Nie ma

Premiera „Nie ma” Mariusza Szczygła
w warszawskim Teatrze Żydowskim

Głośna wielogłosowa rozprawa reporterska o kondycji człowieka i zagadnieniu utraty „Nie ma” wielokrotnie nagradzanego Mariusza Szczygła, jest kanwą najnowszej produkcji Teatru Żydowskiego, której premiera zaplanowana jest na 14 sierpnia na specjalnej platformie internetowej. Teatr planuje również premierę na scenie jeszcze w tym roku. W spektaklu, obok aktorów Teatru Żydowskiego, wystąpi sam autor książki. Spektakl powstaje
w ramach obchodów 70. rocznicy istnienia Teatru Żydowskiego w Polsce.

Wyprodukowany przez Teatr Żydowski spektakl „Nie ma” w reżyserii Agnieszki Lipiec-Wróblewskiej jest prawdopodobnie pierwszą premierą internetową – projektem skrojonym na miarę sieci i wykorzystującym w pełni to medium.

Struktura interaktywna

Cały spektakl jest pomyślany jako struktura interaktywna. Toczy się kilka równoległych wątków, w które można wchodzić po kolei lub równolegle. Poszczególne wątki można odtwarzać według przedstawionego porządku
i wtedy tworzy się klasyczny spektakl, bądź też przestawiać poszczególne okna, które stworzą za każdym razem inną wersję. Tak jak książka Mariusza Szczygła pozwala nam przemieszczać się w różnych kierunkach, wielokrotnie powracać do wydarzeń, czytać od końca do początku i odwrotnie, tak widz będzie mógł tworzyć własną strukturę spektaklu.

Spektakl o pamięci

„Nie ma” to spektakl o pamięci, wpisujący się w intymność własnych wspomnień i dotkliwego braku czegoś, co kiedyś było, co mieliśmy, co istniało.

– Spektakl jest o lekturze książki i o tym jak tekst bierze nas „w posiadanie”;
o jego widmologicznej mocy wdzierania się w nas. Jak zaczynają żyć w nas postaci o których czytamy, co w nas uruchamiają, jak stają się nami. Jest też
o autorze, w którego pamięci zamieszkują ci, których już nie ma. Myślę, że tak jest z każdym z nas – umarli mieszkają teraz u nas – mówi reżyserka i współautorka adaptacji, Agnieszka Lipiec-Wróblewska.

Spektakl „Nie ma” będzie miał też swoją wyjątkową odsłonę na festiwalu Łódź Czterech Kultur we wrześniu 2020 roku. Tam zostanie pokazany w przestrzeni miejskiej. Będzie to symboliczne wyjście na otwartą przestrzeń ze sztuką, po miesiącach pandemicznego zamknięcia w naszych domach.

Twórcy:

Adaptacja – Agnieszka Lipiec-Wróblewska, Agnieszka Zawadowska
Reżyseria – Agnieszka Lipiec-Wróblewska
Montaż – Anna Zuzanna Błaszczyk / BLASZANKA STUDIO
Reżyseria światła i zdjęcia – Jacqueline Sobiszewski
Kostiumy i scenografia – Agnieszka Zawadowska
Muzyka – Jan Miklaszewski
Choreografia – Magdalena Fejdasz, Weronika Pelczyńska
Kierowniczka produkcji – Justyna Pankiewicz
Projekt i budowa platformy internetowej: MB/MH – Marcin Benedek, Maksymilian Herbst

Obsada:

Małgorzata Majewska – Viola Fischerova, Ludka Woźnicka, K1
Joanna Przybyłowska – Zofia Woźnicka, Matka, K2
Jerzy Walczak – Ojciec, M1
Daniel Czacza Antoniewicz – Pavel Buksa, M2
Mariusz Szczygieł (gościnnie)

Papugi

,,Papugi” to opowieść o dwóch dziewczynach, które tak jak dzisiejsze społeczeństwo, nie potrafią rozmawiać, nie potrafią słuchać siebie nawzajem. To życie mówione monologami. Życie, jako tania sensacja, mająca zaspokoić brak większych celów każdej z osobna. Historia pozornie bliskich sobie osób, które po jednej z kolejnych suto zakrapianych imprez dochodzą do stanu świadomości, beznadziei. Taki życiowy kac, otrzeźwienie z letargu, inaczej zachłyśnięcie się wolnością. Wolnością, która wielu rozleniwiła. Rzeczywistość nie jest tak kolorowa, jak ich pióra. Konfrontacja z przeszłością nie należy do najłatwiejszych – trzeba mieć w sobie odwagę, którą tytułowe bohaterki starają się dla siebie pozyskać. Czasem dorosły człowiek staje się bezradny, jak dziecko. Dlatego też pragnie wrócić do czasów dziecięcej beztroski i, niczym nasze bohaterki, ,,mleko pić zimne, żeby było lepiej”.

Daty

21, 22, 23.02 teatr Soho ul Mińska 25 budynek 74
„Wstęp w formie wsparcia działalności zespołu” (skarbonka na miejscu)

Godz 20.00

O projekcie, video

Jest to projekt, który stworzyliśmy całkowicie sami. Doczekał się swojej premiery 9 listopada 2019 roku w Teatrze Soho, mieszczącym się w Warszawie przy ul. Mińskiej 25.

Jego odbiór stanowił dla nas pozytywne zaskoczenie. Oczywiście nie mieliśmy żadnych wątpliwości, co do wartości samego tekstu, jednak nie spodziewaliśmy się wielokrotnych owacji na stojąco. Otrzymaliśmy również wiele zwrotnych komunikatów od publiczności zarówno bezpośrednio po spektaklu, jak i w jakiś czas po nim, sygnalizujących długofalowe refleksje, które w widzach pozostały po obejrzeniu spektaklu. Do tej pory, spektakl zagraliśmy 6 razy z widownią liczącą około 100 osób.

Twórcy spektaklu

Autor tekstu: Jacek Górecki
Reżyseria: Jacek Górecki, Marianna Janczarska, Dominika Sakowicz
Scenografia/kostiumy/video: Jacek Górecki, Marianna Janczarska, Dominika Sakowicz
Reżyseria świateł: Dariusz Zabiegałowski
Muzyka: Jan Szczęsny
Plakat: Marcin Ponomarew

Czas trwania spektaklu: 60 min bez przerwy

Plakat

Kredyt

Teatr Polonia zaprasza na spektakl KREDYT Jordiego Galcerána w reżyserii Macieja Kowalewskiego. To inteligentna komedia z błyskotliwym humorem, żywymi dialogami, obfitująca w zwroty akcji od samego początku i utrzymująca w napięciu aż do końca.

