancerz-performer, współorganizator projektów performatywnych w Mołdawii, Białorusi, Gruzji i na Ukrainie oraz Jurij Konjar, który w kontakt improwizacji uczestniczy jako badacz, tancerz i nauczyciel. Sztuki site specific w przestrzeni miejskiej uczyć będzie Anna Piotrowska, która od 1996 roku stworzyła ponad 100 autorskich choreografii i przedstawień. Festiwal dedykowany jest wszystkim, bez względu na umiejętności i możliwości ruchowe. Do Warsaw Flow dołączyć można w każdej chwili. Przygotowano wiele wariantów umożliwiających uczestnictwo w festiwalu: pojedyncze warsztaty, jamy taneczne, bloki z wybranym nauczycielem lub udział w całym festiwalu.

Podczas festiwalu realizowany będzie performance projekt z techniką CI, pod okiem Ilony Keňová – (tancerki, nauczycielki tańca współczesnego i improwizacji kontaktowej), powstanie specjalny, otwarty pokaz dla publiczności, który 8 lipca zakończy festiwal. Projekt jest przeznaczony dla tancerzy/performerów z całego świata, którzy posiadają umiejętności przede wszystkim z techniki CI, a także mają doświadczenie sceniczne.

Wydarzenia otwarte dla publiczności:

• 8 lipca, godz. 20:00 – pokaz kończący festiwal, przygotowany przez uczestników festiwalu, pod okiem Ilony Keňová
U-jazdowski, ul. Jazdów 2
Szczegółowe informacje: https://www.facebook.com/events/178625086178258/

• Warsztat site-specific – działania work in progress w terenie
teren warszawskiej Pragi

Wstęp wolny

Festiwal Warsaw FLOW/re:action odbędzie się w dniach 1-8 lipca w U-Jazdowskim,
Studium Teatralnym oraz przestrzeni miasta m.in. na terenie warszawskiej Pragi.
Szczegółowy program wydarzeń w ramach festiwalu: www.polandcontactfestival.com, www.facebook.com/warsawflowfestival/


Patroni medialni:

Radio Kampus, Taniec Polska, E-teatr, Teraz Teatr, Warsawholic, Example.pl

Linki:

http://www.polandcontactfestival.com/

https://www.facebook.com/choreografka/

www.facebook.com/warsawflowfestival/

Wieczór ze sztuką „Boeing Boeing” –
odleć ze śmiechu w Teatrze Buffo

reżyseria – Gabriel Gietzky
tłumaczenie i adaptacja – Bartosz Wierzbięta

WYSTĘPUJĄ:

Magdalena Boczarska
Olga Bołądź / Katarzyna Ankudowicz
Dominika Figurska / Karolina Nolbrzak
Krzysztof Wieszczek
Rafał Królikowski / Łukasz Simlat
Cezary Kosiński / Maciej Wierzbicki

W Teatrze Buffo bawić widzów będzie plejada najlepszych polskich aktorów m.in. Olga Bołądź, Magdalena Boczarska, Rafał Królikowski, Krzysztof Wieszczek, Dominika Figurska, Maciej Wierzbicki. Tito Productions zaprasza na spektakl „Boeing Boeing”.

O tym przedstawieniu słyszeli chyba wszyscy warszawiacy. „Boeing Boeing” to sztuka, która bije rekordy popularności, ponieważ jest nie tylko lekka i przyjemna, ale też mistrzowsko zrealizowana i zagrana.

Spektakl opowiada historię Maksa (Krzysztof Wieszczek), którego życie uczuciowe regulowane jest przez międzynarodowy rozkład lotów… Maks ma aż trzy narzeczone, wszystkie są stewardessami, a każda z nich sądzi oczywiście, że jest tą jedyną. Co stanie się jednak, gdy z powodu niewielkich zmian w ruchu lotniczym, wszystkie one zjawią się u Maksa niemal w tej samej chwili?

Kasa Teatru Studio Buffo
Tel. 22 625 47 09, 22 339 07 71
www.studiobuffo.com.pl
www.ebilet.pl

Boeing Boeing

Boeing Boeing

„BYĆ JAK ELIZABETH TAYLOR” Poruszająca historia niezwykłej miłości

Obsada:

Elizabeth Taylor – Małgorzata Foremniak
Richard Burton – Paweł Deląg
Tony Slowers – Sambor Czarnota
Norma Perins – Martyna Kliszewska

Scenariusz i reżyseria – Jakub Przebindowski
Scenografia – Witek Stefaniak
Kostiumy – Tomasz Ossoliński

 

Rok 1976. Do apartamentu słynnego hotelu The New York Palace, w którym mieszka wybitny psycholog Tony Slawers przychodzi niespodziewanie jego wieloletnia pacjentka Elizabeth Taylor.

Po chwili pojawia się tam również Richard Burton. Także jego pacjent i przyjaciel. Po swoim drugim, spektakularnym małżeństwie postanawiają się rozstać. Autor sztuki podejmuje próbę analizy związku, w którym namiętność miesza się z zazdrością a popularność i sława stają się przeszkodą w budowaniu właściwych relacji. Wyjątkowe kostiumy zaprojektowane przez Tomasza Ossolińskiego za sprawą ekskluzywnych tkanin a także kryształowych elementów i biżuterii znanej na całym świecie firmy Swarovski, oddają klimat epoki i niezwykłość bohaterów dramatu.

Małgorzata Foremniak, odtwórczyni tytułowej roli pojawia się m.in. w jedwabnym jellabie obszytym 117 kryształkami Swarovskiego i wykończonym strusimi piórami, w płaszczu z organzyny z kryształowymi aplikacjami i piórami marabuta, czy sukni obszytej ponad 100 bagietami firmy Swarovski.

W rolach głównych Małgorzata Foremniak i Paweł Deląg. Wielkie emocje, namiętność, dowcip i wzruszenie to wszystko w spektaklu Jakuba Przebindowskiego.
Jak mówi autor sztuki – „Być jak Elizabeth Taylor“ to dramat, w którym poznajemy bohaterkę walczącą o samodzielność, wolność wyborów i niezależność kobiet nawet jeśli, tak jak Taylor, płaci się za to wielką cenę.

„BYĆ JAK ELIZABETH TAYLOR”

9 czerwca, godz. 19.00

Teatr IMKA
scena Imka Light

Obsada: Elizabeth Taylor – Małgorzata Foremniak Richard Burton – Paweł Deląg Tony Slowers – Sambor Czarnota Norma Perins – Martyna Kliszewska Scenariusz i reżyseria – Jakub Przebindowski

Obsada: Elizabeth Taylor – Małgorzata Foremniak Richard Burton – Paweł Deląg Tony Slowers – Sambor Czarnota Norma Perins – Martyna Kliszewska

Na motywach Dziennika i Drugiego dziennika Jerzego Pilcha

DZIENNIK PRZEBUDZENIA

Reżyseria: Adam Ferency
Grają: Adam Ferency i Joanna Kosierkiewicz
Scenariusz: Magda Kupryjanowicz
Na motywach Dziennika i Drugiego dziennika Jerzego Pilcha
Muzyka: Piotr Łabonarski
Reżyseria: Adam Ferency

„Dziennik przebudzenia” to spotkanie świetnej prozy i aktorskiego kunsztu – spektakl w całości posypany pilchowskim poczuciem humoru, zarazem nie uciekający od tematów ostatecznych, przedstawiający próby ich obłaskawienia. Przedstawienie miejscami pełne jest ironii i sarkazmu, zachowuje styl pisania Jerzego Pilcha – zabawny, barwny, inteligentny, lokujący go w czołówce pisarzy modnych, czytanych, wręcz rozchwytywanych. Spektakl dopełniają nowoczesne i wyraziste wizualizacje z pogranicza jawy i snu, które podkreślają akcję, nadają jej specyficznego nastroju i dodatkowych sensów.

