Autor: T

Mazl Tov – Noc Sylwestrowa w teatrze

Scenariusz i reżyseria: Gołda Tencer
Scenografia: Ewa Łaniecka
Choreografia: Mariusz Bach
Kierownictwo muzyczne: Teresa Wrońska
Obsada: Mariusz Bach, Marcin Błaszak, Piotr Chomik, Konrad Darocha, Ewa Dąbrowska, Genady Iskhakov, Małgorzata Majewska, Sylwia Najah, Joanna Przybyłowska, Henryk Rajfer, Izabella Rzeszowska, Monika Soszka, Alina Świdowska, Gołda Tencer, Jerzy Walczak, Marek Węglarski, Piotr Wiszniowski

MAZL TOV W NOC SYLWESTROWĄ W TEATRZE ŻYDOWSKIM
31 grudnia, g. 19:00

Jak co roku, Teatr Żydowski zaprasza na Galę Sylwestrową. Tym razem zespół Teatru Żydowskiego przygotował wyjątkowy spektakl „Mazl Tov”. To pełen humoru i dowcipu spektakl muzyczno-taneczny. Był on gorąco oklaskiwany między innymi podczas tournee Teatru Żydowskiego po Meksyku. Zazwyczaj wystawiany jest w jidysz, ale specjalnie na tę noc reżyserka Gołda Tencer przygotowała polską wersję spektaklu.

Przedstawienie ukazujące barwne, pełne zabawy i wzruszeń, codzienne życie Żydów z warszawskich Nalewek. To tu szewc kiwa się nad kopytem, a uczony mąż nad Księgą. Tu na ławeczce trwa nerwowy dialog dwóch biznesmenów, za których ponoć ręczy Rotszyld, który zapomniał tylko podpisać się na czeku. Zapraszamy do wspólnej podróży do miejsc, których już nie ma, lecz wracają echem przebojowych melodii. Ta nostalgiczna i śmieszna opowieść będzie dla Państwa, z całą pewnością, okazją zarówno do śmiechu jak i do wzruszeń.

Gwiazdą gali będzie Szymon Szurmiej, ale będzie można też spotkać śpiewających izraelskich artystów oraz dostać wyjątkowy przepis na karpia po żydowsku od Gołdy Tencer. W cenie biletu lampka wina oraz poczęstunek. Wszyscy widzowie będą mogli również wziąć udział w loterii – do wygrania atrakcyjne nagrody. Zapraszamy 31 grudnia na 19.00!

Zakończenie wieczoru planowane jest na godzinę 22.
Bilety dostępne w kasie teatru oraz w sprzedaży online.

Strona www: http://www.teatr-zydowski.art.pl/wydarzenia/mazl-tov-spektakl-sylwestrowy.

Teatr Żydowski im. Estery Rachel i Idy Kamińskich – Centrum Kultury Jidysz w Warszawie
Plac Grzybowski 12/16

Plakat

Fotografia promująca wydarzenie

11 grudnia, 2013
Stanisława Celińska na 1Piętrze

Stanisława Celińska na 1Piętrze

Stanisława Celińska, wybitna aktorka teatralna i filmowa,

w piątek 20 grudnia o godz. 18:00 da na 1Piętrze (Warszawa, ul. Foksal 11) koncert kolęd i pastorałek.

Przed występem opowie o poznawaniu Boga, wychodzeniu z uzależnienia, pracy aktorskiej, miłości do Warszawy i o tym, co jest w życiu najważniejsze.

Stanisława Celińska – dzisiaj lubiana i ceniona aktorka, znana z wielkiego ekranu, popularnych seriali, a także z gry w warszawskich teatrach – przyznaje, że od najmłodszych lat odczuwa działanie „sił wyższych”. Jej mieszkanie pełne jest obrazów świętych, a sama aktorka dodaje, że jest ogromnie przywiązana do prostego, wręcz ludycznego wyrażania wiary, który często wyśmiewa się lub patrzy się na niego podejrzliwie. Z drugiej strony – Celińska to jedna z ulubionych aktorek Krzysztofa Warlikowskiego, o którego sztukach mówi się i pisze, że pełne są okrucieństwa, zgorszenia i próżno byłoby szukać w nich Boga.

W wieku 36 lat Celińska zaczęła pić i dopiero po pięciu latach przestała. Aktora podkreślała wiele razy, że z wyjścia z nałogu pomogła jej modlitwa. – Stąd pomysł, aby Celińska pojawiła się na 1Piętrze w ramach cyklu „Bóg gwiazd”, w którym znani przedstawiciele świata kultury, sztuki, nauki, sportu opowiadają o poszukiwaniu Boga i sensu w życiu – zdradza Marcin Nowak z Centrum Myśli Jana Pawła II.

O swojej drodze wychodzenia z nałogu i o roli Pana Boga w tym procesie opowiada w licznych wywiadach oraz w swojej biografii „Niejedno przeszłam” Karoliny Prewęckiej, która poprowadzi spotkanie na 1Piętrze. Wstęp wolny.

Comiesięczne spotkania z cyklu „Bóg gwiazd” organizowane są przez Centrum Myśli Jana Pawła II oraz Instytut Papieża Jana Pawła II. Informacje o kolejnych spotkaniach pojawią się na bieżąco na Facebooku: https://www.facebook.com/pierwszepietro

Plakat

11 grudnia, 2013
Depresja komika

DEPRESJA KOMIKA
Scenariusz i reżyseria: Michał Walczak
Występują: Rafał Rutkowski, Adam Woronowicz

Kolejna artystyczna współpraca Teatru Polonia z Teatrem Montownia zapowiada się znakomicie i to z wielu powodów – odpowiedzią na zimę i szarość będzie bowiem spektakl DEPRESJA KOMIKA, czyli przezabawna historia zawodowego „rozśmieszacza”, który ku zaskoczeniu wszystkich będzie się musiał zmierzyć z… depresją oraz ze swoim terapeutą! Co więcej, niekontrolowane wybuchy śmiechu na widowni gwarantują swoim profesjonalizmem aktorzy Rafał Rutkowski i Adam Woronowicz oraz reżyserujący spektakl Michał Walczak, który jest też autorem tekstu sztuki.

Kulisy humoru, intrygi showbiznesu, zabawna opowieść o depresji! Zaskakujące wyznania, zwroty akcji i wyjątkowe historie komika oraz jego terapeuty tworzą zabawny, ciepły i intrygujący obraz naszej codzienności, z jej problemami i przede wszystkim… radościami. Dwóch artystów, dwóch mężczyzn: zawodowy komik i psychoterapeuta zajmujący się depresją – czy można wyobrazić sobie dwa bardziej od siebie odległe zawody? Komik Rafał zawodowo rozśmiesza, pociesza i daje nadzieję, że świat nie jest taki zły, jak czasami może się wydawać. Przywraca ludziom radość życia. Odnosi wielkie sukcesy, jest rozchwytywany i sławny, ponieważ depresja jako problem dotyka coraz większej ilości ludzi. Jego praca jest na wagę złota, a on sam ma rodzinę, jest szczęśliwy i spełniony. Pewnego dnia w trakcie swojego show traci przytomność i trafia do terapeuty, który… diagnozuje u niego depresję. Wszystko to dzieje się na 24 godziny przed premierą najważniejszego występu w karierze Rafała. Spotkanie komika w depresji i terapeuty staje się więc swojego rodzaju pojedynkiem o największą stawkę.

Teatr Montownia to jedna z pierwszych niezależnych grup teatralnych w Polsce. Założyli ją w 1996 r. trzej absolwenci ówczesnej warszawskiej PWST: Adam Krawczuk, Rafał Rutkowski i Maciej Wierzbicki. Później dołączył do nich Marcin Perchuć, również absolwent PWST. Krytycy zgodnie twierdzą, że Montownia jest jedną z ważniejszych grup, jakie pojawiły się na polskim rynku teatralnym. Montownia konsekwentnie definiuje własny model teatru – niezależnego, wolnego od biurokracji, otwartego na nietuzinkowe pomysły i gotowego wspierać innych twórców. Montownia jest teatrem, który nie posiada własnej sceny, obecnie gra gościnnie m.in. w Teatrze Polonia oraz w Och-Teatrze.

PREMIERA W TEATRZE POLONIA 30 GRUDNIA 2013 R.
SPEKTAKL SYLWESTROWY 31 GRUDNIA 2013 R.

Fotografia teatralna

Foto: Kasia Chmura Cegiełkowska
Na zdjęciu: Rafał Rutkowski

Plakat teatralny

11 grudnia, 2013
Cudotwórca

Reżyseria: Wawrzyniec Kostrzewski
Przekład: Elżbieta Jasińska
Scenografia i kostiumy: Marta Dąbrowska-Okrasko
Opracowanie muzyczne: Piotr Łabonarski
Asystent reżysera: Julian Potrzebny
Inspicjent, sufler: Barbara Zając

OBSADA
Frank: Adam Ferency
Grace: Marta Król
Teddy: Andrzej Blumenfeld

CUDOTWÓRCA

Brian Friel
Historia trzech osób: Franka – uzdrowiciela, Grace – jego żony oraz impresaria Teddy’ego. Od lat wędrują razem po zapomnianych irlandzkich wioskach, dając nobliwe przedstawienia. Za pomocą tajemnych zaklęć i fantastycznych mocy Frankowi czasem udaje się przywrócić zdrowie chorym. Czasem dokonuje cudów. Zwierzenia trójki bohaterów odsłaniają dzieje tych ludzi, skomplikowane mechanizmy wzajemnych układów, zależności, uczuć. Mówią prawdę – każdy swoją, ale wraz z kolejnym wyznaniem, dostrzegamy różnice w odtwarzanych wydarzeniach i przeżyciach. Wystarczy przecież pominąć jakieś zdarzenie, a obraz życia wygląda zupełnie inaczej. „Cudotwórca” to pięknie napisana historia o miłości, przyjaźni, oddaniu, poświęceniu. Także o chęci zysku, o niewytłumaczalnej mocy umysłu i cudach.

Czy jeśli mocno w coś wierzymy, mamy szansę na cud? A co jeśli mimo ogromnej wiary, cud się nie stanie?

„Cudotwórca” skłania widzów do przyjęcia postawy detektywa. Troje bohaterów opowiada tę samą historię, która osiąga punkt kulminacyjny w hrabstwie Donegal, ale rozłożenie akcentów, ocena zdarzeń, a nawet podstawowe fakty zmieniają się znacząco w każdej wersji. Musimy złożyć własną wersję prawdy i zrozumieć, dlaczego bohaterowie od niej uciekają. – pisał o sztuce Charles Spencer w The Telegraph

Premiera 22 marca 2013 roku na Małej Scenie Teatru Dramatycznego

Plakat teatralny

11 grudnia, 2013
Ayrton Senna da Silva

Reżyseria: Łukasz Kos
Kompozytor: Dominik Strychalski
Scenograf: Paweł Walicki
Obsada: Michał Bieliński, Marek Kossakowski, Joanna Niemirska

Na oczach całego świata i w pełnym słońcu Brazylii, z kieliszkiem francuskiego szampana w palcach, odbędzie się wyjątkowy wyścig Formuły 1. Mistrzem Ceremonii tego Misterium Motoryzacyjnego będzie nieżyjący od maja 1994 roku bohater narodowy Brazylii, ikona sportu, najlepszy kierowca wszech czasów – Ayrton Senna.

Trzykrotny zdobywca tytułu Mistrza Świata Formuły 1 i 41 wygranych Grand Prix. Pomimo nie najwyższych osiągnięć wśród kierowców wyścigowych, to właśnie Senna jest
i na długo będzie Legendą. Spotęgowanie mitu Senny jako Mistrza i Bohatera wybuchło wraz z tragiczną śmiercią 1 maja na torze Imola podczas Grand Prix San Marino.

Znany z brawurowej jazdy, z działalności społecznej w Brazylii i gorliwej wiary.
W rodzinnym kraju jego kult jest równy kultowi świętych katolickich.