Na Małej Scenie Teatru Polonia zobaczymy Piotra Borowskiego i Piotra Machalicę.

x

Przedmiot intrygi

Historia nader współczesna: Adam przychodzi do Dyrektora banku z prośbą o kredyt. Jednak jego otrzymanie graniczy niemal z cudem – zwłaszcza, gdy nie ma się żadnego zabezpieczenia finansowego. Dlatego czasem szczęściu trzeba pomóc… szantażem. Dyrektor banku podjudzany przez bezczelnie pewnego siebie kredytobiorcę stoczy walkę między rozsądkiem a emocjami. Dodajmy jeszcze, że przedmiotem intrygi jest kobieta – a więc wszystko może się zdarzyć!

Prapremiera

Prapremiera polska: 30 kwietnia 2016 roku
Premiera warszawska: 19 października 2019 roku, godz. 16:00, Mała Scena – Fioletowe Pończochy
Kolejne spektakle: 20 października, godz. 16:00 oraz 17 listopada, godz. 19:30.

Jordi Galcerán

Obsada

Reżyseria: Maciej Kowalewski
Przekład: Rubi Birden
Scenografia: Katarzyna Kiersznowska
Muzyka: Bartosz Dziedzic
Kostiumy: Pola Gomółka
Obsada: Piotr Borowski, Piotr Machalica
Czas trwania: 75 minut, bez przerwy

Pełny repertuar dostępny jest na stronie teatru: www.teatrpolonia.pl.

Kredyt
Kredyt fot.- Piotr Dłubak

Beginning

„Beginning”

Sztuka miała swoją prapremierę światową na londyńskim West Endzie, gdzie spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem. To opowieść o spotkaniu pary singli w jednej z europejskich aglomeracji. Próba opisania rodzącej się relacji między czterdziestoletnimi samotnymi Europejczykami, których dotychczasowe wybory, tak prywatne, jak i zawodowe, doprowadziły do miejsca, w którym bliskość, tradycyjne rozumienie związku, partnerstwo czy rodzina stały się pojęciami abstrakcyjnymi, ideami, nie tyle niepożądanymi, ile niemożliwymi.

Występują

Obsada: Maria Seweryn i Tomasz Borkowski

Obsada: Maria Seweryn i Tomasz Borkowski

„Beginning” jest próbą skomentowania nie tylko kondycji współczesnego singla, ale przede wszystkim przeanalizowania mechanizmów społecznych doprowadzających do sytuacji, w której co szósty mieszkaniec Unii Europejskiej deklaruje się jako „singiel z wyboru”, a statystyki w Polsce wskazują już na ponad 7 milionów samotnych. „Cywilizacja samotnych” jako współczesny obraz spełnionego, szczęśliwego modelu życia czy może „epidemia samotności” jako zaraza XXI w. W rolach głównych Maria Seweryn i Tomasz Borkowski.

Opowieść inicjacyjna

„Beginning” to metafizyczna, psychologiczna opowieść inicjacyjna. Rzecz dotyczy dwójki czterdziestokilkuletnich mieszkańców wielkiego, europejskiego miasta, którzy po wielu życiowych zakrętach podejmują próbę zawiązania uczuciowej relacji.
Ona – niezależna, nowoczesna, zaangażowana feministka skupiona na karierze i samorealizacji. Cyniczna, krytycznie odnosząca się do pojęć „tradycyjna rodzina”, „wspólnota”, „małżeństwo”. Nastawiona na niezobowiązujące przygody i szeroko rozumiany „związek otwarty”.
On – rozwodnik pozbawiony praw opieki nad jedyną córką, mieszkający z emerytowaną matką. Silny, ale złamany mężczyzna, zgorzkniały, pozbawiony złudzeń i wiary w możliwość kolejnego początku. Wrażliwy, zagubiony idealista.

Jest to niezwykle przejmująca opowieść o samotności i potrzebie bliskości w świecie, który kreuje wizerunek niezależnego, spełnionego singla jako jedyną słuszną drogę ku szczęściu i samozadowoleniu. W świecie, który krytykuje i odrzuca tradycyjne wartości, lansuje kult jednostki i koncentruje nas na „ja” i „dla mnie”. W świecie w którym nie ma miejsca na słabość i brzydotę, na przegranych i sfrustrowanych, gdzie tryskający kolorowym optymizmem profil na Facebooku czy Instragramie stał się jedyną miarą spełnienia. W świecie, w którym kult pozytywnego myślenia wyparł potrzebę refleksji czy melancholijną wrażliwość i zdegradował – wydawałoby się – naturalną potrzebę posiadania punktu odniesienia w drugim człowieku: „Jestem sam z wyboru”, „Mam pracę i pieniądze”, „Nie muszę się przed nikim tłumaczyć”, „Chodzę na jogę, japoński, kurs samodoskonalenia, gram w tenisa, mam psychoterapeutę, coacha, trenera, niczego więcej nie potrzebuję”.

Analiza zachodniej cywilizacji

„Beginning” jest złożoną analizą współczesnej, zachodniej cywilizacji pełnej lukrowanych obietnic i nośnych haseł. Jest brutalną i szczerą próbą zajrzenia w serca i umysły „postaci”, które na co dzień widujemy „naturalnie” roześmiane na słonecznym selfie. To historia miłości niemożliwej, owszem – kuszącej i wyczekiwanej, ale jednocześnie skomplikowanej, a przede wszystkim wymagającej od nas częściowego ustąpienia ze swoich z góry upatrzonych pozycji. Miłości, dla której coraz trudniej zrezygnować z wygodnego, niezobowiązującego życia niezależnego, nowoczesnego singla.

Czas trwania: 90 min.

W promieniach. Zupełnie nieznane listy Marii Skłodowskiej-Curie

Spektakl „W promieniach. Zupełnie nieznane listy Marii Skłodowskiej-Curie” na deskach Muzeum Marii Skłodowskiej Curie w Warszawie. Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie (ul. Freta 16) zaprasza na monodram „W promieniach. Zupełnie nieznane listy Marii Skłodowskiej-Curie”, na podstawie sztuki Artura Pałygi, w reżyserii Edyty Łukaszewskiej.

Przedstawienia odbędą się 28, 29 września o godz. 19.00 oraz 30 września o godz. 13.00 i 19.00. Godzinę wcześniej zapraszamy na zwiedzanie z przewodnikiem wprowadzające do sztuki. Poniedziałkowe spektakle oraz oprowadzania odbędą się z audiodeskrypcją dla osób z niepełnosprawnością wzrokową.

Życie noblistki

Sztuka opowiada o życiu noblistki, jej lękach, pasjach i życiowych rolach. Ukazuje różne oblicza Marii Skłodowskiej-Curie: poznajemy oczywiście wybitną chemiczkę, „Marięczarownicę”, która miesza każdego dnia w wielkim kotle, by uzyskać rad; jest „Maria spełniona” – żona Piotra i matka dwóch córek. Widzimy także „Marię uwolnioną” schorowaną kobietę u schyłku życia. Monodram ma formę listów pisanych przez osiemnastoletnią Manię Skłodowską do Marii, będącej już w podeszłym wieku.

Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie
Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie

Spektakl został zakwalifikowany do tegorocznego przeglądu monodramów 7. Koszalińskie Ogólnopolskie Dni Monodramu – Debiuty „Strzała Północy 2019”. W postać noblistki wcieliła się Walentyna Sizonenko – absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Jekaterynburgu w Rosji. Karierę aktorską rozpoczęła w Teatrze Kolady. Współpracowała z teatralną platformą Jelcyn Centrum i Teatrem Polskim. Jako stypendystka programu Narodowego Centrum Kultury „Gaude Polonia” odbyła staż pod opieką Andrzeja Seweryna. Jej pasją oprócz aktorstwa jest malarstwo – ukończyła Szkołę Sztuk Pięknych im. I. Szadra, a swoje prace prezentowała na wystawach w Cannes i Jakaterynburgu.

Reżyseria

Reżyserii spektaklu podjęła się Edyta Łukaszewska, absolwentka Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie. Na swoim koncie ma kilkadziesiąt ról teatralnych, filmowych i telewizyjnych. Od kilkunastu lat związana jest z Teatrem Nowym w Poznaniu. Laureatka wielu nagród m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym „Boska Komedia” w Krakowie za najlepszą rolę kobiecą w spektaklu Agaty Dudy-Gracz „Będzie Pani zadowolona…”.

Monodram Edyty Łukaszewskiej „Porno” został wyróżniony na Festiwalu Współczesnej Dramaturgii Węgierskiej DESZKA. Aktorka, jak sama przyznaje, jest zakochana w mądrości, delikatności, emocjonalności i odwadze Marii Skłodowskiej-Curie.
Reżyserem oświetlenia przedstawienia jest Dariusz Zabiegałowski, na stałe związany ze STUDIO teatrgalerią.

Autor dramatu

Autorem dramatu „W promieniach. Nieznane listy Marii Skłodowskiej-Curie” jest Artur Pałyga – scenarzysta, dramaturg, pisarz, poeta, dziennikarz i pedagog. Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim i Studium Nauczycielskiego w Bielsku-Białej ze specjalizacją wychowanie muzyczne. Na stałe związany jest z Teatrem Śląskim im. St. Wyspiańskiego w Katowicach. Autor kilkudziesięciu scenariuszy i sztuk teatralnych. Jego
utwory przetłumaczono na wiele języków. Za dramat „W sercu słońca gromadzi się popiół” otrzymał Gdyńską Nagrodę Dramatyczną (2013). Przedstawienia na podstawie tekstów Artura Pałygi dwukrotnie zdobyły Grand Prix festiwalu R@Port w Gdyni (2008, 2009).
W 2015 roku Aneta Groszczyńska zrealizowała spektakl telewizyjny w oparciu o jego dramat „Żyd”. Artur Pałyga prowadzi zajęcia literackie dla osób z niepełnosprawnościami w Stowarzyszeniu Teatr Grodzki. Organizuje także Szkołę Pisania Sztuk w Teatrze Śląskim.
Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie jest instytucją kultury m.st. Warszawy, której misją jest upamiętnianie noblistki poprzez upowszechnianie wiedzy o jej życiu, działalności naukowej i dokonaniach. Mieści się w XVIII-wiecznej kamienicy, miejscu narodzin uczonej.

Ekspozycja stała

Ekspozycję stałą stanowi zbiór notatek i listów Marii Skłodowskiej-Curie, a także fotografii, dokumentów i rzeczy osobistych noblistki. Wśród eksponatów znajdują się rzeźby autorstwa znanych polskich artystów, jak m.in. Ludwika Nitschowa, Zofia Wolska i Alfons Karny. Fragment wystawy zaaranżowano jako laboratorium paryskie Państwa Curie, w którym prezentowane są przyrządy pomiarowe, zaprojektowane przez Piotra Curie. Muzeum gromadzi zbiory, organizuje wystawy czasowe, wykłady i spotkania autorskie a także wydarzenia artystyczne. Prowadzi ponadto działalność wydawniczą, sprzedaż książek oraz pamiątek związanych z Marią. Patronuje przedsięwzięciom poświęconym
uczonej, jak również innym kobietom w nauce i kulturze.

Plakat

Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie

Wstęp na spektakl w ramach specjalnego biletu do Muzeum (11 zł).
Przedstawienie dla osób powyżej 16. roku życia.
Rezerwacje: A.michnikowska@mmsc.waw.pl

Śpiewak jazzbandu

Światowa prapremiera „Śpiewaka jazzbandu”

„Śpiewak jazzbandu” światowa prapremiera musicalu z librettem i w reżyserii Wojciecha Kościelniaka, na podstawie sztuki Samsona Raphaelsona, z muzyką Mariusza Obijalskiego odbędzie się w warszawskim Teatrze Żydowskim już 14 czerwca.

O filmie

„Śpiewak jazzbandu” w reż. Alana Croslanda z 1927 roku jest właściwie ikoną, bo to pierwszy film dźwiękowy w historii kina. Według Amerykańskiego Instytutu Filmowego jest jednym ze stu najlepszych amerykańskich filmów wszech czasów, laureatem honorowego Oscara. Główną rolę, Jakiego Rabinowitza, młodego muzyka jazzowego próbującego wymknąć się rygorom religijnego żydowskiego domu i kantoralnej przyszłości, zagrał Al Jolson.
W domu kantora Rabinowitza muzyka rozrywkowa, jazz to niewyobrażalne sprzeniewierzenie się tradycji, właściwie zerwanie z korzeniami. Jakie próbuje walczyć o swoje prawo do realizacji marzeń, co skazane jest na klęskę. Musi opuścić dom. Postanawia za wszelką cenę zrealizować swój plan. Przemalowany na czarno, zaczyna karierę „śpiewaka jazzbandu”. Znakomita i barwna adaptacja Wojciecha Kościelniaka pokazuje obie rzeczywistości: show-biznesu i synagogi, jazzowej wolności i kantoralnych uniesień, dowodząc, że w obu możliwe jest głębokie przeżycie, bliskie oczyszczenia.
Gołda Tencer: – O wystawieniu „Śpiewaka jazzbandu” myśleliśmy w Teatrze Żydowskim od lat. Uczciwie muszę powiedzieć, że to był pomysł Dawida Szurmieja, który zobaczył w tej opowieści nie tylko aktualność, ale i niegasnący uniwersalizm. Od premiery filmu minęło ponad 90 lat, a przecież on nadal wzrusza; problemy jego bohaterów, historia podziałów są dzisiaj równie silne, co wówczas. Dawid co jakiś czas wracał z pomysłem wystawienia „Śpiewaka jazzbandu”, równocześnie angażując się w swoje telewizyjne i filmowe projekty. W końcu, rozumiejąc, że właśnie teraz należałoby ten musical wystawić, zapytałam, czy pozwoli oddać temat Wojciechowi Kościelniakowi, o współpracy z którym myślałam od lat, bardzo wysoko ceniąc jego spektakle i konsekwencję w realizowaniu teatru muzycznego. Bardzo się cieszę, że Wojciech Kościelniak przyjął moją propozycję, a znakomity pomysł Dawida znalazł swój finał!