Kiedy Adam Ferency nagrał pierwszy tom Dzienników dla Polskiego Radia, Jerzy Pilch powiedział wprost: „ten dziennik jest pański również”. W wywiadzie udzielonym Janowi Bończy-Szabłowskiemu Adam Ferency przybliżył na czym polega ten rodzaj pewnej pozaartystycznej i intelektualnej bliskości:

„[…] Bliskie mi były zawsze poglądy księdza Józefa Tischnera, który powtarzał wielokrotnie, że najpierw jest człowiekiem, a dopiero potem księdzem i Polakiem. Właśnie Jerzy Pilch najpierw jest człowiekiem, a dopiero potem ewangelikiem czy Polakiem, i to w nim cenię. Dla mnie fundamentalną cechą człowieka jest poczucie humoru. A Pilch jest nim obdarzony. Są oczywiście też inne drobne podobieństwa: jesteśmy prawie rówieśnikami, nasi ojcowie nosili imię Władysław. A i temat napojów wyskokowych dla każdego z nas nie jest obcy”.

Fotografia

Dziennik przebudzenia Fotograf Wojciech Kiczek

Dziennik przebudzenia Fotograf Wojciech Kiczek

„Ludzie inteligentni” na scenie IMKA Light w reżyserii Olafa Lubaszenki

Autor: Marc Fayet
Autor przekładu: Irma Helt
Reżyseria: Olaf Lubaszenko
Scenografia: Justyna Woźniak
Kostiumy: Tomasz Jacyków
Muzyka: Szymon Wysocki
Obsada: Magdalena Boczarska, Izabela Kuna, Magdalena Stużyńska, Szymon Bobrowski, Rafał Królikowski, Bartłomiej Topa
Realizacja: Tito Productions K.Fukacz-Cebula D.Słonina

Olaf Lubaszenko wyreżyserował przewrotną komedię będącą połączeniem interesujących rozważań o relacjach międzyludzkich, inteligentnego humoru i aktorstwem na najwyższym poziomie. W obsadzie Magdalena Boczarska, Izabela Kuna, Magdalena Stużyńska, Szymon Bobrowski, Rafał Królikowski i Bartłomiej Topa.

Spektakl „Ludzie inteligentni” zrealizowany przez Tito Productions to świetnie napisane dialogi – efekt wnikliwej obserwacji autora tekstu, francuskiego dramatopisarza i reżysera, Marca Fayeta.

Szóstka przyjaciół. Trzy pary. Pozornie przemyślane rozstanie jednej z nich staje się początkiem fali międzypłciowych nieporozumień.

Bohaterowie sztuki Feyeta to ludzie inteligentni, dlatego, kiedy ich związek przestaje przypominać “obraz w kalejdoskopie” i wkracza w fazę dojrzałej harmonii, potrafią znaleźć sposób na wyjście z impasu. David podejmuje decyzję o rozstaniu ze swoją długoletnią partnerką Chloe. Jest zaskoczony, że nie spotyka się ze sprzeciwem z jej strony. Ich przyjaciele Alexandre, Thomas oraz ich partnerki Gina i Marina mnożą teorie i domysły.
Trzy pary prowadzą rodzaj gry i, jak w reakcji łańcuchowej, kryzys jednego związku wywołuje kolejny… Mężczyźni są z Marsa a kobiety z Wenus… A nas jak zwykle będą śmieszyć do łez nieudolne próby odkrywania tych obcych sobie planet.

Olaf Lubaszenko do spektaklu dodał trochę ironii, którą niewątpliwie posiada. Tytuł brzmi nieco prowokacyjnie, a nawet ironicznie. Z pewnością można go interpretować na wiele sposobów. W spektaklu mówimy o tym jak brak zaufania, czy też jakaś myśl, może zawirusować życie. Również dobrym tytułem dla tego spektaklu z pewnością byłaby „Wątpliwość”, gdyż to ona rozprzestrzenia się jak wirus komputerowy – komentuje Olaf Lubaszenko, reżyser spektaklu „Ludzie inteligentni”.

Zatem czy płeć może stanąć niczym barykada na drodze do komunikacji? Para relacjonuje przyjaciołom swoje rozstanie, każde z nich przedstawia to samo zdarzenie z zupełnie odmiennej perspektywy. Zaburzony obraz staje się przyczynkiem do snujących się bez końca interpretacji i spekulacji. Ostatecznie dochodzi do sytuacji, w której każdy zajmuje odmienne stanowisko wobec zaistniałych wydarzeń. Powoli ujawnia się gra pozorów zdominowana przez potrzebę racjonalizacji, która odwraca uwagę od kluczowego pytania o prawdziwe emocje: co tak naprawdę czujemy?

Siła tekstu Fayeta leży w jego autentyczności. Groteskowość sytuacji bawi tym bardziej, im mocniej bohaterowie tracą kontrolę i zapętlają się w przeintelektualizowane analizy zdarzeń, a my – widzowie dostrzegamy w nich schematy naszych własnych doświadczeń.

Spektakl Lubaszenki to wyższy gatunek komedii zbudowanej na szczególnym rodzaju humoru – skłaniającym do refleksji. Teatr dla tych, którzy oczekują czegoś więcej niż prostej rozrywki.

Spektakl realizuje firma Tito Productions zajmująca się produkcją i eksploatacją spektakli teatralnych. Twórcy światowego hitu „Boeing Boeing” oraz sukcesu spektaklu „Imię”, który zdobył rzesze fanów.

Inteligentni ludzie podejmują dojrzałe i przemyślne decyzje. Rozmawiają ze sobą i dochodzą do konstruktywnych wniosków. Wnioski, do których dochodzą inteligentni ludzie oddalają ich coraz bardziej od sedna. Czyli tego co czują naprawdę.

Fotografia ze spektaklu

Ludzie inteligentni na scenie IMKA fot. Piotr Gamdzyk

Ludzie inteligentni na scenie IMKA fot. Piotr Gamdzyk


Scenariusz i reżyseria: Natalia Fijewska-Zdanowska
Muzyka: Filip Dreger
Obsada: Agata Fijewska, Zuzanna Fijewska-Malesza, Krzysztof Kiersznowski
Choreografia: Bartosz Figurski
Akompaniament: Agnieszka Orzechowska-Kozak
Reżyseria świateł: Mikołaj Malesza
Produkcja: Agnieszka Kondraciuk, Katarzyna Pawela

Emerytowany policjant (Krzysztof Kiersznowski) dowiaduje się, że jest nieuleczalnie chory. Rozdrażniony otaczającą go rzeczywistością sześćdziesięciolatek – samotnik, cwaniak i łapówkarz, staje w obliczu rozliczenia z własnym życiem. Wartka, dowcipna i przewrotna akcja sztuki dzieje się na przemian w starym Mlecznym Barze i Rejonowym Szpitalu. Rzeczywistość bohatera tworzą zimna i bezlitosna Pani Doktor (Zuzanna Fijewska-Malesza), oraz krzykliwa, ciężarna Kelnerka (Agata Fijewska).

Spektakl poprzez śmiech, absurd i groteskę stawia pytania o naszą współczesną rzeczywistość, dlaczego wiąże się ona coraz częściej z poczuciem wstydu i złości? W jaką stronę zmierza nasze „dynamicznie rozwijające się” społeczeństwo? Czy w świecie, który powoduje tyle frustracji, jest jeszcze miejsce na bezinteresowną bliskość?
Groteskowa forma i dowcip – to być może jedyny sposób na poruszenie tych tematów społecznego, ale i naszego wewnętrznego tabu.

Współczesny, kameralny musical, zrealizowany przez młodych twórców świetnie przyjętego przez publiczność spektaklu „NIUNIA”. Tym razem zespół współpracuje z aktorem Krzysztofem Kiersznowskim.

Miejsce:
Scena na Poddaszu SCEK, ul. Jezuicka 4, Stare Miasto, Warszawa.