W swoim dążeniu do doskonałości Senna zbliżył się do postaci Kurta Cobaina, lidera zespołu grunge Nirvana, który zastrzelił się niecały miesiąc wcześniej przed tragicznym wypadkiem w San Marino.

Trójce Aktorów towarzyszy muzyka live w wykonaniu Dominika Strycharskiego, muzyka i kompozytora performatywnego. To tenorowy głos przepuszczony przez elektroniczne przestery.

AYRTON SENNA:
„Jesteśmy zbudowani z emocji..
Generalnie wszyscy szukamy emocji Pytanie tylko gdzie? .. Jest wiele różnych dróg doświadczania emocji. Możliwe że jedną rzeczą, tą jedną specyficzną rzeczą jaką daje Formuła1, jest wiedza, że jesteś zawsze narażony na niebezpieczeństwo – niebezpieczeństwo zranienia, niebezpieczeństwo śmierci.”

ENZO FERRARI:
„Nigdy nie chodzę do teatru ani do kina. Moj najlepszy wolny czas, to ten który spędzam w swoich warsztatach, gdy wszyscy sobie już pójdą.”

ROBERT KUBICA:
„Kiedy w szkole pani od muzyki pytała uczniów, jakiej muzyki słuchają, nie wiedziałem co odpowiedzieć. Nie byłem pewny czy potrafi zrozumieć, że uwielbiam ryk silnika, że to mój ulubiony „gatunek”.”

http://www.teatr-imka.pl/ayrton_senna_da_silva,107294,2013_12_15,1900.html

Plakat teatralny

11 grudnia, 2013
Mistrzowie sceny żydowskiej – nowy cykl w Teatrze Żydowskim

MISTRZOWIE SCENY ŻYDOWSKIEJ – nowy cykl w Teatrze Żydowskim

Niedziela 15 Grudnia 2013 r., godz. 12:00
Wystąpią:
Krystyna Janda (gościnnie), Ewa Dąbrowska, Monika Soszka, Alina Świdowska, Gołda Tencer, Ernestyna Winnicka

Teatr Żydowski w Warszawie zaprasza na nowy cykl spotkań pod tytułem „Mistrzowie sceny żydowskiej”, podczas którego przedstawione zostaną ważne postacie związane z Teatrem Żydowskim. Pierwsze spotkanie poświęcono patronce Teatru Żydowskiego – Ester Rachel Kamińskiej w 100. rocznicę powstania pierwszej stałej sceny żydowskiej w Warszawie. Gościem spotkania będzie Krystyna Janda.
Pierwsza stała scena żydowska powstała równo 100 lat temu z inicjatywy Ester Rachel i Abrahama Izaaka Kamińskich, którzy zmodernizowali gmach rotundy mieszczącej się na ul. Oboźnej 1 i zaadaptowali go na te specyficzne potrzeby. Spotkanie przybliży życie i dokonania artystyczne „matki teatru żydowskiego”, jak nazywana jest Ester Rachel Kamińska. Zaprezentowane zostaną również fragmenty jej najważniejszych ról.

Zapraszamy 15 grudnia o godz. 12:00 na Dużą scenę Teatru Żydowskiego na spotkanie pt. „Mistrzowie sceny żydowskiej – Ester Rachel Kamińska”.
Wstęp 5 zł

Rezerwacje: tel.: 22 850 64 50 lub 51, mail: bow@teatr-zydowski.art.pl

Strona www: www.teatr-zydowski.art.pl/wydarzenia/mistrzowie-sceny-zydowskiej-ester-rachel-kaminska

Teatr Żydowski im. Estery Rachel i Idy Kamińskich – Centrum Kultury Jidysz w Warszawie

Plac Grzybowski 12/16

Plakat teatralny

7 grudnia, 2013
Trójka do potęgi. Reżyseria Wojciech Malajkat

TAJEMNICZA, NOWA ROLA MATEUSZA DAMIĘCKIEGO

W CHARYTATYWNYM SPEKTAKLU KOMEDIOWYM „TRÓJKA DO POTĘGI”

Sala Kongresowa w PKiN w Warszawie

W poniedziałek 16 grudnia w Sali Kongresowej w PKiN w Warszawie odbędzie się charytatywny spektakl czarnej komedii „Trójka do potęgi” w reż. Wojciecha Malajkata. W odświeżonej wersji przedstawienia Mateusz Damięcki, który do tej pory wcielał się w rolę reporterki Celiny Maczek, zagra nową, tajemniczą postać…

„Trójka do potęgi” wróci na afisz tylko jeden raz, w poniedziałek 16 grudnia o godz. 19.30 w Sali Kongresowej PKiN w Warszawie podczas imprezy charytatywnej Polskiego Radia. W specjalnie na tę okazję odświeżonej wersji spektaklu, pojawi się nowy intrygujący wątek oraz wystąpią nowe gwiazdy. Do Mateusza Damięckiego, Daniela Olbrychskiego, Stanisława Tyma, Zbigniewa Zamachowskiego dołączy Paweł Królikowski, Mariusz Czerkawski, Anita Werner i Zbigniew Wodecki. Dochód z imprezy zostanie przeznaczony na cele dobroczynne.

– Grudniowa „Trójka do potęgi” będzie niesamowitym wydarzeniem. W spektaklu nie zabraknie nowych wątków komediowo-kryminalnych oraz barwnych ról, kreowanych przez znanych aktorów, muzyków i dziennikarzy, a nawet przez dwóch słuchaczy Trójki. W poprzedniej edycji sztuki wcielałem się w postać dziennikarki śledczej Celiny Maczek, tym razem jednak zagram zupełnie nową, tajemniczą postać, która wpłynie na przebieg akcji w równie dużym stopniu, co pani Celina. Będę miał niesamowitą charakteryzację, więc ciekaw jestem, czy ktoś z widzów mnie rozpozna. Zachęcam do obejrzenia spektaklu nie tylko dlatego, że jest to dobry projekt artystyczno-rozrywkowy, ale przede wszystkim ze względu jego szczytny cel. Dochód z zakupu biletów zostanie przekazany Zakładowi Leczniczo-Opiekuńczemu w Piszkowicach, który zajmuje się ciężko chorymi, małymi dziećmi – mówi Mateusz Damięcki.

„Trójka do potęgi” to współczesna komedia kryminalna o tym, jak wzbogacić się na… małżeństwie. Trzech socjologów zakłada biuro pośrednictwa, by zarobić na kojarzeniu polskich obywateli z obcokrajowcami. Po początkowym sukcesie sprawy zaczynają się jednak komplikować…

Tekst „Trójki do potęgi” napisał Wojciech Zimiński na podstawie książki Grzegorza Miecugowa pod tym samym tytułem. Spektakl wyreżyserował Wojciech Malajkat z okazji jubileuszu 50-lecia PR III Polskiego Radia. Sztuka była wystawiana od marca 2012 roku w stołecznym Teatrze Syrena. W przedstawieniu grali świetni aktorzy (m.in Katarzyna Figura, Beata Ścibakówna, Krystyna Tkacz, Grażyna Wolszczak, Mateusz Damięcki, Piotr Machalica, Piotr Szwedes, Stanisław Tym), dziennikarze radiowej Trójki (m.in. Artur Andrus, Marek Niedźwiecki) oraz goście specjalni (Maria Czubaszek, Urszula Dudziak, Katarzyna Kolenda-Zaleska, Justyna Pochanke, Maryla Rodowicz, Justyna Steczkowska). Przedstawienie stało się wyjątkowym wydarzeniem kulturalnym nie tylko ze względu na doborową obsadę, ale także dlatego, że wplatane w fabułę improwizacje czyniły każdy spektakl niepowtarzalnym i zaskakującym dla publiczności.

Bilety na spektakl:

„Trójka do potęgi” można kupić w internetowym sklepie eventim.pl, w sklepach sieci Empik oraz w sklepiku PR III Polskiego Radia od poniedziałku do piątku w godzinach 10.00-17.00, (ul. Myśliwiecka 3/5/7, Warszawa).

7 grudnia, 2013
Zwyciężaj!

Reżyseria – Stanisław Kubiak
Scenografia i kostiumy – Małgorzata Smogorzewska
Muzyka – Dawid Rudnicki
Obsada:
Antonina – Lidia Okruta
Belizariusz – Błażej Dawidson
Imperator – Juliusz Roszczyk
Eugeniusz – Michał Kapa
Teodozjusz – Jerzy Wierzbicki
Prokopiusz z Cezarei – Stanisław Kubiak
Jan z Kapadocji – Jacek Mikulski
I – Agata Maczkowska
II – Bartek Burtea
III – Marta Werbanowska

„Zwyciężaj!” – spektakl w Teatrze Wolandejskim

„Zwyciężaj!” – oparta na motywach powieści Roberta Gravesa historia bizantyjskiego generała.
Co łączy współczesną Warszawę z zamierzchłymi czasami Bizancjum? Zamieszki na stadionie z decyzjami generała? Wielotysięczną masakrę z rozwiązłością byłej kurtyzany? Odpowiedź przynosi zapowiedź spektaklu Teatru Wolandejskiego pt. „Zwyciężaj!”. Tym razem młodzi artyści biorą na warsztat wydarzenia z życia Belizariusza – jednego z najważniejszych dowódców wojsk cesarza Justyniana, który w VI w. odzyskiwał dla imperium wschodniorzymskiego utracone ziemie Zachodu. Przedmiotem dramatu nie jest jednak kariera wojskowa Belizariusza, lecz jego związek z żoną Antoniną – trudny i pełen sprzecznych oczekiwań związek dwojga ludzi, którzy chcieliby osiągnąć więcej, niż pozwala im na to otaczająca ich rzeczywistość.

„Zwyciężaj!” opowiada o odpowiedzialności i przytłaczających przymusach życia, przymusach narzuconych przez władzę, społeczeństwo, własne zobowiązania i prywatne emocje –mówi autor i reżyser sztuki Stanisław Kubiak.
W rolę główną wcieli się Błażej Dawidson, uznany za najlepszego aktora przez dwa niezależne grona jurorskie XV Festiwalu Teatrów Amatorskich „Garderoba Białołęki”, gdzie Teatr Wolandejski wystawił „Niepojęty przypadek Simona Mola”.

Teatr Wolandejski to młody, niezawodowy teatr działający na warszawskim Ursynowie. Po udanej ubiegłorocznej realizacji „Masakry Paryskiej”, przedstawiciele Teatru Wolandejskiego po raz kolejny sięgają po autorski tekst inspirowany wydarzeniami z przeszłości, aby przedstawić własną, bliską współczesnemu widzowi interpretację.

Dom Kultury Stokłosy

Fotografia teatralna

Plakat teatralny

Video / Trailer

Link do zwiastunu „Zwyciężaj!”:

Więcej informacji:
www.facebook.com/TeatrWolandejski
zwyciezaj-13-12.evenea.pl/

5 grudnia, 2013
Absolwent

Reżyseria: Jakub Krofta
Przekład: Jacek Poniedziałek
Scenografia: Jan Polivka
Kostiumy: Ilona Binarsch
Muzyka: Vratislav Šrámek
Asystent reżysera: Ewa Słobodzianek

Obsada:
Krzysztof Brzazgoń – Beniamin
Agnieszka Warchulska – Pani Robinson
Krzysztof Dracz – Pan Robinson
Anna Szymańczyk – Elaine
Jolanta Olszewska – Pani Braddock, Striptizerka
Mariusz Drężek – Pan Braddock
Andrzej Blumenfeld – Psychiatra, Pastor, Gość w barze
Piotr Siwkiewicz – Recepcjonista, Barman, Carl

ABSOLWENT Terry Johnson

Premiera 6 lipca 2013 na Scenie im. G. Holoubka
Ameryka. Burzliwe lata 60., w tle rewolucja seksualna, Beatlesi i zapach marihuany. Ben kończy prestiżową uczelnię i zupełnie nie wie, co zrobić ze swoim życiem. Bunt przeciwko rodzicom, zauroczenie dojrzałą kobietą i inicjacja seksualna – oto jego pomysły na dorosłego siebie. Podnosi się i upada, boi się i jest odważny, zakochuje się i załamuje jednocześnie. Czy uda mu się żyć na własny rachunek?

