Autor: T

  • 7,2

    7,2

    DzikiStyl Company w spektaklu „7,2” inspirowanym dziełem Dantego Alighieri „Boska komedia” jest eksperymentem z pogranicza tańca modern i breakdance. „7.2” podejmuje próbę uchwycenia niuansów ludzkiej psychiki, jej siły i słabości zarazem. Bohaterami przedstawienia są ludzie, w których działania wpisane są grzechy główne.

    Każda postać musi skonfrontować się z podłym światem, każda poszukuje odpowiedzi, próbuje stawiać tezy, ale często w obliczu wyboru jest zupełnie bezbronna. Bohater zmuszony jest też skonfrontować się ze sobą samym, ponieważ dopóki nie rozgryzie własnej tajemnicy-cierpi i tworzy wokół siebie swoje własne piekła.

    Reżyserem spektaklu jest Patryk Gacki a choreografię tworzą sami tancerze: Wiola Fiuk, Helena Ganjalyan, Maciej Powszuk i Mikołaj Wieczór. Ten spektakl zaskakuje nowym podejściem do ruchu w teatrze tańca. Jest niespotykaną fuzją stylów tańca z eksperymentalną muzyką.

    Premiera:
    22 marca w Teatrze Warsawy

    Fotografia teatralna

    teatrwarsawy teatrwarsawy

    Video trailer

  • Gwiazdy warszawskich teatrów wspierają Ukrainę

    Gwiazdy warszawskich teatrów wspierają Ukrainę

    Gwiazdy warszawskich teatrów wspierają Ukrainę

    (relacja z koncertu Solidarni z Ukrainą w Teatrze Żydowskim)

    17 marca br. w Teatrze Żydowskim w Warszawie odbył się charytatywny koncert „Solidarni z Ukrainą” – pierwsze „dziecko” Inicjatywy Teatrów Warszawskich.

    Koncert poprowadziła Grażyna Torbicka wspólnie z reżyserem – Dawidem Szurmiejem. Udział w koncercie wzięło ponad 80 artystów m. in.: Ewa Błaszczyk, Katarzyna Dąbrowska, Urszula Dudziak, Kayah, Olgierd Łukaszewicz, Andrzej Nejman, Daniel Olbrychski, Marian Opania, Dorota Osińska, Andrzej Seweryn, Justyna Sieńczyłło, Tomasz Stockinger, Joanna Szczepkowska, Aneta Todorczuk-Perchuć, Borys Szyc, Małgorzata Walewska, Michał Urbaniak i wiele innych gwiazd. W przerwie odbyły się aukcje charytatywne, które poprowadził Michał Piróg. (foto relacja) (więcej…)

  • Międzynarodowy Dzień Teatru w Teatrze Żydowskiego

    Międzynarodowy Dzień Teatru w Teatrze Żydowskiego

    MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ TEATRU w Teatrze Żydowskim
    WSTĘP WOLNY

    czwartek, 27 marca 2014r., godz. 10:00

    Z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru 27 marca Teatr Żydowski zaprasza dzieci z opiekunami o godzinie 10:00 na oprowadzanie po teatrze, naukę tańca żydowskiego i pokaz charakteryzacji teatralnej. O 19.00 przewidziany jest wykład dla dorosłych. WSTĘP WOLNY z koniecznością rezerwacji miejsc: 22 850 64 50 lub 51.

    ZWIEDZANIE TEATRU – od 10:00 do 12:00 będzie można zobaczyć kulisy teatru i scenografię teatralną z bliska – grupy oprowadzi Michał Świdowski i Jarosław Staniszewski.

    NAUKA TAŃCA ŻYDOWSKIEGO – poprowadzi choreograf Liudmiła Pronina – I grupa od 10:30 do 11:00, II grupa od 11:30 do 12:00.

    POKAZ CHARAKTERYZACJI – charakteryzatorki Małgorzata Jankowska i Sylwia Malejczyk zaprezentują pokaz charakteryzacji. (więcej…)

  • Kamienie w kieszeniach Scena Prapremier InVitro

    Kamienie w kieszeniach Scena Prapremier InVitro

    SCENA PRAPREMIER INVITRO

    19 i 20 marca 2014 w Warszawie

    Kamienie w Kieszeniach
    autorka: Marie Jones
    reżyseria: Łukasz Witt-Michałowski
    obsada: Mateusz Damięcki, Bartek Kasprzykowski
    muzyka: Max Kowalski
    scenografia: Marek Braun

    tłumaczenie: Krystyna Podleska, Anna Wołek

    info” Kiedy: 19 i 20 marca (środa, czwartek), godz.20.00

    Gdzie: Klub Studencki „Karuzela”, ul. St. Konarskiego 85, Warszawa

    Bilety: 40 zł ulgowy/50 zł normalny. Bilety do nabycia w Klubie „Karuzela” oraz przez internet.

     

    Kamienie w Kieszeniach

    Dowcipne dialogi, trafne oddanie realiów planu filmowego i intensywna gra duetu aktorskiego Mateusz Damięcki i Bartek Kasprzykowski to niewątpliwie zalety komedii Marie Jones. (więcej…)

  • Dwoje na huśtawce

    Dwoje na huśtawce

    Teatr Ognisko
    „Dwoje na huśtawce” William Gibson
    Występują: Magdalena Górska i Michał Maciejewski
    Reżyseria: Adam Wojtyszko

    Teatr Ognisko rozpoczyna kampanię społeczną „Niezgoda na BEZCZUŁOŚĆ” inscenizacją sztuki Williama Gibsona „Dwoje na huśtawce”. Główne tematy, wokół których splatają się losy dwójki bohaterów, to poczucie osamotnienia, tęsknota do bliskości i poszukiwanie harmonii w relacji z drugim człowiekiem. Problemy, pytania i dylematy, które wyłaniają się z tego dramatu, są istotne w dzisiejszym świecie i na rozmaite sposoby dotykają wszystkich ludzi. W poszukiwaniu właściwej drogi każdy znajduje indywidualne rozwiązania i podejmuje własne decyzje. W kampanii społecznej „Niezgoda na BEZCZUŁOŚĆ” postanowiono nie tylko stawiać pytania poprzez język sztuki, ale również szukać odpowiedzi w dyskusjach z widzami po spektaklu, z udziałem moderatorów: psychologów i dziennikarzy.

    (więcej…)

  • Molière. Z urojenia

    Molière. Z urojenia

    PAPAHEMA

    „Molière. Z urojenia”
    na podstawie sztuki Michaiła Bułhakowa „Molière, czyli zmowa świętoszków”

    Reżyseria: zespół
    Adaptacja: Helena Radzikowska
    Scenografia i kostiumy: Agata Krutul
    Lalki, maski: zespół
    Wykonanie kostiumów: Elżbieta Wysocka
    Kreacja przestrzeni muzycznej: Michał Dąbrowski
    Obsada: Helena Radzikowska, Paulina Moś, Paweł Rutkowski, Mateusz Trzmiel

    Projekt teatralny dla młodych twórców
    MONTOWNIA BIS

    „Molière jest nieśmiertelny” – tak miał powiedzieć król Ludwik XIV na wieść o śmierci Jana Baptysty Poquelin. Spektaklem na podstawie sztuki Michaiła Bułhakowa „Molière, czyli zmowa świętoszków” staramy się odpowiedzieć sobie i widzom na pytanie: co oznacza nieśmiertelność artysty? Nieśmiertelne są z pewnością jego dzieła. Ale nie tylko. Życie prywatne Moliera owiane jest legendą. Do tej pory, po 340 latach od śmierci autora „Świętoszka” krążą wśród ludzi teatru i znawców literatury pikantne plotki na temat jego życia prywatnego.
    Tu pojawia się kolejne pytanie: czy w przypadku takiego artysty, jakim był Molier możemy w ogóle mówić o życiu prywatnym? Skoro partnerki życiowe i kochanki Moliera były jego koleżankami z zespołu, a wrogowie – przeciwnikami jego twórczości bądź rywalami w walce o względy jedynego protektora, jakim był wówczas król Ludwik XIV, można powiedzieć o zatarciu granic między życiem a sceną. Co jest prawdą, a co urojeniem? Rogacz… z urojenia? Chory… z urojenia? Nasze o Molierze urojenia? Wyobraziliśmy sobie zawężający się krąg bohaterów dramatu, jakim było życie Moliera. Postaci złowieszczo wirują wokół mistrza, dworski menuet zamienia się w taniec śmierci. Przypieczętowaniem uprawianej przez Moliera teatralizacji życia jest śmierć na scenie podczas spektaklu „Chory z urojenia” – sztuki, którą autor próbował za wszelką cenę oszukać zbliżającą się śmierć.

    Analizując życie Moliera staramy się rozpoznać i oswoić mechanizmy środowiska ludzi teatru. Interesują nas ich wzajemne relacje i układy z władzą, która umożliwia im działalność. Zadajemy sobie pytanie o niezależność twórców teatru, o granice kompromisów. To dla nas ostatnia szansa, by mówić o swoich obserwacjach z dystansu, z pozycji osób, których życie nie jest jeszcze przez teatr zdeterminowane. Spektakl łączący środki teatru lalek i teatru aktorskiego jest próbą spotkania naszej wrażliwości z klasyczną konwencją teatralną i jednym z największych mitów europejskiej kultury.

    Papahema to grupa studentów IV roku kierunku aktorskiego na Wydziale Sztuki Lalkarskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza. W skład zespołu wchodzą: Paulina Moś, Helena Radzikowska, Paweł Rutkowski i Mateusz Trzmiel. Łączy nas wspólne poczucie humoru i gust. Marzymy o robieniu teatru dowcipnego, a zarazem mądrego i wysmakowanego estetycznie. Interesuje nas łączenie środków teatru formy z teatrem aktorskim oraz zderzanie tego zestawienia z klasyczną literaturą i współczesną wrażliwością. Już na III roku studiów mieliśmy możliwość podjęcia próby samodzielnej pracy w ramach przedmiotu polegającego na realizacji indywidualnych projektów z użyciem formy. Nie mieliśmy żadnych wątpliwości, że pierwsze  próby stworzenia przedstawień podejmiemy w tym właśnie składzie. Zrealizowaliśmy dwa spektakle: „Dÿlematt” na podstawie „Fizyków” Friedricha Dürrenmatta i „Statek clownów, czyli Newspaper Show” przy pracy nad którym inspirowaliśmy się figurą klauna, pantomimą oraz teatrem ulicznym. Swoje przedstawienia mieliśmy przyjemność zaprezentować na międzynarodowych i ogólnopolskich festiwalach: XXVI Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Lalek w Opolu, X Międzynarodowych Spotkaniach Szkół Teatralnych TEATR LALEK JUTRA we Wrocławiu oraz na Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Lalek „Spotkania” w Toruniu.

    Plakat

    montownia bis

    Projekt teatralny

    Projekt teatralny dla młodych twórców
    MONTOWNIA BIS

    Teatr Montownia, warszawska grupa z kilkunastoletnim doświadczeniem scenicznym, zaproponowała w minionym roku studentom i świeżym absolwentom szkół artystycznych wspólną realizację projektu, który nawiązując do okoliczności powstania Montowni, wspierałby własne pomysły i niezależną inicjatywę młodych aktorów. W marcu i kwietniu tego roku, wspólnie z Teatrem Powszechnym zaprezentujemy na Małej Scenie efekty półrocznej pracy trzech wyróżnionych grup.

    Osiemnaście lat temu ówcześni studenci PWST w Warszawie: Adam Krawczuk, Rafał Rutkowski i Maciej Wierzbicki, przygotowali według własnego pomysłu spektakl „Zabawa” Sławomira Mrożka. Spektakl był następnie grany na małej scenie Teatru Powszechnego, gdzie w 1996 roku – już pod szyldem Teatru Montownia i z udziałem Marcina Perchucia – wystawili Molierowskie „Szelmostwa Skapena”, zapoczątkowując powstanie odnoszącego sukcesy artystyczne teatru.