Produkcja:
Fundacja Artystyczna MŁYN dzięki wsparciu Miasta St. Warszawy

Info:
www.mlyn.org

Promocja:

Agata Madaj
promocja@fundacjamlyn.pl

Bilety:

40, 35zł, po uprzednim dokonaniu rezerwacji
rezerwacje@fundacjamlyn.pl tel. 519 672 356

Fotografie ze spektaklu

DRAKA_K.Kiersznowski_Z.Fijewska-Malesza_fot.J.Karczewski

Draka_A.Fijewska_fot.J.Karczewski

Draka_A.Fijewska_fot.J.Karczewski

„Pod sennym szerszeniem” – premiera w Klubie Komediowym

Najnowsza produkcja Klubu Komediowego autorstwa Michała Sufina – „Pod sennym szerszeniem” – to połączenie eko-horroru, kina gore i musicalu, którego fabuła dotyczy serii tajemniczych zaginięć w agroturystycznej leśniczówce w pobliżu zmyślonej miejscowości Zagińce. Na deskach Klubu zadebiutują m.in. Hanna Konarowska i Angelika Kurowska. Premierowe pokazy już 23, 24 i 30 października. (więcej…)

„PSALM” – spektakl TEATRU OPERA MODERN

„MANE, TEKEL, FARES” – przepowiednia upadku państwa napisana na murze przez artystę, który został wyrzucony za „bramy miasta” na początku spektaklu jest zapowiedzią zagłady czy ostrzeżeniem ? (mane, tekel, fares, – przepowiednia upadku Babilonu napisana tajemniczą ręką, na ścianie pałacu babilońskiego króla Baltazara podczas wydanej przez niego uczty.)

Libretto, inscenizacja i reżyseria: Jerzy Lach
Muzyka: Krzysztof Kozłowski
Ruch sceniczny: Bartłomiej Ostapczuk
Scenografia: Sławomir Szondelmajer
Aranżacja muzyczna – Joachim Łuczak
Światła: Jędrzej Skajster

Obsada soliści:
ONA – Hasmik Sahakyan (sopran)
ON – Jasin Rammal-Rykała (bas)
ŻONA PREZESA – Monika Łopuszyńska (sopran),
PREZES – Artur Janda ( baryton)
ARTYSTA- ŚMIERĆ – Grzegorz Hardej ( kontratenor)
oraz aktorzy z Warszawskiego Centrum Pantomimy: Paulina Staniaszek, Ewelina Grzechnik, Paulina Szczęsna, Magdalena Kultys, Karolina Stanisławska, Kinga Wojaczek, Moti Vation, Bartosz Rękawek.
Muzyka na żywo w wykonaniu: zespołu Hashtag Ensemble w składzie: Marta Grzywacz – głos, elektronika, Paweł Janas -akordeon, Krzysztof Kozłowski – syntezatory, Przemysława Daniłowicz – gitara oraz Kwartetu Smyczkowego TheTonacja w skladzie: Joachim Łuczak – I skrzypce Anna Jaskanis – II skrzypce Justyna Kostrzon – altówka, Kamila Wyrzykowska – wiolonczela

W środę, 11 października 2017 r. w sali teatralnej ASP, przy Wybrzeżu Kościuszkowskim 37/39 zostanie wystawiona opera współczesna pt. Psalm Teatru Opera Modern. Spektakl oparty jest na oryginalnym scenariuszu i librettcie Jerzego Lacha opracowanego na podstawie powieści „My, marzyciele” Mbue Imbolo, z wykorzystaniem wybranych tekstów z „Księgi Koheleta”, Apokalipsy św. Jana, Psalmów oraz współczesnych kompozycji muzycznych i arii Krzysztofa Kozłowskiego wykonywanych na żywo przez solistów operowych, zespół „Hashtag Ensemble” i Kwartet smyczkowy TheTonacja. W spektaklu biorą udział także aktorzy – mimowie z Warszawskiego Centrum Pantomimy Bartłomieja Ostapczuka.

 

Opera opowiada o pogoni za szczęściem. Historia, to dramat dwóch par małżeńskich, różniących się zasobami finansowymi, statusem społecznym i zawodowym, kolorem skóry, pochodzeniem i religią. To dramat ludzi, których losy przeplatają się do tego stopnia, że nie umieją bez siebie żyć. To historia, która urasta do metaforycznej, wręcz biblijnej przypowieści o kondycji ludzi i o kraju, w którym przyszło im żyć. Gdzie jest dom? Czym jest miłość? Jak daleko można się posunąć, żeby zapewnić sobie lepszy byt? Jaką cenę można zapłacić za marzenia? To pytania, które stawiają sobie bohaterowie opery. To temat bardzo aktualny.

Dziś, w sytuacji, gdy tracimy wolność, przywołanie historii ludzi, którzy ze względu na pochodzenie lub status społeczny są gorsi i stają się niewolnikami, często z własnego wyboru, wydaje się być tematem bardzo nam bliskim. Praca staje się nadrzędną wartością, a jej utrata może być największą tragedią dla ludzi, dla których być albo nie być jest uzależnione od stałej pracy. Dzisiaj bez pracy nie można normalnie żyć. Dla jednych to degradacja, dla drugich – to deportacja. Dla bogatych utrata wysokiej pozycji społecznej jest równie wielką tragedia. Bohaterowie sztuki żyją w przeświadczeniu, że system, w którym żyją, jest ich świadomym wyborem. Jakże się mylą! Dzisiaj dążenie za wszelką cenę do zdobycia bogactwa jest samounicestwieniem, które często doprowadza ludzi do samobójstw. W sytuacji utraty wartości materialnych nie widzą innych możliwości życia. To jest świat skazany na zagładę i dlatego na ścianie muru na początku spektaklu Artysta, który został wyrzucony za „bramy miasta” pisze tekst „mane, tekel, fares”, zapowiadający upadek nie tylko Babilonu, ale współczesnego świata, w którym przyszło nam żyć. Czy tak się stanie? Czy tekst jest zapowiedzią zagłady czy ostrzeżeniem? Czy jest jakaś szansa przetrwania w tym świecie?

Fotografia ze spektaklu

"PSALM" - spektakl TEATRU OPERA MODERN

Premiera: 31.08.2017 r.

Czas trwania: 90 min. bez przerwy

Projekt współfinasowany przez m. st. Warszawa.

https://www.facebook.com/teatroperamodern/

Bilety dostępne na https://www.bilety24.pl/teatr/psalm-spektakl-operowy-teatru-opera-modern-35202?id=171164
Spektakl odbędzie się w sali teatralnej Akademii Sztuk Pięknych przy ul. Wybrzeże Kościuszkowskie 37/39 w Warszawie.
#opera #operawspółczesna #psalm #teatroperamodern

„Ginczanka. Chodźmy stąd” – premiera Teatru Żydowskiego
(14 X, reż. Krzysztof Popiołek)

Spektakl o polsko-żydowskiej poetce dwudziestolecia międzywojennego, Zuzannie Ginczance, mogliśmy zobaczyć przedpremierowo 3 września podczas XIV edycji Festiwalu Singera. Premiera monodramu „Ginczanka. Chodźmy stąd” w reżyserii Krzysztofa Popiołka odbędzie się 14 października 2017 roku na scenie kameralnej im. Szymona Szurmieja przy ul. Senatorskiej, w tymczasowej siedzibie Teatru Żydowskiego. Kolejne pokazy 15 i 16 października. W tytułową rolę wciela się Ewa Dąbrowska. Na pianinie akompaniuje jej Andrzej Perkman.

„Ginczanka. Chodźmy stąd” – opis spektaklu: Opowieść – o czym? – o życiu i śmierci – kogo? – Zuzanny Poliny Gincburg czy Zuzanny Ginczanki? – opowieść o miłości czy o wojnie? – o życiu czy umieraniu?