„Absolwent” to nie tylko opowieść o samotności młodego człowieka, ale też wnikliwy portret hipokryzji klasy średniej. Adaptacja Terry’ego Johnsona powstała na podstawie powieści Charlesa Webba oraz scenariusza filmowego Caldera Willinghama i Bucka Henry’ego na mocy specjalnego porozumienia ze StudioCanal. Została wyprodukowana po raz pierwszy w Londynie i na Broadwayu przez Johna Reida i Sachę Brooksa. Dla Teatru Dramatycznego przetłumaczył ją Jacek Poniedziałek.

Plakat teatralny

1 grudnia, 2013
Perły kabaretu Mariana Hemara

scenariusz i reżyseria
JANUSZ SZYDŁOWSKI
scenografia i kostiumy
ELŻBIETA KRYWSZA
choreografia
JACEK TOMASIK
kierownik muzyczny
ARTUR JERZY ZIELIŃSKI
występują:
DOMINIKA ŁAKOMSKA/JULITA KOŻUSZEK,
MAŁGORZATA DUDA – KOZERA,
BRYGIDA TUROWSKA,
KONRAD MARSZAŁEK, }
JULIAN MERE / ZBIGNIEW KONOPKA,
JANUSZ SZYDŁOWSKI

Kabaret Mariana Hemara

Jedyne w Warszawie przedstawienie z piosenkami najznakomitszego kabareciarza przedwojennej stolicy. Hemar był jej legendą i marką samą w sobie. W spektaklu usłyszymy teksty jego autorstwa tworzone dla słynnych kabaretów „Qui pro Quo”,„Banda” i „Cyrulik Warszawski” oraz kilkanaście ponadczasowych piosenek z ok. 3000 przez niego napisanych.
Hemar wierzył głęboko, że „nie ma w poezji bliższych krewnych niż wzruszenie i humor”. Janusz Szydłowski, oczarowany twóczością Hemara reżyser i autor scenariusza, postanowił wraz z aktorami Teatru Rampa wskrzesić szlachetną formę kabaretową, emanującą elegancją, stylem a jednocześnie rewiową barwnością.

Recenzje:

Tym razem po Hemara sięgnął krakowski reżyser i aktor, Janusz Szydłowski, światowiec i bywalec salonów, który rzecz zrealizował i prowadzi według własnego scenariusza (uczynił to po raz drugi, nawiązując do własnego spektaklu w Ognisku Polskim w Londynie, skąd przywiózł, grającą w przedstawieniu, autentyczną laseczkę Hemara). W spektaklu czuje się jego fascynację, wyczucie stylu i oczarowanie Hemarem. Reżyser zawierzył autorowi, jego tekstom i poczuciu humoru, nie poprawia go, nie udziwnia, nie unowocześnia na siłę. Z bogatej twórczości wybrał prawdziwe perełki o zróżnicowanym charakterze. Uroczy spektakl – zrealizowany stylowo, z rzadko spotykaną elegancją i wdziękiem, oddający atmosferę tamtych lat – podbija serca widowni, jednocześnie bawi i wzrusza.

Wojciech Dąbrowski, Tygodnik „Sąsiedzi”
Kolorowe, bardzo żywe przedstawienie ma dobre tempo. Małgorzata Duda-Kozera w skeczowych scenkach kipi wręcz energią.(…) w ogromnie zabawnej piosence „Dieta”, świetnie aktorsko przez nią wykonanej, ów naddatek ekspresji zafunkcjonował idealnie, stając się charakterystycznym środkiem wyrazu. Konrad Marszałek zaś w piosence „Nie będziesz ty, to będzie inna”, zastosowawszy tzw. żartobliwy cudzysłów, rozbawił widownię. Z wokalną perfekcją, wyciszoną ekspresją i bardzo dyskretnym gestem pięknie zaśpiewała znany przedwojenny przebój „Nikt tylko ty” Julita Kożuszek-Borsuk. Wykonane zaś przez cały zespół finałowe piosenki: „Pojadę na spacer w Aleje”, „No to serwus, do widzenia” i „Byle do wiosny”, chętnie podchwytywała widownia, włączając się miejscami wokalnie. Okazuje się, że gdzieś tam w naszej pamięci funkcjonują fragmenty Hemarowych piosenek, nutki skądś znane i zapomniane. Wystarczy je tylko przywołać, na przykład spektaklem teatralnym.
Temida Stankiewicz-Podhorecka, „Nasz dziennik”

Fotografia teatralna

28 listopada, 2013
Edyta Geppert

Edyta Geppert – krucha, rozumiejąca, ekspresyjna. Obdarzona rzadką umiejętnością wyboru tego, co chce śpiewać, o czym chce mówić ze sceny. Dojrzały talent, którego wartość jest bezdyskusyjna, niezależna od klezmerskich układów.

Jej sztuka zaciera granice pomiędzy piosenką aktorską a estradą, co w Jej przypadku dowartościowuje oba gatunki. Jak żywy Stradivarius gra wspaniale słowem na naszej wyobraźni i udowadnia, że piosenka może być wielką sztuką. Należy do tej artystycznej elity, która głębokie wzruszenie daje innym tak, jak robili to Edith Piaf, Jacques Brel czy Bułat Okudżawa, który powiedział o Niej: „Wielka profesjonalistka z wewnętrzną głębia, oszczędna w formie”. Z piosenek Edyty emanuje prawda i szlachetność. Nieczęsto estrada daje nam takie przeżycia.

Słowo od artystki:

Często spotykam się z argumentacją, że moich piosenek trzeba słuchać uważnie, a podobno dzisiaj nie ma na to czasu. Mam nadzieję, że zawsze będą ludzie, którzy oczekują od piosenki czegoś więcej, niż tylko powodu do rytmicznego kiwania głową i grupowego podskakiwania. Wierzę w piosenkę. W siłę i nośność tej kruchej formy artystycznej. W ciągu trzech minut można przeżyć dramat, zwątpienie, radość, ból lub zastanowić się nad sensem życia. Ale, żeby tak było piosenka musi być napisana przez autorów tworzących z potrzeby serca i umysłu, obdarzonych na dodatek talentem. A to zdarza się coraz rzadziej.

Edyta Geppert

28 listopada, 2013
Kabaret w Teatrze Żydowskim

Kabaretowe weekendy w Teatrze Żydowskim: „Oberża pod złotym rogiem” i „Pół żartem, pół serio”

W listopadowe ponure wieczory Teatr Żydowski w Warszawie stawia na humor i dobrą zabawę. Najbliższe weekendy wypełnione będą dowcipami, kabaretowymi skeczami i szlagierami w starym dobrym stylu dzięki popularnym spektaklom w reżyserii Szymona Szurmieja!

Kabaret

22, 23, i 24 listopada zapraszamy na bal na Gnojnej, czyli spektakl „Oberża pod Złotym Rogiem”, stanowiący wyjątkową okazję do wysłuchania szlagierów: „U cioci na imieninach”, „Czy tutaj mieszka panna Agnieszka?”, „Umówiłem się z nią na dziewiątą”, „Ta mała piła dziś”. To wszystko przeplatane skeczami w stylu kabaretu „Qui Pro Quo”. Na scenie będzie można zobaczyć również „Zośkę wariatkę” pióra Juliana Tuwima.

Dowiedz się więcej o spektaklu „Oberża pod Złotym Rogiem”

28, 29 i 30 listopada zaś zapraszamy na „Pół żartem, pół serio” – przedstawienie kabaretowo-muzyczne, oparte na tekstach przedwojennych autorów tej klasy, co Julian Tuwim, Marian Hemar, Jerzy Jurandot, Zdzisław Gozdawa, Wacław Stępień. Przedwojenne teksty mistrzów kabaretu zadziwiają aktualnością. Skecze, dowcipy i anegdoty przeplatają się z muzycznymi szlagierami, rewiowymi i estradowymi, skomponowanymi m. in. przez takie gwiazdy muzyki, jak Jerzy Petersburski, Henryk Wars czy Artur Gold.

Dowiedz się więcej o spektaklu „Pół żartem, pół serio”

Reżyseria: Szymon Szurmiej
Miejsce: Duża Scena Teatru Żydowskiego (Plac Grzybowski 12/16)
Bilety: 50 – 60zł, rezerwacja biletów pod numerem (22) 850 64 50 lub 51, (22) 850 56 56, i online bow@teatr-zydowski.art.pl

lub http://www.teatr-zydowski.art.pl/

Teatr Żydowski im. Estery Rachel i Idy Kamińskich – Centrum Kultury Jidysz w Warszawie
Plac Grzybowski 12/16

Plakaty teatralne

Fotografia teatralna

23 listopada, 2013
Nastasja Filipowna

NASTASJA FILIPOWNA
według pomysłu ANDRZEJA WAJDY
adaptacja i reżyseria – Andrzej Domalik
scenografia – Marcin Stajewski
OBSADA:
GRZEGORZ DAMIĘCKI (Myszkin)
MARCIN DOROCIŃSKI (Rogożyn)
Premiera: 15 grudnia 2013r. Scena 61

Trwają próby do pierwszej premiery sezonu Teatru Ateneum – „Nastasji Filipowny” na motywach „Idioty” Fiodora Dostojewskiego – w adaptacji i reżyserii dyrektora Andrzeja Domalika. W rolach głównych wystąpi niezwykły duet aktorski: Grzegorz Damięcki i Marcin Dorociński.

„Idiota”, jak zresztą kilka innych powieści słynnego pisarza, był już adaptowany na polskie sceny, ale spektakl pod tytułem „Nastasja Filipowna” pojawił się w historii teatru tylko raz: w roku 1977 na scenie krakowskiego Starego Teatru wyreżyserował go Andrzej Wajda. W głównych i jedynych rolach wystąpiło dwóch aktorów, Jan Nowicki jako Rogożyn i Jerzy Radziwiłowicz jako książę Myszkin. Trzecią, niewidoczną bohaterką przedstawienia był trup tytułowej Nastasji Filipowny, byłej kochanki ich obu. Głośny ów spektakl został zaliczony do najwybitniejszych osiągnięć współczesnego teatru w Polsce i na świecie.
Andrzej Domalik skorzystał z pomysłu Wajdy, ale jego adaptacja, więc także projektowana inscenizacja, są niezależnym autorskim dziełem scenarzysty-reżysera. W roli fałszywego Chrystusa-„idioty”, księcia Myszkina, wystąpi Grzegorz Damięcki, w roli „miliardera w kożuchu”, mordercy Rogożyna – Marcin Dorociński.

Będzie to rzecz o wielkiej miłości i równie wielkiej zdradzie, o okrucieństwie zazdrości i wszystkich innych „przeklętych problemach” duszy, z jakich słynie twórczość genialnego Rosjanina.
Nie należy się spodziewać, że będzie grzecznie i miło, bo nie będzie. Ale wielkość Dostojewskiego także w tym, że nie obiecując raju na ziemi, zajrzał w głąb ludzkiej natury jak nikt inny.