    Nawiązując do tej historii Montownia od pół roku realizuje podobny projekt z obecnymi studentami i absolwentami Akademii Teatralnej w Warszawie i Białymstoku oraz krakowskiej PWST i łódzkiej PWSFTviT. Tak jak przed laty, początkującym aktorom udostępni swoją profesjonalną scenę Teatr Powszechny. Zostaną na niej zaprezentowane trzy różne spektakle, od początku do końca zrealizowane przez młodych artystów własnymi siłami; artystów, których wyróżnia entuzjazm, niezależność i świeżość pomysłów. Będą to: przedstawienie aktorsko-lalkowe „Moliere. Z urojenia” na podstawie sztuki Michaiła Bułhakowa „Molière, czyli zmowa świętoszków” oraz klasyka polska i światowa: „Na pełnym morzu” Sławomira Mrożka oraz „Immoralista” Andre Gide’a.

  • Kamienica na Nalewkach

    Kamienica na Nalewkach

    Scenariusz: Ryszard Marek Groński, Szymon Szurmiej, Gołda Tencer
    Reżyseria: Szymon Szurmiej, Gołda Tencer
    Scenografia: Ewa Łaniecka
    Choreografia: Tomasz Tworkowski
    Kierownik muzyczny: Janusz Tylman
    Asystent reżysera: Barbara Szeliga

    Obsada: Kamila Boruta, Ewa Dąbrowska, Małgorzata Majewska, Magdalena Majsterkiewicz, Iwona Pachońska, Jolanta Pankowska, Joanna Przybyłowska, Izabella Rzeszowska, Wanda Siemaszko, Monika Soszka, Barbara Szeliga. Alina Świdowska, Gołda Tencer, Małgorzata Trybalska, Helena Wilda, Ernestyna Winnicka, Marcin Błaszak, Rafał Dajbor, Waldemar Gawlik, Ryszard Kluge, Grzegorz Kulikowski, Mikołaj Müller, Henryk Rajfer, Rafał Rutowicz, Piotr Sierecki, Szymon Szurmiej, Jerzy Walczak, Marek Węglarski, Wojciech Wiliński, Piotr Wiszniowski.

    „Kamienica na Nalewkach” – widowisko w Teatrze Żydowskim

    Teatr Żydowski zaprasza na spektakl „Kamienica na Nalewkach”. To widowisko ukazujące codzienne życie Żydów zamieszkujących jedną z kamienic na słynnej przed wojną ulicy Nalewki.

    Bohaterowie spektaklu są postaciami charakterystycznymi dla tamtych czasów, a podwórko kamienicy to ich mały świat, oddzielna i mieniąca się wszelkimi odcieniami życia galaktyka. Nalewki były dla Żydów tym czym dla Polaków jest Marszałkowska. Dzięki muzyce, pieśniom i piosenkom poznajemy kawałek tej wspólnej, polsko-żydowskiej przeszłości. Przemieszanie form oraz różnorodność stylów pozwala ukazać bohaterów jako ludzi nam współczesnych, obarczonych tymi samymi problemami, przeżywającymi identyczne radości, smutki i gniew.

    Jest tutaj szkoła tańca i dobrych manier, są kłótnie plotkarek, wieczory szabasowe, można tu spotkać ulicznych śpiewaków i wybitnych muzyków podwórkowych kapel. Większość opowiadanych w spektaklu dowcipów, powiedzonek i przysłów wywodzi się z miejsc podobnych Nalewkom.

    Czas trwania: 2h 35min (z przerwą)
    Bilety: 50-60 zł
    Rezerwacja biletów pod numerem (+48 22) 8506450, (+48 22) 8505656

    Teatr Żydowski im. Estery Rachel i Idy Kamińskich – Centrum Kultury Jidysz w Warszawie, Plac Grzybowski 12/16

    Plakat teatralny

    plakat teatralny

    Fotografia ze spektaklu

    fotografia
    Kamienica na Nalewkach_fotograf Marta Kuśmierz (1)

    Kamienica na Nalewkach_fotograf Marta Kuśmierz (1)

  • Igor Bauersima 69

    Igor Bauersima 69

    69
    Igor Bauersima
    Tłumaczenie: Karolina Bikont
    Teatr HOTELOKO
    Prapremiera polska: 27 marca 2014

    Reżyseria: Karolina Kirsz
    Przestrzeń/Wideo/Audio: Thomas Harzem
    Kostiumy: Ewelina Brudnicka
    Występują: Agata Życzkowska i Grzegorz Stosz
    Produkcja: Agata Życzkowska//Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’

    Premiera w ramach obchodów Międzynarodowego Dnia Teatru oraz projektu DOTKNIJ TEATRU:
    27 marca 2014 r., godz. 19:00, Klub Kultury Saska Kępa, ul. Brukselska 23, wstęp wolny na zaproszenia

    Informacja o rezerwacji zaproszeń i biletów :
    info@fundacjarozwojuteatru.pl, tel. +48 884 647 604

    „Pewna kobieta poszukiwała mężczyzny, który chciałby dać się zjeść. Taki mężczyzna zgłosił się. Doszli do porozumienia. Mężczyzna przyjechał w umówione miejsce, kobieta zabiła go i zjadła. Czy kobieta jest winna?”

    Głód: nostalgia metafizyczna i tęsknota za drugim człowiekiem.
    Zjeść: posiąść drugą istotę, zawładnąć jej ciałem, duszą i sercem.
    Historia mężczyzny, który „chcę zostać zjedzony” i kobiety szukającej kogoś potrafiącego się jej całkowicie oddać. Gra z widzem i skojarzeniami. Gra słów na wielu poziomach. Historia inspirowana autentycznym przypadkiem kanibala z Rotenburga.
    Kobieta staje przed sądem pytając:

    „Czy istnieją jakiekolwiek zasady moralne, według których nie mamy prawa rozporządzać naszym życiem? A może nasze życie nie należy do nas? W takim razie do kogo? Do naszych rodziców? Do społeczeństwa? Do państwa? Do kościoła? Do Boga? Za co w takim razie wolno wziąć odpowiedzialność jednostce?” Czy w ogóle istnieje wolność?

    Patronat: Polski Ośrodek Międzynarodowego Instytutu Teatralnego ITI
    Partnerzy: Klub Kultury Saska Kępa, Teatr Druga Strefa

    Projekt wspierany przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej oraz Ambasadę Republiki Federalnej Niemiec w Warszawie

    Plakat teatralny

    plakat

    BIOGRAMY TWÓRCÓW:

    IGOR BAUERSIMA – ARCHITEKT, MUZYK, REŻYSER, AUTOR
    Urodził się w Pradze w 1964 r., jego rodzina emigrowała w 1968 r. do Szwajcarii. W latach 90. założył grupę teatralną OFF OFF Bühne, dla której powstała większość jego tekstów i prac reżyserskich. Pod koniec lat 90. stał się jednym z wiodących inicjatorów nowego niemieckiego teatru. Jego sztuki często dotykają kontrowersyjnych tematów. Oparte są na koncepcjach filozoficznych, gdzie zwraca szczególną uwagę na kwestie związane z problemami moralności, tożsamości ludzkiej, jednostki oraz jej stosunku do społeczeństwa. Europejski rozgłos przyniósł Bauersimie przetłumaczony na ponad 20 języków i grany również w Polsce na scenach wielu teatrów dramat 'norway.today’, za który został nagrodzony Nagrodą dla Najlepszego Młodego Autora 2001/2002 Magazynu 'Theater Heute’. Prapremiera sztuki ’69’ odbyła się w 2003 r. w Düsseldorfer Schauspielhaus w Niemczech w reżyserii i scenografii Igora Bauersimy.

    KAROLINA KIRSZ – REŻYSER
    Ukończyła Wydział Reżyserii Dramatu Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie, Wydział Filozofii Uniwersytetu Wrocławskiego, a także Wydział Wiedzy o Teatrze w AT. Wyreżyserowała spektakl „Zima w czerwieni” Adama Rappa w Teatrze Rampa/Scena Eksperymentalna w Warszawie, za który otrzymała Pierwszą Nagrodę na XII Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym ZDARZENIA im. Józefa Szajny w Gdańsku i Tczewie. Ponadto wyreżyserowała spektakle: „Pułapka” Tadeusza Różewicza w ramach cyklu ‘Studio in Progress’ w Teatrze Studio w Warszawie, „Końce świata” Marca Beckera dla Teatru HOTELOKO, „Dotknij wiatru, dotknij wody” – adaptacja prozy Amosa Oza w ramach X Festiwalu Kultury Żydowskiej „Warszawa Singera” oraz serię czytań performatywnych w warszawskich teatrach ( m. in. w Teatrze Studio, Powszechnym, Konsekwentnym). Obecnie jest asystentem na Wydziale Reżyserii Dramatu w AT oraz przygotowuje się do pracy doktorskiej.

    AGATA ŻYCZKOWSKA – AKTORKA i PRODUCENT
    Ukończyła Wydział Aktorski PWSFTv i T w Łodzi w 2001 r. Zagrała m.in. w spektaklach Iwony Kempy „Kształt rzeczy” i „Czwarta siostra” w Teatrze Polskim w Bydgoszczy, „1,2,3,4 baba jaga patrzy” Pawła Demirskiego w reż. Thomasa Harzema w Teatrze Wytwórnia oraz „The SHOW MUST GO ON” w choreografii Jérôme’a Bela w Teatrze Dramatycznym w Warszawie. Otrzymała Nagrodę na XIX Festiwalu Szkół Teatralny w Łodzi za spektakl „Amadeusz”, reż. Waldemar Zawodziński, Nagrodę dla Najlepszego Młodego Aktora w sezonie 2001/2002 w Teatrze Polskim w Bydgoszczy oraz Nagrodę Zespołową za spektakl „Rodzina wampira” w reż. Pawła Szkotaka na I Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy. Jest inicjatorką powstania Fundacji Rozwoju Teatru 'NOWA FALA’ oraz Teatru HOTELOKO. Była producentem spektakli, w których brała udział także jako aktorka: „Turista”, reż. Thomas Harzem; „Pracownia Ludica nr 2”, reż. Solange Bonfil, „Końce świata”, reż. Karolina Kirsz, „Podwórko Korczaka” reż. Paweł Paszta.

    GRZEGORZ STOSZ – AKTOR
    Ukończył Wydział Aktorski PWSTvF i T w 2001 r. Na Festiwalu Szkół Teatralnych został nagrodzony za rolę Czepca w „Weselu”. Założył grupę teatralną Chóry Gertrudy Stein i wyprodukował spektakle: „Mona Rogers” oraz „Technika punktu świetlnego” nagrodzony m.in. Grand Prix Festiwalu Teatralnego w Łodzi oraz Grand Prix Festiwalu Bramat. Zagrał m.in. w spektaklach: „Mieszczanin szlachcicem” w reż. Adama Orzechowskiego w Teatrze Polskim w Bydgoszczy, „Podróż do wnętrza pokoju” Michała Walczaka w reż. Adama Sroki w Teatrze Powszechnym im. J. Kochanowskiego w Radomiu oraz „Niebo” w reż. Anny Jadowskiej w Teatrze Stara Prochoffnia. Zagrał także m.in. w filmach Anny Jadowskiej pt. „Dotknij mnie” oraz Sebastiana Buttnego „Heavy Mental”. Jest autorem scenariusza filmu fabularnego pt. „Z Ziemi do gwiazd” oraz scenarzystą, reżyserem i producentem filmu krótkometrażowego opartego na „Hamlecie”, do którego niedawno zakończyły się zdjęcia.