Realizatorzy:
Reżyseria i adaptacja: Krzysztof Popiołek
Scenografia: Anna Wołoszczuk
Kostiumy: Piotr Popiołek
Wideo: Krzysztof Popiołek
Kompozytor: Dominika Świątek
Muzyka na żywo: Andrzej Perkman
Obsada: Zuzanna Ginczanka – Ewa Dąbrowska, dziewczynka – Zofia Młyńska / Sonia Vinyavskaya
Plakat: autorem plakatu jest Michał Szperling; zdjęcie pochodzi ze zbiorów Muzeum Literatury
Zdjęcia: Bartek Warzecha
Premiera: 14 października 2017 r.

„Nie boję się ogromu świata” – pisała mała dziewczynka któregoś ostatniego dnia lata, w jakichś ostatnich latach pokoju, w świecie pięknej przeszłości. To inicjujące zdanie rozpoczyna opowieść, której tytuł dałby się streścić w dwóch słowach: moje życie. Nie wie jeszcze, że będzie to brutalnie przerwana, niedokończona opowieść: o nieuczciwej śmierci, o przedwczesnym umieraniu. To otwierające zdanie wypowiada do nas z końca przedwojennej Warszawy. Już nie będzie takiego lata, już nie będzie takiego miasta i już nie będzie takiego świata. Kolejne miejsca, z których trzeba uciekać – Warszawa, Lwów, Kraków – staną się ciągiem nie tylko geograficznym. To przede wszystkim łańcuch stanów lękowych, przez które przechodzi Ginczanka. W spektaklu obserwujemy kondycję człowieka nieuchronnie zbliżającego się do własnego końca.

„Coś przyjdzie: miłość albo wojna” – pisze na długo przed 1939 rokiem. „Zdychasz, stara Europo”.  Nieustanne przeczucie nadciągającej katastrofy, poczucie, że może nas nie być, generuje pytania: jak pożegnać się ze światem, wiedząc, że nadchodzi koniec? Jakimi słowami zbudować schron na kartach literatury, żeby móc obronić siebie? I wreszcie, kiedy wszystko poprzednie się nie uda: jakimi słowami podsumować tę opowieść: moje życie.
A tak chciałoby się żyć. O sekundę, o milimetr dłużej…

Ginczanka. Chodźmy stąd

Ginczanka. Chodźmy stąd – plakat (proj. Michał Szperling)

Ginczanka. Chodźmy stąd (mat. pras.Teatru Żydowskiego)

Ginczanka. Chodźmy stąd (mat. pras.Teatru Żydowskiego)_fot_Bartek_Warzecha_©_DSC8127

Ginczanka. Chodźmy stąd Ginczanka. Chodźmy stąd Ginczanka. Chodźmy stąd Ginczanka. Chodźmy stąd Ginczanka. Chodźmy stąd Ginczanka. Chodźmy stąd Ginczanka. Chodźmy stąd Ginczanka. Chodźmy stąd Ginczanka. Chodźmy stąd

 

 

Miejsce: Scena kameralna im. Szymona Szurmieja, Senatorska 35
tel.: (22) 850 64 35, kasa@teatr-zydowski.art.pl

Teatr Żydowski im. Estery Rachel i Idy Kamińskich – Centrum Kultury Jidysz
Warszawa, ul. Senatorska 35
http://www.teatr-zydowski.art.pl/

„Album Karla Hockera” wraca do Warszawy!

„Album Karla Höckera” wraca do Warszawy – już w środę 4 października 2017 roku o 19:00! Po niezwykle intensywnym tournee po miedzynarodowych festiwalach, między innymi w Chinach, Francji,Belgii czy Niemczech zapraszamy do Instytutu Teatralnego. Z myślą o naszych zagranicznych gościach, spektakl będzie prezentowany z angielskimi napisami.

Album Karla Höckera

Reżyseria: Paul Bargetto
Dramaturg: Małgorzata Sikorska-Miszczuk
Kostiumy: Agnieszka Kaczyńska
Występują: Helena Chorzelska, Marta Król, Krzysztof Polkowski, Grzegorz Sierzputowski, Tomasz Sobczak;
Produkcja: Agata Balcerzak, Marta Cienkowska

Spektakl „Album Karla Höckera” jest rzadko podejmowaną próbą zbadania tragicznej historii obozu zagłady w Auschwitz z perspektywy oprawców. Używając technik teatru dokumentalnego, improwizacji, prowadząc dogłębne badania historyczne, jak również posługując się tekstem dramatycznym, spektakl „Album Karla Höckera” przygląda się zaskakująco ludzkim zachowaniom kobiet i mężczyzn, którzy własnoręcznie dokonali ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej. Widzowie, będąc świadkami „ożywiania” fotografii z Albumu Karla Höckera, mogą przyjrzeć się życiu codziennemu wysoko postawionych żołnierzy SS jak i zwykłym pracownikom obsługującym fabrykę śmierci, jaką był obóz zagłady w Auschwitz.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Album_H%C3%B6ckera

Teatr Trans-Atlantyk to międzynarodowa grupa teatralna powstała w Warszawie w 2014 z inicjatywy Paula Bargetto – amerykańskiego reżysera i dyrektora festiwalu teatralnego undergroundzero w Nowym Jorku. Paul Bargetto od lat interesuje się polską dramaturgią i inscenizuje polskie sztuki teatralne w Ameryce. Teatr Trans – Atlantyk to jego lokalna, warszawska inicjatywa twórcza, którą założył wraz z aktorami: Martą Król, Grzegorzem Sierzputowskim i Tomaszem Sobczakiem.

Album Karla Höckera Album Karla Höckera Album Karla Höckera Album Karla Höckera Album Karla Höckera Album Karla Höckera

Henrik Ibsen
Dom lalki

PREMIERA:
6 października 2017, Scena Kameralna im. Sławomira Mrożka
Spektakl powstaje przy udziale finansowym Teatru Ateneum im. Stefana Jaracza w Warszawie,
instytucji kultury m. st. Warszawy.

przekład: Anna Marciniakówna
reżyseria: Agnieszka Lipiec-Wróblewska
scenografia i kostiumy: Agnieszka Zawadowska
ruch sceniczny: Anita Wach
światło: Jacqueline Sobiszewski
muzyka: Irina Blokhina

OBSADA:
Eliza Borowska – Nora
Anna Cieślak – Krystyna Linde
Yo Sakai – Ana – niania u Helmerów
Piotr Bajtlik – Krogstad
Andrzej Mastalerz – Doktor Rank
Krystian Modzelewski – Torwald Helmer

Inspiracją do napisania sztuki było publiczne wystąpienie Ibsena w Towarzystwie Skandynawskim w Rzymie wiosną 1879 roku. Postulował on, by na stanowiska sekretarza i bibliotekarza Towarzystwa mogły kandydować kobiety. Jego apel wyśmiano, więc Ibsen postanowił zawalczyć o prawa kobiet piórem.

Na tematykę Domu lalki wpłynęła też sprawa Laury Kieler, dobrej znajomej Ibsena, która będąc w poważnych kłopotach finansowych, sfałszowała podpis na wekslu narażając się na gniew męża. Mąż zażądał rozwodu, zabrano jej dzieci, a ją zamknięto w szpitalu psychiatrycznym.

A zatem historia jakich wiele: w imię miłości, zaślepieni chęcią ratowania ukochanych, bywa, że łamiemy prawo, normy, zasady i konwencje…

Nora Helmer jest szczęśliwą żoną Torvalda, który ma objąć stanowisko dyrektora Banku Akcyjnego. Mają troje małych dzieci. Ale Nora skrywa pewien sekret. Od wielu lat prowadzi podwójne życie – podejmuje się różnych prac, by spłacić dług zaciągnięty u Krogstada, przyjaciela Torvalda, na poratowanie zdrowia męża w początkach ich małżeństwa. By pożyczka była możliwa, Krogstad zażądał poręczenia weksla przez umierającego ojca Nory, która sfałszowała jego podpis. Dawna przyjaciółka Nory – Krystyna Linde – przyjeżdża do miasta, by szukać pracy. Nora przekonuje Torvalda, by ten załatwił jej posadę w banku. W ten sposób pracę straci jednak Krogstad, który prosi Norę o protekcję, szantażując ją wyjawieniem tajemnicy sfałszowanego weksla i sekretnej pożyczki. Krogstad informuje o sprawie Helmera. Ten nie może wybaczyć żonie, że dopuściła się przestępstwa i przez lata go okłamywała.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Dom_lalki_(dramat)

Ze względu na opinię publiczną i swoją pozycję pozwala mieszkać Norze w domu, lecz odbiera jej prawo do wychowywania dzieci. Tymczasem pod wpływem Krystyny zakochany Krogstad odsyła Helmerowi fatalny weksel. Mąż przebacza Norze. Zaczyna rozumieć jej intencje. Nora postanawia jednak zmierzyć się ze światem samotnie. Porzuca rodzinę i dom.