Fotografia teatralna

23 listopada, 2013
Bóg zemsty

Autor sztuki: Szolem Asz
Scenariusz i reżyseria: Andrei Muntéanu
Scenografia i kostiumy: Jan Polivka
Kierownictwo muzyczne: Teresa Wrońska
Konsultacja literacka jidysz: Barbara Szeliga, Jacob „KOBI” Weitzner
Obsada: Yankl (Jankiel) Henryk Rajfer, Sara (Sara) Joanna Przybyłowska, Rivka (Ryfka) Ewa Greś, Hindl (Hindl) Monika Chrząstowska, Manyka (Mańka) Małgorzata Majewska, Reyzl (Rejzl), Sylwia Najah, Shloime (Szlojme) Piotr Chomik, Reb Eli (Reb Eli) Piotr Sierecki, Basya (Basia) Izabella Rzeszowska, Soyfer (Skryba) Jerzy Walczak, A Yd (Obcy: Pobożny Żyd) Rafał Rutowicz, Di Blinde Yidene (Żydówka, Ślepa Na Jedno Oko) Ewa Dąbrowska, Kabtzunim (Biedacy i Klienci): Marcin Błaszak, Rafał Rutowicz, Marek Węglarski, Jerzy Walczak, Kol Fun Gojrl (Głos przeznaczenia) Gołda Tencer, Tojt Meidl (Nieżywa dziewczyna) Małgorzata Jankowska (statystka)

Bóg Zemsty w Teatrze Żydowskim

19 grudnia 2013 na Dużej Scenie Teatru Żydowskiego w Warszawie odbędzie się premiera pt. „Bóg zemsty” na podstawie dramatu Szolema Asza wg scenariusza i w reżyserii Andreia Muntéanu.

Sztuka dotyka tabu, uderza subtelną równowagą tradycyjnych żydowskich tematów z tematyką współczesną.

To będzie już drugie przedstawienie wyreżyserowane przez Andreia Muntéanu na podstawie tekstu tego kontrowersyjnego autora. Spektakl wystawiany będzie w języku jidysz z symultanicznym tłumaczeniem na język polski, angielski lub hebrajski – do wyboru.

Uwaga! Spektakl dla widzów od lat 16.

„Bóg zemsty” to jedno z najwybitniejszych osiągnięć dramatopisarskich Szolema Asza. Ten wielki, żydowski pisarz urodził się w Kutnie, niecałe sto kilometrów od Warszawy, a jest dziś w Polsce prawie całkiem zapomniany.
„Bóg zemsty” to sztuka zderzająca ze sobą tradycję i współczesność, penetrująca tematy, które do dziś pozostają tabu. Asz precyzyjnie skonstruował psychologię bohaterów dramatu i właśnie tropem tej psychologii podąża reżyser przedstawienia.

Jankiel, główny bohater sztuki, jest właścicielem kamienicy, którą zamieszkuje z rodziną. Ów pozornie przyzwoity obywatel i ojciec prowadzi w suterenie dom publiczny, do którego zostaje zwabiona przez jedną z prostytutek jego córka – Ryfka. Jankiel pilnuje, aby interes dobrze prosperował, ale nie zaniedbuje również spraw związanych z życiem wiecznym. W trosce o zbawienie Ryfki postanawia zamówić specjalny zwój Tory…

Sztuka, uznana za obsceniczną i obrażającą żydowską religię, wywołała swego czasu wielki skandal obyczajowy. Mimo to, odnosiła również międzynarodowe sukcesy.
Spektakl w Teatrze Żydowskim zrealizowany został przez Andreia Muntéanu, reżysera związanego z drugim w Europie repertuarowym Teatrem Żydowskim w Bukareszcie.
„Asz jest dość kontrowersyjnym autorem – mówi reżyser – ma zarówno krytyków jak i zwolenników, jego twórczość jest i kochana i nienawidzona. Chciałbym udowodnić, że twórczość Asza zdecydowanie zasługuje na naszą uwagę.”

Premiera: 19 grudnia 2013 r., godz. 19.00
Spektakle: 20 i 21 grudnia, godz. 19.00

Teatr Żydowski im. Estery Rachel i Idy Kamińskich – Centrum Kultury Jidysz w Warszawie, Plac Grzybowski 12/16

Plakat teatralny: Adam Żebrowski

Reżyser: Andrei Munteanu

Fotografia teatralna: Andrzej Wencel

23 listopada, 2013
Niepojęty przypadek Simona Mola

„Niepojęty przypadek Simona Mola” podczas „Garderoby Białołęki”

Teatr Wolandejski zaprezentuje „Niepojęty przypadek Simona Mola” podczas XV Festiwalu Teatrów Amatorskich „Garderoba Białołęki”.

Wstęp wolny.

„Niepojęty przypadek…” to inspirowana faktami opowieść o mieszkającym w Warszawie kameruńskim poecie i aktywiście, którego historia wstrząsnęła całą Polską, gdy okazało się, że przez wiele lat świadomie zarażał swoje partnerki wirusem HIV. Choć działo się to już kilka lat temu, nawiązująca do tych wydarzeń sztuka Teatru Wolandejskiego wciąż pozostaje aktualna.

Twórcy spektaklu nie skupiają się bowiem na dokładnym odtworzeniu faktów, ale na motywach, które powodowały zarówno samym Simonem, jak i jego otoczeniem. – W jaki sposób wpływał na ludzi? Dlaczego ludzie tak łatwo dali mu się omamić? Czy sam był rzeczywiście szczęśliwy? Odpowiedzi na te pytania szukamy w naszej sztuce– mówi autor i reżyser spektaklu Piotr Kulczycki.

Spektakl zostanie zaprezentowany w ramach Festiwalu Teatrów Amatorskich „Garderoba Białołęki”, który skupia najlepsze niezawodowe grupy teatralne z całej Polski. W tym roku Festiwal odbędzie się już po raz 15. w Białołęckim Ośrodku Kultury.

„Niepojęty przypadek Simona Mola”, reż. Piotr Kulczycki, Teatr Wolandejski
23 listopada 2013 r.
godz. 16:40

„Garderoba Białołęki”
Białołęcki Ośrodek Kultury
ul. Van Gogha 1

Wstęp wolny

Fotografia teatralna

23 listopada, 2013
JA

Rockowy lot Arkadiusza Jakubika i zespołu Dr Misio

Reżyseria, scenariusz: MICHAŁ SIEGOCZYŃSKI / spektakl inspirowany powieścią pt.: „Tequila” Krzysztofa Vargi
W roli głównej: ARKADIUSZ JAKUBIK
Występują: Paweł Derentowicz, Radek Kupis, Mario Matysek, Jan Prościński / zespół DR MISIO /
Scenografia: Katarzyna Adamczyk, Wojciech Stefaniak
Światło: Katarzyna Parczewska
Dźwięk: Antoni Rylke
Fotosy: Michał Grabowski
Producent: Tomasz Karolak
Produkcja: Aleksandra Dyoniziak
Koordynacja prac artystycznych: Marzena Wasyluk

„JA”
Rockowy lot Arkadiusza Jakubika w IMCE
Gorzka prawda o sławie i niewoli artysty,
który stał się przedmiotem kultu.

Po sukcesie trasy koncertowej zespołu Dr Misio, udziale w szeregu najgłośniejszych filmów ostatniego czasu („Wesele”, „Dom zły”, „Drogówka”, „Jesteś bogiem”, „Chce się żyć”), odebraniu nagrody Złotego Orła („Drogówka”),

Arkadiusz Jakubik wraz z zespołem wraca na deski teatru, by dać upust nagromadzonym emocjom.

„JA” w wykonaniu Arkadiusza Jakubika i zespołu Dr Misio, to dynamiczny monolog, próba uchwycenia szaleństwa artysty, który staje się bożkiem tłumów.
W sztuce Michała Siegoczyńskiego łatwo o skojarzenia z tragicznymi postaciami sceny rocka. Rozterki ludzi pełnych sprzeczności, niebywale zdolnych ale nieprzystosowanych do życia, uwielbianych przez rzesze fanów i jednocześnie zmagających się z piekłem samotności. Artystów w zawrotnym tempie wynoszonych na piedestały i gwałtownie z nich strącanych, czasem nieświadomie na własne życzenie, czasem świadomie skaczących „na bombę” w wieczność!
Spektakl obrazuje jednocześnie w krzywym zwierciadle naszą scenę rockową, będącą miejscami kalką zachodnich schematów popkulturowych.

„JA to ja” – mówi Arek Jakubik

– „JA to inicjały mojego nazwiska i imienia. JA to mój ostatni lot, potrzeba, żeby zostać rockowym wokalistą. Założyłem zespół, nazywa się Doktor Misio, gramy konkretnego, ostrego rocka, bez przebaczenia, śpiewamy teksty Krzysztofa Vargi i Marcina Świetlickiego. Michał Siegoczyński włożył tam trochę mnie, trochę siebie, podlał to „Tequilą” Krzysztofa Vargi. Wyszedł z tego totalnie chory strumień świadomości faceta, któremu wydaje się, że jest reinkarnacją Che Guevary, Jezusa, Lorda Vadera. Boska ikona popkultury. Z ust i uszu wylewa mu się chaos, rockendrolowy śmietnik. JA to schizofreniczny wywiad, to religia o nazwie sex, drugs & rock’n’roll, to narkotyczna suita z samplami, cytatami klasyki rocka i muzyką na żywo w wykonaniu zespołu Dr Misio”.

Wymarzona przez tak wielu koronacja artysty wiąże się z bólem, zgubieniem i autodestrukcją. Bohater próbuje ukryć się za maską błazna. Pełna ironii, dowcipu i agresji opowieść zmienia się w trakcie trwania spektaklu w intymną spowiedź. Zblazowany frontman, który osiągnął wszystko co chciał, dzieli się swoimi przeżyciami z tras koncertowych, nieziemskiego życia i romansów. W trakcie włącza mu się jednak inna rzeczywistość, wewnętrzna, dotychczas niechciana. Widzimy człowieka w momencie przemiany uruchomionej przez traumatyczne wydarzenie. Czy jest to szansa na zmianę?
Główna postać spektaklu planuje swoją śmierć, pragnie dla siebie już tylko spektakularnej śmierci. Los jednak krzyżuje jego plany, pozostawiając mu życie. Staje się ono najtrudniejszym wyzwaniem.

„JA” to mistrzowskie aktorstwo, m.in. za tę rolę Arkadiusz Jakubik otrzymał nominację w kategorii „Człowiek roku 2010” w konkursie „Wdechy” Gazety Wyborczej. Warto zobaczyć je w nowej odsłonie, planowane są jedynie dwa spektakle w tym roku.

Czas trwania spektaklu: 1h

Fotografia teatralna: Szymon Szcześniak

Plakat teatralny

22 listopada, 2013
Ab Ovo Teatr Improv na Festiwalu Niewinni Czarodzieje

PODRÓŻ W LATA 90. NA WESOŁO, CZYLI AB OVO TEATR IMPROV
NA FESTIWALU „NIEWINNI CZARODZIEJE”

Ab Ovo

Spektakl teatru improwizacji Ab Ovo to jedna z atrakcji festiwalu „Niewinni Czarodzieje”, który odbywa się w dniach 20-24 listopada w Warszawie. W sobotę 23 listopada w klubie Czarny Rynek, przy ul. Solec 18 grupa wystąpi z show „Szczękoblaszakowiec Dżon, czyli small biznes lat 90.”

Wstęp na spektakl bezpłatny.

Zero zahamowań, nieograniczona wyobraźnia, abstrakcyjne poczucie humoru i błyskotliwe puenty to wyróżniki Ab Ovo Teatr Improv (czyt. impro) – grupy zawodowych aktorów zajmujących się improwizacją teatralną. Na festiwalu „Niewinni Czarodzieje” Ab Ovo zagra spektakl inspirowany latami 90.

– Co się wtedy działo, co się nosiło, co oglądało i czego słuchało, jakie zmiany nastąpiły, kto był na topie, a co było żenadą? Ab Ovo zaprasza na podróż w czasie do lat 90., gdy w Polsce rodził się kapitalizm i kultura masowa! Jak zwykle pokażemy najlepsze i najśmieszniejsze scenki i gry impro. Tym razem wszystko w klimacie Samanthy Fox i Jarmarku Europa, łóżek polowych i bud z blachy falistej, gdzie można było kupić wszystko, od tureckich dżinsów i dywanów po podrabiane kasety magnetofonowe i video, a po zakupach wypić ciepłą Coca-Colę

– opowiada Katarzyna Michalska, aktorka, założycielka Ab Ovo, pomysłodawczyni i dyrektor artystyczna Ogólnopolskiego Festiwalu Sportów Teatralnych 321 IMPROV.

