Autor: T

Opowiadanie brazylijskie według Jarosława Iwaszkiewicza
prapremiera: 28 marca 2015

adaptacja i reżyseria: Marcin Hycnar
scenografia: Agnieszka Zawadowska
muzyka: Michał Lamża
ruch sceniczny: Liwia Bargieł
reżyseria światła: Jacqueline Sobiszewski
asystentka reżysera: Agata Zdziebłowska
realizatorzy dźwięku: Marcin Kotwa, Maciej Rybicki
realizatorzy światła: Adam Kalka, Dariusz Wieczorek
realizatorzy wideo: Mariusz Chałubek, Paweł Woźniak
inspicjentka / suflerka: Ewa Dworecka

występują:
Aleksandra Justa (Pani Klara Bohdanowicz)
Tomasz Sapryk (Pan Henryk Bohadanowicz)
Milena Suszyńska (Lilka)
Paulina Korthals (Madzia)
Paulina Szostak (Zosia)
Joanna Gryga (Julia)
Jerzy Radziwiłowicz (Pan Aldous Howard)
Kinga Ilgner (Pani Evellyn Howard)
Anna Ułas (Nair)
Karol Dziuba (Leon)
Kamil Mrożek (Zbyszek)
Robert Jarociński (Porucznik Dzióbek)
Oskar Hamerski (Floris Van der Vliedt)
Edyta Olszówka (Dora)
Jacek Mikołajczak (Mila)

Prapremiera w sezonie 2014/2015:
Opowiadanie brazylijskie według Jarosława Iwaszkiewicza
w adaptacji i reżyserii Marcina Hycnara
scena przy Wierzbowej im. Jerzego Grzegorzewskiego, 28 marca, godz. 19.30

Marcin Hycnar po raz pierwszy reżyseruje na narodowej scenie. Przygotowuje prapremierę Opowiadania brazylijskiego Jarosława Iwaszkiewicza, opowieść o życiu polskich emigrantów w Brazylii.

„Najbardziej interesuje mnie zderzenie człowieka z człowiekiem” – przyznaje reżyser. Koncentruje się na pracy z aktorami, którzy kreślą wielowymiarowe portrety ludzi poddanych silnym emocjom, nagle rozbudzonym pragnieniom i namiętnościom. Niektóre z tych doznań są racjonalizowane, inne – nieledwie uświadamiane. „Opowiadanie brazylijskie – mówi Marcin Hycnar – jest intrygującą historią o ludziach, którzy nie są zbytnio usatysfakcjonowani życiem, za czymś tęsknią. Poza tym ‘zaplątują się’ w relacje z innymi i te związki są zazwyczaj skazane na niepowodzenie. Każdy z nich próbuje być szczęśliwy na swój sposób, czasem to się udaje… na chwilę.” W przedstawieniu odnajdziemy odwołania do nastroju czechowowskich dramatów, a także do bohaterów sztuk rosyjskiego autora, z ich tęsknotami, marzeniami i niespełnieniami.

Równocześnie na scenie przy Wierzbowej ujawni się obraz wielokulturowej społeczności i kipiąca energią, pulsująca kolorami, upalna Brazylia. Rzecz rozgrywa się w domu położonym na plaży Calatrava w starej portugalskiej dzielnicy Rio de Janeiro. „Ten świat jest naznaczony ogromną intensywnością – zapachów, smaków, widoków, niespotykanym, osobliwym klimatem, a także pewną dusznością. To wszystko powoduje, że w ludziach uruchamiają się na co dzień skrywane pragnienia, marzenia, małe i wielkie ochoty” – mówi reżyser.

W przedstawieniu występują Aleksandra Justa jako Pani Klara Bohdanowicz (nauczycielka języka angielskiego) i Tomasz Sapryk jako Pan Henryk Bohdanowicz (inżynier). Role ich córek grają: Milena Suszyńska – Lilka, Paulina Korthals – Madzia, Paulina Szostak – Zosia. Julią, wychowanicą państwa Bohdanowiczów i służącą jest Joanna Gryga, małżeństwo pochodzących z Anglii Howardów to Jerzy Radziwiłowicz – Pan Aldous Howard i Kinga Ilgner – Pani Evellyn Howard. W rolę czarnoskórej służącej Nair wciela się Anna Ułas. Marynarze polskiego statku „Popiel II” to Leon, którego gra Karol Dziuba, Zbyszek, w tej roli Kamil Mrożek, a także oficer statku, Porucznik Dzióbek – Robert Jarociński. Oskar Hamerski występuje w roli pochodzącego z Holandii malarza Florisa Van der Vliedta, jego żonę Dorę gra Edyta Olszówka, a Milę, przyjaciela Bohdanowiczów z czasów ich pobytu w Peru – Jacek Mikołajczak.