Henrik Ibsen (1828 – 1906)

– syn zamożnego kupca, który po bankructwie ojca zmuszony był podjąć pracę zarobkową w charakterze pomocnika aptekarza. Marzył o karierze lekarza. Już po podjęciu studiów postanowił jednak poświęcić się wyłącznie literaturze. Walczył o reformę norweskiego dramatu i teatru.
W 1857 roku został dyrektorem artystycznym Christiania Norske Theater. Surowo oceniał społeczeństwo punktując jego hipokryzję i zakłamanie, co nie przymnażało mu sympatyków i przyjaciół. Na przełomie lat 50. i 60. XIX wieku Ibsen rozczarowany postawą Norwegii, która nie pomogła Danii napadniętej przez Prusy, a także przymuszony problemami finansowymi zdecydował się emigrować z kraju. Przez kolejne 27 lat mieszkał we Włoszech i w Niemczech. Dopiero w 1891 roku wrócił do Norwegii. Ostatnie lata życia pisarz spędził w Christianii (Oslo), gdzie był jednym z najznamienitszych obywateli. Ostatecznie twórczość Henrika Ibsena doczekała się międzynarodowego uznania, a pisarza zaczęto określać mianem „sumienia Europy”.
Do jego najgłośniejszych dramatów należą: Brand, Peer Gynt, Hedda Gabler, Budowniczy Solness, Dzika kaczka, Upiory i Gdy wstaniemy z martwych.

Scena Kameralna im. Sławomira Mrożka

DOM LALKI, PREMIERA: 6 października 2017, Scena Kameralna im. Sławomira Mrożka

Pierwszy „silent theatre” z Marią Seweryn
„Życie mimo wszystko” Ireny Krzywickiej to pierwsze z 5 słuchowisk, prezentowanych w formie „silent theatre”, przygotowanych przez członkinie grupy TERAZ POLIŻ w ramach projektu „córy warszawskie #dziwystołeczne”. Premiera słuchowiska z udziałem m.in. Marii Seweryn, Wojciecha Kalarusa i Pawła Koślika odbędzie się już w najbliższą niedzielę w Domu Kultury KADR w Warszawie o godz. 16:30. Poprzedzi ją półgodzinny wykład dr Agaty Chałupnik z projektu badawczego HyPaTia.

Obsada:
Helena — Marta Jalowska (TERAZ POLIŻ)
Aniela — Maria Seweryn
Maria — Jolanta Olszewska
Franka — Dorota Glac (TERAZ POLIŻ)
Paniusia — Kamila Worobiej (TERAZ POLIŻ)
Walerka — Emanuela Osowska (TERAZ POLIŻ)
Jan — Wojciech Kalarus
Ojciec — Sylwester Maciejewski
Alojzy — Paweł Koślik
muzyka: Maria Rumińska
realizacja akustyczna: Maciej Kubera
adaptacja i reżyseria: Ula Kijak (TERAZ POLIŻ)

Dramat Ireny Krzywickiej rozpocznie cykl pięciu słuchowisk powstałych na podstawie tekstów polskich autorek pierwszej połowy XX wieku. Opowiada on o powojennej Warszawie, choć właściwie jest po prostu szorstką opowieścią o życiu – nie tylko tym tuż po wojnie. Jest opowieścią o życiu w momencie, w którym chce się raczej umierać.
Tekst Krzywickiej, czytany współcześnie, uświadamia, że nie zagoiły się w Polsce rany po wojnach światowych i komunizmie. Wyparte przez naszych dziadków i rodziców traumy wracają, jako nasze własne potłuczenia i tylko ukrywają się pod pozorem zamierzchłych upiorów – mówi Marta Jalowska, aktorka z grupy TERAZ POLIŻ.

Stosowanie zasady „życia mimo wszystko” z jednej strony sprawiło, że wszyscy, którzy wojnę przeżyli, nie zdecydowali się popełnić masowego samobójstwa i pozwolili przyjść na świat następnemu pokoleniu. Z drugiej jednak zasada ta zmusiła ich do wyparcia wszystkich doznanych krzywd, wszystkich niesprawiedliwości, które podskórnie nadal tkwią w podświadomości Polaków i których nie da się naprawić sprawiedliwością ani zadośćuczynieniem.

„córy warszawskie #dziwystołeczne” to nowy projekt stworzony przez członkinie grupy TERAZ POLIŻ, mający na celu przywrócenie głosu nieznanym lub zapomnianym polskim dramatopisarkom. Powstał m.in. w wyniku zadziwienia nikłą reprezentacją kobiet w historii polskiego dramatu. Jest próbą odpowiedzi na pytanie: dlaczego w historii polskiego teatru jest tak mało kobiet? Co się stało z dramatami tworzonymi przez polskie autorki na początku XX w.? Czy napisane przez nie teksty wciąż mają sceniczną moc i warto je dziś wystawiać? Punktem wyjścia dla tego projektu była praca naukowo-artystyczna, którą w 2015 r. grupa TERAZ POLIŻ przeprowadziła w ramach projektu „dziwy polskie”. Efekty tej pracy zostały zgromadzone i udostępnione na platformie internetowej „dziwy polskie”: www.terazpoliz.com.pl/dziwypolskie

Miejsce:

Dom Kultury KADR, ul. Rzymowskiego 32 w Warszawie.

Miejsce dostosowane jest do potrzeb osób z niepełnosprawnością ruchową.
Bilety w cenie 5 zł do nabycia w DK KADR lub za pośrednictwem strony www.dkkadr.waw.pl

Szczegółowe informacje na temat projektu „córy warszawskie #dziwystołeczne” znajdują się na stronie www.terazpoliz.com.pl/corywarszawskie
Projekt współfinansowany jest przez m.st. Warszawa

 

Życie mimo wszystko_Maria Seweryn i Marta Jalowska_fot. Tomasz Drzewiecki

Życie mimo wszystko_Maria Seweryn i Marta Jalowska_fot. Tomasz Drzewiecki

TERAZ POLIŻ
Grupa Artystyczna TERAZ POLIŻ to jedyny profesjonalny kobiecy teatr w Polsce. Produkuje i prezentuje spektakle teatralne, happeningi, performansy, otwarte czytania performatywne, koncerty, organizuje warsztaty teatralne i dyskusje. Od 2015 roku realizuje także projekty badawcze mające na celu przywracanie pamięci o nieznanych i zapomnianych kobietach, które znacząco wpłynęły na obecny kształt sztuki i rzeczywistości społecznej.

Traktat o wykradaniu owoców

Tekst: Marian Pankowski
Reżyseria: Robert Jarosz
Występują: Elżbieta Pejko, Anna Przygoda, Honorata Zajączkowska, Adam Świtała
Muzyka: Adam Świtała
Scenografia: Martyna Dworakowska
Pedagog teatru: Justyna Czarnota
Konsultacje choreograficzne: Weronika Pelczyńska

„Traktat o wykradaniu owoców” to zaproszenie widzów do wspólnej wyprawy do sadu na jabłka. Tak, chodźmy na złodziejkę! Nocą, przy słabym blasku księżyca, wdrapiemy się na najwyższe drzewo, by wykraść owoce. Czy uda nam się wrócić na ziemię unikając spotkania z sadownikiem? Przekonajcie się sami!