Wojciech Kościelniak, tłumacząc swój wybór: – Nie znałem „Śpiewaka jazzbandu”, chociaż wiedziałem, że był to pierwszy film dźwiękowy. Płytę dvd dostałem od Gołdy Tencer. Obejrzałem i natychmiast zapragnąłem się z tym zmierzyć. Zarówno film, jak i wcześniejsza sztuka Raphaelsona, miały wszystko, na czym opiera się dobry musical – odwieczny konflikt starego z nowym, tradycji i postępu; religii i rozrywki, nawet dwóch muzycznych stylistyk – muzyki sakralnej i jazzu. Muzyka Broadwayu ma swoje źródło w tradycji, w muzyce kantoralnej, a to ma wpływ na choreografię, konwencję. Ale jeśli lepiej wpatrzymy się w fabułę, tematem staje się dialog pomiędzy nieprzystającymi do siebie światami. To ważne dzisiaj – jeśli będziemy szukać przyczyn oddalenia, a to jest tematem spektaklu, przyczyn złości, jaka stała się wszechobecna, to może łatwiej będzie nam się pogodzić, wyeliminować język nienawiści. Taki obowiązek w tej chwili na nas spoczywa. Bardzo się cieszę, że mamy nowy musical oryginalny. Napisałem libretto, uwzględniając również wątek kręconego w 1927 roku filmu, bo to bardzo atrakcyjne dla fabuły. Powstała więc nowa opowieść. Muzyka lat dwudziestych, jaka wypełnia „Śpiewaka jazzbandu”, odległa jest od jazzu Marsalisów, Milesa Davisa, Tomasza Stańki. Wówczas jazz był czystą muzyką rozrywkową, bliżej tego, co nazywano „zgiełkiem”. To też jest inspirujące. Muzykę do naszego spektaklu, całkowicie nową, z nowymi piosenkami, bo nie wykorzystujemy filmowych, napisał Mariusz Obijalski, kompozytor, aranżer, producent, pianista jazzowy współpracujący m.in. z Voo Voo, Fiszem Emade Tworzywo, Moniką Borzym. Artysta z ogromnym doświadczeniem muzycznym, choć omal nowy człowiek w teatrze, z którym współpracowałem już przy produkcji „Blaszanego bębenka” w Teatrze Muzycznym Capitol, gdzie również napisałą całą muzykę oryginalną.

Autor: WOJCIECH KOŚCIELNIAK na motywach sztuki SAMSONA RAPHAELSONA „THE JAZZ SINGER”
Przekład techniczny: MARIA KOŚCIELNIAK, DAVID DOMISIEWICZ
Reżyseria: WOJCIECH KOŚCIELNIAK
Muzyka: MARIUSZ OBIJALSKI
Scenografia i kostiumy: ANNA CHADAJ
Choreografia: EWELINA ADAMSKA-PORCZYK
Reżyseria świateł: TADEUSZ TRYLSKI
Projekcje: ANNA KOŚCIELNIAK
Przygotowanie wokalne: TERESA WROŃSKA
Asystentka reżysera: MARTA PARZYCHOWSKA
Współpraca choreograficzna: KRZYSZTOF TYSZKO
Inspicjentka: BEATA SZARADOWSKA

OBSADA:

Adrianna Dorociak/ Irena Melcer – MARY
Kamil Krupicz/ Daniel „Czacza” Antoniewicz – JACK
Arkadiusz Borzdyński/ Renia Gosławska – TAPER
Paweł Tucholski/ Piotr Wiszniowski – KANTOR
Monika Chrząstowska/ Ewa Dąbrowska – SARA
Jerzy Walczak – LEE/JOACHIM
Henryk Rajfer/Wojciech Wiliński – JUDELSON
Joanna Przybyłowska – PANI GERSHON
Piotr Chomik – CLARENCE
Genady Iskhakov – GOLDSTEIN

WIERNI (CHÓR):

Ewa Dąbrowska, Grzegorz Kulikowski, Małgorzata Majewska, Sylwia Najah, Katarzyna Post, Henryk Rajfer, Joanna Rzączyńska, Izabella Rzeszowska, Agata Sierecka, Monika Soszka, Alina Świdowska, Małgorzata Trybalska, Maciej Winkler

JAZZMANI:

Ewelina Adamska-Porczyk, Adam Beta, Marek Bratkowski, Marzena Hovhannisyan, Sara Kaźmierska, Joanna Kierzkowska, Anna Pacocha, Krzysztof Tyszko, Nika Warszawska, Rafał Wiewióra, Tomek Ziółek

ORKIESTRA:

Piotr Iwański (pianino), Paweł Klin (gitara/banjo), Maciej Matysiak/Andrzej Zielak (kontrabas), Maciej Wojcieszuk/ Radosław Mysłek (perkusja), Bartosz Smorągiewicz/ Marcin Świderski (saksofon/klarnet), Piotr Szlempo (trąbka), Robert Żelazko (puzon)

Wojciech Kościelniak

jeden z najwybitniejszych reżyserów teatru muzycznego w Polsce. W latach 2002-2006 był dyrektorem Teatru Muzycznego CAPITOL. W roku 2006 dyrektorem artystycznym 27. Przeglądu Piosenki Aktorskiej. W Capitolu zrealizował: „Kombinat” na podstawie utworów Republiki, „Operę za trzy grosze” Brechta/Weilla, show muzyczny „Gorączka” na podstawie przebojów Elvisa Presleya, „Mandarynki i pomarańcze” – poezję Juliana Tuwima z muzyką Leszka Możdżera, „West Side Story” Bernsteina oraz „Galerię” – piosenki Jacka Kaczmarskiego, „Scat, czyli od pucybuta do milionera” z muzyką Leszka Możdżera – pierwszy na świcie musical bez słów, „Steruj krwią swoją do oceanu spokoju – piosenki Marka Grechuty”, „Grę szklanych paciorków”, „Idiotę” wg powieści Fiodora Dostojewskiego, „Frankensteina”, „Tak jest – piosenki Jacques’a Brela”, „Mistrza i Małgorzatę” wg powieści Michaiła Bułhakowa, „Blaszany bębenek” wg Güntera Grassa.
W Teatrze Muzycznym w Gdyni wystawił m.in. polską prapremierę „Hair”, transoperę „Sen Nocy Letniej”, „Lalkę” i „Chłopów”. W Teatrze im. W. Bogusławskiego w Kaliszu – „Ferdydurke”. W Teatrze im. J. Słowackiego wyreżyserował: „Ziemię obiecaną”, „Bracia Dalcz i s-ka”. W warszawskim Teatrze Syrena – musical „Hallo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy” i „Karierę Nikodema Dyzmy”.