    THOMAS HARZEM – SCENOGRAFIA i PROJEKCJE WIDEO
    Ukończył Szkołę Sztuki Wizualnej „CIMdata” w Berlinie (2000). W Teatrze Wytwórnia w Warszawie był reżyserem, autorem scenografii, adaptacji i wideo projekcji przy trzech spektaklach: „Polowanie na szczury” Petera Turrini’ego na motywach utworu Willarda Manusa, „O lepszy świat” Rolanda Schimmelpfenninga oraz „1 2 3 4 Baba Jaga Patrzy” na podstawie dramatu Pawła Demirskiego. Ponadto współpracował z Michałem Zadarą, Janem Peszkiem, Łukaszem Kosem, Pawłem Szkotakiem. Zrealizował projekt Międzynarodowego Festiwalu WARSZAWA CENTRALNA 2010 'MIGRACJE’ pt. „TURISTA” na podstawie sztuki Mariusa von Mayenburga. Współpracował z Teatrem HOTELOKO przy spektaklu „Podwórko Korczaka” w reżyserii Pawła Paszty, gdzie zrealizował projekcje wideo.

    EWELINA BRUDNICKA – KOSTIUMY
    Studentka V roku Scenografii na Wydziale Sztuki Mediów i Scenografii w Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Studia licencjackie zakończyła projektem dyplomowym na podstawie opery Christopha Willibalda Glucka „Orfeusz i Eurydyka” w pracowni prof. Marcina Jarnuszkiewicza. Współpracuje z reżyserką Karoliną Kirsz: opracowała scenografię i kostiumy do spektaklu „Pułapka” Tadeusza Różewicza w Teatrze Studio w Warszawie w ramach projektu „Studio in Progress” oraz do czytań performatywnych „Pamiętniki Mary Berg” (Teatr Żydowski w Warszawie) i „Cyjanek o piątej” Pavla Kohouta (Teatr HOTELOKO). Zrealizowała scenografię i kostiumy w spektaklu „Podwórko Korczaka” w reżyserii Pawła Paszty – Teatr HOTELOKO.

    KAROLINA BIKONT – TŁUMACZKA Z JĘZ. NIEMIECKIEGO
    Urodzona w 1975 we Wrocławiu. W latach 1982 – 1989 mieszkała w Berlinie (Zachodnim), w latach 1997 – 2000 studiowała germanistykę na Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Przetłumaczyła kilkadziesiąt sztuk z języka niemieckiego oraz kilka sztuk na język niemiecki, które zostały wystawione. Opublikowała m.in.: „O zwierzętach; Chór sportowy”, „Babel. Podróż zimowa” – Elfride Jelinek, „Patrz, słońce zachodzi” Sibylle Berg. „Anthologie polnischer Dramen der Gegenwart”, sztuki Rolanda Schimmelpfenniga, Mariusa von Mayenbura w „Antologii sztuk niemieckich”.

    TEATR HOTELOKO

    powstał z inicjatywy aktorki i producentki Agaty Życzkowskiej. Skupia zawodowych artystów. Nazwa jest związana z ideą: GRAMY TAM, GDZIE JEST DOBRY FLOW.
    Teatr działa pod skrzydłami Fundacji Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’ [frt:nf]. Od 2011 roku zrealizował trzy produkcje: „Pracownia Ludica nr 2”, reż. Solange Bonfil – premiera w Madrycie w październiku 2011 r., „Końce świata”, reż. Karolina Kirsz – premiera w Warszawie w marcu 2012 r. w Klubie Kultury Saska Kępa oraz „Podwórko Korczaka”, reż. Paweł Paszta – premiera w Warszawie w grudniu 2012 w Teatrze Kamienica. Spektakl ‘69’ jest czwartą produkcją teatru.

  • Don’t mess with Jesus

    Don’t mess with Jesus

    „Don’t mess with Jesus”
    reżyseria: Monika Strzępka
    dramaturgia: Paweł Demirski
    scenografia i kostiumy: Michał Korchowiec
    muzyka: Jan Suświłło
    wideo: Tomasz Michalczewski
    obsada:
    Klara Bielawka
    Krzysztof Dracz
    Dobromir Dymecki
    Anna Kłos-Kleszczewska
    Radomir Rospondek
    Alona Szostak
    Paweł Tomaszewski

     

    Serial polityczny w teatrze – najnowsza premiera duetu Strzępka – Demirski

    Już 19 marca w Teatrze Imka w Warszawie, a wcześniej 14 marca w Teatrze Łaźnia Nowa w Krakowie odbędzie się premiera najnowszego spektaklu niepokornego duetu Strzępka – Demirski pt. „Don’t mess with Jesus”. To pierwszy z czterech odcinków serialu teatralnego pt. „Klątwa, czyli odcinki z czasu beznadziei”. Możemy się spodziewać kolejnego odautorskiego komentarza do aktualnych wydarzeń politycznych i społecznych, którego ostrze tym razem dosięgnie ludzi władzy: polityków, media. Producentami serialu są Teatr Łaźnia Nowa z Krakowa oraz warszawski Teatr Imka.

    „Klątwa, czyli odcinki z czasu beznadziei” to pierwszy serial teatralny Strzępki i Demirskiego. Twórcy wybrali tę formę, uznając, że rozbudowana, podzielona na odcinki opowieść lepiej oddaje pulsującą i zmieniającą się codzienność, szczególnie w burzliwych, pod względem politycznym i społecznym, czasach.
    „Serial umożliwia zbudowanie dużej, wielowątkowej opowieści. Uchwycenie podskórnego napięcia współczesnych czasów, urefleksyjnienie bieżących wydarzeń i wyciągnięcie z nich wniosków na przyszłość wymaga złożonej struktury, fabularyzacji, wzbogacenia opowieści o dygresje, zawrócenia czasowe” – uzasadnia wybór formy Paweł Demirski.
    W czteroodcinkowym przedstawieniu znajdziemy także odniesienia do poetyki seriali amerykańskich, ale i nawiązania do konwencji konkretnych tytułów, które z pewnością będą ucztą dla fanów serii „House of Cards” czy „American Horror Story”.

    Utrzymane w konwencji political fiction i horroru przedstawienie pomyślane jest jako wielowątkowa opowieść demontująca mechanizmy rządzące historią. Pierwszy odcinek serii zatytułowany „Don’t mess with Jesus” pokazuje społeczeństwo, które straciwszy zaufanie do polityków i władzy zaczyna wierzyć w znaki i przepowiednie. W tym nietypowym spektaklu, artyści starają się zbudować obraz społeczeństwa, które zaczyna poważnie wątpić w sens i cel swojego istnienia. Społeczeństwa uwikłanego w sieć bezsensownych gier i daremnie szukającego wyzwolenia z klinczu podziałów i opozycji. By przeprowadzić ten eksperyment i zbadać mechanizmy rządzące kreowaniem się politycznej świadomości, artyści wprowadzają ten prowizoryczny model społeczeństwa w stan kryzysu.

    W ciągu jednej nocy w różnych okolicznościach umierają wszyscy posłowie. Społeczeństwo, pozbawione zwierzchniej władzy i rządu, musi na nowo odnaleźć się w sytuacji, gdzie pragnienie rewolucji czy żądza anarchii ścierają się z politycznymi aspiracjami i partykularnymi interesami niektórych grup społecznych. W momencie, w którym wiara w racjonalizm i zdrowy rozsądek zawodzi, ludzie zwracają się w kierunku mocy nadprzyrodzonych, klątw, przepowiedni, magicznych zaklęć… Przecież abstrakcyjne prognozy giełdowe i próby przepowiadania politycznej przyszłości mogą brzmieć równie surrealistycznie, co wróżby i proroctwa. Skoro wierzymy politykom, dlaczego mielibyśmy lekceważyć wyroki kart tarota?
    „Taki jest punkt wyjścia. Te wydarzenia radykalnie zmieniają nie tylko układ sceny politycznej (bo w zasadzie nie ma już sceny politycznej), nie tylko nie pozwalają na polityczne rozgrywanie tragedii i żałoby, ale przede wszystkim sprawiają, że zdarza się coś, czego w demokracji parlamentarnej nigdy nie byliśmy w stanie doświadczyć: stwarzają miejsce na zaistnienie nowego porządku” – podkreśla autor scenariusza i dramaturg spektaklu, Paweł Demirski.

    Teatr polityczny ma w Polsce długą tradycję, lata PRL to rozkwit teatru aluzyjnego, tworzącego rodzaj gry pomiędzy cenzorem a widzem. Widz głodny takiego komentarza szukał w teatrze wolności, poczucia wspólnoty. Od tamtego czasu wiele się zmieniło. Teatr nie pełni już roli ostatniego bastionu wolności, lecz stara się pełnić funkcję kontrolną wobec wszelkiego rodzaju patologii. Co więcej, ewolucja technologiczna i możliwość wykorzystania nowych mediów w teatrze, poszerzają wachlarz możliwości i pozwalają na wzajemne, sceniczne demaskowanie się pewnych społecznych i politycznych struktur.

    Spektakle Strzępki i Demirskiego to z pewnością więcej niż teatr polityczny, a wybrana przez nich konwencja political fiction nie ogranicza się do sztywnych reguł gatunku. Artyści, w odróżnieniu od klasyków teatru aluzyjnego nie stosują już metafor do przemycania rewolucyjnych i społecznie wstydliwych tematów. W każdym razie, nie tylko. Zamiast tego, bezczelnie i bez taryfy ulgowej atakują hipokryzję polskiego społeczeństwa, które z hurraoptymistycznym okrzykiem na ustach zachłysnęło się kapitalizmem i doprowadziło do rozwinięcia się jego najbardziej wynaturzonej formy. Nowy teatr polityczny jest manifestacją i odzwierciedleniem pokoleniowego niepokoju, zagubienia jednostki w obliczu burzonych i na nowo stwarzanych systemów wartości. Bardziej od nadużyć systemowych atakuje myślowe i emocjonalne stereotypy, powszechnie akceptowalne przez społeczeństwo.
    Premiera serialu 14 marca 2014 roku w Łaźni Nowej w Krakowie i 19 marca w Teatrze Imka w Warszawie.

    Pierwszy odcinek zostanie pokazany w dniach 14-16 marca br. W Teatrze Łaźnia Nowa oraz w dniach 19-21 marca w Teatrze Imka.

    Plakat teatralny

    plakat

     

    Fotografie

    fot. Tomek Michalczewski fot. Tomek Michalczewski

  • Anna Frank

    Anna Frank

    Adaptację „Dziennika” przygotowała reżyserka spektaklu Julia Kotarska-Rekosz, w roli Anny Frank występuje Monika Majewska. Producenci sztuki – firma Tito Productions oraz Studio Teatralne Julii Kotarskiej-Rekosz zapraszają grupy szkolne wraz z opiekunami na spektakle do Teatru Studio Buffo.

    Lektura szkolna na scenie
    wyjątkowy teatralny projekt edukacyjny „Anna Frank”

    W marcu w Teatrze Studio Buffo odbyły się pierwsze spektakle pt. „Anna Frank”. Ta niepowtarzalna lekcja historii w teatrze na długo pozostanie w pamięci widzów. Monodram zbiera pozytywne recenzje publiczności, a już w kwietniu, maju i czerwcu znów będzie go można zobaczyć w Warszawie.

    Spektakl oraz towarzyszący mu projekt edukacyjny został objęty honorowym patronatem Instytutu Pamięci Narodowej, Prezydenta m.st. Warszawy, Parlamentarnego Zespołu Wspierania Inicjatyw Kulturalnych oraz Stowarzyszenia Żydowski Instytut Historyczny w Polsce. Przedsięwzięcie uzyskało również licencję Fundacji im. Anny Frank w Bazylei. Twórcy planują jesienią trasę po Polsce, dzięki czemu inicjatywa znajdzie szersze grono odbiorców, również w mniejszych miejscowościach.