„Traktat o wykradaniu owoców” to wydarzenie wyjątkowe w repertuarze Teatru Lalek Guliwer. Prezentowane będzie tylko w weekendy, bo skierowane jest do publiczności familijnej, która w wyjściu do teatru widzi okazję do wzmocnienia relacji w rodzinie.

„Jako twórcy spektaklu odwołujemy się do doświadczeń osób dorosłych. Stwarzamy okazję, by nie tylko mogli powspominać własne dzieciństwo, ale wręcz, by znów usłyszeli kroki na żwirze i poczuli wiatr na skórze. Po raz pierwszy będą wspinać się na drzewo w towarzystwie dzieci… Czym tym razem będzie ta wyprawa? Dzięki działaniom trzech aktorek i grającego na żywo muzyka wszyscy w wyobraźni pokonamy „odległość dzielącą pierwszy dreszcz pragnienia od gestu spełniającego”, cytując Mariana Pankowskiego. Mamy nadzieję, że nasza teatralna wyprawa na jabłka zbliży do siebie wszystkich jej uczestników” – mówi Robert Jarosz.

„Traktat o wykradaniu owoców” inspirowany jest fragmentem tekstu Mariana Pankowskiego z tomu „Smagła swoboda” i został zrealizowany przez Teatr Lalek Guliwer w ramach 21 Biennale Sztuki dla Dziecka w Poznaniu we współpracy z Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu.
Muzyczno-aktorski performans „Traktat o wykradaniu owoców” przeznaczony dla dzieci w wieku 6-12 lat oraz ich opiekunów..
W dniu 11 czerwca odbędzie się premiera spektaklu w Teatrze Lalek Guliwer w Warszawie.

Traktat o wykradaniu owoców

TEATR POLSKA 2017 DZIECIOM

W ramach dziewiątej odsłony programu TEATR POLSKA w 62 miejscowościach w Polsce pokazywane jest 17 spektakli. Program potrwa do 30 listopada 2017 r., w tym okresie zaplanowano łącznie 127 pokazów sztuk teatralnych, działań edukacyjnych i spotkań artystów z publicznością.

Spektakle tegorocznej edycji TEATR POLSKA odzwierciedlają bogactwo form i treści polskiego teatru. Wśród propozycji, które wybrane zostały przez Komisję Artystyczną do zaprezentowania szerokiej publiczności programu, są również przedstawienia dla dzieci i młodzieży. Spektaklom towarzyszą działania edukacyjne z obszaru pedagogiki teatru i spotkania z twórcami.

W dziewiątej edycji TEATR POLSKA młodzi widzowie zobaczą:

„Beze mnie”, reżyseria Tomasz Cymerman, Teatr im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie – dla młodzieży 14 +
Opowieść o miłości, wyobcowaniu, pragnieniu akceptacji… Spektakl stworzony z myślą o młodych ludziach, ale powinni go zobaczyć także dorośli – rodzice, nauczyciele, pedagodzy, psycholodzy – wszyscy ci, którzy pracują z młodymi ludźmi, zajmują się rozwiązywaniem ich problemów, chcą poznać, z czego mogą wynikać ich lęki, obawy, zagubienie, osamotnienie czy bunt.

„Blisko”, reżyseria Alicja Morawska-Rubczak, Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu – dla najnajów, czyli dzieci do lat 2
Spektakl o budowaniu relacji. Dwoje tancerzy odkrywa przed widzami świat magicznych więzi, które odwiecznie łączą ludzi. Bliskość – ja, ty, my – rodzina. Każdy z nas nosi w sobie jej cząstkę. Budując więzi, krok po kroku, otwieramy się na siebie nawzajem. Co to znaczy troska? Jak można o kogoś dbać? W jaki sposób możemy się sobą opiekować? To tylko niektóre z pytań, tak ważnych dla rozwoju naszej emocjonalności, na które twórcy przedstawienia spróbują odpowiedzieć wspólnie z bardzo małymi widzami.

„Come Together”, reżyseria Wojtek Ziemilski, STUDIO teatrgaleria w Warszawie – dla młodzieży 14+
Warto zobaczyć ten spektakl, bo jest naprawdę dobry. Przede wszystkim, jest inteligentny. Oczywiście, nie obywa się bez prowokacji, ale to jest śmieszna prowokacja. Aktorzy grają doskonale, tak że nigdy nie wiadomo, kiedy mówią we własnym imieniu, a kiedy odtwarzają role. Nieraz trudno się zorientować, czy w tym, co mówią, prawda jest prawdziwa, czy udawana. I przede wszystkim, sztuka ta tworzy rzecz w teatrze najważniejszą – poczucie bliskości widzów z przedstawionym światem.

„Cudowna Podróż”, reżyseria Aleksiej Leliawskij, Teatr Lalka w Warszawie – dla dzieci 3+
Historia małego chłopca, Nilsa, opowiedziana zostaje w planie lalkowym i aktorskim. Pełna przygód i niespodzianek droga, którą główny bohater odbywa w towarzystwie ptaków, na tle poetyckiego pejzażu, przemienia jego życie. Tajemnicza wyprawa może stać się udziałem młodszych i starszych widzów.

„Gniazdo”, reżyseria Agnieszka Mielcarek, Teatr im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie – dla dzieci 7+
Każdy Polak od wczesnego dzieciństwa zna doskonale opowieści o trzech dzielnych braciach Lechu, Czechu i Rusie, orle białym, złym królu Popielu i szlachetnej Wandzie, co nie chciała Niemca. O początkach państwa polskiego i jego pierwszych władcach. Ale czy rzeczywiście je znamy i rozumiemy, czy nadal czujemy się z nimi dobrze, czy w XXI wieku pomagają nam one znaleźć odpowiedź na pytanie „kto ty jesteś”? A może dziś „Polak mały” chętniej zajrzy za kulisy legendy, odczytanej trochę inaczej, może zabawniej, bardziej przewrotnie i współcześnie przez Marię Wojtyszko.

„Prosta historia”, reżyseria Radosław Kasiukiewicz, Tomasz Maśląkowski, Fundacja LALE. Teatr we Wrocławiu, dla dzieci 4+
Spektakl Radosława Kasiukiewicza i Tomasza Maśląkowskiego jest opowiedziany jak teatr tworzony przez dzieci. Wydarza się na stole przy pomocy scenografii a la planchette i prostych przedmiotów codziennego użytku: lampki nocnej, wentylatora, folii. Dotyka emocji, które, choć czasem niełatwe, towarzyszą nam w każdej sytuacji, zabierają w podróż po nieznanych światach. Jest ich dokładnie tyle, ile potrafi unieść dziecko.

„Żabka”, reżyseria Fabrizio Montecchi, Teatr Animacji w Poznaniu, dla dzieci 4+
Dzięki błyskotliwemu poczuciu humoru przygody Żabki i jej przyjaciół, ubrane w piękne słowa i obrazy, przywracają siłę i chęć do życia. Mówiąc o sobie, bohaterowie opowiadają także o nas – dorosłych, którzy wciąż nie potrafią się zaakceptować, a w szczególności o tych, którzy dorosłymi dopiero się stają, borykając się przy tym z wieloma problemami. Te krótkie historie z ważnym przesłaniem są adaptacją książek ilustrowanych Maxa Velthuijsa, jednego z najwybitniejszych autorów i ilustratorów książek dla dzieci na świecie.

Spektakle dla dzieci i młodzieży zawitają m.in. do Krotoszyna, Kłodzka, Konina, Nowej Soli, Płońska, Radomska, Gostynia, Nowego Dworu Gdańskiego, Brzegu Dolnego, Mirosławca, Kluczborka, Żar, Czechowic-Dziedzic i Siedlec.

Ze szczegółowym opisem spektakli można zapoznać się na nowej stronie internetowej programu www.teatrpolska.pl, gdzie dostępne są materiały video, zdjęcia i linki do recenzji. Dzięki kalendarium, można łatwo prześledzić trasę objazdu danego spektaklu i skontaktować się z wybranym domem kultury w sprawie biletów.