Fotografie

Magdy Hueckel
Fotografie Warszawa Teatr

Fotografie Warszawa Teatr

Fotografie Warszawa Teatr

Fotografie Warszawa Teatr

Próby do „Śpiewaka jazzbandu”

W Teatrze Żydowskim ruszyły próby do światowej prapremiery „Śpiewaka jazzbandu

„Śpiewak jazzbandu” światowa prapremiera musicalu z librettem i w reżyserii Wojciecha Kościelniaka, na podstawie sztuki Samsona Raphaelsona, z muzyką Mariusza Obijalskiego odbędzie się w warszawskim Teatrze Żydowskim już 14 czerwca.

„Śpiewak jazzbandu” w reż. Alana Croslanda z 1927 roku jest właściwie ikoną, bo to pierwszy film dźwiękowy w historii kina. Według Amerykańskiego Instytutu Filmowego jest jednym ze stu najlepszych amerykańskich filmów wszechczasów, laureatem honorowego Oscara. Główną rolę, Jakiego Rabinowitza, młodego muzyka jazzowego próbującego wymknąć się rygorom religijnego żydowskiego domu i kantoralnej przyszłości, zagrał Al Jolson. W domu kantora Rabinowitza muzyka rozrywkowa, jazz to niewyobrażalne sprzeniewierzenie się tradycji, właściwie zerwanie z korzeniami. Jakie próbuje walczyć o swoje prawo do realizacji marzeń, co skazane jest na klęskę. Musi opuścić dom. Postanawia za wszelką cenę zrealizować swój plan. Przemalowany na czarno, zaczyna karierę „śpiewaka jazzbandu”. Znakomita i barwna adaptacja Wojciecha Kościelniaka pokazuje obie rzeczywistości: show-biznesu i synagogi, jazzowej wolności i kantoralnych uniesień, dowodząc, że w obu możliwe jest głębokie przeżycie, bliskie oczyszczenia.

Gołda Tencer: – O wystawieniu „Śpiewaka jazzbandu” myśleliśmy w Teatrze Żydowskim od lat. Uczciwie muszę powiedzieć, że to był pomysł Dawida Szurmieja, który zobaczył w tej opowieści nie tylko aktualność, ale i niegasnący uniwersalizm. Od premiery filmu minęło ponad 90 lat, a przecież on nadal wzrusza; problemy jego bohaterów, historia podziałów są dzisiaj równie silne, co wówczas. Dawid co jakiś czas wracał z pomysłem wystawienia „Śpiewaka jazzbandu”, równocześnie angażując się w swoje telewizyjne i filmowe projekty. W końcu, rozumiejąc, że właśnie teraz należałoby ten musical wystawić, zapytałam, czy pozwoli oddać temat Wojciechowi Kościelniakowi, o współpracy z którym myślałam od lat, bardzo wysoko ceniąc jego spektakle i konsekwencję w realizowaniu teatru muzycznego. Bardzo się cieszę, że Wojciech Kościelniak przyjął moją propozycję, a znakomity pomysł Dawida znalazł swój finał!

Wojciech Kościelniak, tłumacząc swój wybór: – Nie znałem „Śpiewaka jazzbandu”, chociaż wiedziałem, że był to pierwszy film dźwiękowy. Płytę dvd dostałem od Gołdy Tencer. Obejrzałem i natychmiast zapragnąłem się z tym zmierzyć. Zarówno film, jak i wcześniejsza sztuka Raphaelsona, miały wszystko, na czym opiera się dobry musical – odwieczny konflikt starego z nowym, tradycji i postępu; religii i rozrywki, nawet dwóch muzycznych stylistyk – muzyki sakralnej i jazzu. Muzyka Broadwayu ma swoje źródło w tradycji, w muzyce kantoralnej, a to ma wpływ na choreografię, konwencję. Ale jeśli lepiej wpatrzymy się w fabułę, tematem staje się dialog pomiędzy nieprzystającymi do siebie światami. To ważne dzisiaj – jeśli będziemy szukać przyczyn oddalenia, a to jest tematem spektaklu, przyczyn złości, jaka stała się wszechobecna, to może łatwiej będzie nam się pogodzić, wyeliminować język nienawiści. Taki obowiązek w tej chwili na nas spoczywa. Bardzo się cieszę, że mamy nowy musical oryginalny. Napisałem libretto, uwzględniając również wątek kręconego w 1927 roku filmu, bo to bardzo atrakcyjne dla fabuły. Powstała więc nowa opowieść. Muzyka lat dwudziestych, jaka wypełnia „Śpiewaka jazzbandu”, odległa jest od jazzu Marsalisów, Milesa Davisa, Tomasza Stańki. Wówczas jazz był czystą muzyką rozrywkową, bliżej tego, co nazywano „zgiełkiem”. To też jest inspirujące. Muzykę do naszego spektaklu, całkowicie nową, z nowymi piosenkami, bo nie wykorzystujemy filmowych, napisał Mariusz Obijalski, kompozytor, aranżer, producent, pianista jazzowy współpracujący m.in. z Voo Voo, Fiszem Emade Tworzywo, Moniką Borzym. Artysta z ogromnym doświadczeniem muzycznym, choć omal nowy człowiek w teatrze, z którym współpracowałem już przy produkcji „Blaszanego bębenka” w Teatrze Muzycznym Capitol, gdzie również napisałą całą muzykę oryginalną.

Autor: WOJCIECH KOŚCIELNIAK na motywach sztuki SAMSONA RAPHAELSONA „THE JAZZ SINGER”
Przekład techniczny: MARIA KOŚCIELNIAK, DAVID DOMISIEWICZ
Reżyseria: WOJCIECH KOŚCIELNIAK
Muzyka: MARIUSZ OBIJALSKI
Scenografia i kostiumy: ANNA CHADAJ
Choreografia: EWELINA ADAMSKA-PORCZYK
Reżyseria świateł: TADEUSZ TRYLSKI
Projekcje: ANNA KOŚCIELNIAK
Przygotowanie wokalne: TERESA WROŃSKA
Asystentka reżysera: MARTA PARZYCHOWSKA
Asystent choreografa: KRZYSZTOF TYSZKO
Inspicjentka: BEATA SZARADOWSKA


OBSADA:

Daniel Antoniewicz, Arkadiusz Borzdyński, Piotr Chomik, Monika Chrząstowska, Ewa Dąbrowska, Adrianna Dorociak, Renia Gosławska, Genady Iskhakov, Kamil Krupicz, Grzegorz Kulikowski, Małgorzata Majewska, Irena Melcer, Sylwia Najah, Joanna Przybyłowska, Henryk Rajfer, Joanna Rzączyńska, Izabella Rzeszowska, Agata Sierecka, Monika Soszka, Alina Świdowska, Małgorzata Trybalska, Ewa Tucholska, Paweł Tucholski, Jerzy Walczak, Wojciech Wiliński, Maciej Winkler, Piotr Wiszniowski