    Adaptację pamiętnika 13-letniej Żydówki, która podczas okupacji ukrywała się przed nazistami w niewielkiej oficynie w centrum Amsterdamu, przygotowała Julia Kotarska-Rekosz – reżyser przedstawienia. O swoim spektaklu mówi z zaangażowaniem: „Poruszyła mnie opowieść o wrażliwej dziewczynie, która – żyjąc w ukryciu w czasie wojny, w bardzo ciężkich warunkach – nie traci nadziei, nie rozczula się nad sobą. I ciągle wierzy, że ludzie są dobrzy. W zamknięciu oddaje się marzeniom, zapisując wszystko, co ją dotyka, skrupulatnie w dzienniku. Taka mała, dorosła kobieta. (…) Chciałabym, żeby był to spektakl dla ludzi młodych, którzy tak jak ja znają wojnę tylko z opowieści i książek”. Dzięki takiemu spojrzeniu oraz dużemu doświadczeniu w pracy z młodzieżą reżyserce udało się poprzez sztukę dotrzeć do wrażliwości nastoletnich odbiorców.

    „Anna Frank” to także teatralny projekt edukacyjny przygotowany dla uczniów gimnazjów i liceów, mający na celu popularyzację „Dziennika” jako wyjątkowego utworu literatury Holocaustu. W ramach projektu nauczyciele, którzy wraz ze swoim uczniami uczestniczą w spektaklu, otrzymują specjalnie opracowane scenariusze lekcji związane z tematyką Holocaustu, wykluczenia i tolerancji.

    Informacja archiwalna

    Monodram „Anna Frank”, inaugurujący nowy teatralny projekt edukacyjny, już od marca na scenie Teatru Studio Buffo

    13 marca po raz pierwszy na deskach warszawskiego Teatru Studio Buffo będzie można zobaczyć niezwykły spektakl, stworzony na podstawie jednego z najważniejszych utworów literatury Holocaustu – „Dziennika” Anny Frank. Monodram pt. „Anna Frank” to niepowtarzalna lekcja historii w teatrze, która na długo pozostanie w pamięci każdego widza.

    Sztuka jest adaptacją pamiętnika 13-letniej Żydówki, która lata 1942-1944 spędziła, ukrywając się przed nazistami okupującymi Holandię w niewielkiej oficynie w centrum Amsterdamu. Wpisy w dzienniku kończą się w momencie ujawnienia kryjówki rodziny Franków. Wszyscy trafiają do obozu koncentracyjnego w Bergen-Belsen, w którym na początku 1945 r. piętnastoletnia Anna umiera na tyfus.

    Dziennik Anny Frank to niezwykłe świadectwo wojny i Holocaustu ukazane oczami nastolatki. Anna opisuje udrękę życia w izolacji i ciągłym poczuciu zagrożenia, ale również rozterki zwyczajnej, nastoletniej dziewczyny. Wspomnienia w formie listów do nieistniejącej przyjaciółki Kitty ukazują dziewczęce marzenia, pierwsze uniesienia i rozczarowania miłosne oraz zwykłe problemy dnia codziennego. Historia Anny Frank szczególnie mocno dociera do współczesnej młodzieży, której z perspektywy opowieści rówieśniczki łatwiej jest zrozumieć tragizm Holocaustu i II wojny światowej.

    Projekt edukacyjny

    „Anna Frank” to teatralny projekt edukacyjny przygotowany głównie dla uczniów gimnazjów i liceów, mający na celu popularyzację „Dziennika” Anny Frank jako wyjątkowego utworu literatury Holocaustu. Przedsięwzięcie uzyskało wsparcie Parlamentarnego Zespołu Wspierania Inicjatyw Kulturalnych, zgodę Fundacji im. Anny Frank w Bazylei oraz oczekuje na przyznanie patronatu Instytutu Pamięci Narodowej. W ramach projektu nauczyciele, którzy wraz ze swoim uczniami wybiorą się na spektakl, otrzymają również specjalnie opracowane scenariusze lekcji związane z tematyką Holocaustu, wykluczenia i tolerancji. Przygotowano dwa scenariusze lekcji odpowiednie do przeprowadzenia zajęć z wiedzy o kulturze, historii, lekcji języka polskiego, a także godziny wychowawczej.

    Adaptację „Dziennika” przygotowała reżyserka spektaklu Julia Kotarska-Rekosz, w roli Anny Frank występuje Monika Majewska. Producenci sztuki – firma Tito Productions oraz Studio Teatralne Julii Kotarskiej-Rekosz zapraszają grupy szkolne wraz z opiekunami na spektakle do Teatru Studio Buffo.

    Fotografia teatralna

    fotografia teatralna na zdjęciu Monika Majewska

    Cena biletu w pakiecie: 25 zł (opiekunowie grupy uczestniczą bezpłatnie)
    Kasa Teatru Studio Buffo, tel. 22 625 47 09 lub 22 339 07 71
    Spektakl trwa ok. 60-70 minut (bez przerwy)

  • Koncert zespołu Lucyna uśmiecha się mimo woli

    Koncert zespołu Lucyna uśmiecha się mimo woli

    Zagrają:

    Tomasz Głowacki (gitara)
    Carolina Albano (wokal)
    Paweł Wilewski (wokal)
    Piotr Aleksandrowicz (organetto)
    Paweł Kowalski (gitara basowa)
    Wojtek Czubin (saksofon)
    Miguel Nieto (instrumenty perkusyjne)
    Jan Holoubek (perkusja)
    Michał Anuszewski (realizacja dźwięku)
    Katarzyna Rykaczewska (organizacja)
    Anna Zuzanna Błaszczyk (organizacja)
    warszawa zespół muzyczny

    Koncert

    Koncert muzyczny adresowany jest do wszystkich miłośników muzyki alternatywnej (rock, punk, funky, ska) oraz do widzów, którzy nie boją się eksperymentów i klubowej imprezy. Przewidywany czas koncertu 70 min. Karnawał trwa. Dołącz

    Być może odwiedzi Nas po koncercie Dj. DJ Jean – Pierre Rutabaga

    Oficjalna strona zespołu: https://lucynausmiechasiemimowoli.wordpress.com/
    Oficjalny Fanpage Facebook: Lucyna Face – Music Book

    Kiedy i gdzie” Lucyna uśmiecha się mimo woli
    Kiedy:
    28.02.14 godz. 21.00

    Gdzie:
    DZiK
    Dom Zabawy i Kultury DZiK
    Belwederska 44 A, 00-594 Mokotów, Warszawa
    WSTĘP: 15 zł

    koncert lucyny w academi

    (więcej…)

  • Pływalnia

    Pływalnia

    Spektakl jest dyplomową kreacją tegorocznych absolwentów krakowskiej PWST – rocznika, który zmieni mapę polskiego aktorstwa. Wśród młodych adeptów sztuki aktorskiej znajduje się wiele przyszłych gwiazd, a ich transowa gra oparta również na improwizacjach, sprawia że „Pływalnia“ jest jednym z najlepszych spektakli minionego roku.
    Czas trwania spektaklu 180 min, przerwa po ok 60 min.
    Sugerowany wiek: 18+

    „Pływalnia“, najnowszy polski spektakl Krystiana Lupy, zostanie pokazany w Teatrze IMKA 10 i 11 lutego na festiwalu „Polska w IMCE. Niecodzienny Festiwal Teatralny“. (więcej…)

  • Ciao Ciao Bambina

    Ciao Ciao Bambina

    Teatr XL Scena Otwarta Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie, Kredytowa 1, Warszawa

    23.02.14 godz. 19:00, 24.02.14 godz. 19:00 rezerwacje: ccb.spektaklmuzyczny@gmail.com, rezerwacje.teatrxl@gmail.com, tel: 505242517, tel: 500 261 813, Ceny:30/40pln

    CIAO CIAO BAMBINA SPEKTAKL MUZYCZNY INSPIROWANY ŻYCIEM MARINO MARINI

    Spektakl muzyczny “Ciao Ciao Bambina” to podróż przez historię włoskiej piosenki i utwory dobrze znane polskiemu odbiorcy. Bohater wspomina swoje życie i drogę artystyczną, prowadząc nas przez trzy dekady XX wieku. Towarzyszymy mu w podróży promem wycieczkowym do Stanów Zjednoczonych końca lat 40 -tych, gdzie poznajemy klimat nowojorskiej Małej Italii. Po powrocie do Europy, widzowie udają się w towarzystwie Marino Mariniego do kabaretów Neapolu i Rzymu, a także paryskiej Olimpii, gdzie biorą udział w jego wielkim sukcesie nad Sekwaną. Spora część spektaklu koncentruje się na ogromnym sukcesie, jaki Marino Marini odniósł w Polsce. Poznajemy historię jego wielkiej popularności nad Wisłą oraz genezę słynnej diety Twist, którą tam spopularyzował.

    Narrację niezwykłego ambasadora włoskiej piosenki w Polsce wspaniałe prowadzi, łącząc wokal z zadaniami aktorskimi, Nicola Palladini, z towarzyszeniem kontrabasu Dominika Dudzika i gitary Piotra Bogutyna.
    Tłem dla spektaklu są widowiskowe videoprojekcje, wprowadzające nas w klimat i atmosferę.

    W ciągu 70 minut usłyszymy szlagiery: Tu vuo fa l’americano , L’Italiano, Azzurro, Marina, O sole mio, Love in Portofino, Volare, Mamma, Guarda che luna, Guaglione, Kriminal Tango czy Nie płacz kiedy odjadę i wiele innych.

    CIAO CIAO BAMBINA – SPEKTAKL MUZYCZNY

    NICOLA PALLADINI

    Po ukończeniu w 2005 roku Akademii Musicalowej Musical Theatre Academy w Rzymie, studiował metody aktorskie Strasberg/Stanislavskji w Konstant Lee Studio u wykładowcy Ilza Prestinari z Actor Studio.

    Rozpoczął swoją teatralną karierę w musicalu „The Rocky Horror Show” w roli Riff Raff, a następnie brał udział w licznych musicalach we Włoszech: „Welcome to the Machine” The Pink Floyd Rock Show w roli Frank the Producer, „Alicja w Krainie Czarów” w roli Szalonego Kapelusznika, „Across the Universe”, „Marcelino, chleb i wino”, „Grease” oraz w roli Apostoła w światowej premierze w Sali Audiencyjnej Pawła VI w Watykanie muzycznego spektaklu „Maria z Nazaretu”.

    W 2011 roku zadebiutował w Polsce w głównej roli Mistrza Ceremonii w musicalu „CABARET” w reżyserii Andrzeja Marii Marczewskiego, w Nowym Teatrze im. Witkacego w Słupsku. W 2012 roku w Teatrze Muzycznym w Poznaniu wystąpił w musicalu „Kiss Me, Kate” w głównej roli Fred’a Grahama/Petruchio. W 2013 roku Nicola Palladini mozna bylo zobaczyc w roli Saszy, w inscenizacji ”Skrzypka na dachu” w Teatrze Powszechnym im. J. Kochanowskiego w Radomiu.

    “CIAO CIAO BAMBINA” – SPEKTAKL MUZYCZNY

    www.facebook.com/ciaociaobambina
    ccb.sepktaklmuzyczny@gmail.com
    www.youtube.com/watch?v=f1ZdBSy1ZMs
    www.facebook.com/ciaociaobambina
    zdjecia “CIAO CIAO BAMBINA”
    management
    MAŁGORZATA WOJTULEWICZ

    Fotografia, spektakl muzyczny

    spektakl muzyczny koncert teatralny

    spektakl muzyczny koncert teatralny

    spektakl muzyczny koncert teatralny

    spektakl muzyczny koncert teatralny

    spektakl muzyczny koncert teatralny

    Plakat teatralny

    spektakl muzyczny koncert teatralny

    Video, trailer ze spektaklu

  • Zbliżenia

    Zbliżenia

    Choreografia: zbiorowa
    Muzyka: collage: Alva Noto „Vrioon”, Murcof „Una”, Lady Gaga feat Beyonce „Telephone”, Garment, Steve Reich, Rene Aubry, Olafur Arnalds
    Tańczą: Karolina Kroczak, Elwira Piorun, Szymon Osiński
    Dźwięk/światła: Witold Kaczkowski
    Czas trwania: 45 min

    Teatr Tańca Zawirowania zaprasza na spektakl „Zbliżenia”. Zagramy 8 lutego 2014 roku o godz. 19:00 w Teatrze Stara Prochownia. Premiera spektaklu odbyła się w 2011 roku. Zaprezentowano go wielu międzynarodowych festiwalach tańca współczesnego (od Korei Południowej po Chiny). Tym razem będzie okazja by zobaczyć „Zbliżenia” w Warszawie.
    Punktem wyjścia do spektaklu jest pytanie, czy wiążąc się z drugą osobą jesteśmy naprawdę  z nią, czy tylko z wyobrażeniem, które mamy na temat partnera lub partnerki. W poetyckich obrazach ukazane zostały relacje, które wypaczają się pod wpływem czasu. Mężczyzna zostaje skonfrontowany z obrazem „męskości”, jaki kreują kobiety.