Celem programu TEATR POLSKA jest ułatwianie dostępu do oferty polskich teatrów poprzez zwiększenie ich mobilności i umożliwienie prezentacji spektakli w ośrodkach mających utrudniony dostęp do kultury. W jego ramach teatry instytucjonalne, samorządowe instytucje kultury i organizacje pozarządowe otrzymują dofinansowanie prezentacji spektakli w miejscowościach, w których nie ma teatru instytucjonalnego.

Inspiracją do powstania TEATRU POLSKA były objazdy teatralne organizowane w okresie międzywojennym przez Redutę Juliusza Osterwy i Mieczysława Limanowskiego, które przybliżały mieszkańcom małych miejscowości najważniejsze osiągnięcia kultury polskiej tamtego okresu.

Program TEATR POLSKA organizowany jest od 2009 roku przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Szczegółowe informacje znajdują się na stronie www.teatrpolska.pl oraz www.facebook.com/TeatrPolska

Kontakt:

Maja Raczyńska-Kaczmarek, promocja i komunikacja tel. 730 121 413,
e-mail: mraczynska@instytut-teatralny.pl

Klaudia Madziar, koordynator programu, tel. 733 916 116,
e-mail: polska@instytut-teatralny.pl
teatrpolska

14 października w Teatrze Lalka odbędzie się pierwsza premiera sezonu 2017/2018. Spektakl „Król Maciuś I“ reżyseruje Daria Kopiec. Przedstawienie, w adaptacji Martyny Lechman, powstaje na podstawie słynnej książki Janusza Korczaka.

Jak to się dzieje, że dziecko bywa dojrzalsze i bardziej przenikliwe niż niejeden dorosły? Jak to możliwe, że dorosły okazuje się często bezradny wobec spraw, którym powinien stawić czoła? Baśń o małym chłopcu, który nie miał czasu na zabawę, bo przyszło mu rządzić krajem, Korczak kieruje tyleż do dzieci, co do dorosłych. I traktuje ich z jednakową powagą. Stawia pytania o sprawiedliwość, szczerość i tolerancję wobec drugiego człowieka. Te pytania, przypomniane po latach na scenie, brzmią niezwykle współcześnie. Spektakl dedykowany widzom od 7 roku życia.

O spektaklu mówi reżyserka Daria Kopiec: “Kiedy cały świat wydaje się być ułożony w perfekcyjny labirynt nakazów i zakazów, każdemu zaczyna brakować przestrzeni. Świat, w którym nie ma różnic pomiędzy dorosłym a dzieckiem, staje się ponury i bezbarwny. Świat, w którym nie ma czasu na zabawę jest nie do zniesienia. A właśnie w takim świecie przyszło żyć Maciusiowi, jednemu z najmłodszych królów w historii całego świata. Bez rodziców i przyjaciół każdy dzień wygląda tak samo. Nawet królowi trudno znosić samotność. Maciuś zaczyna obserwować otaczający go świat i wyciągać wnioski. Potrzebne są reformy! Świat zostaje wywrócony do góry nogami”.

Adaptacja, dramaturgia Martyna Lechman
Reżyseria Daria Kopiec
Scenografia Matylda Kotlińska
Muzyka Adam Świtała
Choreografia Jacek Owczarek
W obsadzie Rafał Derkacz (gościnnie),Beata Duda-Perzyna, Grzegorz Feluś, Aneta Harasimczuk, Wojciech Pałęcki, Olga Ryl-Krystianowska
Czas trwania spektaklu: 70 min.

Król Maciuś I

 

Sprawdź nasze profile na : Facebooku, Instagramie i Twitterze.

Kontakt dla mediów:
Joanna Sawicka
Tel. 668-307-066
Mail: joanna.sawicka@followas.pl
Informacja prasowa, 21.09.2017

Wiele demonów

Pilch przenosi nas w tuż postalinowskie czasy lat pięćdziesiątych, do Sigły, położonej – jakże by inaczej – na ukochanym przez autora luterskim Śląsku Cieszyńskim.

Reżyseria i scenografia: Mikołaj Grabowski
Obsada:
Iwona Bielska, Maria Dejmek, Joanna Król, Agnieszka Rose, Łukasz Gosławski, Dymitr Hołówko, Marcin Kalisz, Tomasz Karolak /Michał Sitarski, Dariusz Kowalski, Adam Kupaj, Konrad Michalak, Wojtek Oleksiewicz, Piotr Ligienza

Do miasteczka – ku powszechnemu zdumieniu – zjeżdża Jula Mrakówna ze swym katolickim narzeczonym. Kto ją przenocuje? Bo przecież nie wstrząśnięty ojciec, pastor Mrak! Co stało się z jej siostrą Olą, w tajemniczy sposób zaginioną? Żeby ją chociaż porwali esbecy, ale towarzysz Goniec zaprzecza! Czy miejsce jej pobytu wskaże Fryc Moitschek, który nawet jak nie był stuprocentowym cudotwórcą  – miał dar? Kim jest mężczyzna w czarnym owerolu, który wszedł do willi świętej pamięci doktora Nieobadanego i nie wyszedł?

Wiele demonów Teatr Imka

Wiele demonów Teatr Imka

Dawkując czytelnikom sekrety i – po części sensacyją – intrygę, Pilch zagląda zarówno do domów jak i do głów swych bohaterów, bywa tyleż czuły i delikatny, co pikantny i bezlitosny, dowodząc, że człowiek sam sobie zagraża, a jak człowiek sam sobie zagraża – nie ma gorzej…Z charakterystycznym „pilchowym” humorem snuje zwykłe-niezwykłe historie mieszkańców Sigły, a zewsząd słychać, ten co zawsze, głęboki i majestatyczny oddech kosmosu nad dachem.

Spektakl prezentowany w ramach współpracy Teatru Nowego oraz Teatru IMKA – DuoPolis Kulturalne Warszawa-Łódź.

Serdecznie zapraszamy na czytanie performatywne Dziennika z podróży do Rosji Johna Steinbecka w Muzeum Narodowym w Warszawie.

„Gdyby tylko ludzkość w pełni zrozumiała, że nieludzkie jest reprezentowanie niesprawiedliwych praw, nie udałoby się nigdy żadnemu tyranowi zapanować nad ludźmi”. Gandhi

Dziennik z podróży do Rosji Johna Steinbecka to zapis niezwykłej podróży, którą pisarz odbył w towarzystwie fotoreportera Roberta Capy w 1947 roku do Związku Radzieckiego. Wyprawa stała się dla artystów nie tylko przygodą, ale też wyzwaniem, gdyż musieli skonfrontować swoje poglądy i zachodni styl życia z rzeczywistością i ideologią państwa totalitarnego. Jaka jest ich reakcja i refleksja? Jak są przyjęci? Co ich bawi, drażni, irytuje?

Opowieść pełna błyskotliwego humoru i anegdot na temat absurdów życia w Związku Radzieckim, z czasem przeradza się w gorzką konstatację, narastają wątpliwości dotyczące wartości leżących u podstaw poznawanego systemu, rośnie dystans, zaczynają tęsknić za wolnością, coraz trudniej zachować uśmiech, w dyskusjach, w których padają zawsze podobne odpowiedzi. Steinbeck i Capa przekonują się w zetknięciu z inną mentalnością, nie tylko, co im jest obce, ale też, co jest dla nich szczególnie ważne: wolności i prawa osobiste, system wzajemnego kontrolowania się przez różne instytucje władzy – to zasady, do których ciągle wracają i się odwołują.

W Muzeum Narodowym fragmenty Dziennika przeczytają świetni warszawscy aktorzy: Marta Kurzak, Arkadiusz Brykalski, Przemysław Stippa. Czytaniu towarzyszyć będzie muzyka na żywo – na akordeonie zagra Jakub Gawilk, autor opracowania muzycznego czytania. Tekst opracowała i reżyseruje Ewa Małecki.