Niewinni Czrodzieje

Festiwal „Niewinni Czarodzieje” nawiązuje do barwnego okresu kultury polskiej po 1956 roku. Patronami imprezy byli m.in.: Leopold Tyrmand, Krzysztof Komeda, Zbigniew Cybulski, Kalina Jędrusik, Kabaret Starszych Panów. Celem imprezy jest promowanie znanych postaci z życia kulturalnego Warszawy i inspirowanie do realizacji wydarzeń artystycznych, aktywizujących i integrujących różne pokolenia mieszkańców stolicy. Tegoroczna edycja nawiązuje do lat 90., czyli okresu chaotycznej transformacji systemowej w Polsce. W programie festiwalu znalazł się m.in.: „Szał, dziki szał, czyli Ania śpiewa lata 90.” – koncert Ani Dąbrowskiej, „Ucieczka z kina” – przegląd najgorszych polskich filmów z lat 90., „Stolica rapu” – hip-hopowe warsztaty tekściarsko-freestyle’owe, które poprowadzi Duże Pe czy „Sztuczne raje” – rozmowa z Markiem Kochanem o pierwszych polskich reklamach. Gatunek improwizacji teatralnej reprezentować będą grupy Ab Ovo i Klancyk.

Improv to coraz bardziej popularny w Polsce gatunek teatralny, zwany też, ze względu na trudność, „sportami teatralnymi”.

– Kluczową cechą spektakli improwizacji jest to, że aktorzy wymyślają wszystko na poczekaniu, na oczach publiczności. Nie ma reżysera ani scenariusza, a o przebiegu show decydują widzowie. Bez rekwizytów, bazując tylko na warsztacie aktorskim, kreatywności i refleksie musimy sprostać najbardziej nieoczekiwanym i najdziwniejszym pomysłom, a bywają naprawdę zwariowane. Musieliśmy zagrać zważony krem do rąk, demona w kościele, odegrać sceny miłosne z filmu „Titanic” w konwencji horrorów japońskich czy zaśpiewać pieśń afrykańską o grabiach – mówi Wojciech Medyński, aktor teatralny, telewizyjny i filmowy, członek Ab Ovo.

Ab Ovo Teatr Improv

Ab Ovo Teatr Improv występuje regularnie w Warszawie w klubie Wkręt, w Szarej Eminencji w Piasecznie oraz gościnnie w miastach w całej Polsce. Najbliższy spektakl odbędzie się w środę 27 listopada o godz. 20.00 w klubie „Wkręt” przy ul. Chełmskiej 21 w Warszawie oraz 11 grudnia o godz. 20.00 w klubie „Szara Eminencja” przy ul. Sienkiewicza 11 w Piasecznie.

Więcej informacji:
www.teatrabovo.pl

Ab Ovo Teatr Improv to grupa zawodowych aktorów, zajmujących się trudną sztuką improwizacji teatralnej. Grupę założyła w 2010 roku Katarzyna Michalska, która uczyła się improwizacji od guru improv i światowej sławy trenera Mike’a Hughesa ze słynnej kanadyjskiej grupy Uncalled For. Ab Ovo występuje w klubach w całej Polsce. W stolicy najczęściej we „Wkręcie” oraz w „Szarej Eminencji” w Piasecznie. Ab Ovo jest także gospodarzem Ogólnopolskiego Festiwalu Sportów Teatralnych 321IMPROV, którego trzecia edycja odbyła się w dniach 19-20 października w Konstancińskim Domu Kultury w Konstancinie-Jeziornej.

W skład grupy Ab Ovo Teatr Improv wchodzą: Katarzyna Michalska, Wojciech Medyński, Jasiek Aleksandrowicz-Krasko, Agnieszka Bajer, Robert Kibalski, Piotr Wesołowski, Michał Głowacki, Piotr Wyżykowski, Andrzej Perkman, Michał Sęk, Jakub Wieczorek, Jacek Stefanik, Piotr Miazga.

O twórcach Teatru i przedstawienia:

Katarzyna Michalska – aktorka teatralna i impro

Wojciech Medyński – aktor teatralny, filmowy, telewizyjny i impro

Logo Teatru Ab Ovo:

21 listopada, 2013
Teatr WARSawy i Nowa Ikona

Teatr WARSawy

22 listopada o godzinie 19:00 – Teatr WARSawy – ul. Rynek Nowego Miasta 5/7 – Warszawa

Zderzamy trzy elementy: słowo, czyli poezję Tymoteusza Karpowicza, obraz, czyli tworzony na żywo wielki rysunek oraz muzykę, czyli improwizującego instrumentalistę. Te trzy media wpływają na siebie i tworzą nową jakość. Szukamy muzyki i obrazów w poezji; poezji i muzyki w rysunku, wszystkich tych elementów w muzyce. Ta akcja artystyczna ma przypomnieć sylwetkę wybitnego poety Tymoteusza Karpowicza oraz zaprezentować warszawskiej publiczności Nową Ikonę.

Dwoje artystów: Ewa Chacianowska i Jerzy Łazewski czytają poezję Tymoteusza Karpowicza i jednocześnie tworzą wielki rysunek węglem, ołówkami i farbami; towarzyszy im muzyka.

Tymoteusz Karpowicz

Urodził się 15 grudnia 1921 r. w podwileńskiej wsi Zielona. W czasie wojny uczestniczył w polskim ruchu oporu. Studiował filologię polską we Wrocławiu. W latach 1945-1949 mieszkał w Szczecinie, gdzie pracował w Polskim Radiu. Potem przeniósł się do Wrocławia, w którym mieszkał do 1978 roku. Debiutował w 1948 r. tomem prozy poetyckiej “Legendy pomorskie”.

Po ogłoszeniu w roku 1949 socrealizmu w literaturze zaprzestał publikowania. Aktywność literacką wznowił dopiero w roku 1956 w dobie odwilży. Wtedy to stał się redaktorem tygodnika „Nowe sygnały”. W roku 1957 tygodnik ten został jednak zamknięty za zbyt niezależną postawę. Karpowicz został później także usunięty z redakcji „Poezji” i „Odry”. W 1973 uzyskał stypendium w Stanach Zjednoczonych. Od roku 1978 pro- fesor na University of Illinois w Chicago. Jako naukowiec zajmował się badaniem twórczości Bolesława Leśmiana. Ostatni jego tom wierszy “Słoje zadrzewne” był nominowany do Nagrody Nike. Był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Aktywność literacka Tymoteusza Karpowicza była przede wszystkim związana z nurtem lingwistycznym w poezji. Typowym przykładem jego charakterystycznej, osadzonej głęboko w języku metaforyki jest wiersz “Rozkład jazdy”, tytuł nasuwa na myśl poczekalnię dworcową, jednak z treści utworu wynika coś zupełnie innego. Możemy tu mówić o słowach w pułapce językowych automatyzmów oraz o uwalnianiu znaczeń.

Zmarł 26 czerwca 2005 r. w Oak Park. Pochowano go 3 sierpnia 2005 r. na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu.

Grupa Nowa Ikona

Grupa Nowa Ikona powstała gdzieś pomiędzy Białymstokiem a Supraślem na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Stworzyli ją Ewa i Mariusz Robert Chacianowscy, do których szybko dołączył Jerzy Łazewski. Pierwsza wystawa Grupy odbyła się 19 maja 1991 roku. Wówczas Grupa wystawiała pod pierwotną nazwą “New Ikons”. Miesiąc po wernisażu, Ewa i Mariusz wyemigrowali do Rzymu, gdzie w 1995 roku ukończyli grafikę w Istituto Europeo di Design. Jerzy natomiast w 1992 ukończył Wydział Aktorski Aka- demii Teatralnej w Warszawie. Spotkania grupy nie były częste, ale wystarczające do wspólnych refleksji, porównań, konfrontacji i wystaw. W roku 2000 Mariusz zginął w wypadku samochodowym w Rzymie. Po jego śmierci Grupa Nowa Ikona, pomimo tego tragi- cznego rozstania, kontynuuje swą artystyczną aktywność.

bilety 15 zł

www.jerzylazewski.com – www.chacianowska.com – www.teatrwarsawy.pl

Informacja / grafika / plakat

18 listopada, 2013
„Duch Pikadora” – kryminał retro we współczesnej Warszawie

Scenariusz i reżyseria:
Michał Walczak
Patronat artystyczny:
Anna Seniuk
Występują:
Ewa Konstancja Bułhak, Anna Smołowik, Arkadiusz Janiczek, Grzegorz Małecki, Rafał Rutkowski

„Duch Pikadora” – kryminał retro we współczesnej Warszawie

Już 23 listopada b.r. w niecodziennej scenerii zabytkowych murów Fortu Sokolnickiego na Żoliborzu, odbędzie się jednorazowy spektakl „Duch Pikadora” w reżyserii Michała Walczaka, z gwiazdorską obsadą – Rafałem Rutkowskim, Grzegorzem Małeckim, Arkadiuszem Janiczkiem, Ewą Konstancją Bułhak i Anną Smołowik.

Spektakl „Duch Pikadora” to przywołanie najlepszych tradycji kabaretowych okresu XX-lecia międzywojennego, ze szczególnym uwzględnieniem twórczości Juliana Tuwima.
To połączenie zwariowanej komedii retro z wieczorem kabaretowym w stylu międzywojennych teatrzyków, do których pisał Tuwim. Spektakl w nowoczesnej formie jest zarazem hołdem, ale też odświeżeniem dla współczesności zapomnianej formuły inteligenckiego kabaretu literackiego. Wyrazem tęsknoty za międzywojenną Warszawą oraz kawiarniami literackimi charakterystycznymi dla tego okresu.

Spektakl w reżyserii Michała Walczaka, wsparty udziałem znakomitych aktorów, m.in. Rafała Rutkowskiego i Grzegorza Małeckiego, pod patronatem artystycznym Anny Seniuk.
Przedstawienie „Duch Pikadora” wystawione zostanie z okazji obchodów Roku Juliana Tuwima pod honorowym patronatem M. St. Warszawy oraz Narodowego Centrum Kultury.

Patroni medialni wydarzenia: RMF Classic, Street Mobile, Metro Warszawskie.
Projekt zrealizowano na zlecenie Instytutu Książki.

Wstęp na spektakl jest bezpłatny. Wymagana wcześniejsza rezerwacja miejsc pod adresem: bilety@podpicadorem.com.
Fan page wydarzenia: www.facebook.com/DuchPikadora

lena.marcinkowska@podpicadorem.com, tel.: +48 608 598 233
edyta.garbalinska@podpicadorem.com, tel.: +48 517 400 071

Plakat teatralny

17 listopada, 2013
Nosorożec

NOSOROŻEC Ionesco w Teatrze Dramatycznym
Obsada
Berenger: Paweł Domagała
Jan: Krzysztof Ogłoza
Dudard: Sławomir Grzymkowski
Botard: Waldemar Barwiński
Papillon: Andrzej Blumenfeld
Daisy: Anna Szymańczyk
Pani Beuf: Magdalena Smalara
Pan Jan: Maciej Szary
Żona Jana: Mirosława Krajewska (gościnnie)
Strażak: Piotr Siwkiewicz
Pracownicy biura: Marta Król, Anna Gorajska, Agnieszka Roszkowska, Agata Wątróbska/Zuzanna Grabowska, Krzysztof Brzazgoń, Michał Podsiadło, Sebastian Skoczeń (gościnnie).
reżyseria: Artur Tyszkiewicz
scenografia i kostiumy: Justyna Elminowska
muzyka i opracowanie muzyczne: Jacek Grudzień
ruch sceniczny: Maćko Prusak
reżyseria świateł: Mateusz Wajda
kierownictwo produkcji: Tomasz Grzegorek
asystent reżysera: Marek Susdorf
inspicjent: Tomasz Karolak
sufler: Jaga Dal
Polska premiera spektaklu odbyła się w lipcu 1961 roku w Teatrze Dramatycznym m. st. Warszawy. Spektakl wyreżyserowała Wanda Laskowska, wystąpili m.in. Lucyna Winnicka, Wiesław Gołas i Jan Świderski.