Fotografia teatralna

brak

Passion/Pasja – o tym, dlaczego prostota i piękno mogą prowadzić ku wieczności

Pasja to subiektywna impresja Piotra na temat tego, co to znaczy być artystą. Hull skupił się na dylematach odwiecznie towarzyszącym każdemu twórcy – oddać się procesowi twórczemu, czy dążyć do spełnienia? Gdzie poszukiwać klucza do nieśmiertelności? Czy pasja może być eskapistyczną drogą do wieczności?

Piotr Hull oraz Martyna Iwańska – współ-reżyserka spektaklu, autorka znakomitego Video-Artu „Wieczność” stanowiącego integralną część przedsięwzięcia, odpowiadali na te pytania podczas 7 części składających się na spektakl: Początku, Ciszy, Pustki, Wnętrza, Serca, Wieczności oraz Zakończenia. Towarzyszyły im w tym fenomenalne gwizdy spektaklu: m.in soliści Polskiego Baletu Narodowego – Aleksandra Liashenko i Paweł Koncewoj, aktorki Marieta Żukowska i Agnieszka Żulewska oraz ceniony za kompozycje do filmów Paweł Lucewicz.

Passion to już drugi spektakl, w którym Hull godzi ze sobą teatr, balet, muzykę na żywo, video-art, performance oraz… pokaz fryzjerskiego rzemiosła. Rok temu zadebiutował na deskach Teatru Wielkiego ze spektaklem Adicction, usiłującym rozstrzygnąć wszechobecny spór o piękno. Czym Passion różniło się od Addiction? Jak mówi sam producent: „Przede wszystkim, różnica polega na proporcji sztuki do rzemiosła. Addiction był pokazem fryzjerskim, z elementami spektaklu. Pasja to interdyscyplinarny spektakl, z elementami fryzjerstwa. Dla mnie to dwa bardzo różne projekty. Przy ostatnim przedsięwzięciu punkt ciężkości oparliśmy na sztuce – scenariusz, próby artystyczne, sale baletowa… Godziny przygotowań, nauki i setki odebranych lekcji pokory – tym razem zdecydowana większość elementów (poza fryzjerstwem) była dla mnie nowością!”
Sądząc po efektach, a także po głosach osobistości zebranych na widowni, wśród nich Krzysztofa Materny – mentora Piotra Hulla, Łukasza Maciejewskiego, Romy Gąsiorowskiej, czy Kamilli Baar – to dopiero przedsmak możliwości wydawcy Żurnala! Hull zaraził swoją Pasją wszystkich zebranych. Przekaz był minimalistyczny, oszczędny w środkach ekspresji, wiele rozgrywało się między słowami… A przy tym wszystko – od stonowanej scenografii, przez kostiumy, oszczędną grę aktorską i sensualną choreografię baletową – było tak bezpretensjonalnie piękne.

„Prostota i piękno – tych środków wyrazu poszukiwałem” – uśmiecha się Piotr Hull. „Chciałem udowodnić, że przesyt w teatrze jest zbędny. Czysta forma, niemal monochromatyczny obraz… Zależało mi na tym, by dotknąć wnętrza odbiorcy w każdym calu. Temu służyły starannie dobrane muzyka, słowo, ciało, ruch, emocje. Chcieliśmy zbliżyć się do piękna w czystej postaci”.

Zaskakujący był finał spektaklu. Na scenie, wraz z twórcami, aktorkami, tancerzami, modelkami i artystami fryzjerskiego rzemiosła, pojawiły się wszystkie osoby związane z przedsięwzięciem – od instrumentalistów i muzyków, przez grafika, oświetleniowców i zespół PR, po asystentów fryzjerów i ekipę techniczną. „Stworzyliśmy zespół” mówi Hull. „Każda osoba miała swój wkład, każda energia przyczyniła się do nagromadzenia całokształtu pozytywnych emocji towarzyszących Pasji. Nie wyobrażałem sobie, że mógłbym kogokolwiek pominąć…”

Pasja za nami. Goście Piotra Hulla oraz Ci, którym nie udało się dotrzeć na spektakl, powtarzają niemal unisono: „Dlaczego to przedsięwzięcie jest jednorazowe? Kiedy znów będzie można je zobaczyć?” Magia Pasji polega na tym, że jest unikatem – w tej formie nie powróci nigdy. A jednocześnie – projekt na tę skale, z tak pozytywnym odbiorem, tylko zaostrzył apetyt Piotra Hulla. Pytany – co teraz?, odpowiada: „Realizacja kolejnych marzeń. Chciałbym mieć możliwość obcować z pięknem częściej, móc dzielić się nim z innymi, bez żadnych ograniczeń. Teatr okazał się optymalnym środkiem wyrazu, a do tego – moim uzależnieniem. Nie zamierzam iść na odwyk :)”

Zapis spektaklu. Video. Film. Passion/Pasja można obejrzeć w internecie:
http://new.livestream.com/accounts/8514298
Teaser video-artu jest dostępny pod linkiem:
https://vimeo.com/122752153

Galeria fotograficzna

Grafika promocyjna. Plakat