TANCERZE:

Ewelina Adamska-Porczyk, Marzena Hovhannisyan, Sara Kaźmierska, Joanna Kierzkowska, Anna Pacocha, Nika Warszawska, Adam Beta, Marek Bratkowski, Krzysztof Tyszko, Rafał Wiewióra, Tomek Ziółek

***

Wojciech Kościelniak – jeden z najwybitniejszych reżyserów teatru muzycznego w Polsce. W latach 2002-2006 był dyrektorem Teatru Muzycznego CAPITOL. W roku 2006 dyrektorem artystycznym 27. Przeglądu Piosenki Aktorskiej. W Capitolu zrealizował: „Kombinat” na podstawie utworów Republiki, „Operę za trzy grosze” Brechta/Weilla, show muzyczny „Gorączka” na podstawie przebojów Elvisa Presleya, „Mandarynki i pomarańcze” – poezję Juliana Tuwima z muzyką Leszka Możdżera, „West Side Story” Bernsteina oraz „Galerię” – piosenki Jacka Kaczmarskiego, „Scat, czyli od pucybuta do milionera” z muzyką Leszka Możdżera – pierwszy na świcie musical bez słów, „Steruj krwią swoją do oceanu spokoju – piosenki Marka Grechuty”, „Grę szklanych paciorków”, „Idiotę” wg powieści Fiodora Dostojewskiego, „Frankensteina”, „Tak jest – piosenki Jacques’a Brela”, „Mistrza i Małgorzatę” wg powieści Michaiła Bułhakowa, „Blaszany bębenek” wg Güntera Grassa.
W Teatrze Muzycznym w Gdyni wystawił m.in. polską prapremierę „Hair”, transoperę „Sen Nocy Letniej”, „Lalkę” i „Chłopów”. W Teatrze im. W. Bogusławskiego w Kaliszu – „Ferdydurke”. W Teatrze im. J. Słowackiego wyreżyserował: „Ziemię obiecaną”, „Bracia Dalcz i s-ka”. W warszawskim Teatrze Syrena – musical „Hallo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy” i „Karierę Nikodema Dyzmy”.

Improwizowane bajki dla dorosłych

IMPROWIZOWANE BAJKI DLA DOROSŁYCH – RAFAŁ RUTKOWSKI & Jazz Band

Niecodzienny wieczór

Niecodzienny wieczór, który nigdy więcej się nie powtórzy! Rafał Rutkowski z pomocą publiczności opowie bajkę, do której Grzech Piotrowski z pomocą publiczności skomponuje muzykę. Słowo i dźwięk, które zabrzmią tylko ten jeden raz w Six Seasons – World Orchestra House w Warszawie. Historia, która może powstać tylko w kreatywnych głowach aktora, jazzmana, ze znaczącym wsparciem publiczności, poczucia humoru i wina! Jeżeli chcecie być świadkami tego jedynego w swoim rodzaju wydarzenia, a kto wie, może nawet współautorami, zabierzcie swoje żony, mężów, kochanki i kogo tam chcecie… Nie zabierajcie tylko dzieci, bo jak wiecie te prawdziwe bajki bywają niegrzeczne!

Rafał Rutkowski

Rafał Rutkowski – aktor teatralny, telewizyjny i filmowy. Dyrektor artystyczny Teatru Montownia. Występował m.in. w serialach „Daleko od noszy” i „Przepis na życie”. Na stałe związany z warszawskimi teatrami Krystyny Jandy oraz z teatrem Komedia. Znany jest także z występów solowych. Spopularyzował w Polsce gatunek one-man show. Od kilku lat współtworzy scenę stand-upową w Polsce. Regularnie występuje w klubach w całej Polsce oraz na galach stand-up comedy.

Grzech Piotrowski

Grzech Piotrowski – kompozytor, saxofonistą, producent muzyczny (ur. 1974). Twórca międzynarodowej formacji World Orchestra Grzech Piotrowski, formatu Silent Concert i One World. Właściciel i organizator siedmiu festiwali. Najważniejszy to Wschód Piękna (Warmia), dalej, Jazztival, World Orchestra Camp – Toscania, WO Festival w Ufa, WO Festival Cabo Verde, Ecofonia (Jasiel). Od 2019 roku współtworzy klub Six Seasons WO House na warszawskim Wilanowie. Współpracuje ściśle z LRK Trio z Moskwy, Theodosii Spassovem, Bulgarian Voices Angelite, Eivindem Aarsetem, Terje Isungsetem. Ukończył Wydział Jazzu i Muzyki Rozrywkowej w katowickiej Akademii Muzycznej w klasie saksofonu. Artysta balansujący na krawędzi jazzu, folkloru, nu impresjonizmu, muzyki filmowej. Jego muzyka jest głęboko zakorzeniona w polskiej tradycji, wschodnim i bałkańskim folklorze oraz klasyce.
Laureat wielu nagród: Grand Prix na festiwalu Jazz Hoeilaart 1997 r. w Belgii (Alchemik), Jazz nad Odrą, Grand Prix (Alchemik), I-miejsce na Jazz Juniors w Krakowie (Alchemik), Pomorska Jesień Jazzowa-Grand Prix (Alchemik), Grand Prix na festiwalu Dwa Teatry w Sopocie za muzykę do sztuki “Saksofon Basowy” – Skvoreckiego.
Z jego inicjatywy powstały m.in. zespoły i formaty: Silent Concert – Grzech (2018), Grzech Piotrowski – One World (2014), World Orchestra – Grzech Piotrowski (2009), Alchemik Orchestra 2007, Big Collective Band (2008), Dekonstrukcja Jazzu (2003), Oxen (2001), Freedom Nation (1999), Alchemik (1997). Współtworzy norweskie formacje: Karuzela Group, Serum, NorPol Bridge (z Arildem Andersenem I Jonem Charistensenem).Twórca muzyki teatralnej (10 spektakli teatru polskiego radia) i filmowej: „Underdog” (2019), “Powiedz to Gabi” (2002).
Trzykrotnie nominowany do Fryderyków za płytę „World Orchestra” (2012).
Działa równocześnie jako producent muzyczny (kilkanaście koncertów dla TVP), wydawca (Alchemik Records) i wzięty sideman, uczestnicząc w ponad setce artystycznych i komercyjnych projektów.

World Orchestra:

– wymyka się z ram i standardów. To muzyczna podróż pełna przestrzeni, subtelnych emocji i magii. Jej muzyka jest opisywana przez krytyków i słuchaczy jako „język duszy, który podświadomie wszyscy znamy, którego piękno jest w stanie poruszyć każdego, niezależnie od wieku, wyznawanej religii, kontynentu czy majętności”. Jest to podróż do korzeni muzyki. Do muzyki świata, prastarej improwizacji z czasów, w których nie było zapisu nutowego, a wielopokoleniowe tradycje muzyczne były przekazywane z ojca na syna. WO to zderzenie korzeni muzyki świata z orkiestrą symfoniczną, jazzem, folklorem i muzyką filmową. Mimo rozwoju cywilizacji muzyka pozostaje jedynym uniwersalnym językiem świata.