Na Scenie im. Gustawa Holoubka, 15 listopada 2013, premiera sztuki Eugene’a Ionesco „Nosorożec”. Nowy przekład dla Teatru Dramatycznego przygotował Piotr Kamiński, spektakl reżyseruje Artur Tyszkiewicz.

Bérenger pracuje w dużej firmie. Nieusatysfakcjonowany pracą, niezadowolony z codziennej rutyny, chciałby żyć więcej i bardziej. Ma wielkie aspiracje, ale niewielkie możliwości. Kiedy jednak w mieście ludzie zaczynają zmieniać się w nosorożce, Berenger postanawia pozostać sobą.
„Wielokrotnie w moim życiu zadziwiało mnie to, co można by nazwać prądem opinii, nagłą zmianą, którą on wywołuje, siłą zarażania, mającą charakter istnej epidemii (…) Ludzie zmieniają swoje poglądy, zmieniają siebie, i gotowi są z całą świadomością zamordować tych, którzy tych poglądów nie podzielają. Za nimi idą inni i tak dalej. Wszystko to dzieje się nie w kategoriach intelektu, ale uczucia, ślepego witalizmu.” – mówił w rozmowie o „Nosorożcu” Ionesco.

„Dla mnie to jest tekst o sile dobrowolnego zrzeczenia się własnego myślenia na rzecz myślenia zbiorowego, zawieszenie swojej indywidualności. Człowiek współczesny swój światopogląd opiera na przekazie mediów. Dodajmy, często mediów plotkarskich, opisujących świat pobieżnie. Mechanizmy rynkowe chcą nas zmienić w niezaspokojoną masę konsumentów. Dziś to zagrożenie jest perfidne, bo nie jest związane z żadnym przymusem totalitarnym, ideologią czy filozofią. Ten proces dzieje na zasadzie łagodnej perswazji, która przyjmujemy, często nieświadomie. Wielu ludzi tak żyje – pracują do późna, brakuje im czasu dla rodziny, mają za to nowy model telefonu i wakacje na Malediwach. O tym warto rozmawiać z widzem, zapytać, którą drogę wybrać. Być może lepiej jest nie myśleć, poddać się wszystkiemu? Bycie nosorożcem może być kuszące.” – mówi reżyser spektaklu

Plakat teatralny

14 listopada, 2013
Noc całego życia

„NOC CAŁEGO ŻYCIA”
Reżyseria i inscenizacja: Szymon Szurmiej
Scenariusz: Ryszard Marek Groński
Scenografia: Wojciech Jankowiak
Kostiumy: Marta Hubka
Opracowanie muzyczne: Teresa Wrońska
Choreografia i ruch sceniczny: Jan Szurmiej
Asystenci reżysera: Katarzyna Post, Wojciech Wiliński
Obsada: Marcin Błaszak, Piotr Chomik, Monika Chrząstowska, Ewa Dąbrowska, Waldemar Gawlik, Ewa Greś, Genady Iskhakov, Franciszek Jankowski, Ryszard Kluge, Grzegorz Kulikowski, Mariola Kuźnik, Małgorzata Majewska, Joanna Przybyłowska, Róża Katarzyna Post, Henryk Rajfer, Rafał Rutowicz, Joanna Rzączyńska, Izabella Rzeszowska, Piotr Sierecki, Monika Soszka, Barbara Szeliga, Jan Szurmiej, Alina Świdowska, Małgorzata Trybalska, Ewa Tucholska-Jaszczak, Jerzy Walczak, Marek Węglarski, Wojciech Wiliński, Ernestyna Winnicka, Piotr Wiszniowski

„Noc całego życia” to spektakl będący zapisem wspomnień Janusza Korczaka w ostatnią noc przed Zagładą. Obraz za obrazem, scena po scenie jak w filmie przed oczyma „Starego Doktora” przesuwa się całe jego życie.

DOKTOR K.: Zwrócono mi uwagę, że w nocy głośno mówię do siebie. To prawda, mówię. Pytam z coraz większą niecierpliwością: Żyłeś? Ile chlebów wypiekłeś dla ludzi? Ile zasadziłeś drzew? Ile ułożyłeś cegieł pod budowę, zanim odejdziesz? Ile przyszyłeś guzików? Ile, lepiej lub gorzej, wyprałeś zbrukanej bielizny? Komu i ile dałeś ciepła? Nie tylko zresztą pytam. Bywa, że napominam: Nie niszcz listów! Mało zajmują miejsca. Poblakłe fotografie, pokruszony kwiatek, różowa wstążeczka, zasuszony listek to przecież zaduma, pamiątka, wspomnienie. Różne wspomnienia: kojące i takie, które jak topielec wypływają z przeszłości.

„Noc całego życia” jest jednocześnie retrospektywną opowieścią i rachunkiem sumienia człowieka znajdującego się obliczu śmierci…

Czas trwania: 1:15
Premiera: 9 listopada 2012
Język spektaklu: polski
Bilety: rezerwacja biletów pod numerem (+48 22) 850 56 56 i online
http://www.teatr-zydowski.art.pl/

Teatr Żydowski im. Estery Rachel i Idy Kamińskich – Centrum Kultury Jidysz w Warszawie
Plac Grzybowski 12/16

Fotografia teatralna: Andrzej Wencel

14 listopada, 2013
Festiwal Teatrów Wiejskich ZWYKI
W sobotę 30 listopada 2013 r. odbędzie się druga edycja Festiwalu Teatrów Wiejskich ZWYKI.

Przedstawienia wiejskich teatrów to najczęściej inscenizacje autentycznych obrzędów, dawnych zwyczajów, ginących prac domowych i gospodarskich. Są różnorodne, barwne, dynamiczne, ale też wysmakowane artystycznie. Warto je zobaczyć, także dlatego że są to – jak określił jeden z badaczy – skarby zanikającego piękna, wyrastające z rdzennej kultury polskiej wsi.

Festiwal jest podsumowaniem roku, a na jego program składają się najciekawsze widowiska, wybrane z pięciu międzywojewódzkich Sejmików Wiejskich Zespołów Teatralnych, które – jak co roku – odbyły się w Tarnogrodzie, Kaczorach, Stoczku Łukowskim, Ożarowie i Bukowinie Tatrzańskiej. Przegląd zakończy potańcówka andrzejkowa do muzyki granej na żywo na tradycyjnych instrumentach. W programie melodie ludowe i nie tylko.

Festiwal jest częścią obchodów 100-lecia Teatru Polskiego im. Arnolda Szyfmana w Warszawie.

– godz. 17.00
- „Kwietno Niedziela – Pucheroki” – Grupa Obrzędowa KGW Wesołe Kumoszki z Tomaszowic (woj. małopolskie)
- „Trza by łobejś do doktora” – Grupa Teatralna KGW z Laskowej (woj. małopolskie)
- „Wesele Świętokrzyskie – Poprawiny” – Zespół Pieśni i Tańca „Leśnianie” z Leśnej (woj. świętokrzyskie)
– godz. 20.00

Potańcówka Andrzejkowa z muzyką na żywo

Karnet na przedstawienia i zabawę: 25 zł do nabycia w kasie Teatru Polskiego, tel. 22 826 79 92, 22 826 92 76.
Szczegóły programu: www.facebook.com/TeatryWiejskie

Organizatorzy:
Towarzystwo Kultury Teatralnej, Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana
MKIDN
Patronat medialny:
kulturaludowa.pl
SCENA

Plakat
14 listopada, 2013
Romantycy

Hanoch Levin
„ROMANTYCY”

OBSADA
Pogorelka: Małgorzata Niemirska
Chajczik: Władysław Kowalski
Bonbonel: Zdzisław Wardejn
czas trwania: 1 godz. 20 min

Reżyseria: Grzegorz Chrapkiewicz
Przekład: Agnieszka Olek
Scenografia: Maciej Chojnacki
Reżyseria światła: Krzysztof Małachowski
Opracowanie muzyczne: Rafał Kowalczyk
Asystent reżysera: Julian Potrzebny

A gdyby jednak starości wyjść naprzeciw?

W kapciach, ze zgagą w gardle i czopkiem w tyłku. I nawet mimo obrzęku cewki moczowej poczuć się nie jak próchno tylko jak młody żigolak? Oto miłosny trójkąt – Pogorelka, Chajczik i Bonbonel. Wszystkim stuknęła siedemdziesiątka, a oni licytują się na wspomnienia, odmawiają kadisz i raczą się marmoladą. Żal na nich patrzeć, ale nie śmiać się z nich też nie sposób.

„Romantycy”

„Romantycy” Hanocha Levina to komedia o starości, o oswajaniu śmierci, ale też wzruszająca opowieść o przywiązaniu i miłości. Izraelski dramaturg z właściwym dla siebie dystansem ironię zderza z groteską, szydercze żarty miesza z powagą. – Bohaterowie nie odgrywają ról, ale opowiadają o swoich myślach i uczuciach. Zwracają się do widza, odwołując się do jego wyobrażeń i pamięci. Mówią po prostu o tym, co się dzieje w ich wnętrzu – podkreśla tłumaczka Agnieszka Olek.

Premiera 10 maja 2013 na Małej Scenie Teatru Dramatycznego m.st. Warszawy.

Plakat teatralny

14 listopada, 2013
Trzej muszkieterowie

Na podstawie powieści Aleksandra Dumasa

Reżyseria: Giovanny Castellanos

Scenografia i kostiumy: Dominika Skaza

Muzyka: Marcin Rumiński

Obsada: Teatr Montownia w składzie: Adam Krawczuk, Marcin Perchuć, Rafał Rutkowski, Maciej Wierzbicki oraz gościnnie Monika Fronczek

TRZEJ MUSZKIETEROWIE

„Trzej muszkieterowie” to klasyk. Opowieść o przyjaźni czterech mistrzów szpady łączy w sobie wszystko, co kochają widzowie: szalone przygody, pojedynki, namiętności, nieoczekiwane zwroty akcji i zabarwione erotyzmem sceny zalotów i zdrad.

Zespół Montowni proponuje widzowi nowe odczytanie bestselleru Aleksandra Dumasa. Skomplikowana, ale naszkicowana niezwykle precyzyjnie i odgrywana w szaleńczym tempie intryga oraz koloryt XVII-wiecznej Francji, nieustannie zmieniający role aktorzy i tylko jeden element scenografii – wielofunkcyjna szafa. Wszystko to jest pretekstem do zabawy w teatr, gry ze stereotypami i popkulturowymi wyobrażeniami na temat doskonale wszystkim znanej powieści. Montownia przefiltrowuje je przez swój charakterystyczny styl, wrażliwość i poczucie humoru.

„Trzej muszkieterowie“ to także wyborny popis aktorskiego rzemiosła, oparty na grze gestów, wyobraźni i eksponowaniu przerysowanej fizyczności kolejnych bohaterów. Choć piątka aktorów odtwarza aż kilkanaście postaci, nie może tu być mowy o pomyłce. Nie sposób pominąć też brawurowych ról psa de Gaulle’a i kota Richelieu… to po prostu trzeba zobaczyć!