Data: 10 września, g.17:00
Miejsce: Dziedziniec Muzeum Narodowego w Warszawie

Wstęp wolny!

opracowanie tekstu // reżyseria: Ewa Małecki

obsada:
Marta Kurzak (Sweet Lana, Ewa, i inne kobiety)
Arkadiusz Brykalski (John Steinbeck)
Przemysław Stippa (Robert Capa)

opracowanie muzyczne / akordeon: Jakub Małecki

czytanie performatywne

O artystach:

Ewa Małecki – absolwentka wiedzy o kulturze w Katedrze Filologii Polskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz studentka V roku reżyserii w Akademii Teatralnej w Warszawie. Jej dotychczasowe premiery to Walizka M. Sikorskiej-Miszczuk w Teatrze Collegium Nobilium, Podróż do wnętrza pokoju M. Walczaka w Teatrze Śląskim w Katowicach. Reżyserowała też czytania performatywne m. in. Zwyczajną śmierć I. Waśkowskiej w Teatrze Studio, Walizkę M. Sikorskiej – Miszczuk w Teatrze Collegium Nobilium, Polak bardziej wierzy niż myśli na podstawie Księdza Heleny i Pątników z macierzyzny M. Pankowskiego w Teatrze Powszechnym w Warszawie. Jej spektakle były prezentowane m. in. na Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku, Międzynarodowym Festiwalu Szkół Teatralnych w Miszkolcu na Węgrzech oraz podczas obchodów 80-lecia Wydziału Reżyserii AT. Rozwija własną metodę pracy z aktorem, do której podwaliny stanowi metoda Violi Spolin oraz filozofia Grotowskiego. Do spektakli wprowadza elementy teatru fizycznego oraz teatru tańca.
W kręgu jej głównych zainteresowań znajduje się psychologia, problemy grup dyskryminowanych – przede wszystkim kobiet, osób starych oraz wykluczonych społecznie przez biedę. Ważna jest dla niej szeroko pojęta transgresja – granic geograficznych, fizycznych, cielesnych, mentalnych, moralnych, płciowych, percepcyjnych. Do tej pory jej ulubiona poetyka to realizm magiczny.

Arkadiusz Brykalski – Aktor Teatru Powszechnego w Warszawie. Absolwent Studium Wokalno-Aktorskiego w Gdyni i Filologii Polskiej Uniwersytetu Gdańskiego. Jako aktor i śpiewak należał do zespołów Teatru Muzycznego im. Danuty Baduszkowej w Gdyni, Teatru Wybrzeże w Gdańsku i Narodowego Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. Stale współpracuje również z powstałą z inicjatywy Michała Zadary CENTRALĄ. Występował w spektaklach takich reżyserów, jak  Grzegorz Wiśniewski, Jerzy Satanowski, Grażyna Kania, Agnieszka Olsten, Wiktor Rubin, Michał Zadara czy Barbara Wysocka, jak również w wielu popularnych serialach telewizyjnych.

Marta Kurzak – Absolwentka Akademii Teatralnej w Warszawie. Od kilku lat w zespole Teatru Polskiego im. A. Szyfmana. Pojawiła się także na deskach Teatru 6. Piętro i Och-Teatru oraz Teatru Kamienica. Ma na swoim koncie wiele ról z repertuaru klasycznego i nie tylko. Zagrała m.in. Szimenę w Cydzie, Annabellę w Szkoda, że jest nierządnicą, Gerdę w Królowej Śniegu oraz Julie w Uwaga, publiczność.
Przemysław Stippa – Absolwent warszawskiej Akademii Teatralnej (2004), od 2004 roku w zespole Teatru Narodowego w Warszawie. Współpracuje z teatrami warszawskimi: Dramatycznym, Scena Prezentacje, Teatrem Soho – Studio Teatralne Koło oraz Teatrem im. Juliusza Osterwy w Lublinie. Ma na swoim koncie również role telewizyjne, filmowe oraz dubbingowe. Laureat Nagrody im. Janiny Nowickiej – Prokuratorskiej i Stanisława Prokuratorskiego przyznawanej przez Rektora Akademii Teatralnej w Warszawie absolwentowi Wydziału Aktorskiego za osiągnięcia artystyczne w ciągu 2 lat od ukończenia studiów, Lubelskiej Nagrody Artystycznej, Nagrody Specjalnej na Festiwalu „Dwa Teatry – Sopot 2017”. W Teatrze Narodowym grał w spektaklach reżyserowanych przez Andrzeja Seweryna, Jana Englerta, Jacques’a Lassalle’a, Mai Kleczewskiej, Artura Tyszkiewicza, Macieja Prusa, Konstantina Bogomołowa, Michała Zadary, Piotra Cieplaka.

O projekcie:

TEATR.HU to cykl czytań performatywnych współczesnych lub nieznanych tekstów węgierskich, a także dowolnych tekstów ze świata poruszających temat Węgier i Węgrów lub relacji polsko-węgierskich, zaadaptowanych na scenę. Czytania przygotowywane są przez zaproszonych młodych reżyserów i reżyserki, między innymi są to: Agnieszka Baranowska, Daria Kopiec, Kuba Kowalski, Paweł Paszta i Monika Popiel. Czytane będą kolejne, nowe tłumaczenia współczesnych dramatów węgierskich, a także adaptacje węgierskiej prozy, jak np. Opium Gézy Csátha – węgierskiego Witkacego.

Cykl odbywa się w ramach Roku Kultury Węgierskiej w Polsce 2016/2017.

Organizator: Polski Ośrodek Międzynarodowego Instytutu Teatralnego
Współorganizator: Węgierski Instytut Kultury w Warszawie
Partner: Muzeum Narodowe w Warszawie

Zdjęcia pochodzą z archiwów artystów.

Premiera „MIŁOŚCI” według prozy Jane Austen i Jeanette Winterson w gwiazdorskiej obsadzie na otwarcie Big Book Festival.

Spektakl, w którym udział wzięli Ilona Ostrowska, Janusz Chabior, Maria Peszek, Magdalena Koleśnik i Michał Meyer, a muzykę skomponował Leski to jedna z produkcji specjalnych, które co roku są wizytówką festiwalu. Superbohaterką tegorocznej edycji jest Jane Austen, a spektakl stanowi część wydarzeń Sceny Brytyjskiej – trwającej trzy dni serii wydarzeń pokazujących kulturę i literaturę brytyjską z zaskakującej strony. (więcej…)

9. Międzynarodowy Festiwal Szkół Teatralnych ITSelF – teatralne biennale, organizowane przez Akademię Teatralną im. Aleksandra Zelwerowicza
w Warszawie.

Podczas tegorocznego Festiwalu zostanie pokazanych łącznie się 30 spektakli z 11 krajów. Przegląd rozpocznie się już 30 czerwca przedstawieniem „projekt zero: Witzelsucht” w Teatrze Collegium Nobilium i potrwa do 6 lipca, a artyści zagoszczą również na scenach Teatru Ateneum i Teatru Syrena.

Na program ITSelF, oprócz biorących udział w konkursie przedstawień dyplomowych zaproszonych przez nas szkół teatralnych z całego świata, składają się liczne imprezy towarzyszące, w tym pokazy spektakli pozakonkursowych, konferencja naukowa oraz warsztaty teatralne. Spektakle konkursowe będą prezentowane z napisami w języku polskim i angielskim. (więcej…)

22 kwietnia, sobota godz. 19.00
Spektakl Teatru Węgajty – Prolog komedii. Sceny pomiędzy poezją i dokumentem.
DK Kadr, ul.Gotarda 16, Warszawa, bilety 10 zł.

Spektakl na podstawie fragmentów poezji Wisławy Szymborskiej i spisanych wypowiedzi Anny Wojtyniak

Pomysł i realizacja: Zofia Bartoszewicz, Erdmute Sobaszek
Muzyka: Zofia Bartoszewicz
Montaż filmu: Magdalena Drozdowicz

(więcej…)