    Fotografia teatralna

    fotografia teatr tańca fotografia teatr tańca fotografia teatr tańca

  • Ostatnia Sztuka

    Ostatnia Sztuka

    Tekst: Bogusław Schaeffer
    Reżyseria: Bogusław Schaeffer
    Muzyka: Bogusław Schaeffer
    Obsada: Bogdan Słomiński, Grzegorz Matysik

    Ostatnia Sztuka

    „Ostatnia Sztuka” to credo artystyczne Bogusława Schaeffera.
    Ta, aktualnie ostatnia sztuka, kontrastuje z poprzednimi w wielu punktach. Składa się jakby z dwu sztuk – różnych, ale odpowiednio zestrojonych. W całości jest najważniejszy upadek kultury – napisał Bogusław Schaeffer w didaskaliach swojej „Ostatniej sztuki”, którą stworzył specjalnie dla dwójki krakowskich aktorów Grzegorza Matysika i Bogdana Słomińskiego. Co więcej, sam autor wyreżyserował prapremierowe przedstawienie oraz skomponował do niego muzykę.

    „Ostatnia sztuka” jest dla Schaeffera rodzajem podsumowania, rozliczenia artysty z szeroko rozumianą kulturą. Jest to także od lat oczekiwany powrót wybitnego artysty, kompozytora i dramatopisarza do źródeł jego zainteresowań scenicznych. Pasjonująca – rodem z teatru absurdu – historia będąca swoistym alter ego autora uwikłanego w relację autor-aktor. Może być odczytywana z jednej strony jako rozliczenie twórczości dramatopisarskiej Schaeffera, z drugiej jako studium skomplikowanego procesu powstawania dzieła scenicznego.

    To także refleksja nad współczesnym teatrem, pracą i miejscem aktora i rolą dramatopisarza. Napisana niezwykle wartko, z typowym dla mistrza Schaeffera językiem, jest prawdziwą literacką ucztą. – To jest o teatrze, o sztuce, o życiu, o przewrotności i przede wszystkim o relacji autor-aktor. I o świecie, jednej, wielkiej męce twórczej – mówi Grzegorz Matysik i cytuje fragmenty „Ostatniej sztuki”:

    Pracuję, w bardzo trudnych warunkach. Kiedy siadam rano do pracy, zawsze pojawi się jakaś menda, w jakieś sprawie. To nie jest praca, to jest straszliwa męka. Świat jakoś mi nie pomaga, nie pozwala mi rozwinąć skrzydeł, tłamsi mnie i pomniejsza. Na przykład on. Nachodzi mnie raniutko, bezpardonowo i perfidnie, niczym jakiś Mefisto w obesranym płaszczu.

    „Ostatnia sztuka” to zwieńczenie rozważań Schaeffera na temat teatru. W poprzednich dramatach – m.in. „Kwartet dla czterech aktorów”, „Scenariusz dla trzech aktorów”, „Scenariusz dla nieistniejącego, lecz możliwego aktora instrumentalnego” – prześwietlił prace aktorów, reżysera, scenografa i ich wzajemne relacje. Tym razem, po raz pierwszy na warsztat wziął aktora i autora i ich twórczy związek. Co nieczęste u Schaeffera buduje on linearną fabułę. Jak zawsze nie zrezygnował z tak charakterystycznego dla swojej twórczości absurdu, dzięki któremu osiąga efekt komizmu. – W Schaefferze najcenniejsze jest to, że potrafi sam się z siebie śmiać. Zaprasza także twórców teatru i widzów do nabrania dystansu do samych siebie, do nie traktowania się zbyt poważnie, bo tak łatwiej żyć. U niego nic nie jest takie, jakie się na pierwszy rzut oka wydaje. Wszystko może się odwrócić w każdą stronę. Nie można nic  przewidzieć – dodaje Bogdan Słomiński.
    Po raz kolejny Schaeffer napisał tekst będący swoistą partyturą dla aktorów, dającą możliwość interpretacji, improwizacji oraz zaprezentowania bogactwa warsztatu i popisów aktorskich.

    Nie gadaj to najlepsza scena jaką można mieć. Mnie się ona podoba .Tkwi w niej mnóstwo rzeczowej prawdy. Człowiek współczesny tęskni za prawdą, prawda???

    Prapremiera: 4 lutego 2014, Teatr Powszechny
    Premiera krakowska: 7 lutego 2014, Teatr Groteska
    www.schaeffer.pl

    Fotografia teatralna:

    fotografia teatralna teatr powszechny

    fotografia teatralna teatr powszechny fotografia teatralna teatr powszechny

  • Grażyna Szapołowska – Mistrzowie Sceny Żydowskiej

    Grażyna Szapołowska – Mistrzowie Sceny Żydowskiej

    Grażyna Szapołowska gościem specjalnym 3. spotkania z cyklu „Mistrzowie Sceny Żydowskiej” o I. L. Perecu

    Niedziela 9 lutego 2014, godz. 14:00
    Wstęp: 5 zł

    9 lutego o godz. 14:00 Teatr Żydowski zaprasza na trzecie spotkanie z cyklu „Mistrzowie sceny żydowskiej”, którego bohaterem będzie poeta, nowelista i dramatopisarz Icchok Lejb Perec, który tworzył w języku jidysz, hebrajskim i polskim. W czasie spotkania przybliżone zostaną życie i twórczość Pereca, a fragmenty jego utworów przedstawi gość specjalny, Grażyna Szapołowska. Opiekę artystyczną nad spotkaniem sprawować będzie Gołda Tencer. (więcej…)

  • Bolesław Śmiały

    Bolesław Śmiały

    Scenariusz: Jacek Popiel
    Reżyseria: Bartosz Zaczykiewicz / Andrzej Seweryn
    Scenografia: Iza Toroniewicz
    Choreografia: Katarzyna Anna Małachowska
    Ruch sceniczny: Katarzyna Anna Małachowska
    Opracowanie muzyczne: Katarzyna Brochocka
    Przygotowanie wokalne: Katarzyna Brochocka
    Asystent reżysera: Przemysław Pawlicki
    Sufler: Małgorzata Ziemak

    Obsada:
    Król : Piotr Cyrwus
    Krasawica : Lidia Sadowa
    Królów Brat : Paweł Krucz
    Sieciech : Dominik Łoś
    Królowa Żona : Małgorzata Lipmann
    Biskup : Krystian Modzelewski
    Strzemion/Cześnik : Wojciech Czerwiński
    Rapsod : Antoni Ostrouch
    Niewierna Żona : Ewa Makomaska
    Wieść (Poświst) : Maksymilian Rogacki
    Dziewka Niewierna : Aleksandra Radwan
    Śmierć : Piotr Bajtlik
    Aktor : Andrzej Seweryn

    Scenariusz BOLESŁAWA ŚMIAŁEGO powstał na podstawie utworów Stanisława Wyspiańskiego: dramatów – „Bolesław Śmiały”, „Skałka”; „Argumentum do dramatu Króla Bolesława i Biskupa Stanisława”; „Not do Bolesława Śmiałego”; rapsodów – „Bolesław Śmiały”, „Święty Stanisław”.

    Inscenizacja BOLESŁAWA ŚMIAŁEGO Bartosza Zaczykiewicza przywraca warszawskim scenom jeden z najwybitniejszych tekstów Stanisława Wyspiańskiego. Spektakl przywołuje tragiczny w skutkach konflikt króla Bolesława Śmiałego i biskupa Stanisława, widziany w kontekście kształtowania się wspólnoty narodowej i polskiej religijności.

    Z historii nie wiadomo właściwie nic.
    Był jakiś spór króla z biskupem…
    Rezultatem tego ostatecznym jest dla nas to, że królestwa nie mamy,
    a na Wawelu ostała się trumna świętego.
    Ani biskupa uniewinniać nie będziemy, ani króla bronić,
    bo to nie byli ludzie mali – nie o małe sprawy walczyli.
    Walczyły dwa duchy, o rzeczy wielkie.

    A każdy Boga niósł na sztandarze…

    Premiera spektaklu 29 stycznia 2014 na Dużej Scenie Teatru Polskiego im. Arnolda Szyfmana w Warszawie.

    Fotografia promocyjna

    bolesławśmiały-teatrpolski

     

    fotografia teatralna Marta Ankiersztejn

    TEATR POLSKI IM. ARNOLDA SZYFMANA W WARSZAWIE
    ul. Karasia 2,
    00-327 Warszawa
    www.teatrpolski.waw.pl

  • Błękitny zamek

    Błękitny zamek

    Obsada:
    Joanna – Agata Maczkowska, Marta Łącka
    Edward – Tymon Kokoszka
    Matka/ Ojciec Edwarda – Bartek Burtea
    Ciotka Tekla/ Dr Trent – Andrzej Kacperski
    Wuj – Łukasz Napiórkowski
    Kuzynka – Joanna Pocica
    Głosy (off): Barbara Ciastoń, Stanisław Kubiak, Piotr Kulczycki, Marta Werbanowska

    adaptacja i reżyseria: Barbara Ciastoń
    montaż dźwięku: Marcin Tkaczyk
    producent: Mateusz Mikuczyński
    producent wspierająca: Joanna Kostana

     

    Błękitny zamek w Teatrze Wolandejskim

    „Błękitny zamek” to mniej znana powieść autorki cyklu o Ani z Zielonego Wzgórza. Opowiada o zbliżającej się do trzydziestki Joannie, która chowana pod kloszem przez swoją konserwatywną rodzinę, marzy o odcięciu pępowiny i przeżyciu wielkiej miłości. Gdy dowiaduje się o swojej śmiertelnej chorobie, przeciwstawia się tradycyjnym konwenansom i szokując swoich najbliższych, rozpoczyna niezależne życie.

    Prace nad spektaklem trwały od listopada 2013 r. i prowadzone były w dość niekonwencjonalny sposób. Aby kontaktować się z jednym z aktorów przebywjącym za granicą, reżyserka Barbara Ciastoń sięgnęła po dobrodziejstwa nowoczesnych technologii i korzystała z wideokonferencji. – Rzeczywiście, kiedy rozpoczęliśmy przygotowania do spektaklu, byłem jeszcze w Wielkiej Brytanii, gdzie zostałem oddelegowany przez firmę, dla której pracuję. Próby czytane odbywaliśmy więc przez Skype’a, jednak na początku roku wróciłem już do Polski i prace toczyły się dalej w tradycyjny sposób. – wyjaśnia aktor Andrzej Kacperski.

    Teatr Wolandejski tworzą artyści na co dzień pracujący w innych zawodach – jako nauczyciele, informatycy, PR-owcy. Łączy ich jednak wielkie zamiłowanie do teatru i aktorstwa, więc swoją pasję realizują „po godzinach”, udowadniając, że wartościowe projekty artystyczne mogą powstawać nie tylko w wąskim kręgu zawodowców.