Czas trwania spektaklu: 70 minut

Premiera krakowska: 5 października 2013, Teatr Łaźnia Nowa, Kraków

Premiera warszawska: 30 listopada

Pokaz przedpremierowy: 30 listopada

„Pomoc przy realizacji projektu: Teatr Łaźnia Nowa z Krakowa”

Media o spektaklu:

„Na scenie tylko szafa, do której aktorzy grali, pod którą występowali, w której się chowali. I nic więcej potrzebne nie było. Bo opakować Rutkowskiego w dodatkowe rekwizyty, to zrobić Rutkowskiemu krzywdę – to taki typ aktora, który gra nawet powietrzem wokół siebie. Znakomity był więc kardynał Richelieu w wykonaniu Rutkowskiego – jakiś taki nerwowy, postrzępiony, „przegięty” (…). Lord Buckingham Marcina Perchucia? Można powiedzieć, że zbudowany ze stereotypów (i taki miał być), a zagrać chociażby jeden stereotyp – wielka sztuka. Milady według Moniki Fronczek? Prawdziwa suka, a nie jak u Dumasa, suka, ale jednak dama. Tekst miejscami błyskotliwy, niepoprawność polityczna umiejętnie dawkowana, kontakt z publicznością terapeutyczny (wydaje się, że dla obu stron).”

Renata Radłowska / Gazeta Wyborcza

„Ważne, iż wszystkie te (…) grepsy mają swą dynamikę i stanowią określoną, a nie izolowaną część spektaklu. A publiczność bawi się setnie, sekundując poczynaniom samowystarczalnej obsady. Dysponującej tylko kilkoma gadżetami i rozkładaną szafą.

(…) Rutkowski może spokojnie zagrać pożar Rzymu.”

Łukasz Badula / kulturaonline.pl

„Cały zespół gra tu na sto procent, dając z siebie wszystko. Każda z postaci jest interesująca, charakterystyczna, wyraźna i przyciąga uwagę. „Trzej muszkieterowie” Teatru Montownia to jednak przede wszystkim bardzo inteligentna realizacja. Po pierwsze z uwagi na sprawną i spójną adaptację. Po drugie przez minimalistyczne podejście do scenografii i rekwizytów, które sprawiło, że to świetni aktorzy są najważniejsi w tym spektaklu, a po scenie nie wala się mnóstwo niepotrzebnych rzeczy odciągających uwagę. Po trzecie, dzięki muzyce przywodzącej na myśl komedie historyczne, nadającej niepowtarzalnego klimatu temu, co oglądamy na scenie; a to pobudza i kształtuje wyobraźnię. Po czwarte, przez umiejętne zastosowanie chwytu teatru w teatrze i niepretensjonalne zwroty aktorów do publiczności na początku i na końcu spektaklu.”

Aleksandra Sowa / teatrdlawas.pl

Teatr Montownia

to jedna z pierwszych niezależnych grup teatralnych w Polsce. Założyli ją w 1996 r. trzej absolwenci ówczesnej warszawskiej PWST: Adam Krawczuk, Rafał Rutkowski i Maciej Wierzbicki. Później dołączył do nich Marcin Perchuć, również absolwent PWST. Krytycy zgodnie twierdzą, że Montownia jest jedną z ważniejszych grup, jakie pojawiły się na polskim rynku teatralnym. Montownia konsekwentnie definiuje własny model teatru – niezależnego, wolnego od biurokracji, otwartego na nietuzinkowe pomysły i gotowego wspierać innych twórców. Montownia jest teatrem, który nie posiada własnej sceny, obecnie gra gościnnie m.in. w Och-teatrze i Teatrze Polonia.

Fotografia teatralna: Bartosz SIedlik

13 listopada, 2013
Warsztaty dramowe dla dorosłych DK Rakowiec

Dom Kultury „Rakowiec” przy ul. Wiślickiej 8 w Warszawie zaprasza na warsztaty dramowe dla dorosłych.

Program 4-dniowych warsztatów dramowych pt. „Otwarcie” jest skierowany do osób dorosłych. Program ma charakter innowacyjny, ponieważ łączy elementy Dramy, sztuki improwizacji ze sferą kreacji indywidualnych. Warsztaty otwarte są dla każdego, kto chce spróbować krótkiej przygody ze sceną i otworzyć się przed małą publicznością, dlatego program został stworzony głównie z myślą o osobach, które wcześniej nie związane były ze środowiskiem scenicznym oraz nie mają doświadczenia teatralnego.

1 warsztat – 2,5 h – 27 listopada (środa) godz. 18.00-20.30:
wprowadzenie do zadań dramowych, praca nad rozluźnianiem ciała, elementy zadań dykcyjnych, nauka krótkiej prezentacji przed publicznością, pokonywanie barier w ciele, krótkie scenki dramowe, techniki relaksacyjne;

2 warsztat – 2,5 h – 30 listopada (sobota) godz. 17.00-19.30:
praca z rekwizytem, ćwiczenia pamięci, pantomima- techniki typu Stop Klatka, ruch sceniczny, praca z krótkim tekstem – improwizacje, odnajdź w sobie dziecko, odnajdź w sobie szaleńca;

3 warsztat – 2,5 h – 4 grudnia (środa) godz. 18.00-20.30:
scenki improwizowane, scenki dramowe, praca nad mini-przedstawieniem;

4 warsztat – 2,5 h – 7 grudnia (sobota) godz. 17.00-19.30:
podsumowanie wszystkich zajęć, dalsze ćwiczenia związane z konkretnymi scenkami, mini–spektakl w grupie zamkniętej (znajomi, uczestnicy warsztatów, kadra ośrodka).

Celem 4-dniowych warsztatów „Otwarcie” jest rozwój kreacyjny, pokonywanie barier ruchowych, głosowych dzięki asymilacji z grupą i pracy zespołowej.
Celem warsztatów jest także nacisk na indywidualne potrzeby tj. problem związany z wystąpieniami publicznym (np. w środowisku zawodowym, na szkoleniach, prezentacjach itp.). Warsztaty o charakterze teatralnym z założenia będą swoistym Hydeparkiem, „mam-talentem” pomysłów.

Warsztaty z Dramy

Warsztaty będą opierały się na metodach zaczerpniętych z Dramy. Sztuka ta odwołuje się w dużej mierze do intuicji i wyobraźni osób biorących w niej udział, ale też jest wyjściem do głębszych poszukiwań osobistych. Drama uczy bowiem aktywności i otwartości oraz mierzenia się z własnymi ograniczeniami. Na warsztatach nie będą pominięte kwestie odwołujące się do klasycznego pojęcia teatru: poruszanie się na scenie, pracy z tekstem, wyrażanie myśli gestem, mimiką. Tak więc zapraszamy także osoby, które chcą związać się na przyszłość ze sceną.

EWA GAMPEL – mgr Polonistyki, Animator Teatralny. Od lat związana ze środowiskiem teatralnym. Prowadzi grupy teatralne dla dzieci, młodzieży i dorosłych – metodami dramy. Współreżyseria i scenariusz nagrodzonego w Warszawskiej Giełdzie Projektów Kulturalnych projektu teatralnego, paradokumentu pt. „Wola Kobiet”. Inne projekty paradokumentalne: „Panowie Wolą”, „Garderoba”, „Romeo i Julia 40 lat później”.
W latach 90. związana czynnie aktorsko z festiwalem FAMA. Wyjazdy z grupami teatralnymi do Francji, Litwie – na przeglądy teatralne. Na początku studiów pracowała jako mim w Teatrze Narodowym.

ZAPISY I OPŁATY:
Wpłatę 190 zł należy dokonać do 26 XI 2013 w kasie Domu Kultury „Rakowiec” lub przelewem na konto Ośrodka Kultury Ochoty 29 1030 1508 0000 0008 1566 7018 z następującymi dopiskami: DK RAKOWIEC, Imię i Nazwisko osoby wpłacającej, LISTOPAD-GRUDZIEŃ, WARSZTAT OTWARCIE, EWA GAMPEL. Zapisy pod mailem: dkrakowiec@oko.com.pl.

http://dkrakowiec.wordpress.com

Plakat

13 listopada, 2013
You KANT Dance – w ramach Warszawskiej NOCY Tańca 2013

„You KANT Dance”
w ramach Warszawskiej NOCY Tańca 2013

We wrześniu rozpoczął się eksperyment filozoficzno-taneczny pt. „You KANT Dance”. Autorem projektu jest doktor filozofii Tomasz Mazur. Od strony choreograficznej wspiera go choreografka , tancerka i performerka Magdalena Przybysz. Do projektu zostało wybranych w drodze przesłuchania kilkunastu performerów, zarówno tancerzy, aktorów, performerów, jak i amatorów – ludzi w różnym wieku i o różnorodnym wykształceniu, również z niepełnosprawnościami fizycznymi. Celem projektu jest zbadanie przestrzeni między ciałem a umysłem poprzez próbę przełożenia na układ choreograficzny „Krytyki czystego rozumu” Immanuela Kanta. Projekt jest realizowany metodą laboratorium – obecnie trwają prace nad projektem. Będzie on zakończony pokazem pracy, który odbędzie się 29 listopada 2013 r. w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w ramach Warszawskiej Nocy Tańca.

„Kultura zachodnia funkcjonuje w osobliwym rozdwojeniu na ciało i umysł. Większość z nas unika mieszania ze sobą doświadczeń cielesnych i umysłowych. Najbardziej reprezentatywnym przykładem takiej postawy w historii filozofii nowożytnej jest niemiecki filozof Immanuel Kant: w swojej filozofii podlega regułom czystego rozumu, w życiu codziennym podporządkowuje się żelaznemu rygorowi wynikającemu z jego kondycji fizycznej”. – Tomasz Mazur

TOMASZ MAZUR – DR FILOZOFII

Jest absolwentem Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. Pracuje jako adiunkt w Instytucie Filozofii UW, w zakładzie Filozofii Religii. Akademicko zajmuje się głównie aksjologią, dydaktyką filozofii i stoicyzmem. Opublikował cztery książki, Zbawienie przez filozofię. Interpretacja twórczości Henryka Elzenberga (2003), Kapryśni bogowie Sokratesa. Człowiek i świat wartości w tradycji filozofii zachodniej (2008), Kamyk filozoficzny − Nowożytność. Podręcznik filozofii do szkół ponadgimnazjalnych. (2010) oraz Podręcznik nieudanej egzystencji (2013). W roku 2009 założył nieformalne Centrum Praktyki Stoickiej, w ramach którego organizuje warsztaty, konsultacje, spotkania i happeningi filozoficzne. Chętnie angażuje się w różne niekonwencjonalne formy popularyzacji filozofii.

MAGDALENA PRZYBYSZ – CHOREOGRAFKA

W latach 2006-2009 tancerka Eksperymentalnego Studio Tańca Iwony Olszowskiej w Krakowie. W roku 2009 rozpoczęła swoją niezależną drogę choreografki tworząc projekty interdyscyplinarne łączące sztukę ruchu, dźwięku i obrazu. Laureatka Solo Projekt w Starym Browarze (2009), programu Scena dla Tańca IMiT (2012), stypendium twórczego Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2013). Jest także absolwentką Psychologii Stosowanej UJ w Krakowie. Najbliższe jest jej podejście grunge-owego filozofa Kurta Cobaina, który w jednej ze swoich piosenek napisał: „Wszystko to co wiemy, stanowi to, kim jesteśmy”.