Bilety na

Biletyna.pl:
https://biletyna.pl/event/index/?q=six+seasons

eBilet.pl:
https://www.ebilet.pl/wyszukiwarka/?search=six%20seasons

20 lexusów na czwartek

20 lexusów na czwartek

PREMIERA: 7 czerwca 2019
Teatr WARSawy

Społeczna Scena Debiutów

20 lexusów na czwartek to teatralna opowieść o współczesnych uzależnieniach w formie spektaklu muzycznego. Grupa Potem-o-tem zaprasza na spotkanie z Coach Elą, która podczas swojej wizyty w Warszawie przeprowadzi 90 minutową sesję terapeutyczną czerpiącą z technik japońskiego mistrza harmonii i wewnętrznego spokoju, Fakaito. Już w połowie lat 90. XX wieku odkrył on zbawienny wpływ tańca i śpiewu na funkcjonowanie ludzkiego organizmu, a jego musical therapy zyskuje rozgłos dzięki niezwykle charyzmatycznej i jedynej licencjonowanej kontynuatorce jego szkoły, Elżbiecie Wiercigroch – Coach Eli.

Już 7 czerwca w Teatrze WARSawy na Rynku Nowego Miasta w Warszawie zaprosimy widzów do przeżycia wspólnej, integrującej, integrującej podróży. Spektakl w formie spotkania w ogromnym kręgu z terapeutką leczącą śpiewem i tańcem będzie opowieścią o współczesnych holizmach. Spróbujemy zastanowić się co zastąpiło nam absolut, do czego możemy się zwrócić w świecie, w którym poważna refleksja filozoficzna i namysł teologiczny są na co dzień niespotykane. Co utrudnia nam znalezienie wewnętrznego spokoju, drażni, przeszkadza, a jednocześnie nie pozwala bez siebie żyć?

Bohaterowie sztuki dotknięci problemem pracoholizmu, uzależnieni od robienia selfie i relacjonowania swojego życia w Internecie, od zdrowego żywienia i morderczych treningów na siłowni, od seksu i pornografii, dzięki Coach Eli odkryją przed widzami swoje problemy, a właściwie wyśpiewają je i zatańczą. 20 lexusów na czwartek, twórczo czerpiąc z formy musicalu, w lekki, często ironiczny i humorystyczny sposób opowiada o zagubieniu młodych (i nie tylko) ludzi, odpowiedzi na ich bolączki szukając we wspólnotowym, integrującym przeżyciu. Wciągając widzów w kolektywne granie i śpiewanie, w dużej bliskości z aktorami, zadbamy o to, aby 20 lexusów na czwartek było wyjątkowym teatralnym doznaniem.

OBSADA:

COACH ELA – Agata Różycka
MARTA – Eliza Rycembel
ALEX – Maria Sobocińska
MARIUSZ – Filip Kosior
DARIUSZ – Jan Marczewski
KAROL – Piotr Piksa

TWÓRCY:

SCENARIUSZ I REŻYSERIA: Marcin Zbyszyński
SCENOGRAFIA: Joanna Załęska
MUZYKA: Skodo
CHOREOGRAFIA: Natalia Kielan
KOSTIUMY: Irma Tylor

GOŚCINNIE:

Małgorzata Zajączkowska
Mariusz Jakus
Jerzy Radziwiłowicz

VIDEO: Darek Redos
GRAFIKA: Stefania Michera
ASYSTENTKA REŻYSERA: Aleksandra Uma
ASYSTENTKA KOSTIUMOGRAFKI: Barbara Wrona

Agata Różycka
COACH ELA - Agata Różycka
COACH ELA – Agata Różycka

Czworo do poprawki

Czy miłość może trwać całe życie?

CZWORO DO POPRAWKI autorstwa Cezarego Harasimowicza to nowa produkcja teatralna Fundacji Garnizon Sztuki w gwiazdorskiej obsadzie. Na scenie: Katarzyna Herman, Joanna Osyda, Piotr Machalica i Marcin Korcz.

CZWORO DO POPRAWKI to komediodramat o tym, że zawsze jest szansa, by na nowo zakochać się we własnej żonie albo we własnym mężu.

CZWORO DO POPRAWKI

Spotykają się w pensjonacie: starsze, przeżyte małżeństwo, by podjąć ostatnią próbę ratowania ich rozpadającego się związku oraz pełna emocji i namiętności młoda para, by na łonie natury począć dziecko, które ostatecznie scementuje ich związek. Każda z tych par ma inne problemy, jednym i drugim trudno się ze sobą porozumieć. Jaki będzie finał tego spotkania? Gdy stare skrzyżuje się z młodym? Czy starsi będą się kochać jak dawniej? A młodzi? Może… jak nigdy dotąd?
I czy karetka pogotowia zdąży przyjechać na czas?

CZWORO DO POPRAWKI, tak jak inne nasze spektakle, realizuje misję Fundacji Garnizon Sztuki, podejmując ważne i trudne, czasem kontrowersyjne tematy, które niezmiennie poruszają ludzi. Mówimy o nich jednak z przymrużeniem oka, dystansem i humorem, co pozwala obśmiać i w ten sposób oswoić traumy i lęki, które siedzą głęboko w każdym z nas. Za każdym razem staramy się poruszać uniwersalne wartości, takie jak miłość, przyjaźń, przemijanie, wolność, tolerancja, tak aby widz mógł odnaleźć w nich cząstkę siebie i aby te emocje pozostały z nim jak najdłużej. Dajemy szansę nie tylko na zabawę, ale i na refleksję. Marzymy o tym, by zmieniać świat na lepsze – mówi Grażyna Wolszczak, prezes Fundacji Garnizon Sztuki.

OBSADA:

LUCY– Katarzyna HERMAN/Grażyna WOLSZCZAK
OLGIERD – Piotr MACHALICA/Wojciech WYSOCKI
EWA – Joanna OSYDA
ADAM – Marcin KORCZ

AUTOR: Cezary HARASIMOWICZ
REŻYSERIA: Agnieszka BARANOWSKA
SCENOGRAFIA i KOSTIUMY: Ewa GDOWIOK

Fundacja Garnizon Sztuki

Głównym celem Fundacji, założonej przez Grażynę Wolszczak i Joannę Glińską, jest tworzenie takich wydarzeń z obszaru kultury i sztuki, które umożliwią swobodny dialog z publicznością, są otwartym polem twórczym dla artystów, mecenasów kultury i różnych środowisk społecznych chcących angażować się w szerzenie wartościowych idei.