    Premiera:
    1 lutego 2014 r., sobota, godz. 18:00
    Dom Kultury Stokłosy

    Fotografia teatralna

    fotografia teatr wolandejski

  • Rekonstruktor

    Rekonstruktor

    MICHAŁ WALCZAK

    REKONSTRUKTOR
    one man show Wojciecha Solarza

    Kontrowersyjny One Man Show, powstały we współpracy z historykami i archeologami. Na oczach widzów Pan Rekonstruktor będzie przenosił się w czasie. Poznamy dawne obyczaje, zapomniane języki i wojny. Poznamy przeszłość, żeby wiedzieć jaka będzie przyszłość. Rekonstruktor odsłoni najboleśniejsze polskie traumy, rozdrapie ukryte rany. Bo jest on połączeniem detektywa, szamana i Bogusława Wołoszańskiego. Przed nimi nic się nie ukryje, nie istnieją dla niego żadne wątpliwości, zagadki. Kobiety go kochają, mężczyźni mu zazdroszczą, dzikie zwierząta ustępują mu z drogi.

    „Niesamowite terapeutyczne przeżycie”, „po tym show schudłam 20 kilo”, „teraz lepiej rozumiem mamę”, to tylko niektóre przykłady z listów którymi Rekonstruktora zasypują zachwyceni widzowie obu płci, zwłaszcza kobiety. To nie tylko show historyczny. Rekonstruktor udzieli wielu indywidualnych porad praktycznych na przyszłość: jak zabezpieczyć się na wypadek wojny? Jak rozpalić ognisko zapalniczką? Jak zachować młodość na starość?

    One man show Wojciecha Solarza oparty na tekście Michała Walczaka. Twórcy nawiązują do amerykańskiej tradycji komediowych monologów – formy pośredniej między spektaklem a kabaretem.

    Masz coś co zapomniałeś a chciałbyś zrekonstruować? Ten show jest dla ciebie. Czujesz się źle w naszych czasach? Przenieś się do innych.

  • Tramwaj zwany pożądaniem

    Tramwaj zwany pożądaniem

    przekład – Jacek Poniedziałek
    reżyseria – Bogusław Linda
    scenografia – Jagna Janicka
    światło – Katarzyna Łuszczyk
    Obsada:
    Julia Kijowska, Tomasz Schuschardt (gośc.), Paulina Gałązka, Bartłomiej Nowosielski, Katarzyna Łochowska, Ewa Telega, Tadeusz Borowski, Jan Janga Tomaszewski, Tomasz Kozłowicz, Szymon Milas (gośc.)
    premiera – 27 lutego 2014, Scena Główna

    TRAMWAJ ZWANY POŻĄDANIEM

    Tennessee Williams

    BOGUSŁAW LINDA PONOWNIE REŻYSERUJE W ATENEUM
    „Tramwaj zwany pożądaniem” Tennessee Williamsa w reżyserii Bogusława Lindy. W rolach głównych zobaczymy Julię Kijowską, Paulinę Gałązkę, Tomka Schuschardta i Bartłomieja Nowosielskiego.
    Akcja sztuki rozgrywa się w klimacie końca lat 40. XX wieku w Nowym Orleanie. Pod oknami mieszkania Stelli i Stanleya Kowalskich codziennie przejeżdża tramwaj, który zatrzymuje się na przystanku „Pożądanie”. Pewnego dnia wysiada z niego Blanche DuBois, starsza siostra Stelli…

    Jest w tej sztuce coś, co stopniowo, coraz mocniej absorbuje widza, przytłacza go ciężkim, niepokojącym nastrojem. W końcu pozostaje wrażenie, spod którego niełatwo się uwolnić. Tramwaj zwany pożądaniem jest sztuką niezwykle sugestywną. Czy dlatego, że tak silnie nasycony jest jakimś panseksualizmem we wszelkich odmianach od brutalnej zwierzęcości do perwersji, seksualizmem przypominającym atmosferę książek Faulknera czy Caldwella i pokazanym jako główna siła biologiczna człowieka? Zapewne dlatego także. Ale nie tylko.

    – pisał o sztuce Williamsa August Grodzicki.

    Rolę zmysłowej Blanche, w spektaklu reżyserowanym przez Bogusława Lindę, zagra JULIA KIJOWSKA, która od bieżącego sezonu dołączyła do zespołu Teatru Ateneum i rolą tą debiutuje na tej scenie.

    Prapremiera sztuki „Tramwaj zwany pożądaniem” odbyła się na Broadwayu w 1947 w reżyserii Elii Kazana, z mistrzowską obsadą: Marlon Brando, Jessica Tandy, Kim Hunter i Karl Malden. Sztuka okazała się niebywałym sukcesem. Szybko zawładnęła repertuarami teatrów na całym świecie. W 1949 w Londynie sztukę wyreżyserował Laurence Olivier, obsadzając w głównych rolach Bonara Colleana, Vivien Leigh i Renee Asherson.

    W 1951 powstała słynna – nominowana do kilkunastu i zdobywczyni czertach statuetek Oscara – filmowa ekranizacja tej sztuki. Reżyserował Elii Kazan, główną rolę zagrała Vivien Leigh. Sztuka do dziś wystawiana jest na całym świecie. W historii Teatru Ateneum tytuł ten pojawił się na afiszu dwa razy: w maju 1958 w reżyserii Janusza Warmińskiego z Aleksandrą Śląską w roli Blanche i rok później w reżyserii Aleksandra Bardiniego, który w głównej roli obsadził Krystynę Bryl [Stanleya grał Roman Wilhelmi].

    grafika promocyjna teatr

  • O głupim karpiu, zdechłej kozie i trąbce, która gasiła pożary

    O głupim karpiu, zdechłej kozie i trąbce, która gasiła pożary

    Scenariusz: Henryka Królikowska

    Teksty piosenek: Maciej Wojtyszko
    Reżyseria: Adam i Maciej Wojtyszko
    Muzyka: Piotr Moss
    Kierownictwo muzyczne: Teresa Wrońska
    Scenografia i kostiumy: Ewa Łaniecka
    Choreografia: Zofia Rudnicka
    Reżyser światła: Ewa Garniec
    Asystentka reżysera: Paulina Lombarowicz

    Obsada:
    Szlemiel – Jerzy Walczak, Dawid Szurmiej
    Gronam – Henryk Rajfer, Piotr Wiszniowski
    Karczmarz – Marek Węglarski, Maciej Winkler
    Genendełe – Joanna Przybyłowska, Monika Chrząstowska
    Jente – Ewa Dąbrowska, Izabella Rzeszowska
    Mężczyzna – Rafał Rutowicz, Ryszard Kluge
    Kobieta – Ewa Greś, Joanna Rzączyńska

    Gołda Typisz – Gołda Tencer, Barbara Szeliga

    Premiera bajki „O głupim karpiu, zdechłej kozie i trąbce, która gasiła pożary”
    21 III 2014 r. w Teatrze Żydowskim

    21 marca 2014 roku w Teatrze Żydowskim w Warszawie odbędzie się premiera bajki dla dzieci i dorosłych „O głupim karpiu, zdechłej kozie i trąbce, która gasiła pożary” w reżyserii Adama i Macieja Wojtyszków na podstawie bajek I. B. Singera. Muzykę do spektaklu przygotował Piotr Moss.

    To bajka o mądrych ludziach z miasta Chełma, którzy potrafią każdą rzecz tak skomplikować, że staje się trudniejsza, niż była. Szlemiel, równocześnie mędrzec i głuptas, podejmuje kolejne wyprawy, które mają mu pomóc zrozumieć świat. Jeżeli jednak nie rozumie się Chełma, to czy można zrozumieć świat? Dużo śmiesznych pytań, na które są jeszcze śmieszniejsze odpowiedzi.

    Premiera: 21 III 2014 r.
    Kolejne spektakle: 22, 23, 25, 26 III 2014 r.

    Bajka dla dzieci i dorosłych. Zapraszamy dzieci od lat 7.

    Fotografia teatralna: A. Wencel

    fotografia teatralna fotografia teatralna

     

    Plakat teatralny: Andrzej Pągowski

    plakat teatralny

    Fotografie z prób

    fotografia teatralna fotografia teatralna

     

  • Exterminator

    Exterminator

    EXTERMINATOR
    według „Kochanowa i okolic”
    Reżyseria: Aldona Figura
    Dramaturgia: Piotr Rowicki
    Scenografia, kostiumy: Jan Kozikowski
    Konsultacje muzyczne: Piotr „Anioł” Wącisz, Bartek Gamracy
    Aranżacje muzyczne: Piotr „Anioł” Wącisz, Paweł Domagała
    Asystentka reżysera: Wiktoria Konopko

    Obsada:
    Marceli: Paweł Domagała
    Makar: Kamil Siegmund
    Lizzy: Sebastian Skoczeń
    Jaro: Przemysław Kosiński
    Wójt: Henryk Niebudek
    Żona: Agata Wątróbska
    Dziennikarka: Zuzanna Grabowska

     

    Czterech przyjaciół gra w zespole deathmetalowym „Exterminator”. Marzyli o karierze muzycznej i piszczących fankach, a skończyło się na próbach w garażu. Pewnego dnia pojawia się propozycja od miejscowego urzędnika i szansa na występy przed szerszą publicznością. Gdzie jest granica kompromisu? Co znaczy „upadek” dla kapeli z zasadami? W co gra urzędnik i jaki związek ma z tym Koło Gospodyń Wiejskich?

    Komedia Przemka Jurka będąca adaptacją „Kochanowo i okolice”  tego autora, dotyka problemu wyboru, przed którym coraz częściej stają młodzi ludzie. Wyboru między marzeniami a kompromisem, który wymusza rzeczywistość.

    KRYTYCY O SPEKTAKLU

    Świetnie napisana komedia satyryczna z pełnymi wigoru pastiszami muzycznymi metalowego, ale i łagodniejszego brzmienia. Warszawscy wykonawcy podobają się publiczności, każdy z członków kapeli Exterminator ma kilka smakowitych solówek, a Paweł Domagała (Marcus, lider kapeli) może mówić o prawdziwym sukcesie. /Przegląd/

    Muzyka na żywo to pierwszy atut, który przyciągnie na Wolę widzów niechodzących zbyt często do teatru. Kolejny to świetna zabawa, dawno nie widziałam publiczności proszącej aktorów o bis (!). Trzeci jest najpoważniejszy, ale dla komedii kluczowy – w lekkiej formie zadaje ona ważne pytania: o istnienie pojęć „kodeks” i „przyjaźń” oraz sposób funkcjonowania lokalnej władzy (w spektaklu reprezentowanej przez wójta), która dużo hojniej nagradza talenty własne, niż jakiekolwiek inne. /Sieci/

    Całość zilustrowano fragmentami popularnych piosenek granymi przez aktorów na żywo, w często zaskakujących aranżacjach. Publiczność daje się wciągnąć w tę zabawę – na premierze „Exterminatora” w Teatrze Dramatycznym (Scena Na Woli) domagała się nawet bisów. /Metro/

    Plakat teatralny

    plakat

  • My Fair Lady Musical w Sali Kongresowej

    My Fair Lady Musical w Sali Kongresowej

    „My Fair Lady”

    TERMIN: 11 lutego 2014 roku, godz. 19:00
    MIEJSCE: Sala Kongresowa, Pałac Kultury i Nauki, Plac Defilad 1, Warszawa

    ORGANIZATOR: UBP Consulting
    PRODUCENT: Urszula Piwnicka

    OBASADA:

    Eliza Doolittle – Urszula Piwnicka
    Profesor Higgins – Dariusz Niebudek
    Płk Pickering – Tomasz Domagała
    Alfred Doolittle – Tomasz Lorek
    Pani Pearce – Jolanta Mrotek
    Pani Hopkins – Agnieszka Rose
    GOŚCINNIE w roli Pani Higgins – Izabela Trojanowska

    ORAZ:

    Orkiestra Nova pod dyrekcją Łukasza Wojakowskiego, chór i balet

    „My Fair Lady” – musical wszech czasów tylko w lutym w Warszawie

    Już 11 lutego 2014 roku w warszawskiej Sali Kongresowej PKiN zagości „My Fair Lady” – jedno z najpiękniejszych i najpopularniejszych widowisk muzycznych na świecie. Lutowy spektakl będzie wyjątkowym wydarzeniem, ponieważ musical „My Fair Lady” był nieobecny na stołecznych scenach aż przez 15 lat!