You KANT Dance

Pokaz pracy: 29 listopada 2013, godz. 19:00
Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Sala Laboratorium
Koncepcja: Tomasz Mazur
Choreografia: Magdalena Przybysz
Performerzy: Olga Bosowa, Aleksandra Bożek-Muszyńska, Patrycja Bączek, Joanna Krzyżewska, Paweł Kulesza, Anna Kwaśniak, Magdalena Niernsee, Paweł Puchalski, Katarzyna Szczepanek, Magdalena Talewicz, Hana Umeda, Emilia Zagrodzka
Foto: Marta Ankiersztejn
Menadżer Produkcji: Agata Życzkowska
Producent: Fundacja Ciało/Umysł

Bilety 10 zł, rezerwacja – rezerwacja@cialoumysl.pl
Bilety do odbioru na godzinę przed spektaklem w CSW

więcej info:
www.cialoumysl.pl

Organizator: Fundacja Ciało/Umysł
Partner: Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski

WST realizowana jest w ramach przyznanej 3-letniej dotacji Miasta st. Warszawa oraz dotacji Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Koordynator projektu: Agata Życzkowska

Galeria fotografii

6 listopada, 2013
The Conspiracy

The Conspiracy
Teatr Tańca Zawirowania oraz Fundacja Artystyczna PERFORM w Teatrze Stara Prochownia
Tańczą: Paulina Święcańska, Maga Radłowska
Choreografia: zbiorowa
Czas trwania: 30 min

Projekt „The Conspiracy” jest prawie laboratoryjną próbą zbadania zależności między przemocą a jej medialnym wizerunkiem. Na przykładzie relacji dwóch kobiet przedstawia współczucie dla ofiary połączone z fascynacją katem. Gdzie kończy się ryzykowna zabawa w teatr, a zaczyna realny gwałt? Czy wolno przemoc w więzieniach, śmierć dyktatorów czy walki uliczne wpisywać w model masowej kultury, która tworzy z nich swoiste kiczowate obrazki wykorzystywane w Internecie?

Czy sztuka ma prawo przetwarzać przemoc i tworzyć z niej dzieło sztuki? Jak daleko można się posunąć w prowokacji własna nagością, przemocą i cierpieniem? Czy wykorzystywanie podtekstów seksualnych nie obraża przypadkiem ofiar? Czy istnieje coś takiego jak pornografia zbrodni? Te pytania stały się inspiracją dla projektu w wykonaniu dwóch tancerek, które starają się zbadać problem i przedstawić go w kontekście współczesnych wydarzeń i ich odbicia w kulturze masowej.

Fotografia teatralna

6 listopada, 2013
Nasza Klasa

Tadeusz Słobodzianek
NASZA KLASA
Historia w XIV lekcjach
OBSADA:
DORA: Magdalena Czerwińska / Monika Fronczek
ZOCHA: Izabela Dąbrowska
RACHELKA: Aleksandra Bożek / Anna Gryszkówna / Julia Wyszyńska
JAKUB KAC: Robert T. Majewski
RYSIEK: Maciej Skuratowicz / Michał Czernecki
MENACHEM: Przemysław Sadowski / Mariusz Drężek
ZYGMUNT: Karol Wróblewski
HENIEK: Marcin Sztabiński
WŁADEK: Leszek Lichota
ABRAM: Paweł Pabisiak / Waldemar Barwiński

REŻYSERIA: Ondrej Spišák
II REŻYSER: Aldona Figura
SCENOGRAFIA: František Liptak
KOSTIUMY: Jan Kozikowski
OPRAWA MUZYCZNA: Bartłomiej Woźniak
CHOREOGRAFIA: Anna Iberszer
KIEROWNICTWO PRODUKCJI: Magdalena Romańska
INSPICJENT: Mateusz Karoń

NASZA KLASA

Niezwykła historia uczniów z jednej klasy. Razem uczą się, bawią, chuliganią, wchodzą w dorosłość. Marzą, żeby zostać lotnikiem, lekarzem, gwiazdą filmową. Czytają „Trylogię” Sienkiewicza. Chodzą na filmy z Chaplinem. Słuchają jazzu. Dlaczego chłopak, który wyciął serce z papieru i napisał miłosny wiersz, kilka lat później związał koleżance ręce sznurkiem i zagroził, że zastrzeli, jeśli będzie próbowała uciekać? Co się wydarzyło, że narodowość, religia i ideologia okazały się ważniejsze niż przyjaźń? Kiedy w koledze ze szkolnej ławki zobaczono Obcego? Co się stało z tamtą klasą?

Opowieść o dwudziestowiecznej Polsce inspirowana prawdziwymi zdarzeniami. „Nasza klasa” Tadeusza Słobodzianka to pierwszy polski dramat uhonorowany Literacką Nagrodą „Nike”.

Plakat teatralny

6 listopada, 2013
Czułość. Teatr Wolandejski

Obsada:
Błażej Dawidson, Stanisław Kubiak, Agata Maczkowska, Jerzy Wierzbicki
Wybór tekstów i reżyseria:
Justyna Kulczycka
Warszawa, 3.11.2013 r.

„Czułość” – premiera w Teatrze Wolandejskim
W najbliższą środę w Domu Kultury Włochy zobaczymy premierę przedstawienia pt. „Czułość” Teatru Wolandejskiego – refleksyjny spektakl okolicznościowy o odchodzeniu i utracie bliskich oparty na utworach Herberta, Leśmiana, Brzechwy i in.

Po Święcie Zmarłych i weekendzie wypełnionym spotkaniami z bliskimi – żyjącymi i umarłymi, Teatr Wolandejski pozostaje w nastroju zadumy i zaprasza na spektakl zaduszkowy pt. „Czułość”. Czwórka aktorów zmierzy się z tematem odchodzenia naszych bliskich, biorąc na warsztat teksty znanych poetów. W przedstawieniu usłyszymy interpretacje utworów m.in. Zbigniewa Herberta, Bolesława Leśmiana czy Jana Brzechwy.

Poruszamy temat śmierci przede wszystkim z perspektywy żywych, którzy tracą swoich bliskich, opowiadają o ich odchodzeniu i próbują się z nim pogodzić – mówi Agata Maczkowska, aktorka. – Słowami wybitnych poetów opowiemy o tych trudnych chwilach, które dotykają każdego z nas, bez wyjątku.

Premiera: 6 listopada 2013 r., godz. 20, Dom Kultury Włochy.
Bilety w cenie 15 zł należy rezerwować pod adresem rezerwacje@wolandejski.pl.
Dla pierwszych 5 osób, które zarezerwują bilet – wstęp wolny.

Więcej informacji: facebook.com/TeatrWolandejski
facebook.com/events/473956896051347/

Więcej informacji:

Anna Jaroszuk
Koordynator Promocji
Teatr Wolandejski
tel. 691 302 449
anna.jaroszuk@wolandejski.pl

Fotografia teatralna

4 listopada, 2013
Bo to jest miłość

„BO TO JEST MIŁOŚĆ”
Spektakl „Bo to jest miłość” to połączenie znakomitych arii z najbardziej popularnych operetek: „Wesoła Wdówka, Wiktoria i jej Huzar, Księżniczka Czardasza, Błękitna Maska, Orfeusz w Piekle, Zemsta Nietoperza”. Znów zabrzmi wspaniała muzyka: Straussa, Kalmana, Offenbacha z cudownymi tekstami między innymi Juliana Tuwima.

Spektakl jest z udziałem jednego z najwybitniejszych polskich tenorów odnoszący sukcesy na scenach europejskich i polskich Iwo Orłowskiego i jego gości, wybitnych artystów opery i operetki. Oprawą naszego spektaklu są układy choreograficzne w wykonaniu znakomitego baletu Sabat a towarzyszy mu orkiestra VIVA IWO, którą tworzą młodzi muzycy, perfekcyjni instrumentaliści, absolwenci polskich Akademii Muzycznych, zwycięzcy wielu prestiżowych nagród w Polsce (Paszport Polityki) i Europie.

Współtwórcą spektaklu jest Narodowe Centrum Kultury.

Fotografia promocyjna

4 listopada, 2013
Piękna i Bestia

Scenariusz i reżyseria: Lena Szurmiej
Muzyka: Teresa Wrońska
Obsada: Bella – Izabella Rzeszowska, Bestia – Piotr Chomik, Ojciec – Henryk Rajfer, Siostry – (Adela i Greta) – Joanna Rzączyńska i Małgorzata Trybalska, Książka – Katarzyna Post, Dzbanuszek – Mariola Kuźnik, Kandelabr – Marek Węglarski, Koń – statysta Jarek Staniszewski
Czas trwania: 90 min z przerwą

„Piękna i Bestia” po raz pierwszy spisana została przez Gabrielle-Suzane Barbot de Villeneuve w XVIII w. Wersja bardziej uproszczona i bardziej znana do dziś, napisana została przez Jean-Marie Leprince de Beaumont, także w XVIII w. Baśń ta, jak każda inna, należąca do klasyki, ukazuje wady i zalety człowieka. Oprócz takich tematów jak egoizm, dobro czy miłość, uświadamia bardzo mocno problem nietolerancji inności. Pokazuje, że miłość i akceptacja zwyciężają strach i zamieniają Bestię w człowieka.

Strona spektaklu: http://www.teatr-zydowski.art.pl/spektakl/piekna-i-bestia

Teatr Żydowski im. Estery Rachel i Idy Kamińskich – Centrum Kultury Jidysz w Warszawie

Fotografia teatralna: A.Wencel

(więcej…)

22 października, 2013
Miłość z dostawą do domu

Reżyseria:
Olaf Olszewski
Obsada:
Gizella Bortel
Zdzisław Wardejn
Wojciech Błach
Anna Korcz

Teatr Imka i Mapa Wrażeń zapraszają na spektakl „Miłość z dostawą do domu”
Już 30 października na deskach Imki zaprezentuje się spektakl „Miłość z dostawą do domu”. Spektakl Teatru Mapa Wrażeń powstał we współpracy z Teatrem Imka.

Gizella Bortel, Anna Korcz, Zdzisław Wardejn i Wojciech Błach postawią przed widzami z pozoru proste pytania:
Czy miłość jest do kupienia? Ile może kosztować? Trzysta złotych za godzinę? Tysiąc dwieście złotych za noc? I czy to naprawdę jest miłość?

Czasami jedno przypadkowe spotkanie może zmienić całe nasze życie. Kiedy zdołowany antykwariusz zaprasza do domu „dziewczynę na telefon”, nie wie, że jego życie właśnie gwałtownie przyspieszyło. Nie wie, że tajemnicza kobieta nie jest tym, kim się wydaje. Nie wie, że za chwilę wróci z Londynu jego wiarołomna żona. Nie wie, że do jego mieszkania sprowadzi się wkrótce szalony księgowy, który za wszelką cenę chce zostać artystą. Nie wie, że jest zdolny do wszystkiego. Nie wie, że za chwilę będzie walczył o życie. Bo czym jest życie bez miłości?

Wartka akcja, inteligentny humor, prawdziwe wzruszenia, doborowa obsada. Magia teatru, która przeniesie nas w różne światy. Te, które znamy i te, do których boimy się zajrzeć.

W cenie jednego biletu.
Dużo taniej, niż miłość.

Grafika promocyjna

16 października, 2013
Głosy z zaświatów – Teatr Improwizacji AFRONT

GŁOSY Z ZAŚWIATÓW – Teatr Improwizacji AFRONT
26.10.2013, godzina 19:30, Warszawa, PAŃSTWOMIASTO, ul. Andersa 29

Czy słyszysz czasami dziwne głosy w swojej głowie? Czy ktoś podszeptuje Ci do ucha rzeczy, na które normalnie sam nigdy byś nie wpadł? Jeśli ten stan nasila się jakby w okolicach końca listopada, jeśli lekarze rozkładają bezradnie ręce, a znajomi patrzą na Ciebie jak na totalnego świra – wiedz, że nie jesteś sam na TYM świecie!

Przyjdź do nas 26 października na seans Rodzinnych Rewolucji z przodkami w formie duchowej w rolach głównych i dowiedz się m. in. o czym szepczą głosy z Zaświatów, kim lub czym są właściwie Zaświaty, czym spowodowana jest ta przebitka audio na nasze pasmo częstotliwości i jak się przed tym bronić. Ale może wcale aż tak bardzo bronić sie nie trzeba? Może te głosy to jakaś istotna wskazówka lub wstąp do interesującej rozmowy?

Już 26.10 jedno Medium (i trzy oversizy…) postarają się przybliżyć Wam to dziwne zjawisko Głosów z Zaświatów. Para – Normalnie!

Wstęp: 15 zł ulgowy/ 20 zł normalny
Rezerwacje: kontakt.afront@gmail.com, tel. 607-132-270 – głos żeński, 788-141-205 – głos męski

www.afront.art.pl

Plakat do spektaklu

16 października, 2013