Czworo do poprawki
Czworo do poprawki

Śmieszne miłości

„Śmieszne miłości”
na motywach książki Milana Kundery

„Śmieszne miłości” to adaptacja luźno oparta na zbiorze opowiadań Milana Kundery pod tym samym tytułem. „Nikt nie będzie się śmiał”, „Fałszywy autostop”, „Edward i Bóg” są tytułami trzech z siedmiu opowiadań, które w dowcipnym ale i gorzko-ironicznym sosie opisują miłosne sprawy i sprawki kilkorga bohaterów, mieszkańców jednego z dużych europejsko-wschodnich miast. Bohaterów uwikłanych w skomplikowane ale i niezwykle komiczne miłosne przygody, tak sytuacyjne, jak i duchowe czy fizyczne. Niejednorodność gatunkowa poszczególnych historii prowadzi do podobnych refleksji i wniosków na temat miłosnych zmagań i perypetii bohaterów Kundery.

„Fałszywy autostop”
Mamy tu prowadzone ze zdumiewająca konsekwencją i okrucieństwem erotyczną grę dwojga młodych kochanków.

„Edward i Bóg”
Mamy toczoną pomiędzy światem polityki a kościołem walkę o dusze młodego nauczyciela, której dwa punkty kulminacyjne mają miejsce w dwóch różnych łóżkach.

„Nikt nie będzie się śmiał”
Mamy wreszcie historie pracownika wyższej uczelni, który za sprawą serii niefortunnych przypadków traci wszystko i wszystkich, na których mu zależało, ale który uświadomiwszy sobie, że jego przygoda należała raczej do komicznych niż tragicznych odczuwa rodzaj oczyszczającej ulgi.

Różne odcienie miłości, różne skutki fatalnych decyzji, ironia losu, zagmatwane społecznie warunki, pycha, zazdrość i kompleksy bohaterów. Wszystko to daje ponadczasowy i na każdym końcu świata aktualny obraz śmieszności i bezcelowości miłosnych zmagań. Jednocześnie opowieści te pozostają okrutną lekcją i przestrogą przed lekceważeniem autentyczności swoich uczuć i bezwzględnym, aczkolwiek tak popularnym w naszych czasach stawieniem znaków wyższości rozumu nad potrzebami serca. Kundera w swoich rozważaniach na przemian śmieszy i przeraża. Nie oszczędzając swoich postaci ostatecznie lituje się nad nimi i niczym wyrozumiały stwórca pozwala im wyciągnąć wnioski ze swoich haniebnych czynów. A nam uświadamia jak śmieszni i daremni jesteśmy pozostając w przekonaniu o pełnej kontroli nad biegiem zdarzeń.

Reżyseria i scenariusz
Adam Sajnuk
OBSADA:

Bartosz Bednarski
Julia Borkowska
Malwina Laska
Ignacy Liss
Weronika Łukaszewska
Michał Pawlik

Premiera: 11 maja 2019
Teatr WARSawy

Społeczna Scena Debiutów

Wania, Sonia, Masza i Spike

Teatr Polonia zaprasza na spektakl WANIA, SONIA, MASZA I SPIKE Christophera Duranga w reżyserii Macieja Kowalewskiego.

Obsada

W obsadzie: Ewa Błaszczyk, Jowita Budnik / Małgorzata Rożniatowska, Marianna Janczarska, Dorota Landowska, Maciej Kowalewski i Wojciech Zieliński.

Opis

Wania i jego adoptowana siostra Sonia, rodzeństwo w średnim wieku, dzielą dom po rodzicach w Bucks County w Pensylwanii. W idyllicznej scenerii domu na wzgórzu na tarasie z pięknym widokiem na staw popijają poranną kawę. Mają imiona bohaterów Czechowa nadane przez rodziców – entuzjastów teatru. Wania i Sonia nigdy nie musieli dorosnąć. Opiekowali się teraz już zmarłymi rodzicami, nie mają pracy. Pieniądze zapewnia im ich siostra Masza, słynna aktorka seriali klasy premium („Lady killer” to jej najsłynniejsza rola), która jest właścicielem domu i płaci rachunki. Wania (który jest gejem) i Sonia (która zawsze przypomina wszystkim, że została adoptowana) spędzają dni, rozpamiętując wszystkie stracone szanse, zastanawiając się, czy gaj dziewięciu wiśni na ich posiadłości to już wiśniowy sad i opłakują swój raczej czeski los w życiu. Jedynym innym mieszkańcem domu jest sprzątaczka Kasandra, która podobnie jak jej imienniczka, ma skłonność do wypowiadania strasznych i absurdalnych proroctw, w które nikt nie wierzy, a które czasami się sprawdzają. Ta „sielanka” zostaje przerwana niespodziewaną wizytą Maszy, niosącą ze sobą falę dramatu, niekończącą się litanię sukcesów i niepewności oraz znacznie młodszego, wspaniałego acz raczej pustego kochanka o imieniu Spike…

Czechowowskie konstrukcje

„Sztuka Duranga ma delikatność i misterność czechowowskich konstrukcji, tak bliskich polskiemu widzowi i jednocześnie rozmach brodwayowskich produkcji, które gwarantują sukces u każdej publiczności. Jedną z jej najważniejszych wartości są pełnowartościowe, dramatyczne i jednocześnie komediowe role, które w tej obsadzie zachwycą. Dla mnie jest to materiał na prawdziwe widowisko zrobione z dbałością o słowo, frazę i klarowną, linearną fabułę, dające szansę na pokazanie teatru w jego najszlachetniejszej współczesnej formie. To piękna sztuka o najważniejszych wartościach życia, wzruszająca, smutna, sentymentalna i bardzo, bardzo mądrze śmieszna” – powiedział Maciej Kowalewski.

Produkcja

PRODUKCJA: FIRMA „EWA” EWA BŁASZCZYK-JANCZARSKA
Spektakl jest realizowany za zgodą Samuel French Inc., za pośrednictwem AGENCJI ADiT.
Spektakl dofinansowany ze środków:

Premiera

Data premiery: 15 grudnia 2018
Pokaz przedpremierowy: 14 stycznia 2019
Premiera prasowa: 15 stycznia 2019, kolejne spektakle od 16 do 21 stycznia oraz od 23 do 25 lutego

Autor

Autor: Christopher Durang
Tłumaczenie: Bogusława Plisz-Góral
Reżyseria i opracowanie muzyczne: Maciej Kowalewski
Scenografia: Arkadiusz Kośmider
Kostiumy: Dorota Roqueplo
Producent wykonawczy: Ewa Ratkowska
Obsada: Ewa Błaszczyk, Jowita Budnik / Małgorzata Rożniatowska, Marianna Janczarska, Dorota Landowska, Maciej Kowalewski, Wojciech Zieliński
Czas trwania: 100 minut, jedna przerwa

Bilety

BILETY: bilety@ochteatr.com.pl i bilety@teatrpolonia.pl
Pełny repertuar dostępny jest na stronie www teatru: www.teatrpolonia.pl

Plakat