    „My Fair Lady” to niezwykle wzruszająca historia o londyńskiej kwiaciarce, Elizie Doolittle, która staje się obiektem zakładu dwóch dżentelmenów. Profesor Higgins, mistrz fonetyki, przekonany, że uda mu się w pół roku przeistoczyć Elizę w damę, w której nikt nie rozpozna dziewczyny z niższych sfer, nie przypuszcza jednak, że sam stanie się ofiarą tego zakładu. (więcej…)

  • Kochanie na kredyt

    Kochanie na kredyt

    Spektakl teatralny Kochanie na kredyt

    – najnowsza komedia Marcina Szczygielskiego w reżyserii Olafa Lubaszenko.
    Obsada:
    Tamara Arciuch
    Filip Bobek
    Bartek Kasprzykowski
    Agnieszka Sienkiewicz
    Piotr Zelt

    Żyjemy w świecie najróżniejszych „holizmów” – uzależnienia stają się naszą naturą, a dostępnych używek przybywa z dnia na dzień. Uzależniamy się już nie tylko do chemicznych substancji, ale od czynności i uczuć na skalę niespotykaną do tej pory w historii cywilizacji. Internet, zakupy, telewizja, seks, przyjemności, higiena, jedzenie, popularność – przedawkowane wpędzają nas w kłopoty nie mniejsze, niż nadmiar alkoholu. Anna to dziewczyna sukcesu – w pogoni za życiowym powodzeniem wpada w spiralę uzależnień, a uzależnić potrafi się w równym stopniu od kochania, jak i od kupowania. Chłopak wymyka jednak jej się z rąk, na progu mieszkania staje komornik z obstawą, w dodatku niezbyt lubiana do tej pory macocha nagle odkrywa w sobie pokłady instynktu macierzyńskiego, które obsesyjnie manifestuje. Osaczona dziewczyna próbuje zapanować na rozsypującymi się elementami układanki, jednak uzależnienia wciąż biorą górę…

    „Kochanie na kredyt” to komedia z elementami farsy – wypukłe zwierciadło, którego zniekształcenie komicznie wyolbrzymia szczegóły rzeczywistości. Każde powiększenie ma jednak to do siebie, że daje widzowi szansę dostrzeżenia pozornie nieistotnych detali determinujących nasze życie, a z tego spostrzeżenia płynie konkretna nauka – w dzisiejszym świecie niezwyle łatwo jest pomylić pragnienie z nałogiem.

    Marcin Szczygielski

    Fotografia teatralna

    kochanie na kredyt warszawa
    kochanie na kredyt aktorzy
    kochanie na kredyt spektakl

    Plakat teatralny

    kochanie na kredyt plakat

  • Bagaże kultury. Jerzy Ficowski. Odkrywca.

    Bagaże kultury. Jerzy Ficowski. Odkrywca.

    BAGAŻE KULTURY. JERZY FICOWSKI. ODKRYWCA
    Niedziela, 19 stycznia 2014 r. godz. 14:00

    Teatr Żydowski zaprasza w niedzielę, 19 stycznia o godz. 14.00 na  szóste spotkanie z cyklu „Bagaże kultury”, poświęcone tym razem poecie, tłumaczowi, znawcy i popularyzatorowi kultury żydowskiej i cygańskiej; znawcy twórczości Brunona Schulza, w którą wtajemniczał i którą zarażał nie tylko swoje pokolenie, odkrywcy talentu Papuszy, Jerzemu Ficowskiemu.

    W spotkaniu udział wezmą żona poety Elżbieta Ficowska, poetka Julia Hartwig a także aktorka Jowita Budnik, twórczyni roli Papuszy w filmie Joanny i Krzysztofa Krauze.
    Wszystkie spotkania cyklu „Bagaże kultury” prowadzi Remigiusz Grzela.

    Na spotkaniu możliwość zakupienia książek Jerzego Ficowskiego i Papuszy opublikowanych nakładem Wydawnictwa Nisza.

    Konieczność rezerwacji miejsc.  Bilety w cenie 5 zł. (więcej…)

  • Tylko ciało. Minimalistyczna forma. Studium Teatralne

    Tylko ciało. Minimalistyczna forma. Studium Teatralne

    Tylko ciało. Minimalistyczna forma – esencja treści.
    29 stycznia o godz.19.00, w Studium Teatralnym przy ul. Lubelskiej 30/32 odbędzie się występ japońskiego artysty – jednego z nielicznych światowej klasy tancerzy butoh – Atsushi Takenouchi.

    Spektakl „Tylko ciało” poświęcony jest pamięci Artura Rimbaud, którego poezja odegrała znaczącą rolę w życiu tancerza. Muzykę do spektaklu będzie tworzyć na żywo Hiroko Komiya.

    MI-HITOTSU 身ひとつ – TYLKO CIAŁO
    Choreografia i taniec: Atsushi Takenouchi
    Muzyka: Hiroko Komiya – głos i dźwięk różnych obiektów: kamieni, wody, metalowych mis, itp.; tekst czytają: André Sarfati, Mariette Barret, Bartosz Samitowski.
    Atsushi Takenouchi

    Inspiracją do stworzenia przez Takenouchi spektaklu było życie Artura Rimbaud’a w szczególności jego dramatyczna decyzja o zaniechaniu dotychczasowego trybu życia i udaniu się w samotną podróż, w której poeta, za towarzysza i jedyne bogactwo miał „tylko własne ciało”. Podobną decyzję podjął tancerz, który od ponad 20 lat podróżuje po świecie i przekazuje schedę po swych mistrzach kolejnym pokoleniom adeptów butoh.

    Spektakl „Tylko ciało”, jest poruszającą podróżą do zasobów drzemiących w każdym człowieku. Dzięki minimalistycznej formie i wciągających w ciszę brzmieniom tworzonym przez Hiroko Komiya, w występie udział biorą czyste emocje. Właściwie ich esencja – „tylko ciało”. W odwiecznym tańcu życia i śmierci, każdy, najmniejszy nawet gest tancerza ma wielką siłę oddziaływania a bezruch lub chwila zawieszenia wywołują niezwykły stan napięcia i oczekiwania. Na oczach widzów, Atsushi Takenouchi dociera do uniwersalnego źródła bytu i dzieli się z nimi tym doświadczeniem.

    Butoh

    Butoh narodziło się w Japonii w końcu lat pięćdziesiątych jako kontrkulturowa forma tańca. (więcej…)

  • MusicaLove – cykl Broadway Street the Show

    MusicaLove – cykl Broadway Street the Show

    Podczas wieczoru wystapią:

    Dorota Osińska – finalistka The Voice of Poland
    Katarzyna Łaska, Olga Bieńkowska/Sanne Mieloo, Małgorzata Duda – Kozera, Paulina Janczak,
    Jakub Wocial, Kamil Dominiak/Michał Rudaś

    Artystom towarzyszyć będzie orkiestra pod kierownictwem Tomasza Filipczaka

    MusicaLove

    jest to nowa, oryginalna odsłona znanego i cieszacego się od dwóch lat ogromnym powodzeniem cyklu Broadway Street the Show.

    Teraz odnajdziesz miłość i muzykę a nawet odkryjesz miłość do muzyki w światłach Teatru Rampa. Tylko tu zobaczysz MusicaLove show- najdoskonalsze połączenie miłości i muzyki w najsłynniejszych miłosnych songach ze światowych musicali.

    Zamysł MusicaLove opiera się na tym, że każdy musical przedstawia i opiewa miłość w sobie tylko właściwy sposób. Fragmenty z Jesus Christ Superstar ukażą nam miłość Marii Magdaleny z góry skazaną na niespełnienie oraz ofiarną i dla wielu niezrozumiałą miłość Mesjasza. W musicalu Stephen Ward usłyszymy o wykorzystywaniu ludzi dla egoistycznych celów, a w The Phantom of The Opera o miłości, która zamiast uskrzydlać zniewala i nie pozwala na bycie sobą. W kultowym West Side Story, zobaczymy, iż prawdziwe, silne uczucie nawet wrogów może przemienić w przyjaciół, a dzięki Love Newer Dies przekonamy się, że prawdziwa miłość trwa wiecznie w naszej pamięci. Potęga ludzkiej pamięci w wielu musicalach jest przedstawiana jako ogromna siła sprawcza. To ona pomoże Normie Desmond – bohaterce Sunset Boulevard – pragnąć powrotu na szczyt kariery, a tytułowej Evicie nakaże zrobić wszystko, aby zyskać sławę i uznanie w oczach swojego narodu. Odkrywcze i nowe polskie przekłady niektórych przebojów sprawią, że zabrzmią one z ujmujacą delikatnością, podkreślając istotę oryginalnego tekstu.

    src="https://teatry.waw.pl/2014/01/przedstawienia-teatralne/teatr-rampa/musicalove/%22]Wi%C4%99cej o spektaklu

    Fotografie:

     

    fotografia muzycy wokalistki i tancerki fotografia wykonawcy

    Plakat teatralny

    plakat

  • MusicaLove

    MusicaLove

    MusicaLove – to najnowsza odsłona znanego i cieszącego się od dwóch lat ogromnym powodzeniem cyklu musicalowego pt. „Broadway Street the Show”, w którym miłość i muzyka przenikają się nawzajem. Gwiazdorskie wykonania najbardziej znanych miłosnych songów ze światowych musicali (autorstwa m.in. Webbera, Bernstaina, Eltona Johna) w znakomitych polskich przekładach zapewnią ogromną dawkę uczuć i emocji. Artystom towarzyszyć będzie orkiestra pod batutą Tomasza Filipczaka. Premiera już 31 stycznia o godz. 19.00.

    MusicaLove – o miłości w musicalach, o musicalach o miłości

    Podczas wieczoru wystapią:

    Dorota Osińska – finalistka The Voice of Poland
    Katarzyna Łaska, Olga Bieńkowska/Sanne Mieloo, Małgorzata Duda – Kozera, Paulina Janczak,
    Jakub Wocial, Kamil Dominiak/Michał Rudaś

    Artystom towarzyszyć będzie orkiestra pod kierownictwem Tomasza Filipczaka.

     

    src=”http://www.teatr-rampa.pl/spektakle/w-repertuarze/musicalove-broadway-street-the-show”]Oficjalna strona spektaklu

    Nie ma muzyki bez miłości, a już na pewno miłości bez muzyki. To o niej śpiewano pod balkonami ukochanych i na światowych scenach! Miłość i muzyka przenikają się nawzajem. To wyjątkowe połącznie pragniemy odczuwać i przeżywać jak najczęściej!

    Teraz odnajdziesz miłość i muzykę a nawet odkryjesz miłość do muzyki w światłach Teatru Rampa. Tylko tu zobaczysz MusicaLove show- najdoskonalsze połączenie miłości i muzyki w najsłynniejszych miłosnych songach ze światowych musicali. Jako jedyni w Warszawie proponujemy oryginalny musical o… miłości w musicalach! Jest to nowa, oryginalna odsłona znanego i cieszacego się od dwóch lat ogromnym powodzeniem cyklu Broadway Street the Show.

    Zamysł MusicaLove opiera się na tym, że każdy musical przedstawia i opiewa miłość w sobie tylko właściwy sposób. Fragmenty z Jesus Christ Superstar ukażą nam miłość Marii Magdaleny z góry skazaną na niespełnienie oraz ofiarną i dla wielu niezrozumiałą miłość Mesjasza. W musicalu Stephen Ward usłyszymy o wykorzystywaniu ludzi dla egoistycznych celów, a w The Phantom of The Opera o miłości, która zamiast uskrzydlać zniewala i nie pozwala na bycie sobą. W kultowym West Side Story, zobaczymy, iż prawdziwe, silne uczucie nawet wrogów może przemienić w przyjaciół, a dzięki Love Newer Dies przekonamy się, że prawdziwa miłość trwa wiecznie w naszej pamięci. Potęga ludzkiej pamięci w wielu musicalach jest przedstawiana jako ogromna siła sprawcza. To ona pomoże Normie Desmond – bohaterce Sunset Boulevard – pragnąć powrotu na szczyt kariery, a tytułowej Evicie nakaże zrobić wszystko, aby zyskać sławę i uznanie w oczach swojego narodu. Odkrywcze i nowe polskie przekłady niektórych przebojów sprawią, że zabrzmią one z ujmujacą delikatnością, podkreślając istotę oryginalnego tekstu.

    Otwórzmy więc tę tajemniczą szkatułkę formy musicalu, która kryje w sobie kolejną przepiękną szkatułeczkę z prawdziwymi skarbami – perłami światowego musicalu. Odkryjmy je na nowo i zachwyćmy się na nowo miłością, która z nich emanuje. Dajmy się jej uwieść.

    A ponieważ rzecz się dzieje w okolicach Walentynek, uprzedzamy, że można się też zakochać! W muzyce Webbera, Berntstaina, Swarca i Eltona Johna. Bo jak miłość, tak MusicaLove nie tylko niejedno ma imię… ale też słynne nazwizka!

    Video / Trailer

    Fotografia teatralna / materiały promocyjne

    fotografia portret

    fotografia portret
    fotografia portret
    fotografia portret

    fotografia portret
    fotografie
    fotografia muzycy
    fotografia wykonawcy

    wokalistki i tancerki

     

    Plakaty teatralne

    plakatMusicaLove w Teatrze Rampa plakat

  • Allegro Moderato

    Allegro Moderato

    Szymon Bogacz

    ALLEGRO MODERATO

    Reżyseria: Krzysztof Rekowski
    Scenograf: Maciej Chojnacki
    Muzyka: Marcin Mirowski
    Asystent reżysera: Mateusz Karoń

    Obsada:
    Ewa – Dominika Ostałowska
    Pani od pianina, Mama – Elżbieta Kijowska
    Pan od oboju, Nowy pan od oboju, Profesor, Nauczyciel, Konduktor, Winston – Zdzisław Wardejn
    Dziewczynka – Anna Stela

    Mężczyzna w garniturze, Biznesmen, Kolega– Bartosz Woźny / Mariusz Drężek

    ALLEGRO MODERATO

    Ewa gra w orkiestrze na oboju. Od kiedy pamięta jej życie jest podporządkowane rodzinie i dążeniu do muzycznej doskonałości. Dość przypadkowo Ewa zaczyna odkrywać swoje potrzeby, możliwości i pragnienia. Postanawia odmienić swoje życie.

    Jak wysoka jest cena poszukiwania wolności?

    Na ile możliwe jest odnalezienie własnego ja? Podjęcie kształtowania własnej tożsamości według własnego intelektu, płci i talentu?

    To jest tekst o dążeniu do wolności, która polega na byciu sobą bez względu na oczekiwania i oceny innych ludzi. Ta droga jest niebezpieczna i nigdy nie wiadomo, czy warto nią iść do końca. Bohaterka tego nie wie.

    Tekst Szymona Bogacza również nie odpowiada na te pytania, ale na pewno zachęca, by zadać je sobie samemu. – mówi Krzysztof Rekowski, reżyser spektaklu.

    Spektakl powstaje według metody Laboratorium Dramatu polegającej na włączeniu reżysera i aktorów do pracy nad tekstem oraz autora do pracy nad spektaklem.

    .

    „Do pewnego momentu postać Ewy jest symbolem człowieka, który żyje nie dla siebie, ale pod dyktando innych. W jakiejś mierze jest to dla niej dobre i, co chcę podkreślić, prawdopodobnie życie takich ludzi (większości z nas?) jest łatwiejsze. Nie trzeba się martwić o to, co trzeba robić w życiu, nie trzeba zastanawiać się, czy jest się dobrym, czy wybitnym, a może tylko przeciętnym.” – mówi Szymon Bogacz.

    Plakat teatralny

    plakat teatralny dominika ostałowska

  • Sztuka

    Sztuka

    YASMINA REZA – „SZTUKA”

    Przekład – Barbara Grzegorzewska
    Opieka Artystyczna – Piotr Jędrzejas

    Obsada:
    Serge – Julian Mere
    Marc – Konrad Marszałek
    Yvan – Zbigniew Paterak

    Czas trwania spektaklu 75 minut bez przerwy.

    „Sztuka” – komedia Yasminy Rezy

    Serge kolekcjoner – amator kupuje dosyć dyskusyjne i w dodatku bardzo drogie dzieło sztuki. Jest dumny ze swojego wyboru, ktorego nie konsultuje ze swoimi najlepszymi przyjaciółmi – Marcem i Iwanem. Dlatego też dzieło, które miało uszcześliwić swojego właściciela staje się przysłowiową „kością niezgody” między trzema kumplami. Przez ponad godzinę jesteśmy świadkami typowo męskiej rozmowy która od logicznych faktów prowadzi nas do przezabawnych, niekoniecznie logicznych wniosków. Okazuje sie bowiem, że kobieca, naiwna chęć kontrolowania mężczyzn jest niczym w porównaniu z męską „przyjacielską lustracją”, w której odbijają się niespełnione ambicje, potrzeba uznania i przewodzenia w „stadzie”.

    A trzech przywódców w trzyosobowym stadzie oznacza tylko jedno: będzie ostro ale przede wszystkim śmiesznie!
    Na ten spektakl Panie obowiązkowo zapraszają Panów!

    Plakat teatralny

    plakat sztuka yasmina reza

  • Marzycielka

    Marzycielka


    Twórcy:

    reżyseria Ryszard Jakubisiak
    muzyka Aleksander Nowacki

    Spektakl muzyczny

    Marzycielka czyli kilka godzin z życia kretynki – komediowy monodram Małgorzaty Dudy-Kozery

    To niezwykle zabawna a jednocześnie wzruszająca opowieść o kobiecie poszukującej romantycznej miłości i szukającej swego miejsca na ziemi. Monodram napisany przez Jerzego Andrzeja Masłowskiego – popularnego autora piosenek, opowiadań i sztuk teatralnych i brawurowo zagrany przez aktorkę warszawskiego Teatru Rampa – Małgorzatę Dudę-Kozerę gwarantuje 90 minut fantastycznej i przy tym niebanalnej zabawy.

    To spektakl dla osób znużonych codzienną codziennością i lubiących marzyć.

    Fotografia teatralna

    Marzycielka Teatr Rampa Marzycielka Teatr Rampa Marzycielka Teatr Rampa

    Plakat teatralny

    Marzycielka Teatr Rampa Plakat

     

    info”]Więcej informacji o spektaklu i samej Artystce:
    więcej”]

    https://www.facebook.com/marzycielka.duda.kozera/info

    http://duda-kozera.pl/

  • Kochanek

    Kochanek

    reżyseria i opracowanie muzyczne: Józef Opalski
    scenografia i kostiumy: Agata Duda-Gracz
    reżyseria światła: Katarzyna Łuszczyk
    asystent reżysera: Michał Kurkowski (PWST)
    konsultacje muzyczne: Bartosz Sałdan
    inspicjent: Agata Schweiger

    OBSADA
    Ona: Dominika Bednarczyk
    On: Grzegorz Mielczarek

    Premiera: 12 lutego 2012, Scena Miniatura.

    „Kochanek” – do prawdy, przez rozdrapywanie ran.

    „Kochanek” to sztuka zaliczana do arcydzieł Harolda Pintera – nieżyjącego już, wybitnego dramatopisarza angielskiego, laureata literackiej Nagrody Nobla z 2005 roku. To misternie skonstruowany, pasjonujący obraz z życia pary małżeńskiej, wikłającej się w niebezpieczną grę w zdradę. Pinter bada w nim granice prawdy i fikcji, dokonując bezwzględnej wiwisekcji rozpadu relacji międzyludzkich. Dzięki rewelacyjnym rolom Dominiki Bednarczyk i Grzegorza Mielczarka oraz surowej stylistyce obranej przez Józefa Opalskiego, spektakl wciąga od pierwszej do ostatniej minuty, nikogo nie pozostawiając obojętnym.

    Spektakl Józefa Opalskiego zdominował 5 Plebiscyt Publiczności Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, zwyciężając we wszystkich jego kategoriach. Dominika Bednarczyk i Grzegorz Mielczarek zostali okrzyknięci kolejno najlepszą aktorką i aktorem, za scenografię doceniono Agatę Dudę-Gracz, laur najlepszego reżysera przypadł Józefowi Opalskiemu. Ostatecznym zwieńczeniem sukcesu okazał się zaszczytny tytuł najlepszego spektaklu roku 2012. Był to pierwszy raz w historii Plebiscytu, kiedy jeden spektakl zebrał wszystkie laury.

    Fotografia

    fotografia teatr goście w Polskim

  • Świąteczny Frymark Teatralny 2013

    Świąteczny Frymark Teatralny 2013

    Świąteczny Frymark Teatralny 2013 odbędzie się od 13 do 15 grudnia w Instytucie Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego. Tegoroczny Frymark rozpocznie się już w piątek, 13 grudnia o godzinie 17.00 spektaklem Teatru Poddańczego „Smakułyki” w reżyserii Honoraty Mierzejewskiej-Mikoszy przeznaczonego dla dzieci w wieku od 2 do 4 lat.

    W dniach 14-15 grudnia w godzinach 11-18.00 w Instytucie Teatralnym odbędzie się wielka giełda teatraliów oraz targi rękodzieła, książek i zabawek. Jak co roku będzie można kupić wyjątkowe prezenty, zrobić ozdoby choinkowe, posłuchać bajek, spróbować świątecznych przysmaków, a także wspólnie pokolędować. Na tegorocznym Frymarku swoje stoiska z wydawnictwami, plakatami, gadżetami i biletami zaaranżują również stołeczne teatry (m. in Nowy Teatr, Teatr BAJ, Teatr Dramatyczny m. st. Warszawy, Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera, TR Warszawa, Teatr Studio im. Stanisława I. Witkiewicza, Teatr Capitol).

    ŚWIĄTECZY FRYMARK TEATRALNY to:

    GIEŁDA TEATRALIÓW: kostiumy, rekwizyty, plakaty, afisze, programy z warszawskich teatrów

    STOISKA TEATRÓW WARSZAWSKICH z wydawnictwami, plakatami, biletami i vocherami teatralnymi na 2014 rok

    TARGI: niepowtarzalne ubrania i dodatki, ręcznie robiona biżuteria i ozdoby, designerskie zabawki, sztuka użytkowa | książki, albumy, płyty oraz e-booki i wydawnictwa dla najmłodszych

    ŚWIATECZNE PRZYSMAKI

    ATRAKCJE DLA DZIECI I RODZICÓW: warsztaty robienia scenografii, ludowych ozdób choinkowych i recyklingowych kartek świątecznych | szycie misiów | szydełkowanie| pieczenie i lukrowanie pierniczków | projekcje kultowych kreskówek | znani aktorzy czytają bajki | Fotki z budki | muzyka teatralna

    SPEKTAKL I WARSZTATY DLA NAJNAJMŁODSZYCH

    KONCERTY: Nela i Daniel Brzezińscy | Ania Broda i Mela Broda | Bogdan Hołownia i Małgorzata Wojciechowska | kolędnicy z Przedszkola „Agatka” | zespół „WARSZAWA WSCHODNIA”

    ZAPRASZAMY!
    ŚWIATECZNY FRYMARK TEATRALNY
    13 grudnia 2013, g.17.00
    14-15 grudnia 2013, g.11-18.00

    Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, ul. Jazdów 1
    www.instytut-teatralny.pl (więcej…)